บทนำ : ความกลัวและสันติสุข

ข้อพระคัมภีร์ท่องจำ

“เพราะว่าแผ่นดินของพระเจ้านั้นไม่ใช่การกินและการดื่ม แต่เป็นความชอบธรรมและสันติสุขและความชื่นชมยินดีในพระวิญญาณบริสุทธิ์” (โรม 14:17)

“คุณควรเขียนสิ่งที่พระเจ้ากำลังสอนคุณจริงๆ เพื่อที่คุณจะได้ไม่ต้องเจอกับเรื่องแบบนี้อีก หรือเรื่องที่แย่ยิ่งกว่านั้น”

ประทีปพยักหน้าและยิ้มหลังจากได้รับคำแนะนำนี้จากผู้นำคริสเตียนคนหนึ่ง เขารู้สึกเสียใจกับความเข้าใจผิดและการบิดเบือนความจริงเกี่ยวกับบุคลิกลักษณะของเขา ประทีปอยู่ในพันธกิจเต็มเวลาปีแรก และเขาถูกจัดให้อยู่ในทีมพันธกิจที่ไม่สอดคล้องกับความเชื่อทางศาสนศาสตร์หรือหลักการทางพันธกิจของเขา ไม่นานประทีปและภรรยาของเขาก็ตระหนักได้ว่า พวกเขาไม่ได้ตั้งคำถามที่ถูกต้องเกี่ยวกับผู้นำทีมก่อนจะเข้าร่วมงาน พวกเขาคาดคิดไปเองมากเกินไปเกี่ยวกับภาระใจร่วมกันสำหรับสถานที่ทำพันธกิจและความต้องการในพันธกิจ ภรรยาของประทีปกำลังเป็นโรคภูมิคุ้มกันทำร้ายตัวเองภายในสามเดือนหลังจากเริ่มโครงการพันธกิจ เขาจึงไม่สามารถทำตามข้อเรียกร้องของพันธกิจ รวมทั้งไม่อาจตามดูแลสภาพสุขภาพของภรรยาของเขาได้ ในที่สุดเขาและภรรยาก็ตัดสินใจเปลี่ยนสถานที่และโครงการ เพื่อสุขภาพของเธอรวมทั้งความสามารถในการรับใช้ในระยะยาว

แม้ว่าหัวหน้างานฝ่ายพันธกิจจะอนุญาต แต่การเปลี่ยนผ่านนี้ก็ไม่ราบรื่นอย่างที่ประทีปคาดคิด เขาพยายามปฏิบัติตามคำกล่าวหลักคำสอนของคริสตจักร แต่พันธกิจที่เขาทำอยู่นั้นผ่อนปรนกับประเด็นสำคัญบางประการมากเกินไป เขาถูกตราหน้าว่าเป็นพวกที่จ้องจับผิดทางศาสนศาสตร์จากผู้นำบางคนที่ดูแลการเปลี่ยนผ่านของเขา ผ่านข่าวลือทางอีเมลระหว่างหัวหน้างานกลายเป็นการกล่าวหาใส่ร้ายให้เกิดการแบ่งฝักฝ่าย การไม่ยอมจำนนต่อสิทธิอำนาจ และความเย่อหยิ่งต่อหลักคำสอน ไม่มีใครสามารถชี้ให้เห็นถึงความบาปอันเจาะจงในตัวประทีปได้จริงๆ แต่พวกเขามักจะพูดกันว่า ความรู้ทางพระคัมภีร์ของประทีปทำให้พวกเขารู้สึกว่าถูกตัดสินและถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างไร

ประทีปพบในภายหลังว่า ผู้คนพูดถึงว่าเขากลังเดินอยู่นอกร่มแห่งการปกป้องของพระเจ้า ประทีปสงสัยว่า “นั่นหมายความว่าอย่างไร?” เขาพบว่าผู้นำโครงการพันธกิจของเขามองว่าการเชื่อฟังผู้มีสิทธิอำนาจฝ่ายวิญญาณอย่างไม่ลืมหูลืมตา เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการได้รับพระพรจากพระเจ้าในชีวิตและพันธกิจ ถ้าประทีปแสดงความคิดเห็นที่แตกต่างจากคนส่วนใหญ่ในประเด็นของพันธกิจและการเน้นย้ำทางศาสนศาสตร์หรือการประยุกต์พระคัมภีร์ เขาก็จะถูกกล่าวหาว่าดับพระวิญญาณบริสุทธิ์ เป็นเช่นนั้นไปได้อย่างไร? ประทีปและคริสตจักรบ้านของเขาเชื่อว่า พระเจ้าตรัสผ่านถ้อยคำที่เป็นลายลักษณ์อักษรของพระองค์ แต่เหล่าหัวหน้าในองค์กรเชื่อว่าพระเจ้าตรัสผ่านความรู้สึก การกระตุ้นเตือน ความฝัน นิมิต คำพยากรณ์ ผู้นำที่ได้รับการเจิม และวิธีการอื่นๆ ที่พิเศษนอกเหนือจากพระคัมภีร์ ทุกครั้งที่เขาแข็งข้อต่อคำพยากรณ์ของผู้นำ พระพรของพระเจ้าก็สูญสิ้นไป เขาจะรู้จักแต่ไม้เรียวและการตีสอนของพระเจ้าเท่านั้น

