บทที่ 2: อะไรคือศูนย์กลางของชีวิตคุณ

เพราะเหตุใดไม้กางเขนจึงควรเป็นสิ่งที่ใช้กำหนดชีวิตของเรา

วันจันทร์ อลิซกลับบ้านมาพร้อมกับนกแก้วตัวหนึ่ง แต่นกแก้วตัวนี้ไม่พูดเลยสักคำ ดังนั้น วันรุ่งขึ้นอลิซจึงกลับไปที่ร้านที่เธอซื้อนกตัวนี้มา

“มันต้องการบันได” พนักงานในร้านบอกอลิซ อลิซจึงซื้อบันไดอันหนึ่งกลับมาบ้าน แต่ก็เป็นอีกหนึ่งวันที่นกแก้วตัวนี้ไม่พูดอะไรออกมาสักคำหนึ่งเลย

“ลองชิงช้าเพิ่มสักอันไหม” พนักงานแนะนำอลิซ

อลิซจึงซื้อชิงช้ากลับมา ตามมาด้วยกระจก ต้นไม้พลาสติกต้นเล็ก ๆ และของเล่นแวววาวสำหรับนกแก้วในวันต่อ ๆ มา และในเช้าวันอาทิตย์ เมื่อร้านที่ขายนกแก้วให้เธอเปิด เธอยืนอยู่หน้าร้านและถือกรงนกแก้วในมือ น้ำตานองหน้าเพราะนกแก้วของเธอตายเสียแล้ว

“มันได้พูดอะไรออกสักคำหนึ่งไหม” เจ้าของร้านถาม

“พูด” อลิซตอบพร้อมกับสะอื้นไปด้วย “ก่อนมันจะตาย มันมองมาที่หนูแล้วถามหนูว่า, ร้านที่เธอไปน่ะ เขาไม่ขายอาหารนกแก้วกันบ้างเลยเหรอ”

สิ่งที่สำคัญที่สุดลำดับแรก

ความตั้งใจที่ดีและการทำกิจกรรมที่มีประโยชน์ต่างๆ สามารถดึงดูดเวลาและความสนใจของคริสเตียนได้ แต่ถ้าหากสิ่งสวยงามต่าง ๆ ในกรงนกแก้วไม่สามารถทดแทนอาหารนกได้ฉันใด ก็จะไม่มีสิ่งใดทดแทนข่าวประเสริฐในชีวิตคริสเตียนได้ฉันนั้น หากปราศจากข่าวประเสริฐ จิตวิญญาณของเราจะกลายเป็นเหมือนนกแก้ว สัตว์เลี้ยงที่หิวโหยของอลิซในกรงที่อัดแน่นไปด้วยสิ่งต่าง ๆ

สิ่งสำคัญ คือ เราต้องถามตัวเองอย่างตรงไปตรงมาว่า เรากำลังสร้างชีวิตของเราขึ้นบนพื้นฐานอะไร ก่อนที่เราจะพูดถึงวิธีการดำเนินชีวิตที่มีไม้กางเขนเป็นศูนย์กลาง เราจำเป็นต้องทราบอย่างแน่ชัดก่อนว่า ตอนนี้อะไรคือศูนย์กลางในชีวิตของเรา เพราะเราทุกคนต่างมี บางสิ่ง เป็นศูนย์กลางของชีวิต แต่ บางสิ่ง ที่ว่านั้นมันเป็นสิ่งที่ ถูกต้อง หรือไม่

ลองใช้เวลาสักครู่เพื่อใคร่ครวญว่า อะไรคือสิ่งที่สำคัญในชีวิตของคุณ 

หรือลองถามตัวเองด้วยคำถามเหล่านี้ว่า คุณชอบอะไรมากที่สุด คุณอยากจะทุ่มเทแรงกายและแรงใจของคุณกับอะไรมากที่สุด คุณมักจะคิดถึงอะไรในเวลาที่มีอิสระที่จะคิดถึงอะไรก็ได้ คุณชอบพูดถึงอะไรมากที่สุด

