บทที่ 6: หล่อเลี้ยงหัวใจของคุณ

บ่ายวันหนึ่งที่อากาศเย็นสบายของรัฐเท็กซัส ช่วงสาย ๆ ฮาวเวิร์ด เฮนดริกส์ (Howard Hendricks) ออกไปเดินเล่นกับนักเรียนพระคัมภีร์หนุ่มคนหนึ่ง “ศาสตราจารย์” ท่านนี้อยู่ในวัยแปดสิบกว่า และเขาสวมที่คาดตารูปหัวกะโหลกเพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งชัยชนะเหนือการต่อสู้กับโรคมะเร็ง ร่างกายของเขาเสื่อมโทรมลง แต่ความบริสุทธิ์และสติปัญญาของเขากลับไม่ลดลง

ขณะที่พวกเขาพูดคุยกัน ชายหนุ่มก็ถามผู้สูงวัยว่า “ผมจะเป็นอิสระจากการต่อสู้กับตัณหาของตัวเองเมื่อไหร่?” หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ศาสตราจารย์ก็ชะลอการเดินและโอบไหล่ของชายหนุ่มคนนั้น เขากล่าวด้วยรอยยิ้มอันเหนื่อยล้าว่า “ฉันไม่รู้หรอก พ่อหนุ่ม ฉันยังไปไม่ถึงที่นั่น แต่เรากำลังเข้าใกล้มากขึ้นแล้ว”

การแสวงหาความบริสุทธิ์นั้นเป็นการต่อสู้ตลอดชีวิต มันจะเป็นเช่นนี้ไปจนถึงวันอันยิ่งใหญ่นั้นเมื่อไม่มีบาปอีกต่อไป คำย้ำเตือนนี้สำคัญเพราะเมื่อเราเข้าสู่เส้นทางในส่วนนี้ของหนังสือ เราจะต้องมีความคาดหวังที่สมเหตุสมผล

สิ่งที่ผมกำลังจะแบ่งปันต่อไปนี้ไม่ใช่สูตรสำเร็จที่ให้ผลทันที ไม่มียาวิเศษใดที่จะทำให้คุณบริสุทธิ์ได้ ไม่มีข้อพระคัมภีร์ลี้ลับใดที่จะขจัดการต่อสู้ดิ้นรนนี้ไปตลอดกาล 

นี่เป็นการเดินทางอันยาวนาน บางคนรู้สึกล้มเหลวในตอนนี้จนทำให้มองเห็นได้ยากยิ่งขึ้น

เรื่องต่อไปนี้เกี่ยวกับการเรียนรู้วิธีก้าวต่อไปบนเส้นทางแห่งความบริสุทธิ์

เกี่ยวกับการเรียนรู้ที่จะโน้มตัวจากภายในและมองขึ้นข้างบน ด้วยความหวังที่จะเห็นพระเยซูชัดเจนยิ่งขึ้นอีกนิดนึงในแต่ละวัน

เกี่ยวกับการช่วยให้คุณหลีกเลี่ยงการทดลองใจในปัจจุบันเพื่อหลีกหนีความเหงาโดยทางความบาป

เกี่ยวกับการลงมือลงแรงเพื่อลดความเสียใจในช่วงหลายเดือนและหลายปีข้างหน้า

เกี่ยวกับการเดินไปตามทางเดินที่บริสุทธิ์มากกว่าที่คุณจะเดินไปทางอื่น

เกี่ยวกับการช่วยชีวิตสมรสของคุณในอีกยี่สิบปีข้างหน้า

เกี่ยวกับการมองดูคู่สมรสของคุณที่นอนบนเตียงคนไข้ก่อนตายแล้วพูดว่า “เราทำสำเร็จแล้ว”

เกี่ยวกับการรักษาความสัตย์ซื่อในความเป็นโสดของคุณ จนถึงวันที่พระเยซูทรงรับคุณกลับบ้าน

เกี่ยวกับการได้ยินคำว่า “ดีแล้ว เจ้าเป็นบ่าวที่ดีและซื่อสัตย์” ในวันสุดท้ายนั้น

เหล่านี้เป็นกลยุทธ์ระยะยาวที่จะช่วยให้คุณติดตามพระสัญญาที่ว่า “คนที่มีใจบริสุทธิ์ก็เป็นสุข เพราะว่าเขาทั้งหลายจะได้เห็นพระเจ้า” 

มาเริ่มกันเลย

แฮร์รี่ เมนเดนฮอลล์ (Harry Mendenhall) เป็นทนายความของบริษัทขนส่งระหว่างประเทศในพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน วิถีชีวิตอันหรูหราของเขาเอื้อให้เขาเดินทางไปยังสถานที่แปลกใหม่และสามารถเพลิดเพลินไปกับสิ่งที่เขาต้องการได้ เมนเดนฮอลล์คิดว่าเขามีทุกอย่าง จนกระทั่งเขากับภรรยาอ่านพระกิตติคุณยอห์น พวกเขาได้ยินถึงพระสัญญาเรื่องน้ำที่จะดับความกระหายของพวกเขา และอาหารจากสวรรค์ที่จะสนองความหิวของพวกเขา เมื่อพวกเขากำลังมองเห็นพระเยซู พระเจ้าได้ทรงเปลี่ยนแปลงหัวใจของพวกเขา และพวกเขาก็บังเกิดใหม่

ไม่กี่สัปดาห์หลังจากกลับใจเชื่อ ศิษยาภิบาลของพวกเขาเทศนาจาก 2 โครินธ์ 5:17 ว่า “ฉะนั้นถ้าใครอยู่ในพระคริสต์ เขาก็เป็นคนที่ถูกสร้างใหม่แล้ว สิ่งสารพัดที่เก่า ๆ ก็ล่วงไป นี่แน่ะกลายเป็นสิ่งใหม่ทั้งนั้น!” หลังจากนั้นแฮร์รี่ก็เข้าไปหาศิษยาภิบาลบอกว่า “ผมชอบคำเทศนาของคุณ แต่มันยังมีบางสิ่งหายไป คุณมาทานอาหารเย็นได้ไหม ผมจะอธิบายให้ฟัง” ศิษยาภิบาลของพวกเขาตอบรับคำเชิญและกำหนดวันพบกับแฮร์รี่ที่บ้านของเขา

