บทที่ 5: เวรกรรมและพันธกิจของคริสเตียน
คริสต์ศาสนาแบบเวรกรรม · อี.ดี. เบิร์นส์
ข้อพระคัมภีร์ท่องจำ
“เพราะฉะนั้นเราจึงเป็นทูตของพระคริสต์โดยที่พระเจ้าทรงขอร้องท่านทั้งหลายผ่านทางเรา เราจึงวิ่งวอนท่านในนามของพระคริสต์ให้คืนดีกับพระเจ้า พระเจ้าทรงทำพระองค์ผู้ทรงไม่มีบาปให้บาป เพราะเห็นแก่เรา เพื่อเราจะได้เป็นคนชอบธรรมของพระเจ้าทางพระองค์” (2 โครินธ์ 5:20-21)
“แล้วคุณคิดยังไงกับคริสตจักรเดอะเทเบิ้ล” อิงฟ้าถามต้นขณะขับรถกลับบ้าน พวกเขาคือคู่แต่งงานใหม่ในเขตฮูสตัน และพวกเขากำลังพยายามหาคริสตจักรใกล้อพาร์ตเมนต์ใหม่ของพวกเขา
ต้นตอบว่า “ผมไม่อยากผิดสัญญากับคริสตจักรนี้ เหมือนคริสตจักรทรานสฟอร์มเฟลโล่ชิปที่เราผิดสัญญาอย่างรวดเร็ว แต่ผมรู้สึกเหมือนว่าเราจะยุ่งมากถ้าเราพยายามมีส่วนร่วม พวกเขาเป็นคนดี อย่าเข้าใจผมผิด แต่ทั้งสองแห่งรู้สึกเหมือนศูนย์รวมของกิจกรรม”
อิงฟ้ากล่าวเสริมว่า “ใช่ ฉันก็ชอบผู้คนที่นั่นเหมือนกัน ดูเหมือนพวกเขาตื่นเต้นมากที่จะสร้างความแตกต่าง แต่ฉันรู้สึกผิดเล็กน้อยที่ไม่ได้เข้าร่วมโครงการริเริ่มการเปลี่ยนแปลงเมืองทันที ฉันไม่รู้ว่าฉันจะร่วมกิจกรรมได้ต่อเนื่องหรือไม่ ฉันคิดถึงคริสตจักรเกรซไบเบิ้ลในโอเดสซามาก ฉันรู้สึกได้รับคำหนุนใจเสมอจากคำเทศนาอันเต็มด้วยพระคุณของศิษยาภิบาลอดุลย์ ฉันไม่เคยรู้สึกกดดันที่จะพยายามปลดปล่อยเมืองหรือขับเคลื่อนขบวนการสนับสนุนความยุติธรรม ฉันรู้สึกถึงอิสระที่จะใช้ของประทานของฉันเท่าที่ทำได้ และฉันไม่เคยรู้สึกผิดในการสร้างความแตกต่างเลย การแต่งงานและมีลูกเยอะๆ ก็ไม่มีปัญหา คริสตจักรรู้สึกเหมือนเป็นครอบครัวมากกว่าเวิร์คชอปเรื่องความเท่าเทียมในความหลากหลาย หรือการประชุมที่สร้างแรงบันดาลใจ”
สถานการณ์ที่ยกมาข้างต้นสะท้อนถึงมุมมองคริสเตียนที่มีใจรับใช้ในพันธกิจคริสเตียน และเมื่อวิเคราะห์ดีๆ แนวคิดเหล่านี้อาจเป็นแบบเวรกรรมมากเลยทีเดียว แน่นอนว่าคนส่วนใหญ่มีเจตนาดีและตั้งใจจริงที่จะช่วยเหลือผู้คนและทำให้พระเจ้าพอพระทัย คนอื่นๆ อาจจะถูกครอบงำด้วยแนวคิดในอุดมคติของกลุ่มที่ตนอยู่ จนไม่หยุดไตร่ตรอง พวกเขาไม่ได้คิดถึงแรงจูงใจ หลักการในพระคัมภีร์ ความหมายของคำต่างๆ และผลที่ตามมาของความคิดเหล่านั้น เราทุกคนรู้โดยสัญชาตญาณว่า ถ้อยคำมีความหมาย และแนวคิดก็ส่งผลตามมา เราพิถีพิถันในเรื่องการร่างเอกสารทางกฎหมายและสัญญา จนไม่เหลือข้อความที่คลุมเคลือให้แก้ไข แต่เราเลินเล่อและหละหลวมเกินไปเมื่อพูดถึงคำศัพท์ในพระคัมภีร์และความหมายของคำนั้นต่อพันธกิจคริสเตียนของเรา ลองนึกดู คุณคงคิดว่าอย่างน้อยที่สุด เราก็ต้องสงสัยหรือระวังตนเมื่อเผชิญกับภาษาทางศาสนศาสตร์ที่แปลกใหม่และทันสมัยซึ่งมีผลกระทบชั่วนิรันดร์ ภาษาอันคลุมเครือและฟุ่มเฟือยได้บดบังความจริงและหลักคำสอนที่สำคัญ
สิ่งที่ผ่านเข้ามาในพันธกิจคริสเตียนส่วนใหญ่สามารถเปรียบได้กับแซนด์วิชที่ราดสารพัดซอส เช่น มายองเนส มัสตาร์ด ซอสบาร์บีคิว ซอสฮอสแรดิช และน้ำสลัดแรนช์ ส่วนผสมเหล่านี้ทำให้เนื้อชิ้นบางๆ ชุ่มโชกจนไร้รสชาติของเนื้อหลงเหลือ มันมีรสชาติเหมือนกับแซนด์วิชที่ราดซอสจนเลอะเทอะเหนียวเหนอะ ความกระตือรือร้นของคริสเตียนได้ขยายความเพิ่มเติมความเรียบง่ายของข่าวประเสริฐและพระมหาบัญชาอย่างมาก หลังจากการรับประทานอาหารที่เต็มด้วยซอสแห่งสโลแกนคริสเตียนซึ่งละเลงบนข่าวประเสริฐอันเรียบง่ายและพันธกิจของคริสตจักร เราก็อาจรู้สึกเจ็บป่วยและสะอิดสะเอียนด้วยรสชาติที่ขันคลั่กและสารอาหารเพียงน้อยนิด
มีมุมมองแบบเวรกรรมอยู่สองประเภทที่อาจบดบังความเรียบง่ายแห่งข่าวประเสริฐและพันธกิจคริสเตียน นั่นคือมุมมองของนักเคลื่อนไหวและมุมมองของตัวแทน ทั้งนักเคลื่อนไหวตามประกาศิตทางวัฒนธรรม (the cultural mandate activist) และตัวแทนของพระมหาบัญชา (the Great Commandment agent) ต่างปฏิบัติตามกฎการเข้าปะทะแบบเวรกรรม ระบบของพวกเขาถูกระเบิดและบดเป็นผุยผงจนต้องหยุดชะงักอย่างกะทันหันรุ่นแล้วรุ่นเล่า แต่เราต้องมีมุมมองของการเป็นทูตแห่งพระมหาบัญชาที่เป็นพยานถึงพระคริสต์และการงานแห่งการทรงไถ่ของพระองค์เพื่อให้โลกได้ฟัง นี่เป็นการทำงานที่สงบสุข เป็นงานที่น่าชื่นชมยินดี และเป็นงานที่เกิดผล เพราะเป็นสิทธิพิเศษของพระคริสต์ในการสร้างคริสตจักรและอาณาจักรของพระองค์ ทูตนั้นเป็นเพียงพยานถึงพระคริสต์และพระราชกิจของพระองค์ หว่านเมล็ดแห่งข่าวประเสริฐและหลับอย่างสงบโดยรู้ว่าพระเจ้าทรงครอบครองอยู่ เราจะได้เห็นว่าการเป็นทูตตามพระมหาบัญชาเป็นทางเลือกที่สันติสำหรับความพยายามอย่างสุดใจของผู้ที่พยายามจะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง แต่ก็ยังสงสัยกังวลว่าพวกเขาดีพอหรือไม่
นักเคลื่อนไหวตามประกาศิตทางวัฒนธรรม
