วันที่ 24: วัตถุประสงค์สองประการของคริสต์มาส
Good News of Great Joy · John Piper
เมื่อ 1 ยอห์น 3:8 กล่าวว่า “เหตุที่พระบุตรของพระเจ้าทรงปรากฏ ก็เพื่อจะทำลายกิจการของมาร”
แล้ว “กิจการของมาร” ที่ยอห์นกล่าวถึงนี้คืออะไร? คำตอบนั้นปรากฏชัดเจนอยู่ในบริบทของพระคัมภีร์ตอนนี้
ก่อนอื่น เราเห็นว่า 1 ยอห์น 3:5 เป็นข้อความที่ขนานกันอย่างชัดเจน “พวกท่านรู้อยู่แล้วว่าพระองค์ทรงปรากฏ เพื่อกำจัดบาปของเราให้หมด” วลีที่ว่า “พระองค์ทรงปรากฏเพื่อ” ปรากฏทั้งในข้อ 5 และข้อ 8 ดังนั้นจึงเป็นไปได้มากว่า “กิจการของมาร” ที่พระเยซูเสด็จมาเพื่อทำลาย ก็คือบาปทั้งหลายนั่นเอง ส่วนแรกของข้อ 8 ยืนยันเรื่องนี้ได้โดยไม่ต้องสงสัยเลยว่า “ผู้ที่ทำบาปก็มาจากมาร เพราะว่ามารก็ทำบาปตั้งแต่เริ่มแรก”
ประเด็นของบริบทนี้จึงไม่ใช่เรื่องโรคภัย รถพัง หรือกำหนดการที่ยุ่งเหยิง แต่คือเรื่องการทำบาป พระเยซูเสด็จมาในโลกเพื่อให้เราเลิกทำบาปได้
เราจะเห็นชัดเจนยิ่งขึ้น หากวางความจริงข้อนี้ไว้เคียงข้างกับความจริงใน 1 ยอห์น 2:1 “ลูกของข้าพเจ้าเอ๋ย ข้าพเจ้าเขียนข้อความเหล่านี้ถึงท่านทั้งหลายเพื่อท่านจะได้ไม่ทำบาป” นี่คือหนึ่งในวัตถุประสงค์อันยิ่งใหญ่ของคริสต์มาส คือหนึ่งในวัตถุประสงค์อันยิ่งใหญ่ของการมารับสภาพมนุษย์ของพระคริสต์ (1 ยอห์น 3:8)
แต่ยังมีวัตถุประสงค์อีกประการหนึ่งที่ยอห์นกล่าวไว้ใน 1 ยอห์น 2:1-2 ว่า “และถ้าใครทำบาป เราก็มีผู้ช่วยทูลขอพระบิดาเพื่อเรา คือพระเยซูคริสต์ผู้ทรงเที่ยงธรรมนั้น และพระองค์ทรงเป็นเครื่องบูชาลบบาปของเรา และไม่ใช่แค่บาปของเราเท่านั้น แต่ของทั้งโลกด้วย”
ขอให้เราดูว่านี่หมายความว่าอย่างไร หมายความว่าพระเยซูทรงปรากฏในโลกด้วยสองเหตุผล พระองค์เสด็จมาเพื่อให้เราไม่ดำเนินอยู่ในความบาปต่อไปเรื่อยๆ กล่าวคือ พระองค์เสด็จมาเพื่อทำลายกิจการของมาร (1 ยอห์น 3:8) และพระองค์เสด็จมาเพื่อให้มีการลบล้างบาปของเรา หากว่าเราทำบาป พระองค์เสด็จมาเป็นเครื่องบูชาที่รับโทษแทนเรา เพื่อลบล้างพระพิโรธของพระเจ้าที่มีต่อความบาปของเรา
ผลลัพธ์ของวัตถุประสงค์ที่สองนี้ไม่ได้เป็นการล้มล้างวัตถุประสงค์แรก การได้รับการอภัยบาปไม่ใช่เพื่อเปิดทางให้เรายังทำบาปต่อไป การที่พระคริสต์สิ้นพระชนม์เพื่อบาปของเราไม่ได้มีเป้าหมายให้เราเลิกต่อสู้กับบาป แต่ผลลัพธ์ของวัตถุประสงค์ทั้งสองของคริสต์มาสก็คือ การที่พระองค์ได้ทรงชำระบาปของเราครั้งเดียวเป็นพอ สิ่งนี้ได้กลายเป็นอิสรภาพและพลังที่ทำให้เราสามารถต่อสู้กับบาป ไม่ใช่ในฐานะพวกเคร่งกฎบัญญัติที่พยายามทำดีเพื่อได้รับความรอดด้วยตัวเองและไม่ใช่ในฐานะผู้ที่กลัวจะสูญเสียความรอดไป แต่ในฐานะผู้มีชัยชนะ ที่มอบตนเองเข้าสู่การต่อสู้กับบาปอย่างมั่นใจและเปี่ยมด้วยความชื่นชมยินดี แม้ว่าอาจจะต้องแลกด้วยชีวิตของเราก็ตาม