บ้านของครอบครัวเมนเดนฮอลล์ตั้งอยู่บนหน้าผาที่มองเห็นแม่น้ำวิลแลเมตต์ ศิษยาภิบาลท่านนี้มาถึงที่ประตูหน้าบ้านขณะแฮร์รี่รอต้อนรับเขาที่นั่น พวกเขาเดินไปที่หน้าต่างที่มองเห็นสวน แฮร์รี่บรรยายถึงความสวยงามของพุ่มดอกไม้ พวกเขาเดินไปที่หน้าต่างอีกบานหนึ่ง แฮร์รี่ก็บรรยายถึงต้นไม้ใหญ่ในสวน ขณะที่แฮร์รี่นำศิษยาภิบาลของเขาผ่านหน้าต่างบานแล้วบานเล่า เขาก็ชี้ไปที่สิ่งทรงสร้างต่าง ๆ และให้รายละเอียดเกี่ยวกับสิ่งที่เขาเห็น

ในที่สุด แฮร์รี่ก็อธิบายว่า “คำเทศนาของคุณไพเราะและช่วยผมได้มาก แต่เมื่อคุณพูดว่า สิ่งสารพัดล้วนเป็นสิ่งใหม่ คุณกลับทิ้งสิ่งหนึ่งเอาไว้ คุณไม่ได้พูดถึงตาดวงใหม่เลย! ผมได้รับตาดวงใหม่เมื่อผมกลับมาหาพระคริสต์ เป็นเวลาห้าสิบปีที่ผมมีชีวิตอยู่เพื่อสองสิ่งนี้คือ เงินและเพศ และนั่นคือทั้งหมดที่ผมเคยเห็น ผมไม่เคยเห็นดวงอาทิตย์ตกดิน ผมไม่เคยเห็นดอกไม้ ผมไม่เคยเห็นต้นไม้ ผมไม่เคยเห็นแม้กระทั่งแม่น้ำด้วยซ้ำ! แต่ตอนนี้ผมมีตาดวงใหม่แล้ว และทุกสิ่งก็กลายเป็นสิ่งใหม่” 1

เมื่อเรามาหาพระคริสต์ พระวิญญาณทำให้เรามีชีวิตและประทานใจใหม่และตาดวงใหม่ให้แก่เรา เราเริ่มมองเห็นพระสิริอันรุ่งโรจน์ที่เราไม่เคยเห็นมาก่อน ใจใหม่ของเรามีความรักใหม่ ความเกลียดชังใหม่ และความปรารถนาใหม่ ในแง่หนึ่ง เราได้ลิ้มรสสิ่งที่อาดัมและเอวาทิ้งไปเมื่อพวกเขาแลกพระเจ้ากับผลไม้ลูกหนึ่ง

จงมาและเพลิดเพลินในพระเจ้า

พระเจ้าทรงสร้างสวนเอเดนให้เป็นสนามเด็กเล่นแห่งความเพลิดเพลิน อากาศระบายน้ำหวานออกมา ต้นไม้มีใบไม้ที่แสนสดใส ผลไม้ประดับอยู่ทุกกิ่ง นี่คือโลกแห่งความมหัศจรรย์ที่นำมาซึ่งความปีติแด่พระเจ้าและประชากรของพระองค์ 2 ในสวนนี้ พระเจ้าทรงวางพ่อแม่คู่แรกของเราไว้ พระองค์ทำให้พวกเขาได้รับความพึงพอใจโดยการประทานหูเพื่อจะรับเสียง จมูกเพื่อดมกลิ่น ลิ้นเพื่อเพลิดเพลินรสชาติ และดวงตาเพื่อมองดูพระเจ้าและสิ่งทรงสร้างอันงดงามของพระองค์ เมื่อพร้อมที่จะรับความพึงพอใจแล้ว อาดัมก็ถูกเชื้อเชิญให้ดื่มด่ำ: “ผลไม้ทุกอย่างในสวนนี้ เจ้ากินได้ตามใจชอบ” (ปฐมกาล 2:16) ราวกับว่าพระเจ้าตรัสว่า “ดูสิ! เราได้สร้างทุกอย่างเพื่อให้เจ้าเพลิดเพลิน จงรับไปและรับประทานเถิด” แม้แต่คำเตือนของพระเจ้าเกี่ยวกับผลไม้ต้องห้ามก็ออกแบบมาเพื่อปกป้องความชื่นชมยินดีของพวกเขา

คุณคิดถึงพระเจ้าในฐานะผู้ประทานความพึงพอใจหรือไม่?

อย่างไรก็ตาม เมื่อซาตานแทรกซึมเข้ามาในสวนเอเดน มันมาเพื่อเอาคืน ผู้ล่อลวงชักชวนเอวาให้เชื่อว่า พระเจ้ากำลังเล่นแง่กับพวกเขาอยู่ และต้นไม้ต้องห้ามนั้นจะทำให้พวกเขามีความสุข 3 สิ่งที่ดีงามขนาดนั้นจะเป็นสิ่งไม่ดีได้อย่างไร?

