บทที่ 7: อย่าก้าวออกจากข่าวประเสริฐ
The Cross Centered Life (Thai edition) · C.J. Mahaney
เก็บหนังสือเล่มนี้ได้ แต่ให้สิ่งที่ได้เรียนรู้นั้นติดตัวอยู่เสมอ
ผมได้ยินข่าวประเสริฐเป็นครั้งแรกตอนที่ผมกำลังสูบกัญชาอยู่ ผู้คนมักถามผมว่า ทำไมผมจึงมั่นใจในพระคุณของพระเจ้ามากนัก ผมตอบพวกเขาไปว่า เพราะความเข้าใจพระคัมภีร์และประสบการณ์ในการกลับใจเชื่อใหม่ของผมนั่นเองที่ทำให้ผมมั่นใจในพระคุณของพระเจ้า ผมไม่มีคำตอบอื่นที่ดีกว่าคำตอบนี้อีกแล้ว
พระเจ้าทรงมาตามหาผม
ผมเป็นคริสเตียนเพราะพระเจ้าทรงสำแดงความเมตตา ไม่ใช่เพราะผมสมควรที่จะได้ความรอดหรือเพราะผมต้องการความรอด ผมไม่เคยคิดจะแสวงหาพระเจ้าเลย ใจของผมแข็งเหมือนก้อนหิน
เมื่อปี 1972 ผมกำลังนั่งสูบบ้องกัญชาอยู่ในห้องนอน บ็อบเพื่อนของผมได้เริ่มต้นแบ่งปันเรื่องราวสั้น ๆ เกี่ยวกับพระเยซูสิ้นพระชนม์เพราะบาปของผม ผมเติบโตมาในคริสตจักรคาทอลิกและไม่เคยได้ยินข่าวประเสริฐ
แต่ในคืนนั้นเมื่อผมได้ฟังข่าวประเสริฐ พระเจ้าทรงสำแดงพระองค์และสร้างหัวใจของผมขึ้นใหม่ ผมจึงเชื่อ ไม้กางเขนมีไว้เพื่อผม พระเยซูทรงเป็นผู้ช่วยให้รอดของผม ท่ามกลางบาปมากมายของผม คนที่บาปหนาที่สุดในบรรดาคนบาปได้บังเกิดใหม่อีกครั้ง
นั่นคือเมื่อ 30 ปีที่แล้ว
หลายสิ่งหลายอย่างได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมากมาย เส้นผมยาวสลวยที่อยู่บนหัวได้หลุดร่วงไป ผมกลายเป็นคุณปู่ เมื่อ 2 ปีที่แล้ว ผมพึ่งฉลองวันครบรอบแต่งงานปีที่ 25 และก็เป็นปีที่ 25 เช่นกันที่ผมรับใช้ในฐานะศิษยาภิบาล
ผมได้เรียนรู้มากมายนับตั้งแต่ผมได้คุยกับบ๊อบในวันนั้น ก่อนหน้านั้นผมไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับพระเจ้าหรือพระวจนะของพระองค์ ผมไม่เคยแม้แต่จะเปิดพระคัมภีร์เพื่ออ่านด้วยซ้ำ แต่หลังจากการพูดคุยของผมกับบ๊อบในวันนั้น การอ่านพระคัมภีร์หรืออ่านหนังสือคริสเตียนอื่น ๆ ก็ไม่เคยพอ ไม่นานหลังจากที่ผมกลับใจเชื่อ ผมไปทำงานที่ร้านหนังสือคริสเตียนเพื่อที่ผมจะได้อ่านหนังสือให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
ความชื่นชอบในการอ่านหนังสือของผมไม่เคยลดน้อยลง วันนี้ผนังห้องทำงานของผมที่คริสตจักรเรียงรายไปด้วยหนังสือตั้งแต่พื้นจรดเพดาน บางครั้งท่ามกลางความรับผิดชอบประจำวันของผม ผมจะมองดูหนังสือเหล่านั้นและรู้สึกประหลาดใจกับความแตกต่างที่หนังสือเหล่านั้นได้สร้างในชีวิตของผม
ชื่อหนังสือนับพันเล่มเป็นเครื่องช่วยเตือนที่เห็นได้ด้วยตาเกี่ยวกับความคิดมากมายและข้อความที่หนังสือเหล่านั้นต้องการจะสื่อ ทั้งหนังสือที่ดีและไม่ค่อยดีเท่าไรแข่งกันดึงดูดความสนใจของผมในตลอดหลายปีที่ผ่านมา ส่วนใหญ่แล้วผมจะเก็บรวบรวมงานเขียนที่เขียนขึ้นเมื่อหลายร้อยปีก่อนโดยนักเขียนที่มีชื่อเสียงอย่าง ชาร์ล สเปอร์เจียน, โจนาธาร เอ็ดเวิร์ด และพิวริตัน แต่ผมก็ยังมีหนังสือที่พึ่งเขียนขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ด้วย
