วันที่ 12: แทนที่เงาลาง

ประเด็นสำคัญของพระธรรมฮีบรูคือ พระเยซูคริสต์ ผู้ที่เป็นพระบุตรของพระเจ้า เสด็จมาไม่ใช่เพียงเพื่อเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของระบบปุโรหิตฝ่ายโลก และเป็นเพียงปุโรหิตมนุษย์ที่ดีที่สุดและเป็นคนสุดท้ายเท่านั้น แต่เสด็จมาเพื่อทำให้ระบบนั้นสำเร็จสมบูรณ์และยุติลง และเพื่อหันสายตาของเราทั้งหมดให้จดจ่อที่พระองค์เพียงผู้เดียว ผู้ทรงปฏิบัติพันธกิจเพื่อเรา โดยเริ่มจากการเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปครั้งสุดท้ายของเราที่เนินเขากลกลโกธา และทำหน้าที่ต่อไปในสวรรค์ในฐานะมหาปุโรหิตองค์สุดท้ายของเรา

พลับพลา เหล่าปุโรหิต และเครื่องบูชาต่าง ๆ ในพันธสัญญาเดิมล้วนเป็นเพียงเงา บัดนี้ของจริงได้มาถึงแล้วและเงานั้นก็หายไป

นี่คือตัวอย่างสำหรับเทศกาลคริสต์มาสที่เข้าใจได้ง่ายสำหรับเด็ก ๆ และสำหรับพวกเราที่เคยเป็นเด็กและยังจำความรู้สึกนั้นได้ดี สมมุติว่า คุณกับแม่เดินหลงพลัดกันในซูเปอร์มาร์เก็ต คุณเริ่มตกใจ กลัว และทำตัวไม่ถูกไม่รู้จะไปทางไหน คุณวิ่งไปสุดทางเดิน และก่อนที่จะร้องไห้ออกมานั้น คุณก็เห็นเงาบนพื้นสุดทางเดินที่ดูเหมือนเงาของคุณแม่ เงานั้นย่อมทำให้คุณเปี่ยมด้วยความหวังใช่ไหม แต่อันไหนจะดีกว่ากัน? ระหว่างความหวังจากการได้เห็นเพียงเงาหรือการที่ได้เห็นคุณแม่เดินพ้นมุมออกมาหาคุณจริงๆ?

นั่นแหละคือสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อพระเยซูเสด็จมาเป็นมหาปุโรหิตของเรา นั่นแหละคือสิ่งที่คริสต์มาสเป็น คือการแทนที่เงาลางด้วยของจริง คือการที่แม่เดินพ้นมุมเดินออกมา พร้อมทั้งนำความโล่งใจกับความชื่นชมยินดีมาให้กับเด็กน้อยคนหนึ่ง

(สำหรับการศึกษาต่อว่า การเสด็จมาของพระคริสต์ได้แทนที่สิ่งต่าง ๆ ในพันธสัญญาเดิมอย่างไร โปรดดูภาคผนวกตอนท้ายของเล่มนี้)