บทที่ 4: บรรดาศัตรู

ในหนังสือ การเดินทางของนักแสวงธรรม (Pilgrim’s Progress) ของจอห์น บันยัน ชายคนหนึ่งชื่อคริสเตียนหนีจากเมืองแห่งความพินาศด้วยความหวังว่าจะไปถึงเมืองบรมสุขเกษม ความทุกข์ยากทุกรูปแบบกำลังเผชิญหน้ากับเขา แต่เขายังคงเดินหน้าต่อไปโดยยึดมั่นในพระสัญญาของพระเจ้า ในระหว่างการแสวงธรรม คริสเตียนและเพื่อนของเขาชื่อนายสัตย์ซื่อ ผจญภัยในเมืองที่รู้จักกันในชื่อเมืองอนิจจัง

อนิจจังเป็นเมืองที่ไม่เคยหลับใหล ดังที่บันยันบอก สถาปนิกของมหานครโบราณแห่งนี้คือซาตาน เขาออกแบบเมืองให้เป็นอุปสรรคที่หลีกเลี่ยงไม่ได้สำหรับนักเดินทางผู้มุ่งสู่สวรรค์ เหมือนกับใยแมงมุม เมืองนี้ถูกออกแบบมาให้ดักจับผู้แสวงธรรมขณะที่พวกเขาเดินผ่าน

ในใจกลางเมืองแห่งนี้มีการจัดงานแสดงสินค้าไม่มีวันหยุด เหมือนไฟหน้าระเบียงที่คอยดึงดูดแมลงในคืนฤดูร้อน งานแสดงสินค้าในเมืองอนิจจังนี้มีภาพ เสียง และกลิ่นที่คอยสร้างความหลงใหลให้กับนักเดินทาง มันมอบความสุขทุกประเภท แต่ชาวบ้านมองว่าเหล่าผู้เชื่อในพระเจ้าเป็นเรื่องน่าอัปยศ เพราะคนเหล่านี้อ้างว่าตนดำเนินชีวิตตามความจริง ในที่สุด ฝูงชนก็ล้อมผู้แสวงธรรมเหล่านี้ กล่าวคำดูถูกต่างๆ และลากนายสัตย์ซื่อไปเผาเสีย

คำขวัญที่ไม่ได้พูดไว้ของเมืองอนิจจังคือ “ปฏิบัติตาม หรือตาย” ยังคงมีอยู่จนถึงทุกวันนี้ ขณะที่เรากำลังเดินทางไปเมืองบรมสุขเกษม เราก็เผชิญการต่อต้านนี้เช่นกัน การต่อต้านนี้มีอยู่เสมอ แม้จะไม่ปรากฏให้เห็นแก่ตาเสมอไป พลังอันยิ่งใหญ่อยู่ภายในตัวเรา รอบตัวเรา และด้านหลังเรา พระคัมภีร์เรียกศัตรูผู้ต่อต้านเหล่านี้ว่า เนื้อหนัง โลก และมาร (เอเฟซัส 2:1-3)

ศัตรูในตัวเรา: เนื้อหนังของเรา

นานเท่าที่เคซีย์จำได้ เธอรักพระเจ้าแล้ว เพลงเกี่ยวกับสวรรค์ทำให้เธออุ่นใจ และเรื่องราวในพระคัมภีร์ก็ปลอบโยนจิตวิญญาณของเธอ เธอเชื่อว่าพระเยซูทรงเป็นพระบุตรของพระเจ้าและได้สิ้นพระชนม์เพื่อเธอ แต่สำหรับเคซีย์นี่ไม่ได้ทำให้ชีวิตเรียบง่ายหรือสบายเลย

ในโรงเรียนประถม เธอรู้สึกแตกต่างจากเด็กผู้หญิงคนอื่นๆ เธอเคยแอบแต่งตัวและแกล้งทำเป็นเด็กผู้ชาย เพราะเธอรู้สึกว่านี่คือธรรมชาติของเธอ เมื่อเธอโตขึ้น มิตรภาพแบบเพื่อนกับเด็กผู้หญิงคนอื่นมักจะท่วมท้นและพร่ามัวไปด้วยความหลงใหลเชิงโรแมนติก ครั้งหนึ่งเธอกับเพื่อนหญิงคนสนิทก็แอบแสดงความรู้สึกต่อกันอย่างพลุ่งพล่าน ซึ่งทิ้งเธอให้เต็มไปด้วยความอับอาย