หนังสือบางเล่มดีกว่าเล่มอื่น ๆ มีหนังสือบางเล่มนำเสนอแนวคิดของคริสเตียนในช่วง 30 ปีที่ผ่านมา ในช่วงนั้นเป็นช่วงที่แนวความคิดการเติบโตฝ่ายวิญญาณและการรับใช้อย่างเกิดผลเป็นสิ่งที่มาแรงมาก แต่ตอนนี้ได้ถูกลืมไปแล้ว
แต่ผมยังเก็บมันไว้ เพราะมันเป็นเครื่องเตือนสติผมได้อย่างดีถึงสิ่งที่ไม่ได้มีไม้กางเขนเป็นศูนย์กลาง ที่อาจจะล่อใจให้ผมก้าวออกไปจากข้อความข่าวสารที่สำคัญที่สุดเพียงประการเดียว - ข่าวประเสริฐ
ผมมาไกลมากนับตั้งแต่ที่ผมได้ยินข่าวประเสริฐในตอนที่ผมยังติดยา ยังเมายาอยู่ ผมได้เดินทางมาอย่างยาวไกลในเส้นทางแห่งความเชื่อนี้ แต่โดยพระคุณของพระเจ้า ผมไม่เคยห่างออกจากไม้กางเขนของพระเยซูคริสต์ และไม่เคยปรารถนาที่จะเป็นเช่นนั้นด้วย
เพียงพอจริง ๆ
เรามาถึงบทสุดท้ายของหนังสือเล่มเล็ก ๆ นี้แล้ว อีกไม่กี่หน้าคุณก็จะอ่านหนังสือเล่มนี้จบแล้ว และสามารถเอาไปเก็บไว้ที่ชั้นหนังสือได้ และบางทีคุณอาจจะนำหนังสือเล่มนี้กลับมาพลิก ๆ ดูหรืออ่านซ้ำอีกครั้งในอนาคต หรือก็อาจจะเป็นไปได้ด้วยที่คุณอาจจะไม่ได้หยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาอีก
ไม่ต้องกังวล ไม่เป็นไรเลยหากหนังสือของผมจะไปอยู่ในมุมใดมุมหนึ่งของชั้นวางหนังสือและถูกลืมไปจนฝุ่นเกาะ แต่ผมหวังว่าข่าวสารที่เสนอในหนังสือเล่มนี้จะติดตัวคุณไปตลอด
คุณอาจจะลืมหนังสือเล่มนี้และผู้เขียนไป แต่ขออย่าลืมข่าวสารแห่งไม้กางเขนและปล่อยให้ไม้กางเขนเป็นเรื่องสำคัญอันดับสองหรือสามในชีวิตของคุณ ขอให้ยืนมั่นในข่าวประเสริฐและอย่าก้าวออกจากข่าวประเสริฐเด็ดขาด
คุณอาจกำลังถามว่า “ฉันต้องการมากกว่านี้ไม่ได้หรือ” ในแง่หนึ่งคำตอบคือ ไม่จำเป็น ไม่มีสิ่งอื่นใดมีความสำคัญเท่าเทียมกับข่าวประเสริฐอีกแล้ว สิ่งที่เกิดขึ้นบนไม้กางเขน คือ ความหวัง ความมั่นใจและความแน่ใจของคริสเตียน บนสวรรค์จะเป็นการอัศจรรย์ใจในพระราชกิจของพระคริสต์ พระเจ้าผู้มาบังเกิดเป็นมนุษย์ผู้ทนทุกข์แทนเราที่เป็นคนบาป
และในอีกแง่หนึ่ง คำตอบคือจำเป็น คุณจำเป็นต้องมีมากกว่านี้คุณได้รับความรอดเพื่อเติบโต เพื่อรับใช้ในคริสตจักรท้องถิ่น เพื่อทำสิ่งที่ดีและเพื่อถวายเกียรติแด่พระเจ้า แต่คุณจะไม่พบสิ่งอื่นใดที่คุณจำเป็นต้องมีในฐานะผู้ติดตามของพระคริสต์นอกจากไม้กางเขน ข่าวประเสริฐไม่ใช่หนึ่งในวิชามากมายที่คุณต้องศึกษาในฐานะคริสเตียน แต่ข่าวประเสริฐคืออาคารเรียนทั้งหลังที่วิชาต่าง ๆ ถูกจัดสอนขึ้น
การศึกษาหัวข้อทั้งหมดอย่างถูกต้องจะช่วยให้คุณในฐานะผู้เชื่อ “อยู่ในกรอบ” ของความรุ่งโรจน์แห่งข่าวประเสริฐ