ยิ่งกว่านั้น ภรรยาของเขาเพิ่งได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคภูมิคุ้มกันทำร้ายตัวเอง นี่ดูเหมือนจะกลืนกินเธอไปแล้ว วันหนึ่ง หัวหน้างานก็บอกเป็นนัยว่าการที่ประทีปขาดความกระตือรือร้นในการเชื่อฟังสายบังคับบัญชาของเขาอาจทำให้ภรรยาป่วยได้ ประทีปรู้สึกอึดอัดมาก มันเป็นเรื่องจริงหรือ? เขาทำสิ่งนี้กับภรรยาของเขาหรือ? พระเจ้าทรงลงโทษเขาที่พยายามปฏิบัติตามพระคัมภีร์ (และคำปฏิญาณในการทำพันธกิจของเขา) มากกว่าความรู้สึกฝ่ายวิญญาณที่เปลี่ยนแปลงบ่อยครั้งและการเปิดเผยพิเศษของหัวหน้างานของเขาหรือ? เขาได้พลาดพระประสงค์ของพระเจ้าอย่างนั้นหรือ? เขาเข้าร่วมทีมผิดหรือเปล่า? พระเจ้าคงส่งหมายสำคัญบางอย่างมาให้เขา เขาจะพลาดหมายสำคัญทั้งหมดนั้นไปได้อย่างไร? แล้วเขาจะต้องแก้ไขอย่างไร? พระเจ้าจะเปลี่ยนพระทัยและรักษาภรรยาของเขาในท้ายที่สุดหรือไม่? ความพยายามของประทีปในการยอมทนต่อคำว่ากล่าวแบบซ่อนปมนี้จะเพียงพอเมื่อใด? ความกลัวกลืนกินเขา เขาไม่มีสันติสุขอีกต่อไป

เรื่องนี้เกี่ยวกับเวรกรรมอย่างไร?

อย่าเพิ่งตกใจไป หนังสือเล่มนี้ไม่ได้ส่งเสริมเรื่องเวรกรรม ชื่อหนังสือควรจะกระตุ้นและสร้างความอยากรู้อยากเห็น ชื่อหนังสือนี้ได้รับการออกแบบมาเพื่อให้สะดุดสายตาของคุณ เพื่อให้คุณตระหนักมากขึ้นว่าการเข้าสู่ความสัมพันธ์แบบเวรกรรมกับพระเจ้านั้นง่ายดายเพียงใด ความจริงก็คือคริสเตียนส่วนใหญ่ทั่วโลกไม่รู้ว่าพวกเขาคิด รู้สึก และดำเนินชีวิตอยู่ในระบบเวรกรรมมากเพียงใด ผมไม่ได้ใช้ “เวรกรรม” ในความหมายทางพุทธศาสนาแบบดั้งเดิมที่เกี่ยวข้องกับบุญและการกลับชาติมาเกิด แต่ “เวรกรรม” ของผมหมายถึงความคิดเชิงวิญญาณฝ่ายโลกที่ได้รับความนิยมมากขึ้น ความคิดนี้พยายามเชื่อมโยงความหมายฝ่ายวิญญาณหรือสาเหตุฝ่ายวิญญาณเข้ากับประสบการณ์ที่ดีและแย่ พระพรและความยากลำบาก ผมได้นิยามแนวคิดนี้ไว้ในที่อื่นดังนี้