เคซีย์รู้ว่าความปรารถนาในเพศเดียวกันของเธอไม่สอดคล้องกับแผนของพระเจ้า นี่ทำให้เกิดคำถามหลอกหลอนรบกวนใจเธอว่า เกิดอะไรขึ้นกับฉัน? ทำไมพระเจ้าทำให้ฉันเป็นแบบนี้? ถ้าฉันรักพระเจ้า ทำไมความรู้สึกเหล่านี้ไม่หายไป? ฉันจะแก้ไขความรู้สึกของฉันได้อย่างไร? พระวจนะของพระเจ้าบอกความจริงกับฉันจริงหรือ? ฉันเป็นคริสเตียนจริงๆ หรือ?

ในบรรดาสงครามทั้งหมดที่เราต่อสู้ในฐานะคริสเตียน สงครามที่ยากที่สุดและไม่มีวันจบสิ้นนั้นมักจะเป็นสงครามภายใน นี่เป็นสิ่งที่น่าสับสนและมันทำให้เคซีย์สับสน แม้ว่าพระวิญญาณของพระเจ้าจะก่อให้เกิดความรักต่อพระองค์และความเกลียดชังบาป แต่เนื้อหนังของเรารักบาปและไม่มีความรักต่อพระเจ้า นับตั้งแต่วินาทีที่เราเชื่อในพระเยซู เราก็เข้าสู่ความขัดแย้งเป็นประจำทุกวัน และยิ่งนานวันเข้า สภาพนี้ก็ทำให้เหนื่อยล้า สงสัย และโศกเศร้าได้ เคซีย์รู้สึกถึงความหนักหน่วงของเรื่องนี้ในทุกกระเบียดนิ้ว อัครทูตเปาโลได้แสดงความเห็นใจอย่างแท้จริงต่อการต่อสู้ของเธอไว้ว่า

ข้าพเจ้าไม่เข้าใจการกระทำของข้าพเจ้าเอง เพราะว่าข้าพเจ้าไม่ทำสิ่งที่ข้าพเจ้าปรารถนาที่จะทำ แต่กลับทำสิ่งที่ข้าพเจ้าเกลียดชัง… เพราะว่าเจตนาดีข้าพเจ้าก็มีอยู่ แต่การดีนั้นไม่สามารถทำได้เลย คือว่าการดีนั้นซึ่งข้าพเจ้าปรารถนาทำ ก็ไม่ได้ทำ แต่การชั่วซึ่งข้าพเจ้าไม่ปรารถนาทำ ก็ยังทำอยู่… 

ข้าพเจ้าเป็นคนน่าสมเพชอะไรเช่นนี้? ใครจะช่วยให้พ้นจากร่างกายแห่งความตายนี้? (โรม 7:15-19, 24)

เมื่อเราเป็นสาวกของพระเยซูแล้ว เราก็ได้รับใจใหม่ที่จะรักพระเจ้า พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงสถิตอยู่ในเราเพื่อเปลี่ยนแปลงเราให้เป็นเหมือนพระคริสต์ พระองค์ประทานจิตใจแบบพระคริสต์แก่เรา เพื่อให้เราปรารถนา คิด และรู้สึกเช่นเดียวกับพระองค์ (1 โครินธ์ 2:6-16) 

แต่เนื้อหนังของเราหรือธรรมชาติบาปนั้นกลับต่อต้านการเปลี่ยนแปลงนี้อย่างรุนแรง

เนื้อหนังของเราทำหน้าที่เหมือนแม่เหล็กดูดดึงเราไปหาบาป มันรักงานจัดแสดงสินค้าของเมืองอนิจจัง มันรักความเพลิดเพลินใจเหนือสิ่งอื่นใด มันทำสงครามภายในร่างกายของเรา ขณะที่เราเดินเตร่ผ่านงานแสดงสินค้าของเมืองอนิจจังของเรา เราก็รู้สึกถูกดึงดูดจากบาปที่มีอย่างดาษดื่นในงานนี้ ไม่ใช่ว่าทุกคนจะรู้สึกแบบเดียวกัน แต่ทุกคนรู้สึกถึงมันได้