คริสเตียนที่มีเจตนาดีจำนวนมากก่อตั้งพันธกิจหลักและการริเริ่มโดยยึดแนวคิดที่ว่า เราต้องดำเนินงานตามประกาศิตที่ถูกมอบแก่อาดัมในสวนนั้น พระเจ้าทรงเรียกอาดัมให้ทวีจำนวนจนเต็มแผ่นดินโลกและครอบครอง อีกทั้งในวรรณกรรมคริสเตียนยอดนิยม พระบัญชาดังกล่าวได้รวมเข้ากับพระสัญญาของพระเจ้าที่จะอวยพรอับราฮัมและเพื่อเป็นพรแก่บรรดาประชาชาติ ดังนั้นเหตุผลโดยทั่วไปจะเป็นดังนี้ คริสตจักรจึงได้รับมอบหมายให้นำสันติสุขมาสู่โลก เช่นเดียวกับที่อาดัมควรจะครอบครองแผ่นดินโลกและเช่นเดียวกับที่อับราฮัมควรจะเป็นพรแก่โลก คริสตจักรครอบครองโดยการเป็นพรผ่านการเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมที่ส่งผลกระทบต่อทุกขอบเขตของสังคมและเยียวยาสิ่งทรงสร้างทั้งสิ้น จึงเป็นหน้าที่ของคริสตจักรในการนำการเปลี่ยนแปลง รักษาสิ่งที่พังทลาย และบังคับใช้ความยุติธรรมในที่ซึ่งความอยุติธรรมเกิดขึ้นอย่างเป็นระบบ จนเป็นอันตรายต่อคนที่ถูกกดขี่ข่มเหง
มีข้อผิดพลาดพื้นฐานอยู่มากมายในระบบพันธกิจคริสเตียนแบบเวรกรรมนี้ มันได้เคลือบพันธกิจของคริสตจักรด้วยภาษาคลุมเคลือที่ว่า “จงเป็นพร” สิ่งนี้มักทำให้คริสเตียนรู้สึกผิดจากภารกิจที่เป็นไปไม่ได้ เช่น การแก้ไขภาวะโลกร้อน การยุติการค้ามนุษย์ การขจัดการเหยียดเชื้อชาติ การสร้างสันติภาพบนโลก การขจัดความเกลียดชัง และการสนับสนุนความเสมอภาคแก่บรรดาผู้ถูกกดขี่ สิ่งเหล่านี้ไม่เพียงแต่ทำให้เหนื่อยล้าและน่ากังขาอย่างเห็นได้ชัดเท่านั้น แต่ยังไม่มีใครสามารถวัดหรือรับประกันการเปลี่ยนแปลงระดับโลกที่ยิ่งใหญ่ดังกล่าวได้อย่างแม่นยำ ไม่ว่าพวกเขาจะมีเจตนาดีหรือเพียงแค่ต้องการดึงความสนใจ การสื่อสารทางสื่อโซเชียลถึงแนวคิดเช่นนี้ได้ทำให้จิตวิญญาณของคริสเตียนผู้มีความตั้งใจดีหมดแรง พวกเขาอาจระดมนักศึกษามหาวิทยาลัยวัยรุ่นและผู้ที่ทำงานออนไลน์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ แต่บรรดาคนที่มีลูกต้องเลี้ยงดู คนทำงานแบบใช้แรงงาน และคนที่ดูแลครอบครัวสูงวัยเพียงคนเดียวกลับรู้สึกหนักใจกับการพยายามเป็นพรให้กับครอบครัวของตนเองอยู่แล้ว สำหรับคริสเตียนเหล่านั้นที่ขลุกอยู่กับความรับผิดชอบของครอบครัว ความคิดในการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างทางสังคมด้วยการเป็นพรนั้นก็เป็นสิ่งที่ยากเกินกว่าจะคิดได้ การเคลื่อนไหวตามประกาศิตทางวัฒนธรรมอาจกลายเป็นภาระอันยิ่งใหญ่ให้กับคริสเตียนธรรมดาที่กำลังต่อสู้ดิ้นรนได้อย่างไม่ยาก ไม่มีพ่อแม่คนไหนต้องจบปริญญาเอกด้านพัฒนาการเด็กก่อน ถึงจะรู้ว่าธรรมชาติของมนุษย์เป็นเหมือนเสี้ยนในเนื้อ คุณไม่สามารถฝืนเสี้ยนลายไม้ได้ง่ายๆ คุณต้องจัดการกับทุกข้อบกพร่องของมัน ไม้นั้นอาจจะมีตาไม้ แต่เราก็สามารถทำให้สวยงามได้ด้วยความอดทนและฝีมือที่เพียงพอ การเปลี่ยนแปลงตามธรรมชาติของมนุษย์เกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อเกิดการอัศจรรย์ของการบังเกิดใหม่ฝ่ายวิญญาณ-นั่นคือการปลูกถ่ายหัวใจ
ระบบนี้ยังผสมปนเปภารกิจของคริสตจักรเข้ากับภารกิจของพระเจ้าด้วย ภารกิจของพระเจ้าคือภารกิจที่ครอบคลุมภารกิจอื่นทั้งปวงในพระคัมภีร์ ภารกิจของพระเจ้าตรีเอกภาพคือพระองค์จะทรงไถ่ผู้คนเพื่อให้พระคริสต์ได้ครอบครองพวกเขาในฐานะอาณาจักรแห่งปุโรหิตแด่พระเจ้าในการทรงสร้างที่ถูกทำให้เป็นขึ้นจากตายสำหรับนิรันดร์กาล นี่ไม่ใช่ภารกิจของอาดัม ไม่ใช่ภารกิจของโนอาห์ ไม่ใช่ภารกิจของอิสราเอล และไม่ใช่ภารกิจของคริสตจักร ยิ่งไปกว่านั้น ภารกิจของพระคริสต์บนโลกนี้คือการได้มาซึ่งความชอบธรรมเพื่อคนที่ไม่เชื่อฟังผ่านการเชื่อฟังข้อเรียกร้องของธรรมบัญญัติ และการแบกรับพระพิโรธของพระเจ้าสำหรับพวกเขาภายใต้การลงโทษของธรรมบัญญัติ การถูกทำให้เป็นขึ้นจากตายเพื่อความชอบธรรมของพวกเขา และการสถาปนาอาณาจักรของพระเจ้าเพื่อพวกเขานั้นไม่ใช่ภารกิจของคริสตจักร ภารกิจของพระคริสต์ในสวรรค์ ณ เวลานี้คือ การครอบครองในฐานะกษัตริย์เหนือบรรดาประชาชาติ การสร้างคริสตจักรของพระองค์โดยการประกาศข่าวประเสริฐและการปราบศัตรูของพระองค์ไว้ใต้พระบาทของพระองค์นั้นไม่ใช่ภารกิจของคริสตจักร เมื่อพระคริสต์เสด็จกลับมา พระองค์จะทรงกำจัดบาปและมารร้ายที่เหลืออยู่ทั้งสิ้น พระองค์จะทรงให้พระพรของพระองค์หลั่งไหลไปยังทุกที่ซึ่งมีคำแช่งสาป และการคืนสภาพอย่างยิ่งใหญ่ของสรรพสิ่งในโลกใหม่นี้นั้นไม่ใช่ภารกิจของคริสตจักร
พระคัมภีร์ไม่เคยเรียกให้คริสตจักรทำกิจกรรมนิยม-เพื่อเปลี่ยนแปลงสังคม หรือเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมผ่านการรณรงค์ด้านความยุติธรรม ประหนึ่งว่าคริสตจักรได้รับมอบหมายให้เริ่มใช้การปฏิวัติของพระเจ้าด้วยความรักที่เปลี่ยนแปลงโลก ไม่ว่าจะระบุไว้อย่างชัดเจนหรือไม่ก็ตาม ตรรกะนี้บอกเป็นนัยว่า คริสตจักรก็ผิดที่ไม่ได้ทำมากพอในการต่อสู้กับการเหยียดเชื้อชาติ การแก้ไขภาวะฉุกเฉินด้านสภาพอากาศ การส่งเสริมความยั่งยืน และการละทิ้งแนวคิดเหยียดคนจากอดีตสมัยอาณานิคมของยุโรปอันน่าละอายของเราทิ้งไป แม้จะฟังดูไร้สาระสำหรับผู้อ่านคริสเตียนทั่วไป แต่กลุ่มนักคิดในสถาบันการศึกษาและแม้แต่พระคริสตธรรมก็หันมาใช้ภาษาประเภทนี้มากขึ้นเรื่อยๆ และผสมผสานเข้ากับศัพท์เฉพาะทางสำหรับการประกาศข่าวประเสริฐ ดังนั้น เพื่อให้ทันกระแสสังคมปัจจุบัน ผู้นำคริสตจักรจึงหันมาใช้ภาษาของนักเคลื่อนไหวมากขึ้นและทำให้ผู้เชื่อโดยทั่วไปหมดไฟ