ความโน้มเอียงที่จะมองระดับความพอพระทัยของพระเจ้าในชีวิตของคุณจากการที่พระองค์ทรงอวยพรคุณมากหรือน้อยเพียงใด คือสิ่งที่ผมเรียกว่า “คริสต์ศาสนาแบบเวรกรรม” ทัศนคตินี้ไม่ได้มาจากศาสนาตะวันออก มันเป็นปัญหาของมนุษย์ คริสต์ศาสนาแบบเวรกรรมเป็นการล่อลวงของคริสเตียนให้วินิจฉัยทุกผลกระทบที่ตามมาจากคำแช่งสาปในชีวิตนี้ ด้วยวิธีการแก้ไขโดนการลงมือทำมากขึ้นหรือทำให้ดีขึ้น เพื่อทำให้มั่นใจว่าชีวิตได้รับผลดี มีสันติสุขภายใน มีความสัมพันธ์ที่ให้ชีวิต มีสุขภาพกายที่ดี มีความมั่นคงทางการเงิน และมีความรู้สึกโดยรวมที่เชื่อว่า พระเจ้าทรงเห็นชอบในความพยายามของคุณแล้ว ดูเหมือนพระองค์จะชอบคุณมากขึ้นเมื่อคุณจริงใจและจริงจังกับความสัมพันธ์ของคุณกับพระองค์ คุณสามารถมั่นใจได้ สิ่งดีๆ กำลังมา 1

ความกลัวและสันติสุข ไม่ใช่ความกลัวและอำนาจ

มันได้กลายเป็นข้อสันนิษฐานมาตรฐานในวรรณกรรมทางพันธกิจส่วนใหญ่ว่ามีวัฒนธรรมเกียรติยศและความอับอายในระดับชุมชน ซึ่งคนในโลกตะวันตกจำนวนมากมองข้ามหรือไม่สังเกตมากเพียงพอ ควบคู่ไปกับความนิยมที่เพิ่มขึ้นของแนวคิดนี้ ก็คือแนวคิดคู่ขนานที่ว่า วัฒนธรรมอื่นๆ มีลักษณะทางความคิดของความกลัวและอำนาจมากกว่า แนวคิดนี้สันนิษฐานว่า วัฒนธรรมความกลัวและอำนาจนั้นจะแสวงหาอำนาจ (เช่น คริสตัส วิกเตอร์) อันเป็นวิธีแก้ปัญหาความกลัวของพวกเขา ผมไม่เห็นด้วยกับการประยุกต์นี้อย่างสิ้นเชิง มันมีข้อบกพร่องสำคัญ อย่างที่ผมได้กล่าวไปแล้วว่า

นักพันธกิจศาสตร์บางคนอ้างว่า เพราะมารร้ายทำให้เกิดความกลัวและภัยอันตราย ดังนั้นผู้ที่เชื่อในภูตผีจึงปรารถนา พลัง ที่จะเอาชนะความหวาดกลัวอันเกิดจากมารร้ายเหล่านั้น จริงอยู่ที่เราจำเป็นต้องมีอำนาจที่ยิ่งใหญ่กว่าตัวเรา เพื่อจะหลุดพ้นจากการกดขี่ของมารร้าย แต่อำนาจเป็น หนทาง หนึ่งที่สำคัญยิ่งสู่สันติสุข และนั่นคือสิ่งที่เราทุกคนต้องการมากที่สุด และความแพร่หลายของความกลัวและความปรารถนาที่จะมีสันติสุขนั้นเห็นได้ชัดเจน และในวัฒนธรรมแห่งเวรกรรม ความกลัวและสันติสุขทั้งทางศาสนศาสตร์และทางข้อพระคัมภีร์มักทับซ้อนกัน…ความกลัวและอำนาจนั้น ถึงแม้จะใช้กันอย่างแพร่หลายในการสนทนาเกี่ยวกับพันธกิจศาสตร์ แต่ก็ไม่สอดคล้องกับแนวความคิดหรือตามหลักพระคัมภีร์ ความกลัวเป็นความรู้สึกส่วนตัวที่มีรากฐานมาจากภัยคุกคาม แม้ว่าอำนาจอาจทำให้การคุกคามนั้นทุเลาลงได้ แต่อำนาจก็ไม่ใช่สิ่งสูงสุดที่จะมาแทนความกลัวในตัวบุคคลได้ แต่เป็นสันติสุขต่างหาก อำนาจและความแข็งแกร่งเป็นเงื่อนไขทางคุณสมบัติ เช่นเดียวกับสิ่งที่ตรงข้ามกัน นั่นคือความอ่อนแอและความเปราะบาง บางครั้งผู้เชื่อที่มีแนวโน้มไปในเรื่องฝ่ายวิญญาณค่อนข้างตระหนักถึงวิญญาณร้ายที่อยู่รอบตัวพวกเขา โดยเฉพาะในวัดและสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ แต่ประสบการณ์ในแต่ละวันของพวกเขาไม่ได้ติดตรึงอยู่ที่การมีอยู่ตัวของมารร้ายมากเท่ากับการจดจ้องอยู่ที่ คำโกหก ของมารร้ายที่หลอกหลอนความคิดของพวกเขา คำโกหกดังกล่าวส่งผลต่อการทดลองใจให้พวกเขาทำบาป ความเชื่อโชคลาง และการตัดสินใจด้วยความวิตกกังวล ดังนั้น คริสเตียนที่มีพื้นฐานเรื่องเวรกรรมก็เป็นแบบนี้เช่นกัน…..ความกลัวที่พวกเขาต้องเผชิญมากที่สุดไม่ได้เกิดจากการต้องเผชิญกับวิญญาณชั่วอย่างต่อเนื่อง แต่มากจากการเชื่อในคำสอนของมารร้ายซึ่งข่าวประเสริฐแห่งสันติสุขยังมิได้กำราบ 2

