บทที่ 8: ห้าประเด็นนี้มีความหมายต่อผมอย่างไร: คำพยานส่วนตัว

คำพยานส่วนตัวของผม 10 ประการต่อไปนี้ เป็นผลจากการเชื่อในหลักคำสอนห้าประเด็นของคาลวิน—หลักคำสอนแห่งพระคุณ

1. ความจริงเหล่านี้ทำให้ผมยำเกรงพระเจ้าและนำผมไปสู่ความลึกซึ้งของการนมัสการที่มีพระเจ้าเป็นศูนย์กลางอย่างแท้จริง

ผมนึกถึงครั้งแรกที่ผมเห็นคำกล่าวสามประการ (ขณะสอนพระธรรมเอเฟซัสอยู่ที่วิทยาลัยเบเธล ในช่วงปลายทศวรรษ 1970) เกี่ยวกับเป้าหมายของพระราชกิจทั้งหมดของพระเจ้า คือ “เพื่อเป็นที่ยกย่องพระเกียรติแห่งพระคุณอันรุ่งโรจน์ของพระองค์” (เอเฟซัส 1:6, 12, 14) 

ทำให้ผมได้เห็นว่าเราไม่สามารถเพิ่มเติมสิ่งใดให้กับพระเจ้าได้อีก และด้วยเหตุนี้เอง พระสิริของพระเจ้าจะเฉิดฉายมากที่สุดไม่ใช่เมื่อเราพยายามตอบสนองความประสงค์ของพระองค์ แต่เมื่อเราพึงพอใจในพระองค์ผู้ซึ่งเป็นแก่นแท้ของการกระทำของเราต่างหาก “เพราะสิ่งสารพัดมาจากพระองค์ โดยพระองค์ และเพื่อพระองค์ ขอพระเกียรติจงมีแด่พระองค์ตลอดไปเป็นนิตย์” (โรม 11:36) การนมัสการได้กลายมาเป็นจุดสิ้นสุดในตัวมันเอง

ทำให้ผมรู้สึกว่าความรักของตัวเองนั้นต่ำต้อยและไม่เพียงพอมากเพียงไร เพื่อที่บทเพลงสดุดีแห่งความปรารถนาหาพระเจ้าของผมจะกลับมามีชีวิตและทำให้การนมัสการของผมมีความหมายที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม

2. ความจริงเหล่านี้ช่วยปกป้องผมจากการให้ความสำคัญน้อยกับสิ่งที่เกี่ยวกับพระเจ้า

คำสาปอย่างหนึ่งของวัฒนธรรมเราก็คือ ความซ้ำซากจำเจ ความน่ารักและความฉลาด โทรทัศน์เป็นหนึ่งในตัวการหลักที่ทำให้เราเสพติดความฉาบฉวยและความไร้สาระ มุมมองของเราต่อพระเจ้าจึงถูกครอบงำด้วยสิ่งเหล่านี้ ดังนั้นเราจึงมักจะให้ความสำคัญน้อยมากกับสิ่งที่เกี่ยวกับพระเจ้า

ความเอาจริงเอาจังมีน้อยเกินไปในสมัยของเรา เราอาจจะเคยเห็นมันสักครั้งหนึ่ง และแน่นอน บางคนในยุคปัจจุบันนี้ไม่มีความสมดุลกันเลย บางคนไม่สามารถแม้แต่จะใจเย็นและพูดคุยเกี่ยวกับสภาพอากาศได้ แต่สำหรับผมแล้ว สิ่งดูเหมือนว่าจะเป็นเรื่องน่าเศร้ายิ่งกว่าในสมัยของเรานั้น คือ ผู้คนที่ไร้ความเคารพนับถือ ดูเหมือนพวกเขาไม่เคยเกรงกลัวความยิ่งใหญ่ของพระเจ้าเลย พวกเขารู้จักความสัมพันธ์เพียงรูปแบบเดียว คือ ความสะดวกสบายไม่สนใจอะไรเท่านั้น นี่คือความไร้ความสามารถที่น่าเศร้าและยากไร้อย่างยิ่ง