อาดัมและเอวาเชื่อคำโกหกของมัน และเมื่อพวกเขากินผลไม้นั้น พวกเขาก็ได้ตายอย่างที่พระเจ้าได้เตือนเอาไว้ เงาแห่งความตายลงมาบนดินแดนแห่งความปีติยินดี ความมืดทางจิตวิญญาณปกคลุมรัศมีของสวนนั้น และทำให้ดวงตาของผู้อยู่อาศัยมัวหมองลง พวกเขาไม่สามารถมองเห็นความงดงามของพระเจ้าหรือรัศมีของโลกรอบตัวอีกต่อไป ความตายฝ่ายร่างกายที่กำลังจะเกิดขึ้นถูกบดบังด้วยโศกนาฏกรรมที่เลวร้ายยิ่งกว่านั้น นั่นคือ ความตายฝ่ายจิตวิญญาณ บาปสัญญาว่าจะให้ชีวิต แต่มันกลับปล้นและปล่อยให้พวกเขาถูกผูกมัดด้วยความโศกเศร้าและความอับอาย

การออกจากสวนเอเดนทำให้เราเข้าสู่โลกแห่งความสับสน แม้ว่าพระฉายของพระเจ้าในตัวเรายังคงอยู่ แต่มันก็เสื่อมโทรมลง เรายังคงหลงไปกับความสวยงามและความพึงพอใจ แต่ก็ไม่ได้เป็นเช่นนั้นเสมอไป เนื้อหนังบาปของเราปล้นความปรารถนาที่ถูกต้องและผลักดันความปรารถนาเหล่านั้นไปสู่ปลายทางที่ผิด

เปลี่ยนโภชนาการของคุณ

การเดินของเจสซีกับพระเจ้าช้าลงแทบจะทันทีเมื่อเธอเริ่มเข้าเรียนในวิทยาลัย งานปาร์ตี้เข้ามาแทนที่คริสตจักร พระคัมภีร์ถูกปิดไว้ คำอธิษฐานเป็นสิ่งที่เร่งรีบ หรือไม่อธิษฐานเลย ชีวิตทางสังคม โซเชียลมีเดีย และการหมกมุ่นสื่อลามกเป็นครั้งคราวทำให้เวลาว่างที่เธอมีนั้นหมดไป เธอยังคงเชื่ออยู่ แต่ความเมินเฉยหลายปีได้บั่นทอนความรักที่เธอมีต่อพระเจ้า เธอต้องการเปลี่ยนแปลง แต่ไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไร

ผมและภรรยาอธิบายว่า เธอจำเป็นต้องเปลี่ยนโภชนาการของเธอ ซึ่งจะเปลี่ยนความอยากอาหารของเธอ เธอจำเป็นต้องหยุดบริโภคสิ่งที่บั่นทอนความรักที่เธอมีต่อพระเจ้าและดื่มด่ำอยู่กับสิ่งที่กระตุ้นความรักนั้นขึ้นมา เราได้ยืนยันกับเธอว่า เมื่อเวลาผ่านไป ความหิวกระหายพระคริสต์จะเพิ่มขึ้นและจะมีชัยเหนือรสชาติของบาป

ในกาลาเทียบทที่ 6 เราได้รับคำเตือนว่า “อย่าหลงเลย ท่านจะล้อเล่นกับพระเจ้าไม่ได้ เพราะว่าใครหว่านอะไรลง ก็จะเก็บเกี่ยวสิ่งนั้น คนที่หว่านสิ่งที่ตอบสนองเนื้อหนังของตน ก็จะเก็บเกี่ยวความเปื่อยเน่าจากเนื้อหนังนั้น แต่คนที่หว่านสิ่งที่ตอบสนองพระวิญญาณ ก็จะเก็บเกี่ยวชีวิตนิรันดร์จากพระวิญญาณนั้น” (กาลาเทีย 6:7-8) สิ่งที่คุณหว่านจะกำหนดสิ่งที่คุณเก็บเกี่ยว สิ่งที่คุณบริโภคจะส่งผลต่อสิ่งที่คุณรัก

เราขอให้เจสซีเขียนว่า เธอใช้เวลาตลอดสัปดาห์หน้าอย่างไร การค้นพบนี้ทำให้เธอตกใจ เธอแทบไม่คิดถึงพระเจ้าเลย บางครั้งเธอสัมผัสได้ว่าพระวิญญาณของพระองค์กำลังเชื้อเชิญเธอให้สัมพันธ์สนิทกับพระเยซู แต่เกือบทุกครั้งเธอหันไปหาโทรศัพท์ เพื่อน ๆ หรืองานเร่งด่วนอื่น ๆ แทน เธอต่อต้านพระองค์หลายครั้งจนตอนนี้เธอแทบไม่ได้ยินเสียงของพระองค์เลย ไม่น่าแปลกใจเลยที่ความรักของเธอต่อพระองค์ได้อ่อนแอลง

ความรักของเราถูกปลุกเร้าให้ไปสู่สิ่งที่เราหล่อเลี้ยง คุณไม่สามารถปลุกเร้าความรักชั่วนิรันดร์ด้วยการหว่านไปยังการหลีกหนีทางโลก จะเกิดอะไรขึ้นกับความรักของคุณ หากคุณใช้เวลาว่างไปกับข่าวสารต่าง ๆ และโซเชียลมีเดีย? เมื่อใดก็ตามที่คุณหยุดเติมความชุ่มชื่นให้กับตนเอง มันก็จะเปลี่ยนความรักของคุณ

พระเยซูทรงสัญญาว่า “คนที่หิวและกระหายความชอบธรรมก็เป็นสุข เพราะว่าพระเจ้าจะทรงให้อิ่ม” (มัทธิว 5:6) การหล่อเลี้ยงตัวเราในพระองค์ผ่านทางความเชื่อจะทำให้เราเกิดความพึงพอใจ แต่ความบาปจะทำให้เราทำอะไรก็ตามที่ไม่ใช่สิ่งนั้น บาปทำให้ความกระหายของเราต่อพระเจ้าหายไป มันเหมือนกับการกินลูกอมสายไหมหนึ่งถุงก่อนที่จะนั่งทานมื้อเย็นอันหรูหรา ความปรารถนาในงานเลี้ยงฉลองของคุณหมดไปเพราะคุณทานความปีติยินดีที่เล็กกว่า