ผมเริ่มต้นการทำพันธกิจในหมู่ผู้นับถือศาสนาพุทธครั้งแรกในปี 2002 และภายหลังก็ได้ทำพันธกิจกับผู้เชื่อที่มีภูมิหลังเรื่องเวรกรรม โอกาสในงานพันธกิจที่พระเจ้าจัดเตรียมไว้ทำให้ผมได้ไปทั่วโลกเพื่อรับใช้ในหลากหลายบริบท ตั้งแต่ที่อันห่างไกลไปจนถึงในเมือง ที่นับถือภูตผีวิญญาณไปจนถึงผู้ที่ไม่เชื่อพระเจ้า และผู้ที่นับถือพระหลายองค์ไปจนถึงผู้ที่นับถือพระเดียว ผมสังเกตเห็นว่าคริสเตียนท้องถิ่นในแต่ละบริบทนั้นต่อสู้ดิ้นรนเพื่อรักษาพระพรของพระเจ้าในชีวิตของพวกเขา (ตามที่พวกเขารับรู้) และเพื่อหลีกเลี่ยงความยากลำบาก ยิ่งกว่านั้น ผมตระหนักว่าผมเองก็เหมือนกับพวกเขา เราทุกคนวิตกกังวลหรือกลัวที่จะทำให้พระเจ้าไม่พอใจแล้วต้องเรียนรู้บทเรียนอันยากลำบากในแบบของเราเอง แตนี่ไม่ใช่แค่ความกลัวที่ดี จากการกลัวว่าจะตกอยู่ในบาปร้ายแรงและต้องรับผลที่ตามมาโดยตรง (เช่นการล่วงประเวณีและการสูญเสียชีวิตสมรส) นี่เป็นความกลัวที่ทำให้กระวนกระวายว่า เราจะรู้ไม่มากพอ ดีไม่มากพอ หรือทำไม่มากพอเพื่อรับประกันและรักษาพระพรชั่วคราวของพระเจ้า

บางครั้ง สิ่งนี้ดูเหมือนเป็นการเดินทางไปทำพันธกิจระยะสั้น ถวายสิบลดด้วยใจกว้างขวางมากขึ้น ไปทำพันธกิจในคริสตจักร หรือสรรเสริญอย่างสุดใจมากขึ้น และเมื่อเราทำมากพอเพื่อจะสัมผัสถึงการสถิตอยู่ของพระเจ้า เราก็เริ่มมองหาหมายสำคัญซึ่งแสดงความโปรดปรานและพระพรจากพระเจ้า เมื่อมีสิ่งดีๆ เข้ามา เราก็ยิ้ม “พระเจ้าทรงดีตลอดเวลา” เราสามารถสังเกตแนวโน้มนี้ได้ด้วยความกลัวในการตัดสินใจโดยไม่รู้พระประสงค์อันสมบูรณ์ของพระเจ้า หรือไม่ได้ฟังการทรงนำของพระเจ้า ดังนั้นเราจึงอธิษฐานแล้วอธิษฐานอีก รอแล้วรออีก และพวกเราหลายคนเป็นอัมพาตด้วยความกลัวว่า จะพลาดสิ่งดีที่สุดของพระเจ้าสำหรับเรา ท้ายที่สุด คุณมีชีวิตอยู่เพียงครั้งเดียว อย่าให้ตัวเลือกอันดับสองกลายเป็นอันดับหนึ่ง แล้วคำตอบนั้นคืออะไรล่ะ? ไม่ใช่อำนาจ แต่เราต้องการสันติสุข สันติสุขภายใน เราต้องการกำจัดความรู้สึกไม่สบายใจเพื่อเราจะได้สงบนิ่งและรู้ว่าพระองค์ทรงเป็นพระเจ้า เราอยากรู้ว่าพระองค์ชอบเราอีกครั้ง

