วันที่ 3: การเยี่ยมเยียนที่เฝ้ารอมาเนิ่นนาน

ลองสังเกตสองสิ่งที่โดดเด่นจากคำพูดของเศคาริยาห์สามีของเอลิซาเบธ ในลูกา 1: 68-71

ประการแรก เก้าเดือนก่อนหน้านี้ เศคาริยาห์ยังไม่เชื่อว่าภรรยาของเขาจะตั้งครรภ์ แต่ตอนนี้ เมื่อเขาเต็มเปี่ยมด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ เขากลับมีความมั่นใจอย่างยิ่งในแผนการไถ่ของพระเจ้าที่จะมาทางพระเมสสิยาห์ จนพูดออกมาด้วยการใช้ประโยคที่สื่อถึงอดีต ราวกับว่าเรื่องราวได้เสร็จสิ้นไปแล้วว่า “พระองค์ทรงเยี่ยมเยียนและทรงไถ่ชนชาติของพระองค์แล้ว” สำหรับจิตใจที่มีความเชื่อ สิ่งที่พระเจ้าทรงสัญญาว่าจะทำนั้นก็เปรียบเสมือนว่าได้สำเร็จลงแล้ว เศคาริยาห์ได้เรียนรู้ที่จะวางใจในพระวจนะของพระเจ้า เขาจึงมีความมั่นใจอย่างน่าทึ่งว่า “พระเจ้าทรงเยี่ยมเยียนและทรงไถ่ชนชาติของพระองค์แล้ว!” (ลูกา 1:68)

ประการที่สอง การมาของพระเยซูผู้เป็นพระเมสสิยาห์ เป็นการเยี่ยมเยียนของพระเจ้าที่มีต่อโลกของเรา คือพระเจ้าของอิสราเอลได้เสด็จมาเยี่ยมเยียนและทำการไถ่แล้ว หลายศตวรรษที่ผ่านมา ชาวยิวต่างทุกข์ระทมภายใต้ความเชื่อที่ว่าพระเจ้าทรงละทิ้งพวกเขาเสียแล้ว เนื่องจากพระวิญญาณแห่งการเผยพระวจนะได้ยุติลงและอิสราเอลก็ตกอยู่ในเงื้อมมือของโรมัน บรรดาผู้ที่ยำเกรงพระเจ้าในอิสราเอลต่างรอคอยการเสด็จมาเยี่ยมเยียนของพระเจ้า ลูกาบอกกับเราว่า มีชายชราอีกคนหนึ่ง เป็นผู้ที่เกรงกลัวพระเจ้า นามว่า สิเมโอน เขาก็กำลัง “รอคอยเวลาที่อิสราเอลจะได้รับการปลอบโยนใจ” (ลูกา 2:25) เช่นเดียวกัน อันนา ผู้มุ่งมั่นในการอธิษฐานซึ่งก็กำลัง “รอคอยการทรงไถ่กรุงเยรูซาเล็ม” (ลูกา 2:38)

ช่วงเวลานั้นเป็นยุคแห่งความคาดหวังอันยิ่งใหญ่ บัดนี้การเสด็จมาเยี่ยมเยียนของพระเจ้าที่รอคอยมาอย่างยาวนานกำลังจะเกิดขึ้น ซึ่งแท้จริงแล้ว พระองค์กำลังจะเสด็จมาในแบบที่ไม่มีใครเคยคาดคิด