การเป็นส่วนหนึ่งของการเคลื่อนไหวที่ยิ่งใหญ่กว่าชีวิตแห่งการเปลี่ยนแปลงระดับโลกและการเปลี่ยนแปลงทางสังคมอาจทำให้อะดรีนาลีนพุ่งพล่าน แต่โดยทั่วไปแล้วเสียงไซเรนแห่งเวรกรรมนี้มักจะหลอกหลอนผู้นำที่หลงตัวเอง ซึ่งรู้วิธีปั่นหัวความตั้งใจที่ดีของคริสเตียนอ่อนไหวง่าย ท้ายที่สุดคริสตจักรท้องถิ่นและคริสเตียนโดยทั่วไปก็ไม่อาจทุ่มเทได้มากพอ พวกเขาไม่อาจสร้างการเคลื่อนไหวได้มากพอ พวกเขาไม่อาจส่งเสริมการเปลี่ยนแปลงได้มากพอ โลกไม่ได้เปลี่ยนแปลงเร็วพอเพราะพวกเขาไม่ได้ระดมพลมากพอที่จะเปลี่ยนแปลงโครงสร้างและความชั่วร้ายของระบบได้มากพอ
แล้วการหวังในการเสด็จกลับมาของพระคริสต์ล่ะ? ระบบการเคลื่อนไหวสังคมนี้มีแนวโน้มที่จะหลบเลี่ยงภาษาแห่งการเสด็จกลับมาอย่างฉับพลันทั้งสิ้นราวกับว่ามันเป็นโครงสร้างทางวัฒนธรรมแห่งความคิดอย่างสวรรค์ “มีสถานอันงดงามเลิศหนักหนา” นั้นต่อต้านสติปัญญาของคริสเตียน เราเห็นแก่ตัวเพียงไรที่รอพระคริสต์เสด็จกลับมา หน้าที่ของเราคือการเป็นพระพรและมีส่วนร่วมในภารกิจของพระเจ้า มันเป็นหน้าที่ของเราที่จะนำสันติสุขมาสู่ทั้งโลกเราไม่ต้องการที่จะจดจ่อกับสวรรค์จนเราไม่สนใจโลก ที่สุดแล้ว ไม้กางเขนคือการริเริ่มการปฏิวัติความรักของพระเจ้าเพื่อเปลี่ยนแปลงโลก เราทำได้ ถ้าเราระดมคริสเตียนให้มากพอที่จะเป็นพระพร ความยุติธรรมก็จะไหลลงมาเหมือนแม่น้ำ แล้วถ้า…. แล้วถ้า… พูดตามตรง มันช่างเหนื่อยล้า มันน่าท้อใจ และมันเป็นไปไม่ได้ มันคือเวรกรรม
พระเยซูทรงเป็นอาดัมที่ดีกว่าซึ่งผ่านการทดสอบในสวนนั้น ผู้ซึ่งถูกยกขึ้นเหมือนงูที่ถูกสาปบนต้นไม้ ต้นไม้แห่งความตายกลายเป็นต้นไม้แห่งชีวิตของเรา พระองค์ทรงกลายเป็นความชอบธรรมของทุกคนที่หวังพึ่งพระองค์และมีชีวิตอยู่ การเป็นขึ้นจากตายของพระองค์เปิดประตูสู่เมืองบรมสุขเกษม และพระองค์กำลังเข้าครอบครองบรรดาประชาชาติอย่างต่อเนื่อง เมื่อพระองค์เสด็จกลับมา สิ่งทรงสร้างทั้งหมดจะได้รับการคืนสภาพ แต่เรื่องนี้จะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อพระสิริแห่งพระบุตรของพระเจ้าได้รับการเปิดเผยเท่านั้น
เพราะสรรพสิ่งที่ทรงสร้างแล้ว คอยด้วยความปรารถนาอย่างยิ่งให้บุตรทั้งหลายของพระเจ้าปรากฏ เพราะว่าสรรพสิ่งเหล่านั้นต้องเข้าอยู่ในอำนาจของอนิจจัง ไม่ใช่ตามใจชอบของตนเอง แต่เป็นไปตามที่พระเจ้าได้ทรงให้เข้าอยู่นั้น ด้วยมีความหวังว่า สรรพสิ่งเหล่านั้นจะได้รอดจากอำนาจแห่งความเสื่อมสลาย และจะเข้าในเสรีภาพและศักดิ์ศรีแห่งลูกๆ ของพระเจ้า (โรม 8:19-21)
พระเจ้าเองได้ทรงกำหนดให้ระบบของสรรพสิ่งอยู่ภายใต้การผูกมัดนี้ไม่ใช่ว่าทุกอย่างได้พังทลายลงตั้งแต่การล้มลงในบาป และพระเจ้าเพียงพยายามที่จะรวมมันกลับคืนมาอีกครั้งด้วยความช่วยเหลือจากคริสตจักร พระเจ้าได้ทรงกำหนดให้ทุกสิ่งนั้นเปล่าประโยชน์ และเมื่อถึงช่วงเวลาแห่งการเปิดเผยสำแดงถึงประชากรพระเจ้าผู้ถูกทำให้เป็นขึ้นจากตาย ในการเสด็จกลับมาอันเต็มเปี่ยมด้วยพระสิริของพระคริสต์ พระองค์จะทรงพลิกเรื่อง และเมื่อนั้นเท่านั้น พระพรอันสมบูรณ์แห่งพระสิริของพระเจ้าจะเต็มแผ่นดินโลก ดังน้ำปกคลุมทะเล เมื่อนั้นเท่านั้น ที่พระพรซึ่งทรงสัญญาไว้ของอับราฮัมจะเกิดผลอย่างสมบูรณ์
บรรดาตัวแทนแห่งพระมหาบัญชา
ในโลกตะวันตก ดูเหมือนว่าจะมีความมุ่งมั่นต่อ การประกาศข่าวประเสริฐแบบคลาสสิก ได้ลดน้อยลง คำว่า “การประกาศข่าวประเสริฐแบบคลาสสิก” ผมหมายถึงการประกาศข่าวประเสริฐด้วยการสอนและประกาศข่าวประเสริฐอย่างแท้จริงในรูปแบบของการประกาศแจ้ง ไม่ใช่เป็นคำแนะนำ ไม่ใช่เป็นความช่วยเหลือและไม่ใช่เป็นความคิดเห็น เราไม่ควรสับสนระหว่างเทคนิคการประกาศข่าวประเสริฐส่วนตัวที่เป็นที่นิยมในศตวรรษที่ 20 กับของประทานที่แท้จริงและบทบาทของการประกาศข่าวประเสริฐ แม้ว่าเราอาจโต้แย้งว่าเทคนิคบางอย่างของคนรุ่นก่อนไร้ประสิทธิภาพในยุคที่ต่อต้านคริสเตียนของเรา แต่เราต้องไม่ละทิ้งของประทานแห่งการประกาศข่าวประเสริฐและบทบาทของผู้ประกาศข่าวประเสริฐ เพื่อที่จะจินตนาการขึ้นใหม่และสร้างสิ่งที่เราพึงพอใจมากขึ้นเป็นที่ยอมรับของสังคมมากขึ้น และชนะใจได้มากขึ้น บ่อยครั้งที่การตอบโต้ต่อคริสต์ศาสนากลุ่มอนุรักษ์นิยมทำให้การประกาศข่าวประเสริฐแทบจะเป็นเรื่องที่ถูกต่อต้านในคริสตจักรหลายแห่ง การบอกความจริงเป็นเรื่องล้าสมัย และการสำแดงความรักเป็นเรื่องทันสมัย ใครอยากจะสร้างช่วงเวลาอันน่าอึดอัดใจในการสนทนาเพื่อ “พูดกับ” บางคนเกี่ยวกับข่าวประเสริฐ ในเมื่อเราทำได้เพียง“ดำเนินชีวิตตามข่าวประเสริฐ” ก็ได้แล้ว?