อะไรคือสิ่งที่กำหนดชีวิตคุณ? ใช่อาชีพการงานไหม หรือเป็นความสัมพันธ์ที่มีอยู่ หรือเป็นงานอดิเรกที่คุณชื่นชอบ หรือเป็นขั้วทางการเมือง หรือเป็นอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ใหม่ล่าสุดที่กำหนดชีวิตของคุณ

หรือบางทีสิ่งสำคัญของคุณอาจจะเป็นสิ่งที่คนอื่น ๆ ให้ความสำคัญอย่างเห็นได้ชัด เช่น งานพันธกิจ ครอบครัว การทำโฮมสคูลหรือกระแสต่าง ๆ ที่กำลังเป็นที่นิยม เป็นต้น ไม่ใช่ว่าสิ่งต่าง ๆ ที่กล่าวมาเป็นสิ่งที่ไม่ดี ทั้งหมดล้วนเป็นสิ่งที่ดี แต่ไม่ใช่ สิ่งเดียว ที่พระเจ้าบอกว่าเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตเราที่ควรจะเป็นสิ่งสำคัญเป็นอันดับแรก

เปาโลได้เขียนไว้ว่า “ข้าพเจ้าขอให้คำนึงถึงข่าวประเสริฐที่ข้าพเจ้าเคยประกาศแก่ท่านทั้งหลายนั้น เพราะว่าข้าพเจ้าได้มอบเรื่องสำคัญที่สุดที่ได้รับมานั้นแก่พวกท่านคือพระคริสต์วายพระชนม์เพราะบาปของเรา” (1 โครินธ์ 15:1, 3)

เรื่องสำคัญที่สุด ถึงแม้ว่าจะมีการทรงเรียกและการรับใช้ต่างๆ มากมายในแผ่นดินของพระเจ้า แต่พระคัมภีร์ได้บอกเราว่า มีเพียง ความจริงเดียวที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง เท่านั้นที่ควรเป็นตัวกำหนดชีวิตของเรา ความจริงที่เรียบง่ายนี้ควรเป็นแรงผลักดันในงานรับใช้ของเราและควรมีผลกระทบต่อตัวตนของเราในทุกด้าน ซึ่งความจริงเดียวที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงนั้น คือ 

พระคริสต์วายพระชนม์เพราะบาปของเรา

หากมีสิ่งใดในชีวิตที่เราควรจะทุ่มเทแรงกายแรงใจทั้งหมดลงไป นั่นคือข่าวประเสริฐ ผมไม่ได้หมายถึงเพียงแค่ความตั้งใจจริงในการแบ่งปันข่าวประเสริฐให้คนอื่นๆ ฟังเท่านั้น แต่ผมยังหมายถึงความมุ่งมั่นและความปรารถนาอย่างถึงที่สุดที่จะคิดและพูดเกี่ยวกับข่าวประเสริฐตลอดเวลา มีความชื่นชมยินดีอย่างเปี่ยมล้นในข่าวประเสริฐ อีกทั้งยังให้ข่าวประเสริฐเป็นความจริงที่แต่งแต้มมุมมองที่เรามีต่อโลกนี้มีเพียงสิ่งเดียวที่เป็นสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับเราแต่ละคน และนั่นคือ ข่าวประเสริฐ นั่นเอง

สิ่งใหม่ สิ่งที่ดีกว่า…หรือสิ่งที่ดีที่สุด?

