บทที่ 4: ความบริสุทธิ์สำคัญเป็นอันดับแรก

สำหรับบางคนที่ค้นหาพระประสงค์ของพระเจ้ามาเป็นเวลานาน เรื่องนี้ดูเหมือนจะชัดเจนทีเดียว “พระเจ้าทรงประสงค์ให้ท่านได้รับการชำระให้บริสุทธิ์” (1 ธส. 4:3 ฉบับอมตธรรมฯ) พระเจ้าปรารถนาให้ผู้เชื่อทุกคนได้รับการชำระให้บริสุทธิ์ คำว่า ชำระให้บริสุทธิ์ หมายความว่าอย่างไร? ให้เราใช้คำว่า บริสุทธิ์ แทน ใน 1 เธสะโลนิกา 4:3-7 เปาโลพูดถึงความบริสุทธิ์ในทางปฏิบัติ และเขาให้หลักการไว้สี่ข้อ

หลีกห่างจากการทำผิดศีลธรรมทางเพศ 

จงอยู่ให้ไกลจากความบาปทางเพศ เปาโลไม่ได้บอกให้หลีกเลี่ยงเพศสัมพันธ์ แต่เขาบอกให้อยู่ห่าง ๆ จากความบาปทางเพศ แน่นอนนี่หมายความว่าเราต้องไม่ยุ่งเกี่ยวกับพฤติกรรมทางเพศที่ผิด และนี่ยังหมายความด้วยว่าเราควรอยู่ให้ไกลจากสิ่งเหล่านั้น คริสเตียนบางคนไม่ได้ฝันอยากทำสิ่งเหล่านั้น แต่กลับนั่งดูคนอื่นทำสิ่งเหล่านั้น หรืออ่านเรื่องเหล่านั้นในหนังสือบางเล่ม และเรียกมันว่าความบันเทิง เราไม่ควรมีส่วนใด ๆ กับสิ่งเหล่านั้น

ผมไม่ใช่คนเคร่งจัด ผมคิดว่าเพศสัมพันธ์เป็นสิ่งที่งดงาม พระเจ้าทรงคิดค้นเพศสัมพันธ์ขึ้นมา และเนื่องจากพระองค์เป็นผู้คิดค้น มันจึงเป็นสิ่งที่ดี แต่พระองค์ออกแบบเพศสัมพันธ์ไว้สำหรับความงดงามในชีวิตสมรส ไม่ใช่ที่อื่น สำหรับหลายคนที่คิดว่าพวกเขาสามารถโกงพระเจ้าและหาความสนุกจากเพศสัมพันธ์นอกชีวิตสมรสได้นั้น นั่นคือการเชื่อคำโกหกของมาร 

เป็นเรื่องเหลวไหลที่คนหนุ่มสาว (หรือใครก็ตาม) ซึ่งกำลังใช้ชีวิตอยู่ในความไม่บริสุทธิ์ทางเพศที่จะอธิษฐานว่า “ข้าแต่พระเจ้า โปรดสำแดงให้ข้าพระองค์รู้พระประสงค์ของพระองค์” คนเช่นนั้นไม่ได้ทำแม้กระทั่งสิ่งที่ข้อความในพระคัมภีร์ตอนนี้บอกไว้ว่าเป็นพระประสงค์ของพระองค์เลย แล้วทำไมพระเจ้าจึงควรจะเปิดเผยพระประสงค์มากกว่านั้น?

จงอยู่ให้ไกลจากเพศสัมพันธ์ที่ผิดศีลธรรม นี่เป็นหลักการง่าย ๆ แต่บางคนอาจอดไม่ได้ที่จะถามว่า “ไกลแค่ไหนล่ะ?” คำตอบคือไกลพอที่จะสะอาดบริสุทธิ์ แยกไว้ทั้งหมดสำหรับพระเจ้า