ด้วยเหตุนี้ ความกลัวว่าจะไม่เป็นที่นิยม ไม่ถูกชื่นชอบ และเป็นที่อับอายจึงผลักดันเราให้สร้างสรรค์ภาษาในพระคัมภีร์เพื่อให้เราสามารถ “อยู่ในยุทธศาสตร์” ของการดำเนินชีวิตแบบที่อยู่ในสภาพของโลกรอบตัวได้ และวิธีทั่วไปในการยกระดับการประกาศข่าวประเสริฐสำหรับศตวรรษที่ 21 คือการอ้างว่าพระมหาบัญญัติและพระมหาบัญชาเป็นภารกิจเดียวกัน ท้ายที่สุดแล้ว โลกจะรู้ว่าเราเป็นคริสเตียนด้วยความรักของเรา (แล้วพวกเขาก็อยากจะเข้าร่วมชุมชนพระเยซูของเรา) เราสามารถรักโลกเพื่อพระเยซูได้ เราเป็นพระหัตถ์ของพระองค์ เราเป็นพระบาทของพระองค์ เมื่อโลกเห็นเราสำแดงความรัก พวกเขาก็เห็นพระคริสต์ พระคริสต์ทรงวางแบบอย่างในการรักโลกจนนำกลับไปสู่การเยียวยารักษา และตอนนี้เป็นหน้าที่ของคริสตจักรในการสานต่อภารกิจแห่งความรักของพระองค์ การรักผู้อื่นโดยการดำเนินชีวิตตามข่าวประเสริฐและดำเนินชีวิตตามพระมหาบัญชาคือวิธีที่เราจะส่งเสริมความเจริญรุ่งเรื่องของมนุษย์เพื่อการเยียวยาประเทศชาติ นี่คือวิธีที่เรามีส่วนในการปฏิวัติอาณาจักรแห่งความรักและความยุติธรรมของพระคริสต์ นี่คือวิธีที่เราต้องเปลี่ยนแปลงโลก
ในกรณีที่นักเคลื่อนไหวตามประกาศิตทางวัฒนธรรมผสานภารกิจของอาดัมและภารกิจของพระเจ้าเข้ากับภารกิจของคริสตจักร ตัวแทนแห่งพระมหาบัญญัติมักจะผสมปนเปภารกิจของพระคริสต์ในโลก (ตามที่พวกเขารับรู้) กับภารกิจของคริสตจักร แน่นอนว่า ไม่มีใครในพวกเรามีแรงจูงใจหลอกลวงเมื่อกล่าวสิ่งเหล่านี้เช่นว่า “พระมหาบัญญัติและพระมหาบัญชาเป็นสองด้านของเหรียญเดียวกัน” “ภารกิจของคริสตจักรคือการแสดงให้โลกเห็นถึงความรักของพระเยซู” “ภารกิจของเราคือการเป็นพระคริสต์ต่อโลก” “เราถูกเรียกให้ดำเนินชีวิตด้วยความรักของพระคริสต์ต่อโลก” หรือ “จงออกไปทั่วโลกและจงประกาศข่าวประเสริฐโดยการใช้ถ้อยคำ หากจำเป็น”
ชีวิตของผู้คนดีขึ้นอย่างแท้จริงผ่านทางการที่คริสเตียนแต่ละคนแสดงความเมตตาอย่างนั้นหรือ? แน่นอน เราเคยเห็นการเปลี่ยนแปลงแบบองค์รวมเกิดขึ้นในประวัติศาสตร์ เมื่อคริสเตียนแต่ละคนใช้อาชีพของตนเพื่อประโยชน์ของสังคมหรือไม่? แน่นอน แต่ภารกิจของพระคริสต์บนโลกถูกส่งต่อเป็นภารกิจของคริสตจักรหรือไม่? ไม่ใช่เลย เราต้องระวังที่จะไม่สับสนระหว่างการงานที่ดีกับคำพูดที่ดี การงานที่ดีของเราจะตกแต่งคำพูดที่ดีของเรา แต่การงานที่ดีไม่ได้แทนที่คำพูดที่ดี และสองสิ่งนี้ไม่เท่ากัน “จงออกไปทั่วโลกและจงประกาศข่าวประเสริฐโดยการใช้ถ้อยคำ หากจำเป็น” สมเหตุสมผลพอๆ กับการพูดว่า “จงออกไปทั่วโลกและจงเลี้ยงอาหารคนยากจนโดยการใช้อาหาร หากจำเป็น”
ภารกิจของพระคริสต์ในโลกคือการเชื่อฟังข้อบังคับของธรรมบัญญัติ และการรับการทนทุกข์ของการลงโทษเพื่อทุกคนที่ถูกประณามและเสื่อมทรามในอาดัม ดังนั้น ภารกิจของพระคริสต์คือรักพระเจ้าอย่างสมบูรณ์ เป็นส่วนตัวตลอดไป และรักผู้อื่นด้วยชีวิต และทรงถูกตรึงบนไม้กางเขนแทนศัตรูของพระองค์เหมือนเป็นคำแช่งสาป การเสียสละนี้เป็นจุดสูงสุดของชีวิตแห่งความรักต่อพระเจ้าและคนบาป ผลลัพธ์ของภารกิจของพระคริสต์ในโลกคือทำให้ความชอบธรรมทั้งสิ้นสำเร็จต่อบรรดาผู้ที่ยอมรับพระองค์และราชกิจของพระองค์ผ่านการวางใจเท่านั้น การเป็นขึ้นจากตายได้สถาปนาอาณาจักรสวรรค์ นี่เป็นเหตุการณ์ประวัติศาสตร์เพียงครั้งเดียวซึ่งจะไม่เกิดขึ้นซ้ำอีก เราควรระมัดระวังอย่าได้ผสมปนเปภารกิจในโลกของพระคริสต์เข้ากับภารกิจของคริสตจักร เราไม่ได้ดำเนินชีวิตตามข่าวประเสริฐ แต่พระคริสต์ทรงกระทำเช่นนั้นและพระองค์ตรัสว่า “สำเร็จแล้ว!” มีผู้ทรงบังเกิดเป็นมนุษย์ผู้เดียวเท่านั้นและนั่นไม่ใช่เรา
พระมหาบัญญัติคือบทสรุปของข้อเรียกร้องทั้งหมดของธรรมบัญญัติ และไม่ใช่หน้าที่ของเราซึ่งจะทำให้สำเร็จ ข่าวประเสริฐนั้นไม่ใช่ว่าเราเป็นเหมือนพระคริสต์ได้มากขึ้น ข่าวประเสริฐนั้นไม่ใช่ว่าเราสามารถรักพระเจ้าและผู้อื่นได้ แน่นอนว่าสิ่งเหล่านี้เป็นผลที่ตามมาทางอ้อมของข่าวประเสริฐ แต่ไม่ใช่ข่าวประเสริฐทั้งหมด ข่าวประเสริฐไม่ใช่ความช่วยเหลือจากพระเจ้าในการฟื้นฟูจิตวิญญาณของเราผ่านทางพระคริสต์ในเรา ข่าวประเสริฐคือการประกาศของพระเจ้าว่าพระองค์ได้นำการคืนดีมายังจิตวิญญาณของเรากับพระองค์ผ่านทางพระคริสต์เพื่อเรา ข่าวประเสริฐไม่ใช่การบำบัดชีวิตที่เราใช้ให้ดีขึ้น ข่าวประเสริฐคือการปลูกถ่ายหัวใจซึ่งพระเจ้าทำให้เรามีชีวิตอยู่โดยทางนั้น กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ เราไม่ได้ดำเนินชีวิตตามข่าวประเสริฐ แต่เราดำเนินชีวิตในแสงสว่างแห่งข่าวประเสริฐ เราไม่ได้สร้างอาณาจักรของพระเจ้า เราเป็นพยานต่อองค์กษัตริย์ผู้กำลังสร้างอาณาจักรของพระองค์ เราไม่ได้สร้างคริสตจักร เราเป็นพยานถึงข่าวประเสริฐเมื่อพระคริสต์ทรงสร้างคริสตจักรของพระองค์