แต่แล้วสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ความกลัวของเราเป็นจริงแล้ว บางทีคู่หมั้นของคุณอาจนอกใจคุณและทำให้ใจคุณแตกสลาย บางทีคุณอาจแท้งลูกครั้งที่สาม บางทีคุณอาจตกงานอีกรอบ บางทีอาจจะเป็นมะเร็ง เหมือนปีศาจที่แอบในตู้เสื้อผ้าออกมาทรมานคุณ สิ่งที่อาจเป็นภัยคุกคามของเมื่อวานนี้คือความหวาดกลัวในปัจจุบัน ความฝันของเราพิสูจน์แล้วว่าเป็นของปลอม ในขณะที่ฝันร้ายของเราพิสูจน์ว่าเป็นของจริง อาจเป็นได้ว่าพระพรของพระเจ้ากำลังถูกดึงออกไปเพราะพระองค์จำเป็นต้องสอนบทเรียนให้เรา เราควรสนใจให้ดีกว่านี้ตั้งแต่แรก หรือบางทีเราอาจไม่เคยเป็นคนพิเศษสำหรับพระองค์ตั้งแต่แรกแล้ว เกิดอะไรขึ้นกับเราจนเราไม่สามารถทำอะไรได้มากพอที่จะกลับไปอยู่ภายใต้การคุ้มครองของพระองค์? ถ้าเราสามารถสร้างความเชื่อที่จะเชื่อได้มากพอ เราก็สามารถอธิษฐานรักษาโรคได้สำเร็จ หรือถ้าเราสามารถรวมคริสตจักรเข้าด้วยกันด้วยการอธิษฐานที่เต็มไปด้วยความเชื่อมากพอ (โดยไม่มีใครสงสัยในใจ) ให้สอดคล้องกับแผนการอันสมบูรณ์ของพระเจ้า เราก็จะสามารถผูกมัดวิญญาณร้ายที่กำลังสร้างความหายนะในชีวิตของเราได้ หากเราระบุบรรดาฐานที่มั่นของพวกมันได้ เราก็จะสามารถประณามมารร้ายเพื่อที่พระพรของพระเจ้าจะถูกปลดปล่อยอีกครั้ง บางทีถ้าเราให้เหรียญเงินแก่หญิงม่าย พระเจ้าก็อาจจะพอพระทัยพอที่จะช่วยเราจ่ายค่าเช่า การขาดความเชื่อของเราเองอาจทำให้เกิดความยุ่งเหยิงทั้งหมดนี้ หากเราสามารถปฏิบัติตามการกระตุ้นเตือนของพระวิญญาณของพระองค์ ได้ยินการทรงเรียกของพระเยซู ปล่อยและยอมจำนนต่อพระเจ้า เชื่อฟังผู้บังคับบัญชาของพระเจ้า และเพียงแค่มีความเชื่อ เราก็อาจเปลี่ยนตราชั่งให้เอียงมาตามที่เราต้องการและรักษาพระสัญญาของพระเจ้าได้

พระเจ้ามีพระพรในสวรรค์พร้อมที่จะถูกปล่อยลงมา ถ้าเราเชื่อด้วยความเชื่อแท้จริงเท่านั้น พระพรเหล่านั้นก็อาจเป็นของเราได้ ถ้า…ก็ ถ้า…ก็ นั่นคืออะไร? นั่นแหละคือเวรกรรม มันเป็นศาสนาแบบข้อตกลง ศาสนาแห่งการแลกเปลี่ยน ทัศนคตินี้ไม่ได้แสดงถึงความสัมพันธ์ที่มั่นคงกับพระเจ้าผู้รักษาพันธสัญญาอย่างสัตย์ซื่อในพระคัมภีร์ ไม่ใช่เลย นี่เป็นความสัมพันธ์กับยักษ์ในตะเกียงวิเศษอันตื้นเขินที่ทำข้อตกลงแบบเอาแน่เอานอนไม่ได้ จากประสบการณ์ของมนุษย์ที่ล้มลงในบาปของเราเอง โดยไม่ทันรู้ตัว (และอาจรู้ตัวในบางครั้ง) เราได้สร้างภาพพระเจ้าในแบบที่เรารับรู้จากบรรดาผู้มีสิทธิอำนาจในชีวิตของเรา เช่น พ่อที่ไม่ดีพร้อมซึ่งทำร้ายจิตใจเล็กๆ ของเรา หัวหน้างานฉุนเฉียวซึ่งไม่สามารถทำหน้าให้มีความสุขต่อไปได้ คุณปู่ที่ยอมตามใจและอ่อนแอเกินกว่าจะทำอะไรได้เพื่อช่วยเรา หรือศิษยาภิบาลผู้หลงตัวเองซึ่งดูเหมือนว่าจะใช้คนทำงานพันธกิจทั้งหมดจนกว่าคนเหล่านั้นจะขวางทางของตน ทั้งหมดนี้เป็นเวรกรรมในรูปแบบของคริสเตียน คริสต์ศาสนาแบบเวรกรรมนี้เป็นรูปแบบทั่วไปในการตีความการจัดเตรียมอันลึกลับของพระเจ้าแห่งพระพรและวินัย ผ่านข้อกำหนดตามข้อตกลงและพิธีกรรมแห่งการแลกเปลี่ยน มันเป็นศาสนาแห่งการแก้แค้นที่เก็บเกี่ยวสิ่งที่คุณหว่านและใช้วิธีการตอบแทนแบบตาต่อตาฟันต่อฟัน ถ้าเราคิด รู้สึก หรือทำสิ่งนี้มากพอ พระเจ้าก็จะทำเช่นนั้น แต่ถ้าคุณไม่ทำก็จงนับพระพรของคุณเสีย เพราะมันจะไม่มีอีกต่อไปจนกว่าคุณจะดีพออีกครั้ง