เจ น็อกซ์ แชมบลินได้เขียนไว้ว่า “พระวิญญาณจะไม่มองไปที่ใดไกลเกินกว่าไม้กางเขน และจะมองที่ไม้กางเขนอย่างลึกซึ้งด้วย” 30
ก็ใช่นะแต่ว่า…
สิ่งที่คุณต้องการเรียนรู้หรืออยากเติบโตขึ้นในชีวิตคริสเตียน เช่น พันธสัญญาเดิม ช่วงเวลาสุดท้ายตอนสิ้นโลก หรือคุณอยากเติบโตขึ้นในความบริสุทธิ์หรือการอธิษฐาน หรือทำบทบาทต่าง ๆ ให้ดีขึ้น เช่น การเป็นสามี การเป็นภรรยา หรือการเป็นพ่อแม่ สิ่งเหล่านี้จะไม่มีวันถูกเข้าใจได้อย่างถูกต้องหากปราศจากพระคุณของพระเจ้าผ่านทางการสิ้นพระชนม์ของพระเยซู สิ่งทั้งหมดเหล่านี้ควรถูกศึกษาผ่านทางแว่นขยายแห่งข่าวประเสริฐ
ผมขอแบ่งปันบางตัวอย่างที่เฉพาะเจาะจง สำหรับความหมายของการศึกษาสิ่งต่าง ๆ ผ่านทางแว่นขยายแห่งข่าวประเสริฐ
1. พันธ์สัญญาเดิม
บางคนรู้สึกกลัวพันธสัญญาเดิม พวกเขารู้สึกว่า มันสับสนและเข้าใจยาก ในขณะที่บางคนรู้สึกหลงใหลกับพันธสัญญาเดิมเป็นพิเศษด้วยเหตุผลที่ผิด
มีเพียงเฉพาะคนที่เข้าใจว่าไม้กางเขนเป็นศูนย์กลางของประวัติศาสตร์มนุษย์ทั้งหมดเท่านั้นที่สามารถเข้าใจพันธสัญญาเดิมได้ การอ่านพันธสัญญาเดิมผ่านเลนส์ของข่าวประเสริฐเราจะได้เห็นว่า พระคัมภีร์เป็นหนังสือที่บอกเล่าเรื่องราวเพียงเรื่องเดียว คือ เรื่องราวของคนบาป พระเจ้าผู้บริสุทธิ์ และแผนการแห่งความรอดของพระเจ้าผ่านตัวแทนของพระองค์เพื่อประชากรของพระองค์
ผู้ที่ตั้งใจศึกษาพระธรรมเล่มต่าง ๆ ในพันธสัญญาเดิมอย่างจริงจังจะยืนมั่นในข่าวประเสริฐ ทุกอย่างในพันธสัญญาเดิมชี้ไปที่พระเยซูคริสต์และทำให้เราเข้าใจเรื่องกางเขนมากขึ้น (ดู ลูกา 24:27)
เรื่องแห่งการทรงไถ่บาปเริ่มต้นขึ้นในสวนเอเดนในปฐมกาล 3 และยังคงเปิดเผยให้เห็นตลอดพันธสัญญาเดิมจนกว่าจะถึงที่ไม้กางเขนซึ่งเป็นจุดที่สำคัญสูงสุด ตลอดการเดินทาง ผู้บันทึกได้เตรียมเราให้พร้อมสำหรับไม้กางเขน ไม่ว่าจะเป็นภาพสัญลักษณ์ของการถวายเครื่องบูชา ความเข้มงวดของบทบัญญัติ ความล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่าของมนุษย์ และความสัตย์ซื่ออันแน่วแน่ของพระเจ้า - ทั้งหมดนี้จะช่วยทำให้ความอัศจรรย์ใจของเราที่มีต่อไม้กางเขนนั้นลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น
2. ช่วงเวลาสุดท้ายตอนสิ้นโลก
ในช่วงหลายร้อยปีที่ผ่านมา มีการเขียนถึงยุคสุดท้ายไว้อย่างมากมายรวมถึงการเสด็จกลับมาครั้งสุดท้ายของพระคริสต์ การศึกษาเกี่ยวกับยุคสุดท้ายนี้มีชื่อเรียกว่า อวสานวิทยาหรืออนาคตศาสตร์ (Eschatology) เป็นการศึกษาที่เปิดโอกาสให้ผู้ศึกษาได้ใช้จินตนาการของมนุษย์อย่างไร้ขอบเขตจำกัด การศึกษาในหัวข้อนี้จึงเป็นที่นิยมอย่างยิ่งสำหรับนักเขียนทั้งหลายเพราะสามารถนำเสนอไปในแนวทางของทฤษฎีสมคบคิดของคนยุคใหม่ได้