วัฒนธรรมของเราเต็มไปด้วยการโฆษณา ในแต่ละวันโฆษณาเหล่านั้นจะจู่โจมเข้ามาในชีวิตของเราและเรียกร้องความสนใจจากเราเสมอ โดยเน้นว่าสิ่งเหล่านั้นเป็นสิ่งใหม่หรือสิ่งที่ดีกว่า หรืออาจจะทั้งสองก็ได้

การเป็นสิ่งใหม่หรือการเป็นสิ่งที่ดีกว่าก็ไม่ได้ผิดอะไร ปัญหาของเราอยู่ตรงนี้ คือ การที่เราเข้าใจไปว่าคำคุณศัพท์ 2 คำนี้มีความหมายเหมือนกัน และส่งผลให้เราคิดว่า สิ่งใหม่ก็คือสิ่งที่ดีกว่า 

เป็นเรื่องน่าเศร้าที่การหมกมุ่นอยู่กับสิ่งใหม่และดีกว่า ซึ่งเป็นเรื่องปกติของคนภายนอกกลายเป็นเรื่องปกติที่เกิดขึ้นภายในคริสตจักร โดยมีสิ่งที่ต้องทำยาวเหยียดที่มักจะเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ นับตั้งแต่เรื่องอาหารการกิน สุขภาพ การรักษาโรค การอัศจรรย์ ของประทานฝ่ายพระวิญญาณ การแต่งงานที่ถวายเกียรติพระเจ้า การสร้างสรรค์ เพลงนมัสการ การประกาศ งานมิชชั่น การกลับมาขององค์พระผู้เป็นเจ้า เรื่อยไปจนถึงรูปแบบเฉพาะของพิธีต่าง ๆ

คุณจะพบคริสเตียนหลายต่อหลายคนที่เป็นคริสเตียนแท้และเป็นผู้ใหญ่ฝ่ายวิญญาณที่สร้างชีวิตของพวกเขาขึ้นมาจากสิ่งเหล่านี้ บางคนถึงกับเปลี่ยนทุก ๆ 2-3 ปี เมื่อมีสิ่งใหม่หรือสิ่งที่ (ดูเหมือนว่า) ดีกว่าที่ดึงดูดความสนใจของพวกเขา 

แต่ได้โปรดอย่าเข้าใจผิดว่าผมกำลังบอกว่าสิ่งเหล่านั้นเป็นสิ่งที่ไม่ดี เพราะสิ่งต่าง ๆ ที่กล่าวไปแล้วล้วนเป็นสิ่งที่สำคัญที่เราไม่ควรละเลยหรือเพิกเฉย แต่สิ่งที่ผมกำลังจะสื่อ คือ เราไม่ควรให้สิ่งใด ๆ เลยแม้แต่สิ่งเดียวมาแทนที่ข่าวประเสริฐ เราไม่ควรให้สิ่งใด ๆ เลยมาเป็นศูนย์กลางในชีวิตของเราแทนข่าวประเสริฐ

สิ่งที่ ดี.เอ. คาร์สัน รู้สึกเป็นกังวลนั้นฟังดูสมเหตุสมผลดี เขาเขียนไว้ว่า “ผมเกรงว่าไม้กางเขนกำลังตกอยู่ในอันตรายที่จะถูกแทนที่ด้วยสิ่งอื่น ๆ ที่ไม่สำคัญที่เราให้ความสำคัญมากเกินความเป็นจริง เมื่อใดก็ตามที่สิ่งที่สำคัญน้อยกว่ากลายมาเป็นศูนย์กลาง เราก็ไม่ห่างไกลจากการบูชารูปเคารพเลย” 5

สิ่งใหม่ ๆ จะมีมาเรื่อย ๆ จะมีบางสิ่งที่เป็นสิ่งที่ดี และจะมีบางสิ่งที่เป็นสิ่งที่ดีกว่า แต่ตามที่พระเจ้าตรัสไว้ มีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้นที่จะเป็นสิ่งที่ดีที่สุด คือ 

พระเจ้าทรงส่งพระบุตรของพระองค์เข้ามาในโลกเพื่อดำเนินชีวิตที่ไร้ตำหนิปราศจากบาปและถูกตรึงบนไม้กางเขนเพื่อแบกรับพระพิโรธของพระเจ้าที่มีต่อคนบาปเช่นคุณและผม 