แม้แต่สิ่งที่ไม่เป็นบาปก็สามารถกัดกร่อนความคิดที่มาจากสวรรค์ได้ (1 โครินธ์ 10:23) แน่นอนว่าสิ่งต่าง ๆ เช่น โซเชียลมีเดีย นวนิยาย วิชาการ กีฬา ภาพยนตร์ วันหยุด การซ่อมบ้าน และอื่น ๆ อีกมากมาย ไม่ใช่บาปเสมอไป แต่เมื่อคุณพิจารณาสิ่งเหล่านี้แล้ว อย่าถามแค่ว่า ฉันจะมีความสุขได้มากขนาดไหนก่อนที่มันจะกลายเป็นบาป? แต่ให้ถามว่า สิ่งนี้กระตุ้นหรือบั่นทอนความรักของฉันที่มีต่อพระเยซูหรือเปล่า?

เช่นเดียวกับในสวนเอเดน พระเจ้าทรงจัดเตรียมงานเลี้ยงแห่งพระคุณไว้ต่อหน้าเราเพื่อจะได้เฉลิมฉลอง:

โอ้ ทุกคนที่กระหาย 

จงมายังน้ำ 

และผู้ไม่มีเงิน 

จงมาหาซื้อและรับประทาน 

จงมาซื้อเหล้าองุ่นและน้ำนม 

โดยไม่ต้องเสียเงินและค่าใช้จ่าย 

ทำไมพวกเจ้าจึงใช้เงินกับสิ่งที่ไม่ใช่อาหาร? 

และใช้ค่าจ้างกับสิ่งที่ไม่อิ่มใจ? 

จงเอาใจใส่ฟังเรา และรับประทานของดี 

และให้ตัวเจ้าปีติยินดีในอาหารโอชา (อิสยาห์ 55:1-2)

โดยการหล่อเลี้ยงอยู่ในการจัดเตรียมแห่งพระคุณ พระเจ้าทำให้ความรักเราต่อพระองค์ลึกซึ้งยิ่งขึ้น และทำให้ความรักเราต่อบาปน้อยลง

หล่อเลี้ยงความรักของคุณ

สิ่งต่อไปนี้เป็นข้อกำหนดในพระคัมภีร์เพื่อกระตุ้นความรักของคุณ สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่การจัดเตรียมเพียงอย่างเดียวของพระเจ้า แต่เป็นน้ำพุแห่งความเมตตาสุดแสนแน่นอนของพระองค์ ประหนึ่งพระองค์ได้ทรงชี้ไปทางพวกเขาแล้วตรัสว่า “มาเถิด! เจ้าจะพบเราที่นี่เสมอ” 4 ขณะที่คุณกำลังพิจารณาสิ่งเหล่านี้ ขอให้จำสองสิ่งนี้เอาไว้

1. ฉลองด้วยความเชื่อ ไม่ใช่ด้วยความรู้สึก บางครั้งความปรารถนาของคุณต่อพระเจ้าจะลุกโชน แต่บ่อยครั้งคุณจะไม่ รู้สึก ถึงการสถิตของพระองค์ พระเจ้ามักจะทำให้รู้สึกว่าพระองค์ไม่ได้ทรงสถิตอยู่ด้วย เพื่อทำให้ความเชื่อของเราเข้มแข็งขึ้น (2 โครินธ์ 5:7) ความเชื่อและความรู้สึกไม่ได้ขัดแย้งกันเอง ทั้งสองอย่างเป็นของเราในพระคริสต์ แต่ความเชื่อที่เรียนรู้จากพระวจนะของพระเจ้าต้องชี้นำความรู้สึกของเราเสมอ ไม่ใช่ปล่อยให้ความรู้สึกชี้นำความเชื่อของเรา

2. แสวงหาความใกล้ชิดสนิทกับพระเจ้า การจำใจทำตามบัญญัติทางศาสนาไม่ได้ทำให้คุณเกิดความอุ่นใจต่อพระเจ้า พระองค์ทรงสัญญาว่า “เจ้าจะแสวงหาเราและพบเรา เมื่อเจ้าแสวงหาเราด้วยสิ้นสุดใจของเจ้า” (เยเรมีย์ 29:13) 

การเชื่อฟังคำสั่งที่จะ “ฝึกตนในทางพระเจ้า” ไม่ใช่เคร่งครัดกฎนิยม (1 ทิโมธี 4:7-8) 5 การพูดว่า “สูดอากาศไปและกินอาหารไป” ไม่ใช่การเคร่งกฎระเบียบเช่นไร การพยายามรู้จักและเชื่อฟังพระเจ้าก็ไม่ใช่การเคร่งกฎระเบียบเช่นนั้น การมุ่งมั่นเพื่อความบริสุทธิ์ไม่ใช่เคร่งครัดกฎนิยม แต่เป็นการนมัสการต่างหาก

พระคัมภีร์: เฉลิมฉลองพระวจนะของพระเจ้า

พระเยซูทรงยืนยันว่า “มนุษย์จะดำรงชีวิตด้วยอาหารเพียงอย่างเดียวไม่ได้ แต่ต้องดำรงชีวิตด้วยพระวจนะทุกคำ ซึ่งออกมาจากพระโอษฐ์ของพระเจ้า” (มัทธิว 4:4, อ้างอิงจาก ฉธบ. 8:3) ร่างกายไม่สามารถอยู่รอดโดยไม่มีอาหารเช่นไร จิตวิญญาณของเราก็จะอดอาหารหากเราละเลยพระวจนะของพระเจ้า พระคัมภีร์เชิญชวนเราให้ไปงานเลี้ยงที่เราจะได้ลิ้มรสและเห็นว่าพระองค์นั้นประเสริฐ (สดุดี 34:8; 1 เปโตร 2:2-3)