โปรดอย่าเข้าใจผิด สิ่งที่เราเชื่อเกี่ยวกับการจะเสด็จกลับมาอีกครั้งของพระคริสต์นั้นสำคัญ แต่สิ่งที่น่าเศร้าคือการทุ่มเทกำลังกาย กำลังใจและความสนใจมากเกินไปในรายละเอียดปลีกย่อยที่มีความสำคัญน้อยกว่า ส่งผลให้ขาดความสมดุลในการเน้นไปที่การงานแห่งการช่วยให้รอดของไม้กางเขนที่จะควรเป็นจุดศูนย์กลางการของการศึกษาทั้งหมด
นอกเหนือจากความเห็นส่วนบุคคลเกี่ยวกับการรับขึ้นไปหรือยุคพันปี เราปฏิเสธไม่ได้ว่า สิ่งที่พระเยซูคริสต์ทรงทำสำเร็จแล้วบนไม้กางเขนคือหัวใจที่สำคัญที่สุดของประเด็นนี้ การเสด็จมาครั้งที่สองของพระเยซูคือจุดสูงสุดของชัยชนะบนไม้กางเขนที่พระเยซูทรงมีเหนือความตายและนรกบึงไฟ
พระเยซูไม่ได้ทรงสอนเหล่าสาวกของพระองค์ให้กังวล คอยเฝ้าดูและอธิษฐานว่า พระเยซูจะเสด็จกลับมาที่ใดและเมื่อไร แต่สิ่งที่สำคัญคือ พวกสาวกควรทุ่มเทแรงกายแรงใจทั้งหมดให้กับการชื่นชมยินดีและการประกาศข่าวประเสริฐเรื่องการสิ้นพระชนม์ และการฟื้นคืนพระชนม์ของพระองค์
ด้วยเหตุไม้กางเขน ตอนจบจึงได้ถูกเขียนไว้แล้ว! พระเยซูทรงมีชัยชนะ! บรรดาผู้ที่วางใจในพระองค์ก็มีชีวิตนิรันดร์! ซาตานพ่ายแพ้แล้ว! ไม่มีอำนาจใดในโลกหรือความทุกข์ทรมานใดที่เกิดจากการถูกข่มเหง ที่จะสามารถฉวยเอาผู้ที่พระเยซูทรงสิ้นพระชนม์เพื่อเขาไปจากพระองค์ได้ ไม่มีสิ่งใดสามารถแยกพวกเขาออกจากความรักของพระองค์ได้
3. การอธิษฐาน
การอธิษฐานที่มีประสิทธิภาพคือการอธิษฐานที่เปี่ยมด้วยข่าวประเสริฐ หากคุณต้องการเรียนรู้ที่จะอธิษฐาน คุณต้องทำความคุ้นเคยกับคำสอนของพระคัมภีร์เกี่ยวกับการอธิษฐานก่อน คุณจะต้องอธิษฐานร่วมกับคริสเตียนที่ดำเนินชีวิตในทางพระเจ้าและเรียนรู้จากตัวอย่างของพวกเขา แต่ขอย้ำอีกครั้งหนึ่ง อย่าก้าวออกจากข่าวประเสริฐเพื่อจะได้อธิษฐานลึกซึ้งยิ่งขึ้นมันข้ามกันเลย คุณจะไม่มีวันอธิษฐานได้อย่างลึกซึ้งหากไม่ได้ตั้งมั่นอยู่บนข่าวประเสริฐ คำอธิษฐานที่เกิดผลทั้งหมดมีรากฐานอยู่บนไม้กางเขน
ลองคิดดู ข่าวประเสริฐเป็นจุดเริ่มต้นของการอธิษฐาน หากปราศจากพระโลหิตของพระคริสต์ คุณจะไม่สามารถเข้าใกล้พระเจ้าได้ มีเพียงชอบธรรมของพระเยซูเท่านั้นที่จะทำให้เราได้รับเชิญให้เข้าสู่ที่ประทับของพระเจ้าได้
ไม่มีเวทมนต์หรือบทสวดใด ๆ ที่เราจะท่องเพื่อจะเคลื่อนพระหัตถ์ของพระเจ้า เราวิงวอนต่อพระองค์ได้ตามพระบุคคลและพระราชกิจของพระบุตรของพระองค์ เจอร์รี่ บริดเจส เขียนว่า “เมื่อเราอธิษฐานขอพรจากพระเจ้า พระองค์ไม่ได้ตรวจบันทึกความประพฤติของเราก่อนเพื่อดูว่าเราสมควรได้รับพระพรหรือไม่ แต่พระองค์จะทรงดูว่าเราได้วางใจในความชอบธรรมของพระบุตรของพระองค์ที่เป็นความหวังเดียวที่เราจะได้รับพระพรของพระเจ้า” 31