ตัวแทนแห่งพระมหาบัญญัติใช้ภาษาที่ฟังดูเหมือนเราร่วมมือกับพระเจ้าในการไถ่โลกนี้ พวกเขายืนยันว่าเราเป็นหุ้นส่วนกับพระเจ้าในพันธกิจแห่งการคืนดีกับโลกด้วยความรักและสันติสุข แต่มีปัญหาพื้นฐานบางประการเกี่ยวกับมุมมองนี้ ประการแรก สิ่งนี้สะท้อนถึงคำสอนของนิกายโรมันคาทอลิกในยุคกลางที่ว่ามารีย์เป็นผู้ร่วมการไถ่บาป เธอเป็นส่วนหนึ่งของ (หรือหุ้นส่วนใน) งานปุโรหิตของพระคริสต์บนโลกนี้เพื่อไถ่บาปของเรา แม้กระทั่ง เธอเป็นส่วนหนึ่งของ (หุ้นส่วนใน) งานปุโรหิตของพระคริสต์ในสวรรค์ในฐานะผู้วิงวอนของเรา ในทำนองเดียวกัน ความคิดที่ว่าคริสเตียนร่วมมือกับพระเจ้าในการไถ่บาป การคืนดี และการเปลี่ยนแปลงโลกผ่านการเชื่อฟังพระมหาบัญญัตินั้นถือเป็นระบบการร่วมไถ่บาปของการประกาศข่าวประเสริฐสมัยใหม่ แม้ว่าเราอาจไม่ได้หวังความช่วยเหลือจากมารีย์ในการดำเนินชีวิตตามข่าวประเสริฐ แต่เรามองว่าตนเองเป็นหุ้นส่วนและตัวแทนที่จำเป็นในการสร้างอาณาจักรของพระเจ้า ขอย้ำอีกครั้ง สำหรับพวกเราหลายคนที่พบว่าตัวเองใช้ภาษาเช่นนี้ดีที่สุดคือเรามีมุมมองที่ไม่สอดคล้องกันทางศาสนศาสตร์ และแย่ที่สุดคือเราไร้ความรู้ทางศาสนศาสตร์ แต่แนวคิดทางศาสนศาสตร์ต่างๆ ล้วนมีผลที่ตามมา
ไม่มีที่ใดในพระคัมภีร์ที่สั่งให้ประชากรของพระเจ้าสร้างอาณาจักรของพระองค์ เราเพียงแค่ได้รับอาณาจักรนั้น พระคัมภีร์กล่าวว่าเป็นพระประสงค์ของพระบิดาที่จะประทานอาณาจักรแก่เรา ไม่ใช่ร่วมมือกับเราในการสร้างอาณาจักร สันติสุขอันเกิดจากการได้รับอาณาจักรเป็นของประทานจากพระเจ้าเท่านั้นเป็นเรื่องที่น่าสนใจมิใช่หรือ? ส่วนวิธีอื่นในการได้มาซึ่งอาณาจักรนั้นอาจเต็มไปด้วยความกลัว ช่วยอธิบายหน่อยได้ไหม? ก็ดูสิ่งที่พระเยซูตรัส: “ฝูงแกะเล็กน้อยเอ๋ย อย่ากลัวเลย เพราะว่าพระบิดาของพวกท่านชอบพระทัยจะประทานแผ่นดินนั้นให้แก่ท่าน” (ลูกา 12:32) ในบริบทของข้อพระคัมภีร์ตอนนี้ พระเยซูกำลังตรัสกับประชากรของพระเจ้าที่กังวลว่าพวกเขาอาจไม่ได้รับทุกสิ่งที่จำเป็นหรือต้องการในชีวิตนี้ เมื่อคำนึงถึงความวิตกกังวลของชีวิตนี้ คนของพระเจ้าอาจกลัวว่าพวกเขาจะล้มเหลวที่จะเห็นอาณาจักร แต่พระเยซูทรงรับรองกับพวกเขาว่าพระเจ้าผู้สูงสุดไม่เพียงจัดเตรียมให้แก่พวกเขาในเวลานี้เท่านั้น แต่ยังจัดเตรียมในอาณาจักรสวรรค์อีกด้วย การจัดเตรียมของพระเจ้าสำหรับพวกเขาเป็นไปตามการทำธุรกรรมและเป็นสัญญาหรือไม่? พระเจ้าทรงจัดเตรียมอาณาจักรโดยอาศัยการปฏิบัติตามข้อบังคับของธรรมบัญญัติของพระองค์หรือไม่? พวกเขาจะต้องรักพระองค์สุดหัวใจและรักผู้อื่นเหมือนรักตนเองจึงจะเห็นอาณาจักรเป็นจริงในที่สุดหรือไม่? ไม่ใช่เลย เราไม่ต้องการความช่วยเหลือ เราต้องการคำประกาศ พระบิดาผู้เมตตาของเรายินดีมอบอาณาจักรและผลประโยชน์ทั้งหมดให้กับเราโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายใดๆ ทั้งสิ้น พระบุตรทรงจ่ายด้วยชีวิตของพระองค์ สิ่งนี้เป็นของเราที่เราจะได้รับโดยการวางใจในพระสัญญาของพระองค์ พระองค์ไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเรา อันที่จริง การช่วยเหลือใดๆ ที่เราพยายามให้กับพระองค์ก็เป็นสัญญาณว่า เราไม่ได้วางใจในพระคุณของพระองค์เท่านั้นอย่างแท้จริง
บรรดาทูตแห่งพระมหาบัญชา
ถ้าเราไม่ใช่นักเคลื่อนไหวตามประกาศิตทางวัฒนธรรม หรือเป็นตัวแทนแห่งพระมหาบัญญัติ แล้วมีทางเลือกอื่นใดอีกบ้าง? พระคริสต์ทรงเรียกประชากรของพระองค์โดยทั่วไปให้เชื่อฟัง และโดยเฉพาะอย่างยิ่งการเชื่อฟังในการนำข่าวประเสริฐแห่งพระคุณของพระเจ้าไปสู่ทุกชาติทุกภาษา คำพูดเมื่อต้องจากลามักเป็นคำพูดสำคัญและจริงใจที่สุดที่อยากกจะกล่าว และเช่นเดียวกันกับคำตรัสที่พระคริสต์กล่าวจากลาคริสตจักรของพระองค์ พระองค์ทรงเริ่มต้นพระมหาบัญชาของพระองค์ด้วยการยืนยันว่า พระองค์มีอำนาจอธิปไตยเหนือสวรรค์และโลก พระองค์ทรงปิดท้ายด้วยการยืนยันว่าพระองค์จะทรงอยู่กับเราเสมอไปจนกว่าจะสิ้นยุค (มัทธิว 28:18-20)