แม้ว่านี่จะเป็นประสบการณ์แบบคริสเตียนตามปกติสำหรับพวกเราหลายคน แต่มันไม่จำเป็นต้องเป็นนั้น มีความหวังของข่าวประเสริฐสำหรับบรรดาผู้ที่ต่อสู้ดิ้นรน คุณสามารถรู้จักสันติสุขของพระเจ้าและพักสงบในท่าเรือแห่งพระคุณอันทรงอำนาจอธิปไตยของพระองค์ คุณสามารถนิ่งเสียและรู้เถิดว่าพระองค์ทรงเป็นพระเจ้า สันติสุข ความปลอดภัย การพักสงบ และหลักประกัน

ประเด็นหลัก

ขณะที่คุณอ่านหนังสือเล่มนี้ ผมอธิษฐานขอให้พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงปลูกฝังความจริงต่อไปนี้ไว้ในใจและความคิดของคุณ นั่นคือพระสัญญาของพระเจ้าทั้งสิ้นเป็นของเราในพระเยซูคริสต์ แต่ในชีวิตนี้ คริสเตียนบางคนจะได้รับพระพรชั่วคราวที่ดูเหมือนมากกว่าคนอื่นๆ แต่ความเป็นจริงนี้ไม่ได้เป็นผลมาจากความลำเอียงของพระเจ้า แต่ด้วยการจัดเตรียมของพระเจ้า พระองค์ทรงสำแดงพระปัญญา พระเมตตากรุณา และอำนาจอธิปไตยสุงสุดของพระองค์ด้วยวิธีลึกลับเพื่อเปลี่ยนแปลงเราทุกคนให้เป็นเหมือนพระคริสต์ ชีวิตที่ได้รับพระพรอันแท้จริงจะเกิดขึ้นจริงในการเป็นขึ้นจากตาย พระคัมภีร์กล่าวว่า “ดังที่ดาวิดได้กล่าวถึงความสุขของคนที่พระเจ้าทรงถือว่าเป็นคนชอบธรรม โดยไม่อาศัยการประพฤติว่า คนทั้งหลายซึ่งพระเจ้าทรงยกการอธรรมของเขาแล้ว และพระเจ้าทรงกลบเกลื่อนบาปของเขาแล้ว ก็เป็นสุข บุคคลที่องค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ได้ทรงถือโทษก็เป็นสุข” (โรม 4:6-8; เปรียบเทียบ สดุดี 32:1–2) นี่ไม่ได้กล่าวว่า “ความสุขเป็นของบุคคลผู้ล่วงละเมิดเพียงเล็กน้อย” หรือไม่ได้กล่าวว่า “ความสุขมีแก่ผู้ที่ควบคุมบาปได้” และไม่ได้กล่าวว่า “ความสุขเป็นของผู้ที่มีความสัตย์ซื่อเพียงพอ” แต่บอกว่าพื้นฐานเดียวที่เราจะรับพระพรจากพระเจ้าคือความชอบธรรมของพระคริสต์สำหรับผู้ที่วางใจในพระองค์ การเป็นคนที่ดีพอและทำดีมากพอที่จะรักษาพระพรที่เป็นไปได้ตามสัญญาของพระเจ้านั้นไม่ใช่ความเชื่อคริสเตียน แต่เป็นแนวคิดเรื่องเวรกรรม มันเป็นเงื่อนไข มันเป็นระบบที่มีพื้นฐานมาจากความกลัว

