ข้ามไปยังเนื้อหา
เกรซบรรณสาร

บทที่ 19 · ฟรี

วันที่ 19: คริสต์มาสเพื่ออิสรภาพของเรา

ข่าวประเสริฐเปี่ยมสุข · จอห์น ไพเพอร์

พระเยซูได้ทรงรับสภาพมาเป็นมนุษย์เพราะสิ่งที่ต้องเกิดขึ้น คือความตายของมุษย์ผู้หนึ่งที่เป็นมากว่ามนุษย์ การรับสภาพมนุษย์ของพระคริสต์คือการที่พระเจ้าทรงจองจำพระองค์เองไว้ในแดนประหาร

พระคริสต์ไม่ได้เสี่ยงต่อความตาย แต่พระองค์ทรงเลือกความตายและทรงยอมรับมัน นั่นคือเหตุผลที่แท้จริงว่าทำไมพระองค์จึงเสด็จมา “เพราะว่าบุตรมนุษย์ไม่ได้มาเพื่อรับการปรนนิบัติ แต่มาเพื่อจะปรนนิบัติคนอื่น และให้ชีวิตของท่านเป็นค่าไถ่คนจำนวนมาก” (มาระโก 10:45)

ไม่แปลกที่ในถิ่นทุรกันดาร ซาตานพยายามขัดขวางไม่ให้พระเยซูไปถึงกางเขน (มัทธิว 4:1-11) และขัดขวางผ่านคำพูดของเปโตรด้วย (มัทธิว 16:21-23)! เพราะไม้กางเขนคือความพินาศของซาตาน แล้วพระเยซูทรงทำลายซาตานได้อย่างไร?

ฮีบรู 2:14 กล่าวว่า ซาตานมี “อำนาจแห่งความตาย” ซึ่งหมายความว่าซาตานมีความสามารถทำให้ความตายเป็นเรื่องน่าสะพรึงกลัว “อำนาจแห่งความตาย”นี้เอง คืออำนาจที่กักขังมนุษย์ไว้ภายใต้พันธนาการด้วยความกลัวตาย เป็นอำนาจที่ฉุดรั้งมนุษย์ให้อยู่ในบาป เพื่อว่าเมื่อความตายมาถึงแล้วนั้น มันจะกลายเป็นสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวอย่างที่สุด

แต่พระเยซูได้ทรงริบอำนาจนี้ไปจากซาตาน พระองค์ทรงปลดอาวุธมัน พระองค์ทรงหล่อเกราะแห่งความชอบธรรมให้แก่เรา ซึ่งทำให้การกล่าวโทษของมารไม่สามารถทำอันตรายเราได้

พระองค์ทรงทำสิ่งนี้ได้อย่างไร?

ก็ด้วยการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ พระเยซูทรงลบล้างบาปทั้งสิ้นของเรา และผู้ที่ปราศจากบาปไม่สามารถถูกซาตานกล่าวโทษได้ และเมื่อเราได้รับการอภัยแล้ว ในที่สุดเราก็เป็นผู้ที่ไม่อาจถูกทำลายได้อีก แผนการของซาตานคือการทำลายการปกครองของพระเจ้าด้วยการกล่าวโทษผู้ติดตามพระเจ้าในศาลของพระองค์เอง แต่บัดนี้ในพระคริสต์นั้น ไม่มีการลงโทษอีกต่อไป การกบฏของซาตานถูกยับยั้ง การทรยศของมันต่อพระเจ้าพังพินาศ “ความโกรธของมันเราสามารถทนได้ เพราะดูเถิด ความพินาศของมันแน่นอนแล้ว”7 ไม้กางเขนแทงทะลุผ่านมันแล้ว และมันจะสิ้นลมหายใจในไม่ช้า

คริสต์มาสมีไว้เพื่ออิสรภาพ คืออิสระจากความกลัวตาย พระเยซูทรงรับสภาพมนุษย์แบบเราในเบธเลเฮมเพื่อสิ้นพระชนม์แทนเราในเยรูซาเล็ม ทั้งหมดก็เพื่อให้เรากล้าหาญ และไร้ความกลัวในเมืองของเราในวันนี้ ใช่แล้ว… ปราศจากความกลัว เพราะหากภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดที่มีต่อความสุขของเรามลายไปแล้ว ทำไมเราจะต้องกังวลกับเรื่องเล็กน้อยอีก? เราจะพูดได้อย่างไร (จริง ๆ !) ว่า “เอาล่ะ ฉันไม่กลัวตาย แต่ฉันกลัวตกงาน”? ไม่…ไม่อย่างแน่นอน ลองคิดดูสิ!

หากความตาย (ผมบอกว่าความตายจริงๆ ! คือชีพจรหยุดเต้น ร่างกายเย็นแข็งและจากโลกนี้ไป!) ไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวอีกต่อไป เราก็เป็นอิสระ เป็นอิสระอย่างแท้จริง และเราเป็นอิสระที่จะกล้าเสี่ยงทุกสิ่งภายใต้ดวงอาทิตย์นี้เพื่อพระคริสต์และเพื่อความรัก โดยไม่ตกเป็นทาสของความกังวลอีกต่อไป

ถ้าพระบุตรได้ทำให้คุณเป็นไทแล้ว คุณก็เป็นอิสระอย่างแท้จริง !

แชร์

  • Facebook