นักศึกษาแห่งโรงเรียนการอธิษฐานจะไม่มีวันจบการศึกษาจากโรงเรียนแห่งข่าวประเสริฐ
4. ความบริสุทธิ์
คุณปรารถนาที่จะให้ชีวิตของคุณเติบโตขึ้นในความบริสุทธิ์ไหม? คุณอาจจะมีความบาปบางอย่างที่คุณยังต่อสู้อยู่ แต่อย่างไรก็ตาม นี่คือการทดลองที่จะต้องเผชิญ
ความหยิ่งและธรรมชาติแห่งการพึ่งพาตัวเองจะบอกคุณว่า “ใช่ หนังสือที่เกี่ยวกับข่าวประเสริฐเล่มนี้ดีมาก แต่ถึงเวลาแล้วที่จะต้องเอาพระคุณทั้งหมดวางแยกไว้ต่างหากก่อน แล้วก็ลงมือทำงานได้แล้ว ถึงเวลาที่จะต้องเปลี่ยนแปลง ถึงเวลาที่จะต้องทำตัวเองให้บริสุทธิ์แล้ว!”
การพึ่งการกระทำของตนเองเป็นแรงขับเคลื่อนที่จะไม่มีวันได้ผล คุณอาจจะดูเหมือนว่าคุณบริสุทธิ์ขึ้น แต่มันจะคงอยู่ได้ไม่นาน มีเพียงพระคุณของพระเจ้าเท่านั้นที่จะช่วยเปลี่ยนแปลงและชำระเราให้บริสุทธิ์ได้อย่างยั่งยืน โดยทางไม้กางเขนเราไม่เพียงแต่มีชัยชนะเหนือความบาปเท่านั้น แต่เรายังมีชัยเหนือฤทธิ์อำนาจของมันด้วย โดยทางไม้กางเขนเราจึงสามารถต่อสู้และมีชัยเหนือรูปแบบและการกระทำต่าง ๆ ที่เป็นบาปได้ ไม้กางเขนเป็นแรงจูงใจผลักดันให้เราบริสุทธิ์เพราะพระบิดาของเราบนฟ้าสวรรค์นั้นบริสุทธิ์ ข่าวประเสริฐประทานกำลังให้เราที่จะแสวงหาการชำระให้บริสุทธิ์อย่างต่อเนื่อง
5. ความสัมพันธ์
แล้วสิ่งที่สามารถนำไปปฏิบัติใช้ได้จริงล่ะ? จากความมั่นใจที่ว่ามันจะมีช่วงเวลาหนึ่งที่เราจะก้าวออกจากข่าวประเสริฐมาหน่อยหนึ่งได้ เพื่อที่เราจะสามารถจดจ่อกับสิ่งต่าง ๆ ในชีวิตประจำวันและความสัมพันธ์ของเรากับผู้อื่น
นี่เป็นสิ่งที่ฟังดูแล้วน่าเชื่อแต่มันไม่เป็นความจริงเลย ไม่ว่าความสัมพันธ์ของคุณกับผู้อื่นจะเป็นอย่างไร ไม่ว่าคุณจะเป็นโสดหรือแต่งงานแล้ว จะเป็นสามีหรือภรรยา เป็นพ่อ เป็นแม่ หรือเป็นปู่ย่าตายาย ความสัตย์ซื่อและประสิทธิภาพของคุณในการมีปฏิสัมพันธ์กับทุกคนจะเชื่อมโยงโดยตรงกับความเข้าใจของคุณเกี่ยวกับเรื่องไม้กางเขน
เนื่องจากความบาป ความขัดแย้งในความสัมพันธ์จึงเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ คุณอาจจะทำบาปต่อคนอื่น คนอื่นอาจจะทำบาปต่อคุณ คุณจะต้องอดทนต่อผู้อื่น คุณจำเป็นต้องให้อภัย
ความสัมพันธ์ของคุณกับผู้อื่นต้องขึ้นอยู่กับความสัมพันธ์ของคุณกับพระเจ้าผ่านไม้กางเขน เอเฟซัส 4:32 กล่าวว่า “แต่จงมีใจกรุณา ใจสงสาร และใจให้อภัยแก่กันและกัน เหมือนอย่างที่พระเจ้าทรงให้อภัยพวกท่านในพระคริสต์”
เมื่อผมเริ่มรู้สึกขมขื่นหรือไม่ให้อภัยผู้อื่น ผมมักจะคิดว่าบาปที่คนอื่นกระทำกับผมนั้นร้ายแรงกว่าบาปของผมที่กระทำต่อพระเจ้า แต่ไม้กางเขนเปลี่ยนมุมมองของผม ไม้กางเขนได้ทำให้ผมตระหนักดีว่าไม่มีบาปใด ๆ ทั้งสิ้นที่คนอื่นทำต่อผมจะร้ายแรงเท่าบาปจำนวนนับครั้งไม่ถ้วนที่ผมกระทำต่อพระเจ้า เมื่อไรก็ตามที่เราเข้าใจว่า พระเจ้าทรงยกโทษให้เรามากเท่าใด เมื่อนั้นการยกโทษให้คนอื่นจะไม่ใช่เรื่องยากเลย
พระเจ้าทรงอดทนกับผม เพราะฉะนั้น ผมจึงสามารถอดทนกับผู้อื่นได้ พระเจ้าทรงยกโทษให้ผมแล้ว เพราะฉะนั้น ผมจึงสามารถยกโทษให้ผู้อื่นได้ พระคุณของพระเจ้าได้เปลี่ยนแปลงหัวใจของผม ผมจึงสามารถวางใจพระเจ้าได้ว่า พระองค์จะทรงเปลี่ยนคนอื่น ๆ ได้เช่นกัน
ยังมีอะไรอีกมากมายที่สามารถพูดได้นี่เป็นเพียงบทนำสั้นๆ เกี่ยวกับผลการเปลี่ยนแปลงที่ไม้กางเขนมีต่อทุกคนและทุกด้านในความสัมพันธ์ของเรา ความจริงนี้เรียบง่ายแต่ทรงพลัง
หากคุณเป็นคนโสด ขอให้ดำเนินชีวิตทุกวันแบบที่มีไม้กางเขนเป็นศูนย์กลาง หากคุณแต่งงานแล้ว สร้างชีวิตคู่ที่มีไม้กางเขนเป็นศูนย์กลาง หากคุณมีลูกแล้ว ขอให้ฝึกใช้วิธีการเลี้ยงลูกแบบที่มีไม้กางเขนเป็นศูนย์กลาง “สิ่งที่นำไปใช้ได้จริง” เหล่านี้หลั่งไหลมาจาก “สิ่งที่เป็นศูนย์กลาง”
เมื่อคุณมีความทุกข์
ในห้าตัวอย่างข้างต้น ผมได้นำเสนอตัวอย่างการมองชีวิตผ่านทางแว่นขยายแห่งข่าวประเสริฐไปเพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้นไม่มีการศึกษาใดที่ละเอียดถี่ถ้วนและครอบคลุม แต่ถึงกระนั้นก็ยังสามารถให้ตัวอย่างเบื้องต้นเกี่ยวกับการประมวลผลและทำความเข้าใจทุกหัวข้อผ่านแว่นขยายแห่งข่าวประเสริฐได้
สิ่งที่ผมหวังว่าคุณจะเห็นก็คือ ชีวิตที่มีไม้กางเขนเป็นศูนย์กลางไม่ได้เป็นทางเลือกหนึ่ง ในหลายๆ ทางเลือกที่พระเจ้าเสนอให้กับคุณ แต่เป็นชีวิตแบบเดียวเท่านั้น ที่คริสเตียนทุกคนได้รับการทรงเรียกให้กระทำตาม
และนี่คืออีกแง่มุมหนึ่งของชีวิตที่เราจำเป็นต้องพิจารณาดูด้วย คือ ความทุกข์ในขณะที่เปาโลนั่งเขียนจดหมายถึงทิโมธีจากคุกใต้ดินอันหนาวยะเยือกนั้น ท่านได้พูดถึงความทุกข์ทรมานของท่าน เพราะท่านรู้ดีกว่าสักวันหนึ่งทิโมธีจะต้องทนทุกข์เช่นนี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เช่นกัน
เราทั้งหลายก็เช่นกัน
คุณอาจจะกำลังเผชิญกับการทดลองและความทุกข์ทรมานอยู่ในตอนนี้ หากไม่ใช่ในตอนนี้ ไม่ช้าก็เร็ว ความทุกข์จะมาถึงคุณอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ในหนังสือเล่มหนึ่งของ ดี เอ คาร์สัน ที่โดดเด่นมาก คือ How long, O Lord, (องค์พระผู้เป็นเจ้า อีกนานสักเท่าไร - ผู้แปล) ซึ่งเป็นการพูดถึงการทนทุกข์ทรมานและความชั่วร้ายเอาไว้ว่า “ความจริงที่สำคัญคือ เมื่อเรามีชีวิตอยู่นานเพียงพอ เราจะทนทุกข์ทรมาน” 32
บางครั้งความทุกข์ทรมานของเราจะหมายถึงการต้องอดทนเป็นอย่างยิ่งเพื่อให้ผ่านช่วงเวลาที่ยาวนานที่เราไม่ชอบไปให้ได้ บางครั้งความทุกข์ของเราอาจจะเกิดขึ้นอย่างฉับพลันและรุนแรง ไม่ว่าจะในสถานการณ์ใด ๆ ข่าวประเสริฐจะเป็นความหวังสูงสุดและช่วยปลอบโยนจิตใจของเรา