“คนหนุ่มจะรักษาวิถีทางของตนให้บริสุทธิ์ได้อย่างไร?” ผู้เขียนสดุดีถาม “ก็โดยปฏิบัติตามพระวจนะของพระองค์” (สดุดี 119:9) พระวจนะของพระเจ้าช่วยให้เราอยู่บนเส้นทางแห่งความบริสุทธิ์เพราะพระวจนะเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เรารัก เราจะรักสิ่งที่ผิด หากจิตใจของเราไม่ได้เต็มไปด้วยความจริงของพระเจ้า ความบาปของคุณและพระคัมภีร์ไม่อาจผสมเข้ากันได้นานนัก ไม่ว่าจะเป็นพระคัมภีร์ที่จะป้องกันคุณจากบาป หรือบาปที่จะกีดกันคุณจากพระคัมภีร์ 6

การฟังพระเจ้าก่อให้เกิดความรักต่อพระเจ้า นี่คือเหตุผลที่เราต้องก้าวออกมาเสมอ ปิดอุปกรณ์ต่าง ๆ ของเรา และแสวงหาพระสุรเสียงของพระองค์ มาที่พระคัมภีร์ของคุณเหมือนขอทานที่กำลังมองหาอาหารอยู่ บันทึกพระคัมภีร์ตอนที่เคลื่อนไหวจิตใจคุณ ทำเครื่องหมายไว้ในพระคัมภีร์ของคุณ ใคร่ครวญข้อพระคัมภีร์เหล่านี้ ท่องจำข้อพระคัมภีร์เหล่านั้น สะสมความจริงฝ่ายจิตวิญญาณไว้ในใจเพื่อว่าเมื่อคุณกำลังต่อสู้อย่างดุเดือดและคิดอะไรไม่ออก คุณจะได้มีคลังข้อพระคัมภีร์ต่าง ๆ ที่คุณสามารถคว้าไว้เหมือนถังดับเพลิงที่ดับเปลวไฟแห่งการทดลองใจได้ 7

ประชากรของพระเจ้าจะรวมตัวกันเป็นประจำเพื่อฟังพระวจนะที่ถูกประกาศ ควบคู่ไปกับการศึกษาส่วนตัว 8 อย่ายึดติดอยู่กับคำเทศนาที่อ่อนแอซึ่งประกอบด้วยพระคัมภีร์ไม่กี่ข้อ เรื่องราวตลกบางเรื่อง และเสียงหัวเราะสองสามครั้ง การเทศนาแบบนั้นจะไม่ช่วยให้คุณต่อสู้กับบาปได้ จงเข้าร่วมคริสตจักรที่ประกาศพระสิริของพระเยซู และร่วมฉลองทุกสัปดาห์ จงสร้างความสัมพันธ์ที่เต็มไปด้วยพระวจนะในการสามัคคีธรรมแบบนั้น

การบริโภคพระคัมภีร์จะนำพาคุณมาอยู่ต่อหน้าพระองค์ผู้ทรงประพันธ์และประทานพลังอำนาจสำหรับการต่อสู้ จงเปิดพระคัมภีร์ของคุณและมองดูความบริสุทธิ์ของพระองค์ที่ถ่อมตัวคุณ พระปัญญาของพระองค์ที่ปลอบประโลมคุณ ความงดงามของพระองค์ที่ทำให้คุณหลงรัก และความรักของพระองค์ที่ทำให้คุณประหลาดใจ 

ทำไมเราจึงเริ่มต้นด้วยพระวจนะของพระเจ้า? ก็เพราะว่าพระวจนะสอนเราถึงวิธีการแสวงหาหนทางแห่งพระคุณทั้งสิ้นในด้านอื่น ๆ

การอธิษฐานและการอดอาหาร: ปีติยินดีในพระเจ้า

พระเยซูทรงเตือนเหล่าสาวกของพระองค์ว่า “จงเฝ้าระวังและอธิษฐาน เพื่อท่านจะไม่ตกเข้าไปอยู่ในการทดลองใจ” (มัทธิว 26:41 ฉบับอมตธรรมฯ) การดูสื่อลามกจะเป็นเรื่องยากมาก หากคุณก้มหน้าลงอธิษฐาน เมื่อการทดลองใจเรียกหาคุณ การตอบสนองอันดับแรกของคุณคือ ร้องเรียกขอความช่วยเหลือจากพระเจ้า และอธิษฐานอย่างมีความหวังเหมือนผู้เขียนสดุดีที่ว่า

จิตวิญญาณของข้าพเจ้ารอคอยองค์พระผู้เป็นเจ้า 

ยิ่งกว่าคนยามคอยเวลารุ่งเช้า 

ยิ่งกว่าคนยามคอยเวลารุ่งเช้า (สดุดี 130:6)

แต่แน่นอนว่าเราไม่ควรอธิษฐานเฉพาะระหว่างการถูกโจมตีเท่านั้น การอธิษฐานก็เหมือนกับการหายใจสำหรับคริสเตียน หากเราละเลยการอธิษฐาน จิตวิญญาณของเราก็จะเหี่ยวแห้ง ดังนั้นเหมือนที่คุณหายใจอยู่สม่ำเสมอ จงอธิษฐานอย่างสม่ำเสมอ (1 เธสะโลนิกา 5:17)

จงอธิษฐานพระวจนะของพระเจ้า พระเจ้าทรงสัญญาว่า ถ้าเราอธิษฐานตามพระประสงค์ของพระองค์ พระองค์ก็จะตอบ (1 ยอห์น 5:14) ดังนั้นจงสะท้อนคำอธิษฐานของโมเสสเพื่อจะได้เห็นพระสิริของพระเจ้า โดยขอให้พระองค์บรรลุจุดประสงค์นิรันดร์ด้วยการทำให้คุณเป็นเหมือนพระเยซู (อพยพ 33:18; โรม 8:29) จงอธิษฐานขอใจที่เกลียดชังบาปและหิวกระหายความบริสุทธิ์ 9 พระเจ้าทรงรักที่จะตอบคำอธิษฐานตามพระสัญญาของพระองค์ ฉะนั้น จงเติมคำอธิษฐานของคุณด้วยพระวจนะของพระองค์

อธิษฐานขอการปกป้อง ผู้เขียนสดุดีวิงวอนว่า “ขอทรงยับยั้งผู้รับใช้ของพระองค์จากการทำบาปโดยตั้งใจนั้นด้วยเถิด ขออย่าให้มันมีอำนาจเหนือข้าพระองค์เลย” (สดุดี 19:13) ในทำนองเดียวกัน พระเยซูทรงสอนสาวกของพระองค์ให้อธิษฐานว่า “ขออย่าทรงนำพวกข้าพระองค์เข้าไปในการทดลอง แต่ขอให้พวกข้าพระองค์พ้นจากความชั่วร้าย” (มัทธิว 6:13) เราอธิษฐานขอการปกป้องจากผู้ล่อลวงด้วยความมั่นใจอันหนักแน่น “เพราะว่าพระองค์ผู้ทรงอยู่ในพวกท่านยิ่งใหญ่กว่าผู้ที่อยู่ในโลก” (1 ยอห์น 4:4)

อธิษฐานด้วยความเพียร พระเยซูตรัสว่า “จงขอแล้วจะได้ จงหาแล้วจะพบ จงเคาะแล้วจะเปิดให้แก่พวกท่าน” นี่ไม่ใช่การเรียกให้อธิษฐานเพียงครั้งเดียวและล้มเลิก แต่เป็นการร้องทูลกับพระเจ้าอย่างต่อเนื่อง 10 คุณไม่สามารถมีความบริสุทธิ์ได้อย่างง่าย ๆ คุณจะต้องต่อสู้เพื่อจะได้มา โดยการอธิษฐานอย่างพากเพียร สายตาของคุณจะจ้องมองไปที่พระคริสต์ ซึ่งพระเจ้าจะทรงใช้เพื่อเปลี่ยนแปลงคุณ (2 โครินธ์ 3:18) 11

คุณอธิษฐานหรือไม่? คุณละทิ้งทุกสิ่งเพื่อสนทนากับพระเจ้าทุกวันหรือไม่ (มัทธิว 6:6)? คุณมีจิตวิญญาณแห่งการอธิษฐานตลอดทั้งวันเพื่อสนทนากับพระองค์ในทุกสิ่งที่คุณทำหรือไม่? การอธิษฐานเกิดผลเป็นความใกล้ชิดสนิทกับพระเจ้าและกลายเป็นเหมือนพระองค์ ซึ่งเราจำต้องได้รับความรอดเป็นมรดก (ยอห์น 15:1-6; ฮีบรู 12:14)

คุณอดอาหารหรือไม่? การอดอาหารอธิษฐานเป็นอาวุธอันทรงพลังอย่างหนึ่งในการต่อสู้กับบาปทางเพศ บาปเป็นเรื่องของการทำตามใจตัวเอง การอดอาหารคือวิธีการชกที่คอของการทำตามใจตัวเอง เมื่อเราอดอาหารเราก็ปฏิเสธบางสิ่งเพื่อตอบตกลงที่จะทุ่มเทความสนใจไปที่พระเจ้า ด้วยการปฏิเสธบางสิ่งที่ร่างกายของเราต้องการ (เช่น อาหาร ความบันเทิง ฯลฯ) เราก็จะตื่นตัวขึ้นอีกครั้งกับความจริงที่ว่าเราเป็นสิ่งมีชีวิตที่ต้องพึ่งพา และสิ่งนี้เปิดโอกาสให้เราร้องออกมาว่า เมื่อร่างกายข้าพระองค์หิวอาหาร ขอโปรดทำให้จิตวิญญาณข้าพระองค์หิวกระหายพระองค์ด้วย 12

เช่นเดียวกับการฝึกวินัยด้านอื่น ๆ การอดอาหารเพียงอย่างเดียวไม่สามารถเติมเต็มคุณด้วยความชื่นชมยินดีของพระเยซูได้ อันที่จริง พระเจ้ามักจะใช้การอดอาหารเพื่อเปิดเผยการพร่ำบ่นของเราเกี่ยวกับสิ่งที่เรารู้สึกไม่สบายใจ แต่เมื่อเราอดอาหารด้วยความเชื่อ พระเจ้าทรงทำให้บาปของเราอดอยากและทำให้เราเพ่งมองไปที่พระองค์ พระเยซูทรง สันนิษฐาน ว่าสาวกของพระองค์จะอดอาหารขณะรอเจ้าบ่าวของพวกเขากลับมา (มัทธิว 6:16-18; 9:14-15) ฉะนั้น ขอให้มีพี่น้องอีกคนหนึ่งมาร่วมกับคุณและแสวงหาพระเจ้าด้วยกัน 13

ศาสนพิธี: ระลึกถึงพระเยซูด้วยกัน

เมื่อคริสตจักรมารวมตัวกัน คริสตจักรควรอธิษฐาน ร้องเพลง ประกาศพระวจนะของพระเจ้า และระลึกถึงพระเยซูผ่านทางบัพติศมาและมหาสนิท พระเยซูประทานศาสนพิธีเหล่านี้เพื่อเราจะได้ร่วมกันคิดถึงพระเมตตาที่ช่วยให้รอดและค้ำจุนเราอย่างสดใหม่ 14