เมื่อคำนึงถึงความจริงเหล่านี้ คริสตจักรควรประกาศข่าวประเสริฐเรื่องพระคริสต์ผู้ทรงถูกตรึงบนไม้กางเขนแก่บรรดาประชาชาติ และสร้างสาวกในชุมนุมชนที่สรรเสริญพระเจ้าตรีเอกภาพเพื่อถวายเกียรติแด่พระคุณของพระองค์ การสร้างสาวกคือการสร้างนักเรียนหรือลูกศิษย์ นั่นคือความหมายของคำว่า “สาวก” สาวกของพระคริสต์คือคนที่ศึกษาพระคริสต์ ซึ่งจำเป็นต้องมีครูที่มีเนื้อหาและแผนการสอน สาวกไม่ใช่การที่ใครบางคนออกไปเที่ยวกับเพื่อนที่เป็นผู้ใหญ่กว่าแล้วเพียงรับความเข้าใจผ่านการซึมซับ วิธีการสร้างสาวกของคนยิวมีเนื้อหาเข้มข้นและการท่องจำที่จริงจัง แท้จริงแล้ว พระคริสต์บัญชาผู้สร้างสาวกให้ฝึกฝนสาวกให้รักษาถ้อยคำของพระองค์ (มัทธิว 28:20) คำว่า “ถือรักษา” หมายถึง อารักขา ปกป้อง หรือเฝ้าดู คำนี้อาจเป็นศัพท์ทางการทหารที่ใช้รักษาหน้าที่ของตนอย่างภักดี การสร้างสาวกคือการฝึกลูกศิษย์ให้ศึกษา เพื่อให้ตนเองเป็นคนงานที่ไม่ต้องละอาย ใช้พระวจนะแห่งความจริงอย่างถูกต้อง พระมหาบัญชาคือการบัพติศมาสาวกซึ่งเน้นความเป็นคริสตจักรเข้าสู่คริสตจักร พระมหาบัญชาคือการบัพติศมาสาวกซึ่งเน้นหลักคำสอนสำคัญในพระนามของพระบิดา พระบุตร และพระวิญญาณบริสุทธิ์ พระมหาบัญชาสอนสาวกที่รับบัพติศมาเหล่านี้โดยเน้นการปกป้องความเชื่ออย่างเด็ดขาดในการอารักขา ปกป้อง และเฝ้าระวังพระวจนะของพระคริสต์
เราเป็นทูตของกษัตริย์ผู้สง่างามในช่วงเวลาแห่งการนิรโทษกรรมชั่วคราว อาณาจักรที่ถูกสถาปนานั้นได้รับการประกาศบนไม้กางเขนของชาวโรมันอันเต็มด้วยโลหิตเมื่อสองพันปีที่แล้ว ไม้การเขนนี้ได้คว่ำการปกครองแบบเผด็จการนานนับพันปีของมารลงเสีย และสังหารการปกครองเผด็จการนั้นด้วยการสิ้นพระชนม์ของพระคริสต์ ความบริบูรณ์ของอาณาจักรจะมาพร้อมกับกษัตริย์ เมื่อพระองค์เสด็จกลับมาด้วยพระสิริอันรุ่งโรจน์ พระองค์จะไม่เสด็จกลับมาอย่างสันติในครั้งต่อไป พระองค์จะเสด็จมาในฐานะกษัตริย์ผู้เที่ยงธรรมที่ติดตามทุกความคิด คำพูด และการกระทำที่ทรยศอย่างละเอียดถี่ถ้วน ถนนในโลกจะแดงฉานด้วยการนองเลือดของผู้ที่ไม่คุกเข่าและรับข้อเสนอพระคุณและความเมตตาโดยไม่คิดมูลค่าจากพระองค์ แต่จนกว่าจะถึงตอนนั้น คำประกาศของทูตคือ “สันติสุข! จงฟังเถิด จงฟัง กษัตริย์ปรารถนาที่จะคืนดีอย่างไร้เงื่อนไขแก่ทุกคนที่ยอมวางอาวุธลง พวกเขาต้องวางใจในพระองค์เท่านั้น และรับของประทานแห่งพระคุณโดยไม่คิดมูลค่าจากพระองค์ พวกเขาจะถูกรับให้เป็นทายาทร่วมกับพระองค์ในครอบครัวของพระบิดา” เปาโลกล่าวว่า
“สิ่งทั้งหมดนี้เกิดจากพระเจ้า ผู้ทรงให้เราคืนดีกับพระองค์โดยทางพระเยซูคริสต์ และประทานพันธกิจในเรื่องการคืนดีนี้แก่เรา คือพระเจ้าทรงให้โลกนี้คืนดีกับพระองค์โดยพระคริสต์ ไม่ทรงถือโทษในความผิดของพวกเขา และทรงมอบเรื่องราวการคืนดีนี้ให้เราประกาศ เพราะฉะนั้นเราจึงเป็นทูตของพระคริสต์โดยที่พระเจ้าทรงขอร้องท่านทั้งหลายผ่านทางเรา เราจึงวิงวอนท่านในนามของพระคริสต์ให้คืนดีกับพระเจ้า พระเจ้าทรงทำพระองค์ผู้ทรงไม่มีบาปให้บาป เพราะเห็นแก่เรา เพื่อเราจะได้เป็นคนชอบธรรมของพระเจ้าทางพระองค์” (2 โครินธ์ 5:18-21)
ที่นี่ไม่มีคำสั่งแก่ทูตแห่งพระมหาบัญชาให้นำโลกนี้กลับมาคืนดีกับพระเจ้า ไม่มีคำสั่งให้นำกลุ่มที่แตกแยกของโลกนี้กลับมาคืนดีกัน ไม่มีคำสั่งให้นำสันติสุขมาสู่สิ่งทรงสร้างและนำการคืนดีมายังโลกที่ถูกแช่งสาป ไม่มีคำสั่งใดให้ดำเนินชีวิตอันเปี่ยมด้วยรักและมีเสน่ห์จนโลกถูกเร้าใจให้ร่วมกับเราในการรักพระเจ้าและรักเพื่อนบ้าน ข้อพระคัมภีร์นี้กล่าวว่าพระเจ้าทรงให้ประชากรของพระองค์คืนดี (รูปอดีตกาล) กับพระองค์เอง ขณะที่เราตายในบาปและการละเมิด พระเจ้าทรงเข้าควบคุม พระองค์ทรงเข้ามาหาเราขณะที่เราเป็นศัตรูกับพระองค์ พระองค์ทรงส่งพระคริสต์มาอยู่ใต้ธรรมบัญญัติเพื่อแสวงหาความชอบธรรมเพื่อประชากรของพระองค์ และทนทุกข์ภายใต้ธรรมบัญญัติเพราะความอธรรมของพวกเขา พระองค์ทรงถ่ายเทความผิดของเราและยกความผิดนั้นไว้กับพระคริสต์ และเราได้รับความชอบธรรมของพระคริสต์โดยการวางใจในพระองค์เท่านั้น “ถ้าเราสับสนเนื้อหาทางประวัติศาสตร์ และเนื้อหาสาระสำคัญแห่งข่าวประเสริฐ (การงานแห่งการทรงไถ่ของพระคริสต์ ซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่การนับว่าเป็นผู้ชอบธรรม) กับผลกระทบแห่งข่าวประเสริฐ (การงานแห่งการทรงไถ่ของพระคริสต์ในชีวิตเรา มีศูนย์กลางอยู่ที่การชำระให้บริสุทธิ์) กับเป้าหมายของข่าวประเสริฐ (จุดหมายสูงสุดแห่งการทรงไถ่ของพระคริสต์ในชีวิตของเรา ซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่การรับพระสง่าราศี) แล้วเราก็จะสวมตัวเองด้วยแอกที่เราสร้างขึ้นเอง เราจะต้องย้ำเตือนตัวเองอย่าได้สับสนระหว่างประโยคบอกเล่าในพระคัมภีร์ (มักเป็นพระสัญญา ความจริงเชิงประพจน์ และคำอธิบาย) กับประโยคคำสั่ง (คำสั่งและคำแนะนำในการดำเนินชีวิตอันบริสุทธิ์) นอกจากนี้ เราจะต้องระวังอย่าได้สับสนความหมายโดยนัยของข่าวประเสริฐกับศูนย์กลางแห่งข่าวประเสริฐ
ดังนั้นพันธกิจเรื่องการคืนดีของเราจึงเป็นสารแห่งการคืนดี พันธกิจของเราคือการวิงวอนคนบาปให้รับข่าวสารแห่งการคืนดี-พระเจ้าทรงทำให้โลกคืนดีกับพระองค์ผ่านทางพระโลหิตของพระคริสต์ และไม่ถือโทษบาปต่อต้านพวกเขา กิจแห่งการคืนดีเสร็จสิ้นบนไม้กางเขนแล้ว และไม่ใช่เราที่จะต้องจัดการเรื่องนี้ด้วยเหตุว่าพระคริสต์ได้เสด็จกลับสู่สวรรค์แล้ว งานของเราคือการเพียงแค่ประกาศข่าวนั้น ไม่ใช่บริหารจัดการ เราไม่ใช่นักเคลื่อนไหวหรือตัวแทนของการคืนดี เราคือทูตแห่งการคืนดี เราไม่สามารถทำอะไรได้มากพอที่จะเปลี่ยนแปลงโลก และเราไม่สามารถรักมากพอที่จะช่วยโลกได้ แม้ว่าคริสต์ศาสนาแบบเวรกรรมจะกระตุ้นให้เราพยายามมากขึ้นก็ตาม แนวคิดบ่อนทำลายของคริสต์ศาสนาแบบเวรกรรมได้แพร่ขยายออกไปในการประกาศข่าวประเสริฐและในวัฒนธรรมของการรับใช้แบบคริสเตียน แต่ก็ไม่จำเป็นต้องเป็นเช่นนี้ เราสามารถจดจำการงานที่สำเร็จแล้วของพระเจ้าผู้เปี่ยมด้วยพระคุณของเรา ประกาศเงื่อนไขแห่งสันติสุขของพระองค์ และพักอยู่ในแผนการอันเมตตากรุณาของพระองค์ที่จะคืนดีกับผู้คนกับพระองค์เอง
พระคริสต์ทรงปรากฏแก่เหล่าสาวกของพระองค์หลังจากการเป็นขึ้นจากตาย ทรงให้พวกเขาดูที่มือและเท้าที่มีแผลเป็นของพระองค์ แล้วตรัสว่า “สันติสุขจงดำรงอยู่กับท่านทั้งหลาย พระบิดาทรงใช้เรามาอย่างไร เราก็ใช้พวกท่านไปอย่างนั้น” (ยอห์น 20:21) กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ เนื่องจากพระพิโรธของพระเจ้าได้รับการตอบสนองแล้ว และความตายได้ถูกทำให้แพ้พ่าย เราจึงมีสันติสุขกับพระเจ้า ดังนั้นเราจึงออกไปในฐานะผู้รับใช้และเป็นพยานต่อโลกเพราะเรามีสันติสุขกับพระเจ้า เราไม่ได้พยายามที่จะได้รับหรือรักษาสันติสุขกับพระเจ้า เราไม่แม้กระทั้งออกไปรับใช้เพราะเรารู้สึกสงบสุขภายใน เราสามารถเผยแพร่ข่าวประเสริฐแก่โลกได้อย่างเสรีและมีความชื่นชมยินดีบนพื้นฐานของสันติสุขตามวัตถุประสงค์ของเรากับพระเจ้า พระคริสต์ทรงทำให้เกิดสันติสุขความกลัวจึงหายไป เนื่องจากเราไม่มีอะไรจะเสีย เราจึงได้รับในทุกสิ่ง
ยิ่งกว่านั้น ด้วยการเน้นอันคลุมเครือเกี่ยวกับการเป็นพระพร ซึ่งโดยทั่วไปนั้นมาพร้อมกับเป้าหมายและวัตถุประสงค์ประเมินผลที่วัดผลได้น้อยมาก ความจริงก็คือ เราได้รับพรแล้วในการเป็นหนึ่งเดียวกับพระคริสต์ แท้จริงแล้ว ไม่มีพระพรใดจะยิ่งใหญ่ไปกว่าการเป็นขึ้นจากตาย เราปีติยินดีกับพระพรฝ่ายวิญญาณเพียงส่วนหนึ่งในชีวิตนี้ แต่เต็มเปี่ยมในชีวิตหน้า พระพรฝ่ายวิญญาณเหล่านั้นอยู่ในรูปของต้นกล้า พักสงบ กระนั้นเพื่อการยืนยันความหวังของเราว่า เมล็ดพันธุ์แห่งพระพรมีชีวิตอยู่อย่างแท้จริง พระพรนั้นเติบโตอย่างช้าๆ และให้เราปีติยินดีกับพรนี้ได้ในบางส่วน ดังที่เปาโลอธิบายชัดเจนในกาลาเทีย 3:15-29 และโรม 4:13-16 พระพรที่สัญญาไว้กับอับราฮัมและผู้ที่มีส่วนในพระพรของเขาไม่ได้ขึ้นอยู่กับการเชื่อฟัง มิฉะนั้นพระพรนั้นจะไม่ใช่พระคุณ แต่เป็นการประพฤติ
คริสต์ศาสนาแบบเวรกรรมกล่าวว่า “จงรักพระเจ้าและผู้อื่นมากขึ้นเพื่อได้รับพระพร” แต่ข่าวประเสริฐกล่าวว่า “เมื่อคุณได้รับพระพรอย่างไร้เงื่อนไขในพระองค์ผู้ทรงรักเรา จงรักพระเจ้าและผู้อื่นด้วยการสำนึกในพระคุณ” คริสต์ศาสนาแบบเวรกรรมกล่าวว่า “จงรับใช้โลกด้วยการเป็นพระพรเพื่อที่โลกจะเปลี่ยนแปลง” แต่ข่าวประเสริฐกล่าวว่า “พระคริสต์ทรงเป็นพระพรตามพระสัญญาของอับราฮัมสำหรับประชาชาติทั้งปวง เมื่อพระองค์เสด็จกลับมา พระองค์จะทำให้พระพรของพระองค์หลั่งไหลไปยังทุกใดก็ตามที่พบคำแช่งสาปและโลกจะเปลี่ยนไปตลอดกาล” คริสต์ศาสนาแบบเวรกรรมกล่าวว่า “ในฐานะหุ้นส่วนกับพระเจ้า มันขึ้นอยู่กับคริสตจักรที่จะเป็นพระพรแก่โลก” แต่ข่าวประเสริฐกล่าวว่า “หากพระพรของพระเจ้าเกิดจากการประพฤติ มันก็ไม่เป็นไปตามความเชื่ออีกต่อไปและพระสัญญาก็เป็นเพียงโมฆะ”