นี่คือ “สิ่งที่สำคัญที่สุด” ซึ่งเป็นแก่นแท้ที่สำคัญที่สุดของการดำเนินชีวิตที่มีไม้กางเขนเป็นศูนย์กลาง ความจริงนี้คือสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเปาโล ไม่มีสิ่งอื่นใดอีกที่เท่าเทียมหรือสำคัญกว่า ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่สอดคล้องตามพระคัมภีร์หรือสิ่งที่น่ายกย่องใด ๆ ก็ตาม

การทดลองที่พบเจอได้ทุกวัน

แต่อย่างไรก็ดี ทุกวันเราเผชิญการล่อลวงให้ใจของเราห่างออกจากข่าวประเสริฐเสมอ นั่นจึงเป็นเหตุผลที่หนังสือเล่มนี้เน้นย้ำเกี่ยวกับ สิ่งที่ช่วยรักษาให้ข่าวประเสริฐเป็นศูนย์กลางของการดำเนินชีวิตคริสเตียน ดังนั้น เราจะมาดูแนวโน้มหลัก 3 ประการที่สามารถดึงใจเราให้ห่างออกจากข่าวประเสริฐ ได้แก่

1. การพึ่งการกระทำของตนเอง หมายถึง การให้การกระทำของตนเป็นตัวกำหนดความสัมพันธ์ของตนเองกับพระเจ้า
2. การกล่าวโทษตนเอง หมายถึง การจดจ่ออยู่กับความบาปของตนเองมากกว่าพระคุณของพระเจ้า
3. การให้ความรู้สึกเป็นตัวกำหนดชีวิต หมายถึง การให้อารมณ์และความรู้สึกของเราที่มักจะเปลี่ยนแปลงได้เสมอเป็นตัวกำหนดความคิดที่เรามีต่อพระเจ้า

ในสามบทต่อจากนี้เราจะได้ศึกษาแนวโน้มแต่ละประการอย่างละเอียดมากขึ้น และดูว่าเราจะสามารถเอาชนะปัญหาเหล่านี้ได้อย่างไร แต่ดังที่เราเห็นในบทนี้สิ่งแรกและสำคัญที่สุดที่คุณสามารถทำได้ - ตลอดเวลา - คือ การทำให้แน่ใจอยู่เสมอว่า ข่าวประเสริฐเป็นศูนย์กลางของชีวิตคุณ

คำถามที่ว่า อะไรคือสิ่งที่สำคัญเป็นอันดับแรกสำหรับคุณ? และไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม หากคำตอบที่ได้คือสิ่งอื่นที่ไม่ใช่ข่าวประเสริฐ คุณจะเต็มใจที่จะกลับใจใหม่และจัดลำดับความสำคัญในชีวิตของคุณใหม่หรือไม่?

สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับคุณอาจจะเป็นสิ่งที่ดี อาจจะเป็นสิ่งที่น่ายกย่องที่สุด หรืออาจจะเป็นการกระทำความดี และสิ่งเหล่านั้นได้ห่อหุ้มชีวิตของคุณไว้จนทำให้มันกลายเป็นเรื่องยากที่คุณจะคิดได้ว่า สิ่งเหล่านั้นเป็นสิ่งที่มีความสำคัญรองลงมา 

ผมปรารถนาให้คุณทำทุกวิถีทางอย่างเต็มที่และสุดความสามารถเท่าที่จะทำได้เพื่อให้ข่าวประเสริฐกลายเป็นสิ่งที่คุณจะทุ่มเทแรงกายแรงใจและความปรารถนาทั้งหมดลงไป ขอให้พระเจ้าทรงเปลี่ยนใจของคุณเพื่อที่คุณจะสามารถพูดได้เหมือนกับที่เปาโลได้กล่าวไว้ใน กาลาเทีย 6:14 “ข้าพเจ้าไม่ขออวดอะไรนอกจากเรื่องกางเขนของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา”