บทที่ 1: ทำไมพระเยซูต้องสิ้นพระชนม์

“พระเจ้าได้ทรงตั้งพระเยซูไว้ให้เป็น [ที่ลบล้างพระอาชญา] โดยพระโลหิตของพระองค์ ความเชื่อจึงได้ผล ทั้งนี้เพื่อแสดงให้เห็นความชอบธรรมของพระเจ้า ในการที่พระองค์ได้ทรงอดกลั้นพระทัย และทรงยกบาปที่ได้ทำไปแล้วนั้น” (โรม 3:25)

“ความรักที่ข้าพเจ้าพูดถึงนี้ไม่ใช่ที่เรารักพระเจ้า แต่ที่พระองค์ทรงรักเรา และทรงใช้พระบุตรของพระองค์มา เพื่อเป็น [ผู้ลบล้างพระอาชญา] ของเรา” (1 ยอห์น 4:10)

“พระคริสต์ทรงไถ่เราให้พ้นการสาปแช่งแห่งธรรมบัญญัติ โดยการทรงถูกสาปแช่งเพื่อเรา” (กาลาเทีย 3:13)

หากพระเจ้าไม่ทรงยุติธรรม พระองค์ก็คงไม่ปล่อยให้พระบุตรองค์เดียวของพระองค์ต้องทนทุกข์ทรมานและสิ้นพระชนม์ และถ้าพระเจ้าไม่ทรงรัก พระองค์ก็คงจะไม่ยินยอมให้พระบุตรของพระองค์ต้องทนทุกข์ทรมานและสิ้นพระชนม์ แต่เพราะพระองค์ทรงยุติธรรมและทรงรัก ด้วยเหตุนี้ ความรักของพระองค์จึงยินยอมสนองตามข้อเรียกร้องของความยุติธรรมของพระองค์

กฎบัญญัติของพระองค์เรียกร้องว่า “ท่านจงรักพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านด้วยสุดจิตสุดใจ และสุดกำลังของท่าน” (เฉลยธรรมบัญญัติ 6:5) แต่เราทุกคนล้วนแต่รักสิ่งอื่นมากกว่ารักพระองค์ นี่คือความบาป บาปคือการไม่ถวายพระเกียรติแด่พระเจ้าโดยการเลือกสิ่งอื่นแทนพระองค์ และเชื่อฟังกระทำตามสิ่งเหล่านี้ ฉะนั้นแล้ว พระคัมภีร์จึงกล่าวว่า “เพราะว่าทุกคนทำบาป และเสื่อมจากพระสิริของพระเจ้า” (โรม 3:23) เราสรรเสริญถวายเกียรติให้กับสิ่งที่เราชื่นชอบที่สุด ซึ่งนั่นไม่ใช่พระเจ้า

ดังนั้น บาปจึงไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย เพราะบาปไม่ได้ต่อต้านพระเจ้าผู้ทรงเล็กน้อย ขนาดความร้ายแรงของการหมิ่นประมาทนั้น ใหญ่หลวงและร้ายแรงพอ ๆ กับศักดิ์ศรีของผู้ที่บาปดูถูก คือ พระเจ้าผู้ทรงสร้างจักรวาลที่ควรค่าแก่การเคารพนับถือ สรรเสริญ และคู่ควรกับความภักดีอย่างหาที่สุดมิได้ ดังนั้น การไม่รักพระองค์จึงไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยเลย แต่เป็นการกบฏต่อพระเจ้า มันคือการหมิ่นประมาทพระเจ้าและทำลายความสุขของมนุษย์

เพราะพระเจ้าทรงยุติธรรม พระองค์จึงไม่ได้กวาดอาชญากรรมเหล่านี้ซ่อนไว้ใต้พรมของจักรวาล แต่ทรงสำแดงพระพิโรธอันบริสุทธิ์ของพระองค์ต่ออาชญากรเหล่านั้น พวกเขาสมควรได้รับการลงโทษ และพระองค์ทรงเปิดเผยไว้อย่างชัดเจนในโรม 6:23 ว่า “เพราะว่าค่าจ้างของบาปคือ ความตาย” “ชีวิตใดที่ทำบาปก็จะต้องตาย” (เอเสเคียล 18:4)