ภูเขาศิโยนได้รับการอวยพระพรโดยพระสัญญาที่มีต่ออับราฮัมและทุกคนที่วางใจในพงศ์พันธุ์ของเขาผ่านความเชื่อ แต่ผลประโยชน์ของภูเขาซีนายจะได้รับตามศักยภาพของโมเสสและต่อทุกคนที่รักพระเจ้าและผู้อื่นได้ในชีวิตส่วนตัวได้อย่างสมบูรณ์ และได้ตลอดไป โลกนี้ไม่ต้องการให้คริสตจักรร่วมมือกับพระเจ้าเพื่อเป็นพร พระคริสต์ทรงเป็นพระพรของพระเจ้าแก่โลก โลกต้องการให้คริสตจักรประกาศพระพรที่ได้รับผ่านทางความเชื่อในพระคริสต์เท่านั้น คนบาปได้รับการเปลี่ยนแปลงโดยพระพรที่สัญญาไว้ซึ่งมาโดยความเชื่อ การได้รับพระคุณ คนบาปจะไม่เปลี่ยนแปลงโดยผลประโยชน์ที่อาจเกิดขึ้นจากการพยายามดำเนินชีวิตตามพระมหาบัญญัติ-การเชื่อฟังธรรมบัญญัติ พระคุณเป็นสิ่งเหนือธรรมชาติ พระคุณนับคนบาปว่าเป็นคนชอบธรรม ธรรมบัญญัติเป็นเรื่องธรรมชาติ มันพิพากษาคนบาป ความสัตย์ซื่อของคริสตจักรในการรักพระเจ้าและผู้อื่นนั้นไม่เพียงพอต่อการคืนดีกับโลกหรือยับยั้งความชั่วร้าย พระเจ้าทรงทำกิจด้วยพระคุณพิเศษที่ช่วยโลกให้คืนดีได้ พระเจ้าทรงทำกิจด้วยพระคุณทั่วไปเพื่อยับยั้งความชั่วร้าย คริสต์ศาสนาแบบเวรกรรมกล่าวว่า “ถ้าคุณรักพระเจ้าและผู้อื่น พวกเขาจะได้รับพระพร” แต่คุณไม่สามารถรักษาพระมหาบัญญัติได้มากพอ คุณจะล้มเหลวตลอดไป คุณจะรู้สึกวิตกกังวลหรือเหนื่อยล้า หรือรู้สึกทั้งสองอย่างอยู่เสมอ และข่าวประเสริฐกล่าวว่า “เพราะพระคริสต์ทรงรักพระเจ้าและคนอื่นๆ ฉะนั้นแล้ว พวกเขาจึงได้รับพระพรผ่านการพักสงบในพระองค์”
การรับชีวิตที่ได้รับพระพร
คริสต์ศาสนาแบบเวรกรรมส่งผลกระทบต่อการรับใช้ของคริสเตียนในหลายด้านโดยอาจจะเห็นได้ชัดเจนยิ่งกว่าการดำเนินชีวิตคริสเตียนและการเติบโตของคริสเตียนเสียอีก คุณสามารถแยกแยะธรรมชาติของเวรกรรมในการรับใช้และการเริ่มต้นการออกประกาศได้โดยการสังเกตข้อความที่มีเงื่อนไขหรือความเป็นไปได้ต่างๆ ที่มักใช้เป็นเสียงร้องเรียกระดมพลและเครื่องมือสร้างแรงบันดาลใจเพื่อจุดประกายการอุทิศตนต่อเรื่องนั้น ความจริงสำคัญที่สุดซึ่งต้องจดจำคือ พระพรของพระเจ้าขึ้นอยู่กับพระสัญญาของพระองค์ในพระคริสต์ และพระพรเหล่านั้น “ใช่” และ “เป็นไปตามนั้น” ทั้งหมดในพระคริสต์ พระเยซูทรงเป็นอาดัมคนสุดท้ายที่ทรงเริ่มต้นทำให้ข้อบังคบทางวัฒนธรรมผ่านการเชื่อฟัง การสิ้นพระชนม์ และการเป็นขึ้นจากตายนั้นได้สำเร็จเสร็จสิ้นแล้ว พระองค์จะสถาปนาอาณาจักรนี้ให้สำเร็จสมบูรณ์เมื่อเสด็จกลับมาในที่สุด พระเยซูทรงเป็นพงศ์พันธุ์ของอับราฮัม ซึ่งพระพรจากสวรรค์ของพระเจ้าหลั่งไหลไปยังบรรดาประชาชาติผ่านทางพระองค์ ท้ายที่สุด พระองค์จะปฏิบัติตามพระสัญญาโบราณเหล่านี้เมื่อเสด็จกลับมา
สิ่งที่พระเจ้าทรงสัญญาไว้กับอับราฮัม พระองค์ได้ทรงทำให้สำเร็จบนภูเขากลโกธาแล้ว เรากำลังรอความบริบูรณ์ของพระพรที่สัญญาไว้เหล่านั้นให้ค่อยๆ แผ่ออกไปในยุคนี้และได้รับอย่างเต็มที่ในยุคที่จะมาถึง เวลานี้เป็นเพียงรอยร้าวเท่าเส้นผมที่ไหลออกมาจากอ่างเก็บน้ำแห่งพระกรุณาอันล้นเหลือของพระเจ้า แต่เมื่อพระคริสต์เสด็จกลับมา เขื่อนนี้จะระเบิดออก และมวลน้ำมหาศาลแห่งพระเมตตากรุณาจะพัดพาเราออกไปยังมหาสมุทรแห่งความรักอันสูงสุดของพระเจ้า อาณาจักรแห่งพระคุณนี้เป็นของเราซึ่งได้รับผ่านความเชื่อเท่านั้น เราไม่ได้สร้างอาณาจักรนี้ผ่านทางความคิดริเริ่มที่สร้างสรรค์ที่สุดของเรา เราไม่สามารถสถาปนาอาณาจักรนี้ให้สำเร็จได้โดยการกระทำด้วยความรักที่สัตย์ซื่อที่สุดของเรา เราเพียงแค่รับอาณาจักรนั้นไว้ดั่งของขวัญเหมือนเด็กๆ ประทับใจในสีหน้าอันเปี่ยมสุขของผู้เป็นพ่อของตน อย่ากลัวเลย พระบิดาทรงพอพระทัยที่จะมอบพระคริสต์และผลประโยชน์ทั้งหมดแก่คุณ
คำถามใคร่ครวญ
- มีตัวอย่างใดบ้างของนักเคลื่อนไหวตามประกาศิตทางวัฒนธรรมและตัวแทนแห่งพระมหาบัญญัติที่คุณเคยได้ยินและอาจถึงขั้นนำมาปฏิบัติในการรับใช้คริสเตียนของคุณ?
- คุณพบว่าคำอภิปรายเกี่ยวกับทูตแห่งพระมหาบัญชามีประโยชน์และหนุนใจในด้านใดบ้าง?
- อะไรคือสิ่งที่คุณจะแบ่งปันกับใครบางคนเพื่อหนุนใจให้พวกเขาพักสงบในพระสัญญาของพระเจ้าในขณะที่พวกเขารับใช้พระองค์บ้าง?