เนื้อหนังของแต่ละคนมีจุดอ่อนกับบาปเฉพาะที่ต่างกัน นั่นคือเราแต่ละคนต้องปล้ำสู้กับการถูกทดลองใจบางเรื่องมากกว่าเรื่องอื่น เราจำเป็นต้องรู้จักว่าเรื่องนี้คืออะไร เพราะมันช่วยระบุจุดอ่อนที่เจาะจงของเราได้ เนื้อหนังของคุณหิวกระหายสิ่งใด? การมีเพศสัมพันธ์กับคนที่ไม่รู้จักหรือ? การหนีจากสื่อลามกหรือ? คนรักที่น่าตื่นเต้นยิ่งกว่าคู่ชีวิตของคุณหรือ? ความใกล้ชิดนอกสมรส? หรือบางทีความบาปทางเพศอาจไม่ใช่ปัญหาของคุณจริงๆ เนื้อหนังของคุณตอบสนองต่อบรรดาคนที่ทำบาปนี้อย่างไร? คุณตัดสินพวกเขาหรือไม่? คุณหมดความอดทนกับจุดอ่อนของผู้อื่นหรือไม่? คุณมีปัญหาในการระบุบาปของคุณเองหรือไม่? ไม่มีใครที่มีภูมิต้านทานจากศัตรูภายในตัวเรา

บางครั้งบาปของเราก็ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นและเข้มแข็งยิ่งขึ้น บางครั้งก็ดูเหมือนว่ามันกำลังนอนหลับอยู่ แต่มันไม่เคยตาย ผู้ทรยศที่อยู่ข้างในประตูหัวใจของคุณนี้มักจะพูดจาด้วยเสียงแยบยลหรือด้วยเสียงกรีดร้องเสมอ คอยชักชวนคุณให้ละทิ้งการอุทิศตนต่อพระเจ้า 1

ศัตรูที่อยู่รอบตัวเรา: โลก

หลายปีก่อน ผมได้ดูสารคดีเกี่ยวกับดอกไม้ประหลาดที่เรียกว่า “หม้อข้าวหม้อแกงลิง” กลีบดอกมีสีสันสดใส และถ้วยดอกของมันส่งกลิ่นหอมหวานที่ดึงดูดแมลง กล้องจับภาพการเดินทางของแมลงตัวหนึ่งซึ่งถูกดึงดูดด้วยกลิ่นนั้น มันเกาะบนขอบดอกไม้และค่อย ๆ เดินผ่านซี่ที่คล้ายขนซึ่งเรียงเป็นแนว ขณะที่แมลงตัวนั้นไม่รู้ตัว เหล่าซี่ที่มันผ่านไปนั้นเป็นหนามแข็งดักจับและเด็ดชีพมันผ่านน้ำย่อยของพืชซึ่งแฝงกายเป็นน้ำหวานหอมหวล

คำว่า โลก มีหลายความหมายในพระคัมภีร์ แต่ความหมายหลักนั้นคือ ระบบที่ได้รับการดลใจจากซาตานซึ่งตอบสนองต่อความอยากทางเนื้อหนัง โดยคำสัญญาว่าจะประสบความสำเร็จอยู่ดีมีสุขได้โดยไม่ต้องมีพระเจ้า เช่นเดียวกับต้นหม้อข้าวหมอแกงลิง โลกฉายภาพและความคิดที่สนองความปรารถนาบาปของเรา โลกทำการตลาดเชิงรุกให้กับบาป รับประกันความพึงพอใจอย่างยิ่ง แต่ซ่อนป้ายราคาไว้ มันประณามสิ่งที่พระเจ้ายกย่องและยกย่องสิ่งที่พระเจ้าประณาม