ในทางกลับกัน คริสเตียนควรพักสงบในพระคริสต์ผู้ทรงได้ทำให้ทุกอย่างเสร็จสิ้นเพื่อให้เรารับพระพรทั้งสิ้นตามที่พระเจ้าได้ทรงทำพันธสัญญาไว้กับเรา ความรักอันสมบูรณ์ของพระเจ้าขจัดความกลัวของเรา เรามีสันติภาพกับพระเจ้า ความปลอดภัยอันไม่สั่นคลอนของเรานั้น ขึ้นอยู่กับการกระทำของพระคริสต์เพื่อเราในชีวิตและความตาย พระเยซูทรงเป็น “สันติสุขซึ่งมาจากพระเจ้า” ของเรา (โรม 1:7) “สันติภาพกับพระเจ้า” ของเรา (โรม 5:1) และ “สันติสุขของพระเจ้า” ของเรา (ฟิลิปปี 4:7) พระเยซูทรงเป็นองค์สันติราชของเรา (อิสยาห์ 9:6)

เวรกรรมพยายามที่จะบรรลุพระพรที่อาจเป็นไปได้ แต่ความเชื่อคริสเตียนพักสงบเพื่อรับพระพรที่ทรงสัญญาไว้ เวรกรรมทำงานตามสัญญา แต่ความเชื่อคริสเตียนพักสงบในพันธสัญญา เวรกรรมกังวลว่าพระเจ้าจะลงโทษเราในความทุกข์ยากโดยปราศจากเหตุผล แต่ความเชื่อคริสเตียนวางใจว่าพระเจ้ากำลังชำระเราให้บริสุทธิ์ด้วยการจัดเตรียมอันลึกลับ เวรกรรมทำงานบนฐานแห่งความกลัวบนภูเขาซีนาย แต่ความเชื่อคริสเตียนอาศัยอยู่ภายในประตูแห่งภูเขาศิโยนอย่างมีสันติสุข

เป้าหมายของหนังสือเล่มนี้

คำอธิษฐานของผมนั้นเรียบง่ายว่า หนังสือเล่มนี้จะช่วยคืนความหวังและสันติสุขแก่ดวงวิญญาณที่ทุกข์ยากซึ่งเดินโซเซภายใต้ภาระหนักแห่งเวรกรรมของตนเอง โดยสาระหลักแล้ว คริสต์ศาสนาแบบเวรกรรมคือสัญญาที่อยู่บนพื้นฐานของการกระทำแห่งภูเขาซีนาย ไม่ใช่เสรีภาพบนพื้นฐานแห่งพระคุณของภูเขาศิโยน หนังสือเล่มนี้ใช้กรอบแห่งธรรมบัญญัติและข่าวประเสริฐตามกลุ่มปฏิรูปโปรเตสแตนต์มาประยุกต์ใช้ ดังที่กลุ่มปฏิรูปได้สอนไว้ ข้อกำหนดของพันธสัญญาตามธรรมบัญญัติจะให้พร เฉพาะกับผู้ที่การเชื่อฟังอย่างสมบูรณ์ตลอดไปและเป็นส่วนตัวเท่านั้น แต่พระเยซูคืออาดัมที่ดีกว่าและเป็นอิสราเอลที่ดีกว่า ผู้ปฏิบัติตามข้อเรียกร้องของธรรมบัญญัติเรื่องการเชื่อฟังและการลงโทษสำหรับการไม่เชื่อฟัง พระเยซูทรงเป็นผู้รับใช้ที่วางใจในพระองค์ด้วยความยินดี พระองค์ทรงเป็นความชอบธรรมของพวกเขา บทเพลงสรรเสริญวันคริสต์มาสอันยิ่งใหญ่ร้องอย่างชื่นชมยินดีว่า “ความรักเมตตาของพระเยซูบันดาลให้เรากลับใจ” ในขณะที่บทเพลงสรรเสริญโด่งดังอีกเพลงหนึ่งเฉลิมฉลองว่า “และบัญญัตินั้น คือความรักสามัคคี” พระองค์ทรงได้เก็บรักษาพระสัญญาทั้งสิ้นของพระเจ้าและพระพรนิรันดร์ไว้สำหรับผู้ที่เป็นหนึ่งเดียวกับพระคริสต์ผ่านทางความเชื่อเท่านั้น เป้าหมายของผมคือการช่วยให้ผู้อ่านตระหนักถึงกับดักที่แพร่หลายในคำสอนเชิงจิตวิญญาณคริสเตียนของเรา ยิ่งไปกว่านั้น ผมต้องการหนุนใจให้จิตวิญญาณได้พักสงบ ขอให้คุณมีความยินดีในพระเจ้า และหัวเราะให้กับวันที่จะมาถึงนั้น ขอให้คุณรู้ไว้ว่าถ้าคุณอยู่ในพระคริสต์ทุกอย่างก็จะดี ถ้าพระเจ้าทรงอยู่ฝ่ายเรา ใครจะขัดขวางเราได้? อย่ากลัวเลย พระเจ้าทรงรักคุณ