ผ่านทางบัพติศมา เราได้ยินคำพยานถึงพระคุณของพระเจ้าและเห็นภาพแห่งฤทธิ์อำนาจของพระองค์ในการทำให้ผู้คนเป็นขึ้นมาจากตาย ในมหาสนิท (มื้ออาหารเย็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า - ผู้แปล) เราเห็นสัญลักษณ์ของขนมปังและเหล้าองุ่น ซึ่งช่วยให้เราระลึกถึงพระกายและพระโลหิตของพระเยซู ในขณะที่เรารับส่วนสิ่งเหล่านี้ด้วยความเชื่อ พระวิญญาณจะเสริมสร้างความสัมพันธ์ของเรากับพระเยซู และทำให้ความรักที่เรามีต่อผู้เชื่อคนอื่น ๆ ลึกซึ้งยิ่งขึ้น 15

พระเจ้าไม่ได้ประทานศาสนพิธีเหล่านี้เพื่อให้เป็นพิธีกรรมอันว่างเปล่า แต่ให้เป็นพระคุณที่ทำให้เป็นหนึ่งเดียวและชำระให้บริสุทธิ์ 16 บัพติศมาและมหาสนิทชี้เราไปที่พระผู้ช่วยให้รอดผู้สิ้นพระชนม์และเป็นขึ้นจากตายเพื่อปลดปล่อยเราจากความบาป การระลึกถึงพระองค์ในลักษณะนี้ก่อให้เกิดความสำนึกผิดอย่างถ่อมใจ และการเฉลิมฉลองด้วยความหวังที่เปลี่ยนแปลงเราให้เป็นไปตามพระฉายของพระองค์

เสียงดนตรี: ปลุกเร้าจิตวิญญาณของคุณด้วยการร้องเพลง

พระเจ้ารักเสียงดนตรี พระธรรมซึ่งยาวที่สุดในพระคัมภีร์คือหนังสือเพลงสรรเสริญ 17 สวรรค์จะเต็มไปด้วยการร้องเพลงตลอดไป พระเจ้าพระองค์เองก็จะทรงร้องเพลงเพื่อเรา 18 ในขณะเดียวกัน การร้องเพลงถึงความจริงของพระองค์เป็นอาวุธที่หล่อเลี้ยงความรักและต่อสู้กับการถูกทดลองใจ แม้แต่ มาร์ติน ลูเทอร์ เองก็ยังอ้างว่าซาตาน “หนีไปก่อนที่จะได้ยินเสียงดนตรี เหมือนอย่างที่มันหนีถ้อยคำแห่งศาสนศาสตร์” 19

แม้ว่าทุกคนไม่ได้สะท้อนเสียงดนตรีในลักษณะเดียวกัน แต่พระเจ้าทรงใช้ดนตรีเพื่อแจ้งแก่ความคิดของคุณและทำให้จิตวิญญาณของคุณอบอุ่น ความจริงที่ห่อหุ้มด้วยดนตรีมีวิธีปลุกเร้าให้เราชื่นชมยินดีในพระเจ้า ถ้าเราร้องเพลงเกี่ยวกับคนรักได้ เราก็ควรร้องเพลงถึงพระเจ้าแห่งความรักได้อย่างแน่นอน

จงศึกษาบรรดาเพลงสรรเสริญและบทเพลงแห่งความเชื่ออันยิ่งใหญ่ ค้นหาเนื้อเพลงที่ช่วยให้คุณมองไปที่พระเจ้า ตัวอย่างเช่น จิตวิญญาณของผมได้รับการปรนนิบัติเมื่อผมร้องเพลงนี้:

องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพระองค์มักจะหลงทางไป มักจะหนีไปจากพระองค์ ข้าพระองค์รู้สึกได้ หัวใจข้าพระองค์ ขอทรงรับเอาไป ผนึกตราไว้ ให้มั่นคงอยู่ในพระองค์ 20

ผมเกลียดที่ใจของตนเองถูกล่อลวงให้ทำบาปได้ง่ายนัก เพลงนี้ทำให้ผมมีหนทางที่จะวิงวอนต่อพระเจ้าเพื่อเปลี่ยนแปลงผม 

จงสร้างรายการเพลงต่าง ๆ ที่คุณสามารถเปิดได้เมื่อคุณรู้สึกถูกทดลองใจ การทดลองทำให้สับสนหลงทาง แต่เนื้อเพลงแห่งความจริงที่ยกระดับจิตใจสามารถกลบเสียงของความบาปและชี้ทางจิตวิญญาณของคุณไปสู่สิ่งเดียวที่จะทำให้จิตใจอิ่มเอมได้

การทรงสร้าง: อัศจรรย์ใจด้วยพระปัญญาของพระองค์

ธรรมชาติอาจเป็นหนึ่งในอาวุธอันน่าประหลาดใจที่สุดของพระเจ้าเพื่อต่อต้านราคะตัณหา ไม่ว่าเราจะมองผ่านกล้องโทรทรรศน์หรือกล้องจุลทรรศน์ ระเบียบที่ถูกสร้างขึ้นนั้นเป็นพยานมากมายถึงความงดงามและความสร้างสรรค์ของพระเจ้า 21 ลายนิ้วมือของพระเจ้ามีอยู่ทุกหนทุกแห่ง และสิ่งเหล่านี้ช่วยให้เราฆ่าบาป 22

มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่อยากรู้อยากเห็น การค้นพบสิ่งใหม่ในตอนวัยเยาว์เป็นสิ่งที่น่าตื่นเต้นเร้าใจสำหรับเรา แต่บาปใช้ความอยากรู้อยากเห็นของเราเป็นเหยื่อ โดยการปลุกเร้าเนื้อหนังของเราให้สำรวจความชั่วร้าย มันกระซิบในใจเราว่า ลิงก์นี้จะพาฉันไปที่ไหน? หรือ อยู่กับคนนั้นจะเป็นเช่นไรหนอ?