ไม่นานหลังจากที่ผมมาเป็นผู้เชื่อ ผมก็ตระหนักถึงระบบของโลกนี้เป็นครั้งแรก ขณะที่ผมดูรายการหนึ่ง ผมตระหนักได้ว่าทุกสิ่งที่อยู่บนหน้าจอจะสื่อสารข้อความหนึ่งออกมา ผมได้รับคำสัญญาว่าผู้คนจะเคารพผมหากผมมีรถคันใหม่; จะปลอดภัยหากผมลงทุนในประกันภัยบางประเภท จะได้รับความสุขถ้าผมกินเบอร์เกอร์ที่ถูกต้อง แต่สิ่งหนึ่งที่ขาดหายไปอย่างเห็นได้ชัด นั่นคือ พระเจ้า ไม่มีโฆษณาใดจะทะลุทลวงความบันเทิงนั้นเพื่อจะพูดว่า “นี่คือคำเตือนด้วยความหวังดีว่า วันหนึ่งในไม่ช้า คุณจะยืนอยู่ต่อพระพักตร์พระเจ้าผู้บริสุทธิ์และต้องรายงานทุกสิ่งที่คุณเคยทำ ดังนั้นจงหันไปหาพระเยซู” เป้าหมายของระบบโลกนี้คือ การทำให้คุณทุ่มเทจิตใจ ความหวัง และความไว้วางใจในอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่แต่พระเจ้า

ซาตานได้ทำให้ทุกมิติของชีวิตเสื่อมทรามลง มันได้แทรกซึมเข้าไปในวงการบันเทิง เทคโนโลยี การเมือง เศรษฐศาสตร์ การศึกษา และศาสนาต่างๆ มากมาย ทั้งหมดก็เพื่อถักทอจิตใจสู่ปัญญาและความสุขทางโลก โลกประกาศว่าชีวิตที่ไร้พระเจ้านั้นเป็นไปได้และยังเกิดผลดีอีกด้วย ด้วยเหตุนี้ อัครทูตยอห์นจึงเตือนว่า “อย่ารักโลกหรือสิ่งของในโลก ถ้าใครรักโลก ความรักของพระบิดาไม่ได้อยู่ในผู้นั้น เพราะว่าทุกสิ่งที่อยู่ในโลก คือตัณหาของเนื้อหนังและตัณหาของตา และความทะนงในลาภยศไม่ได้มาจากพระบิดา แต่มาจากโลก” (1 ยอห์น 2:15-16)

ทั้งหมดนี้ไม่ได้หมายความว่า เราควรมองว่าทุกสิ่งที่อยู่บนโลกเป็นสิ่งชั่วร้าย อย่างไรก็ตาม เราต้องเข้าใจว่าทุกสิ่งที่เราอ่าน เห็น ได้ยิน ลิ้มรส และสัมผัสล้วนได้รับผลกระทบจากการล้มลงในบาปทั้งนั้น โลกถูกออกแบบมาให้หันเหความสนใจของเรา บิดเบือนความจริง และทำให้ความปรารถนาที่จะชื่นชมยินดีในพระเจ้าน้อยลงไป ในแง่หนึ่ง โลกใบนี้ก็กำลังทำการประกาศอยู่ เช่นเดียวกับดอกไม้ มันส่งกลิ่นหอมเย้ายวนใจ และกักขังคุณไว้ด้วยหนามแห่งการคล้อยตาม การติดตามพระเยซูไม่ใช่เรื่องง่ายในระบบของโลกที่ล้มลงในบาปเช่นนี้

ศัตรูที่สะกดรอยตามเรา: มารร้าย

ผมถูกปลุกขึ้นกลางดึก ผมสัมผัสถึงความมืดที่ปกคลุมอยู่ หายใจลำบาก รู้สึกราวกับว่ามีบางอย่างนั่งอยู่บนหน้าอกของผมและกำลังบีบคอของผมไว้ ความกลัวทำให้ผมพูดหรือขยับตัวไม่ได้ ในที่สุด ผมก็เอ่ยพระนาม “พระเยซู” และเริ่มร้องเพลงนมัสการที่คุ้นเคยเบาๆ สิ่งนี้ทำให้สิ่งที่ผมเผชิญอยู่จบลงอย่างรวดเร็ว แต่ทิ้งความประทับใจไม่รู้ลืมไว้

