วันที่ 21: การประสูติของพระผู้เป็นนิรันดร์

ยอห์น 18:37 เป็นข้อพระคัมภีร์คริสต์มาสที่ยอดเยี่ยม แม้ว่าข้อความนี้จะไม่ได้บรรยายถึงฉากประสูติที่เบธเลเฮมในตอนเริ่มต้นอย่างใด

สังเกตว่าพระเยซูไม่ได้เพียงแต่กล่าวว่าพระองค์ “ได้บังเกิดมา” เท่านั้น แต่พระองค์ “[เสด็จ] เข้ามาในโลก” ความพิเศษของการประสูติของพระองค์คือ พระองค์ไม่ได้เริ่มมีอยู่ ณ วินาทีที่บังเกิด แต่พระองค์มีอยู่ก่อนที่จะบังเกิดในรางหญ้าแล้ว ความเป็นพระบุคคล บุคลิกลักษณะ และตัวตนของพระเยซูแห่งนาซาเร็ธมีอยู่ก่อนที่มนุษย์ที่ชื่อพระเยซูแห่งนาซาเร็ธจะบังเกิดเสียอีก

คำศัพท์ที่ใช้บรรบายความล้ำลึกนี้ไม่ใช่ “การถูกสร้าง (Creation)” แต่คือ “การทรงรับสภาพมนุษย์ (Incarnation)” พระบุคคลของพระเยซูซึ่งไม่ได้หมายถึงร่างกาย แต่หมายถึงแก่นแท้ของความเป็นบุคคลได้ดำรงอยู่ก่อนที่พระองค์จะทรงบังเกิดเป็นมนุษย์แล้ว

การประสูติของพระองค์จึงไม่ใช่การถือกำเนิดขึ้นมาของบุคคลใหม่ แต่เป็นการเสด็จเข้ามาในโลกของพระบุคคลผู้ทรงดำรงอยู่เดิมตั้งแต่อนันตกาล พระธรรมมีคาห์ 5:2 กล่าวถึงเรื่องนี้เมื่อเจ็ดร้อยปีก่อนการประสูติของพระเยซูว่า

“แต่เจ้า เบธเลเฮม เอฟราธาห์

ผู้เป็นหน่วยเล็กในบรรดาตระกูลของยูดาห์

จากเจ้า จะมีผู้หนึ่งออกมาเพื่อเรา

เป็นผู้ที่จะปกครองในอิสราเอล

ต้นตระกูลของท่านมาจากสมัยเก่า

จากสมัยโบราณกาล”

ความล้ำลึกของการประสูติของพระเยซูไม่ได้อยู่แค่เพียงว่าพระองค์ทรงบังเกิดจากหญิงพรหมจารี ความอัศจรรย์นี้พระเจ้าทรงกำหนดให้เป็นหลักฐานยืนยันถึงสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า นั่นคือ เด็กทารกที่ประสูติในวันคริสต์มาสคือพระบุคคลผู้ทรงดำรงอยู่ “มาตั้งแต่ดึกดำบรรพ์ ตั้งแต่โบราณกาล”

ดังนั้น การประสูติของพระองค์จึงเป็นไปตามพระประสงค์ที่แน่นอน ก่อนที่พระองค์จะบังเกิด พระองค์ก็ได้ทรงตริตรองถึงการบังเกิดนั้นแล้ว มีแผนการที่พระองค์ทรงวางไว้ร่วมกับพระบิดา และส่วนหนึ่งของแผนการอันยิ่งใหญ่นั้น พระองค์ได้ตรัสไว้ในชั่วโมงสุดท้ายของการทรงพระชนม์บนโลกว่า “ท่านพูดว่าเราเป็นกษัตริย์ เพราะเหตุนี้เราจึงเกิดมาและเข้ามาในโลก เพื่อเราจะเป็นพยานถึงความจริง คนทั้งปวงซึ่งอยู่ฝ่ายความจริงย่อมฟังเสียงของเรา” (ยอห์น 18:37)

พระองค์ทรงเป็นความจริงนิรันดร์ ทรงตรัสแต่ความจริง ทรงสำแดงความจริงอันยิ่งใหญ่แห่งความรัก และพระองค์กำลังรวบรวมทุกคนที่เกิดจากความจริงเข้าสู่ครอบครัวนิรันดร์ของพระองค์ นี่คือแผนการตั้งแต่โบราณกาล