พวกเราหลายคนไม่ได้เตรียมพร้อมรับมือกับความทุกข์ตามหลักศาสนศาสตร์ เพราะฉะนั้น เมื่อเราเกิดความทุกข์แทนที่เราจะไว้วางใจในพระเจ้า เรากลับบ่นว่าพระเจ้า เราโทษพระองค์ เราเรียกร้องให้พระเจ้ามาอธิบายให้เราฟังถึงสิ่งที่มันกำลังเกิดขึ้น หรือไม่ก็แสร้งทำเป็นเข้าใจอย่างถ่องแท้ พระคัมภีร์สอนว่าพระเจ้าทรงมีพระประสงค์สำหรับความทุกข์ แต่มันมักจะมีความล้ำลึกซ่อนอยู่ด้วยเสมอ
ผมไม่อาจเข้าใจความหมายหรือจุดประสงค์ของความทุกข์ได้ทั้งหมด แต่ผมพบการปลอบโยนอย่างแท้จริง จากการมองดูความทุกข์ขององค์ผู้บริสุทธิ์และชอบธรรมเพียงผู้เดียว คือ พระผู้ช่วยให้รอดของเรา อีกครั้งหนึ่งที่ ดี เอ คาร์สัน เขียนไว้ว่า:
ในคืนที่มืดมิดที่สุดของจิตวิญญาณ คริสเตียนมีบางสิ่งให้ยึดไว้ซึ่งเป็นสิ่งที่โยบไม่เคยรู้ พวกเรารู้ว่าพระคริสต์ทรงถูกตรึงที่กางเขน คริสเตียนได้เรียนรู้ว่า บางครั้งถึงแม้ว่าเราอาจจะไม่รู้สึกว่าพระเจ้าทรงรักเรา แต่เราก็จะไม่มีวันหนีจากความจริงและความรักที่เกิดขึ้นบนไม้กางเขนได้ “พระองค์ผู้ไม่ทรงหวงพระบุตรของพระองค์เอง แต่ประทานพระบุตรนั้นเพื่อเราทุกคน ถ้าเช่นนั้นพระองค์จะไม่ประทานสิ่งสารพัดให้เราด้วยกันกับพระบุตรนั้นหรือ” (โรม 8:32)….เมื่อเราทนทุกข์ บางครั้งอาจจะมีสิ่งที่เราไม่เข้าใจ ถามว่าเป็นความเชื่อด้วยหรือ? ใช่ ถ้าเราจะจดจ่ออยู่ที่ไม้กางเขนและพระเจ้าแห่งไม้กางเขนนั้นมากกว่าจดจ่ออยู่ที่ความทุกข์ที่เกิดขึ้น 33
ในชีวิตจริง สิ่งต่าง ๆ จะไม่ได้เป็นไปอย่างที่เราต้องการเสมอไป การปลอบโยนในความทุกข์ยากจะไม่สามารถเกิดขึ้นได้จากการจดจ่ออยู่ในความทุกข์นั้นตลอดเวลา เพราะความทุกข์มักจะมีองค์ประกอบแห่งความลึกลับที่ยากจะเข้าถึง ความหวัง การปลอบโยน และความบากบั่นในชีวิตคริสเตียนมาจากการใคร่ครวญถึงสิ่งที่เกิดขึ้นบนไม้กางเขนและพระเจ้าแห่งไม้กางเขนนั้น
ดีกว่าที่ผมสมควรจะได้รับ
หากคุณบังเอิญเจอผมแล้วถามผมว่า ผมเป็นอย่างไรบ้าง สบายดีไหม คุณอาจจะแปลกใจกับคำตอบของผม เพราะผมจะไม่ตอบแบบพอเป็นมารยาทหรือพอเป็นพิธีว่า “สบายดีครับ ขอบคุณครับ”
ผมมักจะตอบกลับไปว่า “ก็ดีกว่าที่ผมสมควรจะได้รับนะครับ”
คำตอบนี้ทำให้หลายคนประหลาดใจ หลายครั้งคนที่ไม่ใช่คริสเตียนเมื่อได้ยินผมตอบแบบนี้ พวกเขาจะพยายามอ้างเหตุผลว่า ผมมีความทุกข์นั่นก็เพราะผมเป็นคนที่มีความนับถือตนเองไม่มากพอ
แต่ไม่ใช่อย่างนั้น – ผมเพียงเข้าใจว่า ผมเป็นใครและจริง ๆ แล้วผมสมควรไปอยู่ที่ไหน ผมสมควรได้รับพระพิโรธของพระเจ้า ถ้าพูดให้ตรงกว่านี้ คือ ผมสมควรที่จะอยู่ในนรก แต่ด้วยเหตุที่ผมเป็นลูกของพระเจ้า ผมจึงได้รับการให้อภัยและความรักจากพระองค์ ดังนั้น ผมจึงได้ไปสวรรค์
สิ่งที่เกิดขึ้นกับผมทั้งหมดจึงดีกว่าที่ผมสมควรจะได้รับ!