โดยปกติแล้วสงครามฝ่ายจิตวิญญาณจะเกิดขึ้นสารพัดรูปแบบที่แยบยลกว่า แต่มันก็ไม่ใช่น้อยกว่าความเป็นจริงเลย พระเจ้าทรงเตือนว่าเราต่อสู้กับ “พวกวิญญาณชั่ว” และมีศัตรูที่มองไม่เห็น “ดุจสิงโตคำรามเดินวนเวียนเที่ยวเสาะหาคนที่มันจะกัดกินได้” (เอเฟซัส 6:12; 1 เปโตร 5:8) จงมั่นใจว่า การต่อสู้เพื่อความบริสุทธิ์โดยพื้นฐานแล้วเป็นเรื่องฝ่ายจิตวิญญาณ ความพยายามทั้งหมดของซาตานมีเป้าหมายเดียวคือทำลายคุณ ไม่ว่าจะเป็นอาดัม เอวา โยบ ยูดาส เปโตร พระเยซู คริสตจักร หรือตัวคุณเอง เป้าหมายของมันก็เหมือนกันหมด จงจำสิ่งนี้ไว้เมื่อคุณถูกทดลองใจในครั้งต่อไป เสียงเชิญชวนนี้ไม่ได้มาจากมิตรสหาย แต่มาจากศัตรูที่น่ากลัว

แต่ซาตานนั้นก็อดทนในพยายามของมันที่จะทำลายคุณ ดีทริช บอนโฮฟเฟอร์ (Dietrich Bonhoeffer) บรรยายแนวทางของซาตานไว้อย่างชาญฉลาดว่า

ซาตานไม่ได้ทำให้เราเต็มไปด้วยความเกลียดชังพระเจ้า แต่ด้วยความหลงลืมพระเจ้า.. ตัณหาที่ปลุกเร้าจึงห่อหุ้มจิตใจและอำนาจแห่งการแยกแยะและการตัดสินใจที่ชัดเจนก็ถูกพรากไปจากเรา คำถามมากมายก็ผลุดขึ้น ในกรณีนี้ สิ่งที่เนื้อหนังปรารถนานั้นเป็นบาปจริงหรือไม่?…ณ จุดนี้เอง ทุกสิ่งในตัวข้าพเจ้าลุกขึ้นต่อต้านพระวจนะของพระเจ้า 2

ซาตานไม่ต้องการให้คุณวางใจพระวจนะของพระเจ้าและเชื่อพระสัญญาของพระองค์ มันต้องการให้คุณเห็นว่าสิ่งที่พระเจ้าเรียกว่าชั่วร้ายนั้นดีงามสำหรับคุณ มันต้องการให้คุณเห็นว่าการปล่อยเนื้อปล่อยตัวนั้นคือเสรีภาพ ส่วนการยับยั้งชั่งใจคือการตกเป็นทาส แม้ว่ามันจะเดินวนเวียนเหมือนสิงโต แต่ซาตานมักจะนุ่งห่มเหมือนแกะที่ไม่มีอันตรายหรือทูตสวรรค์ที่ส่องแสงแวววาว ซาตานแสดงท่าทีเป็นเหมือนเพื่อนคนหนึ่ง แต่มันจะทรยศคุณด้วยการจูบเหมือนกับยูดาส มันเป็นโจรที่มาขโมยความชื่นชมยินดีของคุณ ฆ่าการสามัคคีธรรมของคุณกับพระเจ้า และทำลายจิตวิญญาณของคุณ 3

การทำงานของมารร้ายต่อต้านเรานั้นมาในสองรูปแบบพื้นฐานนั่นคือ การยั่วยวนและ การกล่าวโทษ 4

ซาตานยั่วยวน

ซาตานทำหน้าที่เป็นเหมือนผู้นำเที่ยวของงานแสดงสินค้าในเมืองอนิจจัง มันคอยแนะนำให้เราแสวงหาความพึงพอใจด้วยความจริงผสมคำโกหก มันนำเสนอเครื่องดื่มของคำสัญญาที่ชื่นใจ แต่มันไม่ได้บอกว่ามีหยดยาพิษอยู่ภายใน มันเป็นนักลอกเลียนแบบระดับปรมาจารย์ มันรับรองว่าการอะลุ้มอล่วยจะไม่ฆ่าคุณ คุณจะหลบหนีได้ทุกเมื่อที่ต้องการ

เช่นเดียวกับคนตกปลาที่เสียบเหยื่อแต่ซ่อนเบ็ดเอาไว้ ซาตานตกเราด้วยเหยื่อยั่วยวนของบุคคลนั้น 5 มันได้ศึกษาคุณและรู้ว่าคุณชอบอะไร บางทีอาจจะรู้มากกว่าตัวคุณด้วยซ้ำไป และมันรู้ว่าจะนำเสนออย่างไรและเมื่อใด มันขโมยเมล็ดแห่งพระวจนะพระเจ้าและปลูกข้าวละมานแห่งการหลอกลวงของมัน (มัทธิว 13:25; ลูกา 8:4-15) ขณะนี้ที่ผมกำลังเขียน ผมได้อธิษฐานขอให้คุณได้เห็นวิธีเฉพาะเจาะจงที่ซาตานใช้เพื่อล่อลวงคุณ ผมพูดถึงสิ่งที่เปาโลกังวล: “ข้าพเจ้ากลัวว่า งูนั้นล่อลวงนางเอวาด้วยอุบายของมันอย่างไร ความคิดของท่านทั้งหลายก็จะถูกทำให้หลงไปจากความซื่อ และความบริสุทธิ์ต่อพระคริสต์อย่างนั้น” (2 โครินธ์ 11:3)

ซาตานไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าการขัดขวางไม่ให้คุณมองเห็นพระคริสต์ มันรู้ว่าถ้าเราแสวงหาความบริสุทธิ์ เราจะเห็นประกายความงดงามของพระเจ้าและจะตื่นตัวอยู่เสมอ ดังนั้น มันจึงทำทุกอย่างที่ทำได้ เพื่อทำให้พระคัมภีร์ของคุณปิดเสมอ ทำให้ห้องอธิษฐานของคุณว่างเปล่า ทำให้การสามัคคีธรรมของคุณตื้นเขิน และทำให้ความวางใจของคุณในพระสัญญาของพระเจ้านั้นเป็นโพรง ดังนั้น พระสัญญาในยากอบ 4:7 ที่ว่า (“จงต่อสู้กับมาร แล้วมันจะหนีท่านไป”) จึงไม่อาจถูกแยกออกจากคำเตือนในเอเฟซัส 4:27 (“อย่าให้โอกาสแก่มาร”) ได้เลย จงปล่อยมันไว้ที่งานแสดงสินค้าในเมืองอนิจจัง แล้วมุ่งหน้าไปสู่เมืองบรมสุขเกษม 6

ซาตานกล่าวโทษ

เนื่องจากซาตานไม่สามารถกล่าวโทษบรรดาผู้ที่อยู่ในพระคริสต์ได้ กลอุบายถัดไปของมันจึงเป็นการทำให้เรา รู้สึก ว่าเราถูกกล่าวโทษ (โรม 8:1) ก่อนทำบาป ซาตานจะล่อลวงคุณให้เชื่อว่าการกลับใจนั้นเป็นเรื่องง่าย หลังทำบาป ซาตานจะล่อลวงให้คุณเชื่อว่า การกลับใจนั้นเป็นไปไม่ได้ ลูกศรแห่งการกล่าวโทษ มุ่งเป้าไปที่หัวใจเพื่อทำให้เกิดความสิ้นหวัง มันกระซิบว่า เจ้าสกปรกเกินกว่าที่พระเจ้าจะรักได้ พระเจ้าละอายใจในตัวเจ้า เจ้าจะล้มเหลวตลอดไป มันคือนักกล่าวโทษตัวฉกาจ มันลากความล้มเหลวของผู้เชื่อให้กลับมาสู่ความคิดของพวกเขาและต่อหน้าพระบัลลังก์ของพระเจ้าอย่างต่อเนื่อง (โยบ 1-2; วิวรณ์ 12:10) 

ซาตานทำงานหนักเพื่อทำให้เราสับสนการสำนึกความผิดด้วยการกล่าวโทษ เมื่อเราทำบาป มันควรทำให้เรารู้สึกผิดและเสียใจ การสำนึกความผิดเกิดขึ้นเมื่อพระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงเตือนเราว่า “พระเยซูจะไม่มองดูสิ่งนั้น พระเยซูจะไม่ตรัสอย่างนั้น พระเยซูจะไม่ทำกับพระกายของพระองค์อย่างนั้น พระเยซูจะไม่รวบรวมความคิดนั้นไว้ในใจของพระองค์ มันมีทางออก; จงออกทางนั้นเสีย!» (ดู 1 โครินธ์ 10:13) การทำให้สำนึกความผิดของพระวิญญาณบริสุทธิ์เป็นของประทานที่ควรกระตุ้นให้เราสารภาพบาปและกลับใจ

แต่ซาตานคือนักประวัติศาสตร์ มันคือเจ้าแห่งการบรรเลงบาปเดิมซ้ำๆ ด้วยทำนองแห่งการกล่าวโทษ มันขุดคุ้ยความล้มเหลวในอดีตแล้วข่มขวัญเราพร้อมเตือนว่า เหตุใดพระเจ้าจึงผิดหวังกับเรา ก่อนทำบาป ซาตานคือผู้ล่อลวงที่กระซิบว่า “เจ้าควรทำสิ่งนี้!” และหลังจากทำบาป ซาตานคือผู้กล่าวโทษที่กระซิบว่า “เจ้าทำอย่างนี้ไปได้ยังไง!” ซาตานฆ่าผ่านการทดลองใจ แล้วฝังไว้ด้วยความรู้สึกผิด

แต่ไม่ว่ามันจะล่อลวงด้วยน้ำตาลเคลือบลิ้นหรือกล่าวโทษด้วยเกลือในแผล มารร้ายก็ทำงานอยู่เสมอ เป้าหมายของมันคือเพื่อหันสายตาของคุณไปจากพระเจ้า เพราะว่าการได้เห็นพระองค์ด้วยสายตาที่มีสติ จะทำให้คุณต่อสู้เพื่อความเชื่อในผู้ที่ยิ่งใหญ่กว่าศัตรูทั้งปวงของคุณ

ยิ่งใหญ่กว่าบรรดาศัตรูของคุณ

สิ่งที่สำคัญคือ บรรดาศัตรูของความบริสุทธิ์นั้นแข็งแกร่งเกินไปสำหรับเรา เราไม่มีโอกาสต่อสู้กับพวกมัน แต่สรรเสริญพระเจ้า “เพราะว่าพระองค์ผู้ทรงอยู่ในพวกท่านยิ่งใหญ่กว่าผู้ที่อยู่ในโลก” (1 ยอห์น 4:4) ข่าวดีสำหรับนักเดินทางที่เหนื่อยล้าจากงานแสดงสินค้าของเมืองอนิจจังก็คือว่า พระเยซูได้เสด็จเข้ามาในเหตุการณ์นี้อย่างมุ่งมั่น พระองค์เสด็จมายังโลกและเดินผ่านงานนี้ แต่ทรงสู้ทนต่อการทดลองใจต่างๆ โดยไม่ยอมจำนนต่อสิ่งล่อลวงใดเลย (มัทธิว 4:1-11; ฮีบรู 4:15) ตามที่อัครทูตยอห์นกล่าวไว้ เหตุใดพระบุตรของพระเจ้าจึงเสด็จมาปรากฏ? เพื่อทำลายกิจการของมาร (1 ยอห์น 3:8)