ผู้อ่าน

แม้ว่าผมจะเขียนจากมุมมองของคนที่ทำงานพันธกิจเต็มเวลาด้วยการศึกษาเชิงวิชาการและการรับใช้ข้ามวัฒนธรรม แต่กลุ่มเป้าหมายของผมคือคริสตจักรทั่วโลก-คริสเตียนทุกคนที่ใส่ใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับการดำเนินกับพระเจ้าด้วยความสัตย์ซื่อ แต่เป็นผู้ที่ต่อสู้ดิ้นรนเพื่อทำความเข้าใจถึงการจัดเตรียมอันลึกลับและรุนแรงของพระเจ้าในบางครั้ง หนังสือเล่มนี้เหมาะสำหรับผู้ที่รู้สึกวิตกกังวลและกลัวว่าจะทำพลาดหรือไม่ทำสิ่งใดมากพอที่จะมั่นใจในพระพรของพระเจ้า หนังสือเล่มนี้มีไว้สำหรับผู้ที่ต่อสู้ดิ้นรนอย่างลับๆ หนังสือเล่มนี้เหมาะสำหรับผู้ที่รวบรวมชีวิตแห่งชัยชนะ-ผู้ที่รักการให้คำแนะนำโดยที่ไม่ต้องร้องขอแก่ผู้ต่อสู้ดิ้นรน

พักสงบในพระผู้เลี้ยงของคุณ

ขณะที่คุณอ่านหนังสือเล่มนี้ โปรดใคร่ครวญอย่างตรงไปตรงมาเกี่ยวกับความเข้าใจผิดและการนำพระคัมภีร์ไปใช้ในทางที่ผิดและความรู้ของคุณเกี่ยวกับพระเจ้า มันเป็นไปไม่ได้ที่จะถ่ายทอดทุกสิ่งที่ผมอยากจะพูดในหนังสือเล่มนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความจริงทั้งหมดที่ผมได้เรียนรู้ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ซึ่งมีส่วนทำให้ผมได้รับการชำระให้บริสุทธิ์ในพระวิญญาณ ผมไม่ได้ทำสิ่งใดสมบูรณ์แบบเลย แม้แต่หนังสือเล่มนี้ ผมก็จะพยายามอย่างเต็มที่จนสุดความสามารถ แต่ผมมั่นใจว่าข่าวประเสริฐแห่งสันติสุขจะทำให้จิตใจอันวิตกกังวลของท่านสงบลงดั่งที่เกิดกับผมในทุกๆ วัน พระเจ้าของเราเป็นความรัก ความรักไม่ฉุนเฉียวและไม่ช่างจดจำความผิด (1 โครินธ์ 13:5) ให้ความรักอันสมบูรณ์ของพระเจ้าขจัดความกลัวของคุณ (1 ยอห์น 4:18) ขอให้คุณรู้อย่างลึกซึ้งถึงความสงบสุขของการพักสงบในพระคุณอันอำนาจอธิปไตยที่พระเจ้าประทานไว้ บนไม้กางเขนของชาวโรมันซึ่งเต็มด้วยพระโลหิตเมื่อสองพันปีที่แล้ว โปรดให้พระเยซูนำคุณไปริมน้ำแดนสงบ ให้พระเยซูคืนความสดชื่นแก่จิตวิญญาณของคุณ (สดุดี 23:2, 3)

คำถามใคร่ครวญ

1. บทนำเกี่ยวกับรูปแบบต่างๆ ของคริสต์ศาสนาแบบเวรกรรมทำให้คุณใคร่ครวญถึงชีวิตของคุณเองในฐานะคริสเตียนอย่างไร?
2. ระหว่างเรื่องชีวิตคริสเตียน การเติบโต หรือการรับใช้ ด้านใดที่คุณกำลังต่อสู้ดิ้นรนอยู่?
3. คุณได้ข้อคิดอะไรจากบทนำนี้เกี่ยวกับสันติสุขและความกลัวที่คุณสามารถแบ่งปันเพื่อหนุนใจคนอื่น?