ผมกำลังบอกว่าคุณจับมือคนรักไม่ได้หรือเปล่า? นั่นไม่ใช่ประเด็น ผมหมายความว่าคุณจูบไม่ได้หรือเปล่า? ผมก็ไม่ได้หมายความอย่างนั้นเหมือนกัน พระคัมภีร์กล่าวว่า ““ข้าพเจ้าทำทุกสิ่งได้” แต่ไม่ใช่ทุกสิ่งนั้นเป็นประโยชน์ “ข้าพเจ้าทำทุกสิ่งได้” แต่ข้าพเจ้าไม่ยอมอยู่ใต้อำนาจของสิ่งใดเลย” (1 คร. 6:12) คุณสามารถรับพระพรจากพระเจ้าได้ ตราบใดที่คุณควบคุมสิ่งที่คุณทำ เพื่อให้พระองค์ได้รับเกียรติ แต่เมื่อตัณหาควบคุมคุณ คุณก็ล้ำเส้นไปแล้ว นี่เป็นหลักการง่าย ๆ

ควบคุมร่างกายของคุณ 

หลักการข้อที่สองเกี่ยวกับความบริสุทธิ์ในทางปฏิบัตินั้นปรากฏอยู่ใน 1 เธสะโลนิกา 4:4 “ให้ท่านทุกคนรู้จักบังคับร่างกายของตนในทางบริสุทธิ์ และในทางที่มีเกียรติ” ในภาษากรีก คำว่า ร่างกาย ในที่นี้มีสองความหมายที่เป็นไปได้ คือ “ภรรยา” หรือ “ร่างกาย” ในบริบทนี้ผมเข้าใจว่าหมายถึง “ร่างกาย” เปาโลกำลังบอกว่าเราจะต้องควบคุมร่างกายของเรา และนั่นคือความบริสุทธิ์

เราจะต้องควบคุมร่างกายของเราให้อยู่ภายใต้คำสั่ง เพื่อให้แน่ใจว่าเรากำลังถวายเกียรติแด่พระเจ้า และนั่นรวมถึงการควบคุมลักษณะการแต่งตัวของเราและสิ่งต่างๆ ที่เราทำกับร่างกายของเรา หลักการข้อนี้ครอบคลุมด้านที่เกี่ยวกับตัณหาของเนื้อหนังทั้งหมด ไม่ใช่แค่เรื่องเพศสัมพันธ์ คนเราสามารถไม่ให้เกียรติพระเจ้าด้วยการแต่งตัวมากเกินไปเพื่อดึงดูดความสนใจ ความตะกละก็ทำให้คนอยู่ในฐานะที่ไม่ให้เกียรติพระเจ้าและทำบาปเช่นกัน เพราะทุกคนล้วนเห็นได้ชัดว่าคนตะกละไม่สามารถควบคุมความปรารถนาที่จะกิน ไม่มีสิ่งใดที่ปรนเปรอร่างกายจนไม่ให้เกียรติพระเจ้า สามารถมีที่ว่างอยู่ในพระประสงค์ของพระเจ้าได้

กำราบตัณหาของคุณ 

คริสเตียนต้องไม่ดำเนินชีวิต “ด้วยราคะตัณหาเหมือนอย่างคนต่างชาติ [คนนอกศาสนา] ที่ไม่รู้จักพระเจ้า” (1 ธส. 4:5) เปาโลกำลังบอกอะไร? เขากำลังบอกว่าอย่าประพฤติเหมือนอย่างคนอื่นๆ ในโลกนี้ เพราะคนเหล่านั้นถูกชักนำด้วยกิเลสตัณหา

ครั้งหนึ่งเคยมีหญิงสาวอายุสิบหกปีมาหาผมเธอน้ำตาไหลอาบแก้ม เธอบอกผมว่า “จอห์น หนูทนไม่ไหวแล้ว หนูอยากฆ่าตัวตาย” ผมถามเธอว่าทำไม เธอตอบว่า “หนูยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายหลายคนเหลือเกินตั้งแต่หนูอายุสิบสาม จนหนูทนดูตัวเองในกระจกไม่ได้” เรานั่งลงและคุยเรื่องความรักของพระเจ้า และการยกโทษอย่างสมบูรณ์ของพระองค์ เด็กสาวคนนั้นได้เชิญพระเยซูเข้ามาในชีวิต หลังจากนั้นแววตาของเธอก็เป็นประกายเพราะน้ำตาคลอในขณะที่เธอพูดว่า “อาจารย์รู้อะไรไหมคะ? หนูรู้สึกว่าหนูได้รับการยกโทษแล้ว” ผมให้ความมั่นใจแก่เธอว่าเธอได้รับการยกโทษแล้วจริง ๆ เธอออกจากที่นั่นไปและไม่ใช้ชีวิตที่ตกต่ำอีกต่อไป แต่เธอเอาใจใส่สิ่งที่อยู่เบื้องบน

ความเชื่อคริสเตียนมีอยู่สิ่งหนึ่งที่ยิ่งใหญ่และช่วยปลดปล่อยผู้คน คือมันพาคุณออกจากความตกต่ำ และยกชูคุณขึ้น จงอยู่สูงต่อไป อย่าประพฤติตัวเหมือนคนที่ไม่มีพระเจ้า

ปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างเป็นธรรม 

อย่าให้มีใคร “ล่วงเกินและทำผิดต่อพี่น้องในเรื่องนี้เลย” (1 ธส. 4:6) พูดอีกอย่างก็คือ อย่าเอาเปรียบคนอื่น 

บางคนเหยียบหัวคนอื่นเพื่อจะได้สิ่งที่ตัวเองต้องการ บางคนใช้คนอื่นทางเพศเพื่อสนองความปรารถนาของตัวเอง บางคนใช้คนอื่นในทางธุรกิจ มีหลายวิธีที่จะใช้คนอื่น แต่จงอย่าทำอย่างนั้น เพราะ “องค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นผู้ทรงลงโทษคนที่ทำผิดอย่างนั้น”

คุณอาจบอกว่า “ฉันไม่ชอบกฎพวกนี้เลย พระเจ้าใจแคบจัง” ถ้าอย่างนั้น พระธรรมข้อที่ 8 ก็มีไว้สำหรับคุณ “คนที่ปฏิเสธคำสอนนี้ไม่ได้ปฏิเสธมนุษย์เท่านั้น แต่ได้ปฏิเสธพระเจ้า ผู้ประทานพระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระองค์ให้แก่ท่าน” ถ้าคุณปฏิบัติต่อคนอื่นผิดๆ แท้จริงแล้วคุณก็กำลังปฏิบัติต่อพระเจ้าผิด ๆ และดูหมิ่นพระเจ้า

ในข้อที่ 7 เปาโลสรุปสิ่งที่เราคุยกันมา “เพราะพระเจ้าไม่ได้ทรงเรียกเราให้เป็นคนลามกแต่ทรงเรียกให้เป็นคนบริสุทธิ์” การทรงเรียกของพระเจ้า หรือพระประสงค์ของพระเจ้า คือให้เราได้รับการชำระให้บริสุทธิ์ ให้เป็นคนบริสุทธิ์สะอาดหมดจด

โรเบิร์ต เมอร์รีย์ แมคเชย์นกล่าวในพิธีสถาปนาแต่งตั้งแดน เอ็ดเวิร์ดส์ที่ยังหนุ่มในทศวรรษที่ 1840 เขากล่าวไว้ทำนองนี้ “คุณเอ็ดเวิร์ดส์ อย่าลืมคนที่อยู่ภายในคือจิตใจ ทหารม้ารู้ว่าชีวิตของเขาขึ้นอยู่กับดาบของเขา เขาจึงดูแลดาบให้สะอาด คราบสกปรกทุกรอย เขาจะเช็ดออกอย่างพิถีพิถัน คุณเอ็ดเวิร์ดส์ คุณเป็นอุปกรณ์ที่พระเจ้าทรงเลือก คุณจะประสบความสำเร็จตามความบริสุทธิ์ของคุณ สิ่งที่พระเจ้าใช้ไม่ใช่พรสวรรค์ที่ยิ่งใหญ่หรือความคิดที่ยอดเยี่ยม แต่เป็นลักษณะชีวิตที่เหมือนพระเยซูคริสต์มาก ๆ คุณเอ็ดเวิร์ดส์ คนบริสุทธิ์คืออาวุธที่ยอดเยี่ยมในพระหัตถ์ของพระเจ้า” (ดู 2 ทิโมธี 2:21) แมคเชย์นพูดถูก และพระประสงค์ของพระเจ้าคือให้คุณเป็นคนบริสุทธิ์ ชำระให้บริสุทธิ์