บนไม้กางเขน พระเยซูถูกบดขยี้เพื่อบาปของเรา พระองค์ผู้บริสุทธิ์ถูกกล่าวโทษเพราะบาปที่กล่าวโทษเรา หากคุณวางใจพระองค์อยู่ ขอจงฟังให้ดี พระเยซูทรงบริสุทธิ์ในที่ของคุณ พระองค์ถูกบดขยี้เพราะความโสโครกของคุณ ใบรายการแสดงความล้มเหลวของคุณถูกตอกตะปูไว้บนไม้กางเขนและปกคลุมด้วยโลหิตของพระองค์แล้ว (โคโลสี 2:13-15)

และหลังจากถูกฝังในอุโมงค์ฝังศพได้สามวัน พระเยซูทรงเป็นขึ้นจากตาย เมื่อพระองค์เป็นขึ้นมาแล้ว พระองค์ทรงประทับตราทั้ง การช่วยปลดปล่อยเราจากโลกที่ชั่วร้ายนี้ และ ความหวัง ของเราสำหรับโลกที่ดีกว่าที่จะมาถึง พระองค์ยังประทานพระวิญญาณเพื่อให้เรามีกำลังต่อสู้กับเนื้อหนังของเรา และทรงสัญญาว่าไม่มีสิ่งใด (แม้แต่มารร้าย) ที่จะสามารถแยกเราออกจากความรักของพระเจ้าได้ (กาลาเทีย 1:4; 5:16; โรม 8:38-39)

ฉะนั้น เมื่อเนื้อหนังบาปดึงคุณไว้ จงนึกถึงร่างกายอันไร้บาปของพระเยซูที่ถูกทำร้ายเพื่อคุณ เมื่อโลกนี้เชื้อเชิญคุณ จงนึกถึงพระเยซูผู้ทรงเรียกคุณให้ไปสวรรค์ เมื่อซาตานยั่วยวนคุณด้วยการทดลองใจ จงนึกถึงพระกายที่แหลกสลายของพระเยซูที่ได้ประทานมาเพื่อปลดปล่อยคุณจากการกล่าวโทษ เมื่อซาตานชี้ถึงสารพัดเหตุผลที่คุณควรถูกกล่าวโทษ จงชี้ไปที่กลโกธา สถานที่ที่พระโลหิตไหลอาบไม้กางเขนนั้นได้ประกาศว่า “สำเร็จแล้ว!”

ใกล้จะถึงวันที่พระเยซูจะเสด็จกลับมา และมารร้ายจะ “ถูกโยนลงไปในบึงไฟและกำมะถัน…และพวกมันจะถูกทรมานทั้งกลางวันและกลางคืนตลอดไปเป็นนิตย์” (วิวรณ์ 20:10) ในวันนั้น เราจะถูกนำเข้าสู่ดินแดนใหม่ที่ความบาปไม่อาจครอบงำได้ จนกว่าจะถึงตอนนั้น จงมองไปที่พระคริสต์ พระองค์ทรงสามารถที่จะป้องกันไม่ให้คุณสะดุดล้มขณะที่คุณเดินทางผ่านบรรดาความทุกข์ยากและการทดลองใจต่างๆ ของงานแสดงสินค้าในเมืองอนิจจัง (ยูดา 24-25)

คำถามเพื่อการเรียนรู้

1. คุณรู้สึกถึงแรงดึงดูดของโลกที่นำไปสู่ความไม่บริสุทธิ์ในทางใดบ้าง? คุณจะต่อต้านสิ่งนี้อย่างตั้งใจได้อย่างไร?
2. การทดลองใจประเภทใดที่ดึงดูดเนื้อหนังของคุณเฉพาะเจาะจงมากที่สุด? คุณจะทำสงครามกับเสียงร้องของเนื้อหนังเพื่อความพึงพอใจอย่างตั้งใจได้อย่างไร?
3. การสนทนาเรื่องมารร้ายส่งผลต่อการต่อสู้เพื่อความบริสุทธิ์ของคุณอย่างไร? ซาตานทำสงครามกับคุณในทางใดบ้าง?
4. นึกถึงรายการโทรทัศน์ สื่อ และโฆษณาที่คุณเห็นเมื่อเร็วๆ นี้ สิ่งเหล่านั้นเสนออะไรและซ่อนป้ายราคาฝ่ายจิตวิญญาณอะไรไว้บ้าง?