มีคำสาปแช่งอันบริสุทธิ์สำหรับบาปทั้งปวง ถ้าพระเจ้าไม่ลงโทษบาป นั่นก็จะเป็นการกระทำที่ไม่ยุติธรรม พระเกียรติของพระเจ้าก็จะเสื่อมทรามลง คำโกหกจะครอบงำแก่นแท้ของความเป็นจริง ดังนั้น พระเจ้าจึงตรัสว่า “ทุกคนที่ไม่ได้ประพฤติตามข้อความทุกข้อที่เขียนไว้ในหนังสือธรรมบัญญัติก็ถูกสาปแช่ง” (กาลาเทีย 3:10; เฉลยธรรมบัญญัติ 27:26)

แต่ความรักของพระเจ้าไม่ได้นิ่งเฉยกับคำสาปแช่งที่มีอยู่เหนือมนุษย์คนบาปทั้งหลาย พระองค์ไม่ได้พอพระทัยที่จะสำแดงพระพิโรธของพระองค์ แม้ว่าพระพิโรธนั้นจะบริสุทธิ์แค่ไหนก็ตาม ด้วยเหตุนี้ พระเจ้าจึงส่งพระบุตรของพระองค์ลงมา เพื่อรับพระพิโรธและแบกรับคำสาปแช่งของพระองค์แทนทุกคนที่เชื่อและวางใจพระองค์ “พระคริสต์ทรงไถ่เราให้พ้นการสาปแช่งแห่งธรรมบัญญัติ โดยการทรงถูกสาปแช่งเพื่อเรา” (กาลาเทีย 3:13)

นี่คือความหมายของคำว่า “ลบล้างพระอาชญา” ในข้อความที่กล่าวอ้างไว้ในหน้า 10 คำว่า “ลบล้างพระอาชญา” เป็นการกล่าวถึงการลบล้างหรือการขจัดพระพิโรธของพระเจ้าออกไปโดยทรงจัดเตรียมผู้ที่จะมารับแทน พระเจ้าได้จัดเตรียมผู้ที่จะมารับแทนโดยพระองค์เอง พระเยซูคริสต์ผู้เข้ามารับแทนไม่ได้แค่เพียงยกเลิกพระพิโรธของพระเจ้า แต่พระองค์ทรงรับเอาและหันเหพระพิโรธของพระเจ้าไปจากเราไว้ที่ตัวพระองค์แทน พระพิโรธของพระเจ้านั้นยุติธรรม และพระพิโรธนั้นถูกขจัดหมดสิ้นไปแล้วอย่างไม่มีวันหวนกลับคืนมา

ขออย่าให้เราล้อเล่นกับพระเจ้าหรือมองว่าความรักของพระองค์เป็นสิ่งเล็กน้อยไม่สำคัญ เราจะไม่มีทางอัศจรรย์ใจในความรักของพระเจ้าที่มีต่อเราได้เลย จนกว่าเราจะตระหนักถึงความร้ายแรงของบาปและพระพิโรธอันยุติธรรมของพระองค์ที่มีต่อเรา แต่เมื่อโดยพระคุณแล้ว เราถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาพร้อมกับความไม่คู่ควรของเรา ดังนั้น จงมองไปที่การทนทุกข์ทรมานและการสิ้นพระชนม์ของพระคริสต์ และกล่าวว่า “ความรักที่ข้าพเจ้าพูดถึงนี้ไม่ใช่ที่เรารักพระเจ้า แต่ที่พระองค์ทรงรักเรา และทรงใช้พระบุตรของพระองค์มา เพื่อเป็น [ผู้ลบล้างพระอาชญา] ของเรา” (1 ยอห์น 4:10)