แทนที่จะหล่อเลี้ยงความอยากรู้อยากเห็นอันเป็นบาป จงออกไปเดินเล่น ชมดวงอาทิตย์ตกดิน และฟังเสียงนกร้อง ในขณะที่คุณทำเช่นนั้น จงสรรเสริญพระเจ้าสำหรับความคิดสร้างสรรค์ของพระองค์ และขอพระองค์ปลุกความรักของคุณต่อความงดงามของพระองค์เพียงผู้เดียว 23 บาปเติบโตได้ดีในจินตนาการ แต่พระเจ้าสามารถใช้แม้แต่กลิ่นของดอกสายน้ำผึ้งหรือความยิ่งใหญ่ของดวงอาทิตย์ตก เพื่อเชื่อมโยงเราเข้ากับความเป็นจริง 24

สวรรค์: เราจะได้เห็นพระพักตร์ของพระองค์

เมื่อพระคริสต์เสด็จกลับมา เราจะได้ทุกสิ่งที่เคยสูญเสียไปในสวนเอเดนกลับคืนมา บาปจะถูกกำจัดไป ความทุกข์จะได้รับการรักษา ความละอายจะถูกทำให้เงียบงัน และน้ำตาจะถูกเช็ดออกไปตลอดกาล แต่ความอัศจรรย์อันยิ่งใหญ่ที่สุดของสวรรค์ก็คือ เราจะไม่รู้จักพระเจ้าโดยความเชื่ออีกต่อไป ในแผ่นดินนั้น เราจะ “เป็นเหมือนพระองค์” และ “เห็นพระพักตร์พระองค์” (ฟิลิปปี 3:21; 1 ยอห์น 3:2; วิวรณ์ 22:4) เมื่อความหวังที่จะได้เห็นพระเจ้าเติมเต็มจิตใจเรา ความหวังนี้ย่อมมีผลในการทำให้การดำเนินชีวิตของเราบริสุทธิ์ 25

ในวันสุดท้ายนั้น เราจะยืนอยู่ในความสว่างของพระเจ้า และการกระทำทั้งหมดของเราจะถูกเปิดเผย 26 เมื่อคุณถูกทดลองใจในวันนี้ จงนึกถึงวันสุดท้ายนั้น

ธรรมิกชนผู้ต่อสู้ดิ้นรน ขณะที่เนื้อหนังของคุณฉุดดึงคุณลง จงเอาใจใส่พระคริสต์ที่อยู่เบื้องบน (โคโลสี 3:1-4) เมื่อบาปสัญญาว่าคุณจะหลบเลี่ยงได้แน่ จงจินตนาการถึงวันพิพากษานั้น เมื่อการทดลองใจเกิดขึ้น ให้คิดถึงว่าพระเจ้ากำลังเฝ้าดูการตอบสนองของคุณ จงตัดสินใจตั้งแต่วันนี้แล้วคุณจะขอบคุณสำหรับหมื่นปีต่อจากนี้ ในแต่ละช่วงเวลาที่ผ่านไป เราเข้าใกล้วันนั้นมากขึ้นคือวันที่เราไม่จำต้องได้รับการช่วยให้รอดจากบาปอีกต่อไป 27 จนกว่าจะถึงตอนนั้น จงอ่านเรื่องแห่งเมืองสวรรค์บ่อย ๆ และขอพระเจ้าทำให้คุณคิดถึงบ้านแห่งเมืองนิรันดร์ ที่ซึ่งผู้มีใจบริสุทธิ์จะได้เห็นพระองค์ที่ในท้ายที่สุด 28

พระเจ้าทรงพระกรุณาที่จะประทานกำลังโดยที่เราไม่ต้องร้องขอ แต่เราไม่ควรทึกทักในพระคุณของพระองค์ไปเอง พระคัมภีร์เรียกร้องให้เราปลูกฝังความรักใคร่ผ่านการฝึกวินัยที่เปี่ยมด้วยความเชื่อ และพระวิญญาณทรงใช้พระคุณเหล่านี้ปลุกเร้าความรักของเรา จิตใจของเราจึงร้องทูลร่วมกับดาวิดว่า

ข้าพเจ้าทูลขอสิ่งหนึ่งจากพระยาห์เวห์ 

ซึ่งข้าพเจ้าจะเสาะแสวงหา 

คือที่ข้าพเจ้าจะได้อยู่ในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ 

ตลอดวันคืนแห่งชีวิตของข้าพเจ้า 

เพื่อจะดูความงามของพระยาห์เวห์ (สดุดี 27:4)

คำถามเพื่อการเรียนรู้

1. โดยปกติคุณได้ฝึกวินัยที่ถูกกล่าวถึงในบทนี้อย่างไร? คุณคิดว่าจะได้รับประโยชน์เพียงใด หากคุณทำแบบสำรวจตนเองเหมือนที่เจสซีได้ทำ?
2. เขียนรายการสิ่งที่เพาะบ่มความรักที่คุณมีต่อพระเยซู เขียนรายการสิ่งที่ทำลายความรักที่คุณมีต่อพระเยซู คุณจะตั้งใจสร้างสิ่งที่กระตุ้นความรักของคุณลงในตารางเวลาได้อย่างไร? คุณจะตั้งใจหลีกเลี่ยงสิ่งที่ขโมยความรักของคุณได้อย่างไร?
3. คุณเคยเห็นการต่อสู้กับบาปของคุณได้รับผลกระทบจากการมีส่วนหรือละเลยวินัยที่ได้สนทนาในบทนี้อย่างไร?
4. วินัยใดที่คุณพบว่าตนเองสามารถปลูกฝังได้อย่างเป็นธรรมชาติมากที่สุด? วินัยใดที่คุณไม่ได้ใช้มากที่สุด?
5. มีวินัยใดอีกบ้างที่คุณพบว่าเป็นประโยชน์ในการปลูกฝังความรักต่อพระเจ้าและความเกลียดชังต่อบาป?