มุมมองนี้ทำให้ผมมีความชื่นชมยินดีแม้ในวันที่สิ่งต่าง ๆ ไม่เป็นไปตามที่วางแผนไว้ เราทุกคนต่างต้องเผชิญกับความผิดหวังและสถานการณ์ที่ยากลำบาก พวกเราบางคนประสบกับความเจ็บปวดและความสูญเสียอย่างใหญ่หลวง แต่ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นอย่างไร การเข้าใจในข่าวประเสริฐจะทำให้เราอัศจรรย์ใจในความรักของพระเจ้า
เมื่อวานนี้เท่านั้น
ผมไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร แต่สิ่งที่ผมรู้ คือ เพราะไม้กางเขน สิ่งที่เกิดขึ้นกับผมทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นอะไร ทั้งหมดล้วนเป็นสิ่งที่ดีกว่าที่ผมสมควรจะได้รับ! นั่นเป็นเหตุผลว่า ทำไมตลอดชีวิตที่เหลือของผม ผมปรารถนาเพียงแค่เข้าไปให้ลึกมากยิ่งขึ้นในความล้ำลึกอันน่ามหัศจรรย์แห่งความรักที่พระเจ้ามีต่อผม
ข่าวประเสริฐไม่ได้มีไว้สำหรับผู้ไม่เชื่อเท่านั้น แต่สำหรับคริสเตียนด้วย เจอร์รี บริดเจส เขียนไว้ว่า “ประสบการณ์ทุกวันของคริสเตียนเรา ควรเป็นวันแห่งความสัมพันธ์ของเรากับพระเจ้าบนพื้นฐานของพระคุณของพระองค์เพียงอย่างเดียว เราไม่เพียงได้รับความรอดโดยพระคุณเท่านั้น แต่เรายังดำเนินชีวิตทุกวันโดยพระคุณด้วย” 34
นี่คือเหตุผลที่ว่าทำไมข่าวประเสริฐจึงเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดอย่างแท้จริง นี่คือเหตุผลที่ว่าทำไมข่าวประเสริฐจึงควรเป็นศูนย์กลางของชีวิตเราเสมอ
ถึงแม้ว่าหนังสือเล่มนี้จบลงแล้ว แต่โปรดอย่าวางความจริงอันล้ำค่าไว้บนชั้นหนังสือ ขอให้ความจริงที่ช่วยคุณให้รอดจากความบาปและความตายได้กลายเป็นความจริงที่คุณรักมากที่สุดในชีวิตของคุณ ดังที่ มาร์ติน ลูเทอร์ได้เคยกล่าวไว้ว่า “ข้าพเจ้ารู้สึกประหนึ่งว่าพระเยซูพึ่งทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวานนี้เท่านั้น” ขอให้ความจริงแห่งการที่พระคริสต์ทรงสิ้นพระชนม์เพื่อคุณอยู่ใกล้หัวใจคุณ
ขอให้ยืนมั่นอยู่บนความจริงนี้
พระเยซูทรงสิ้นพระชนม์เพื่อบาปของคุณ ขอให้คุณดำเนินชีวิตทุกวันด้วยพระคุณของพระองค์เท่านั้น ขอให้คุณรู้จักความชื่นชมยินดีและสันติสุขของชีวิตที่มีไม้กางเขนเป็นศูนย์กลาง