วันที่ 7: พระเมสสิยาห์ของเหล่านักปราชญ์จากทิศตะวันออก

พระกิตติคุณมัทธิวต่างจากพระกิตติคุณลูกาคือ มัทธิวไม่ได้พูดถึงคนเลี้ยงแกะหรือรางหญ้า แต่ความสนใจของเขามุ่งไปที่ชาวต่างชาติที่ไม่ใช่ชาวยิว พวกมาจากทิศตะวันออกเพื่อนมัสการพระเยซู

ดังนั้น มัทธิวจึงแสดงให้เห็นทั้งในตอนต้นและตอนจบของพระกิตติคุณมัทธิวว่า พระเยซูทรงเป็นพระเมสสิยาห์ของประชาชาติทั้งปวง ไม่ใช่แค่สำหรับชาวยิวเท่านั้น

ผู้ที่มานมัสการพระองค์กลุ่มแรกในที่นี้ คือ นักปราชญ์ หรือโหราจารย์ หรือผู้รอบรู้ที่ไม่ได้มาจากอิสราเอล แต่มาจากทางตะวันออก หรืออาจมาจากบาบิโลน พวกเขาเป็นชนต่างชาติ ซึ่งถือว่ามีมลทินตามกฎบัญญัติเรื่องพิธีกรรมในพันธสัญญาเดิม 

และในตอนท้ายของพระธรรมมัทธิว พระดำรัสสุดท้ายของพระเยซูคือ “สิทธิอำนาจทั้งหมดในสวรรค์ก็ดีในแผ่นดินโลกก็ดี ทรงมอบไว้แก่เราแล้ว เพราะฉะนั้น ท่านทั้งหลายจงออกไปและนำชนทุกชาติมาเป็นสาวกของเรา” (มัทธิว 28:18-19)

นี่ไม่เพียงแต่เปิดทางให้พวกเราชาวต่างชาติได้ร่วมชื่นชมยินดีในพระเมสสิยาห์เท่านั้น แต่ยังเป็นหลักฐานเพิ่มเติมว่าพระองค์ทรงเป็นพระเมสสิยาห์จริง ๆ เพราะหนึ่งในคำทำนายที่ได้รับการกล่าวซ้ำอยู่เสมอ คือชนชาติและกษัตริย์ต่าง ๆ จะมาหาพระองค์ในฐานะผู้ปกครองโลก ตัวอย่างที่เราเห็นคือในอิสยาห์ 60:3 ว่า “

และบรรดาประชาชาติจะมายังความสว่างของเจ้า

และพวกพระราชามายังความสุกใสแห่งรุ่งอรุณของเจ้า”

ดังนั้น มัทธิวจึงได้เพิ่มหลักฐานยืนยันถึงความเป็นพระเมสสิยาห์ของพระเยซู และแสดงให้เห็นว่าพระองค์ทรงเป็นพระเมสสิยาห์ ทรงเป็นกษัตริย์ และทรงทำให้พันธสัญญาสำเร็จ เพื่อทุกชนชาติ ไม่ใช่เพียงแค่ชาวอิสราเอลเท่านั้น