โรเบิร์ตสัน นิโคล (Robertson Nicole) กล่าวถึงสเปอร์เจียน (Spurgeon) ว่า 

การประกาศข่าวประเสริฐประเภทสร้างความตลกขบขัน [เราอาจพูดว่า การเติบโตของคริสตจักรตามแบบของความโก้เก๋ เท่ ฉลาด และตลก] อาจดึงดูดผู้คนมากมาย แต่มันเป็นการทำให้วิญญาณจมอยู่ในเถ้าถ่านและทำลายรากของศาสนา สเปอร์เจียนมักจะถูกมองจากคนที่ไม่รู้จักคำเทศนาของเขาว่าเป็นนักเทศน์ที่มีอารมณ์ขัน แต่ตามความเป็นจริงแล้ว ไม่มีนักเทศน์คนไหนที่มีน้ำเสียงจริงจัง ให้เกียรติ และเคร่งขรึมมากกว่าไปกว่าเขาอีกแล้ว 1

ความยิ่งใหญ่ของพระเจ้าที่ยืนหยัดจากหลักคำสอนแห่งพระคุณนั้นเป็นเหมือนสมอที่คอยถ่วงนาวาแห่งชีวิตของผมอยู่ มันทำให้ผมมีความสุขมากๆ และปกป้องรักษาหัวใจของผมจากกาฬโรคของความโง่เขลา

3. ความจริงเหล่านี้ทำให้ผมอัศจรรย์ใจในความรอดของตัวเอง

หลังจากแสดงให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ของความรอดที่พระเจ้าทรงทำสำเร็จแล้วในเอเฟซัส 1 เปาโลอธิษฐาน (ในส่วนท้ายของบทนั้น) ขอให้ผลของหลักศาสนศาสตร์นี้ทำให้ตาใจของเราสว่างขึ้นเพื่อเราจะอัศจรรย์ใจใน “ความหวัง ที่พระองค์ทรงเรียกพวกท่านนั้น และรู้ว่ามรดกที่มีศักดิ์ศรีของพระองค์สำหรับพวกธรรมิกชนนั้นบริบูรณ์…และรู้ว่าฤทธานุภาพของพระองค์ยิ่งใหญ่…สำหรับเราที่เชื่อนั้น” (อฟ. 1:18-19) กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ เปาโลอธิษฐานขอให้เราประสบกับสิ่งที่เขาพึ่งสอนไป และขอให้ตาใจของเราสว่างขึ้นและเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นจริงๆ กับเรา

ทุกสิ่งที่เป็นการโอ้อวดของเราจะไม่มีอีกต่อไป และจะเต็มไปด้วยความสุขและการขอบคุณของหัวใจที่แตกสลายอย่างมากมาย

ความทุ่มเทของโจนาธาน เอ็ดเวิร์ดส์ เริ่มเติบโตงอกงามขึ้น เมื่อพระเจ้าทรงโปรดให้เราได้ลิ้มรสความโอ่อ่าตระการตาแห่งพระสิริของพระองค์และได้เห็นความชั่วร้ายของตัวเราเอง เมื่อนั้นชีวิตคริสเตียนก็จะกลายเป็นสิ่งที่แตกต่างออกไปจากการเคร่งปฏิบัติในทางศาสนาอย่างมาก เอ็ดเวิร์ดส์ได้บรรยายความงดงามของเรื่องนี้เอาไว้ว่า

ความปรารถนาของธรรมิกชนแม้ว่าจะจริงจังเพียงใด ก็ยังเป็นความปรารถนาที่อ่อนน้อมถ่อมตน ความหวังของพวกเขาเป็นความหวังที่ถ่อมตน แม้ความชื่นชมยินดีของพวกเขาจะไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ก็ตาม และความหวังของพวกเขาที่เต็มไปด้วยเกียรติสิริก็ยังเป็นความถ่อมตน ความสุขของหัวใจที่แตกสลาย และทำให้คริสเตียนยากจนด้านจิตวิญญาณมากขึ้น เป็นเหมือนกับเด็กเล็กๆ มากขึ้น และปรารถนาเต็มใจที่จะประพฤติด้วยความถ่อมตนมากขึ้น 2

4. ความจริงเหล่านี้ทำให้ผมระวังการให้มนุษย์เป็นศูนย์กลางแทนที่ข่าวประเสริฐ

ในหนังสือของผมที่ชื่อ The Pleasures of God 3 ผมแสดงให้เห็นว่าในศตวรรษที่ 18 การไถลออกจากอำนาจอธิปไตยสูงสุดของพระเจ้าไปสู่แนวคำสอนของอาร์มีเนียนในเขตนิวอิงแลนด์ จากนั้นก็นำไปสู่แนวคิดสากลนิยม และจากนั้นก็นำไปสู่แนวคิดยูนิทาเรียน สิ่งเดียวกันนี้เกิดขึ้นในประเทศอังกฤษในศตวรรษที่ 19 หลังจากยุคสมัยของสเปอร์เจียน

ในหนังสือชื่อ Jonathan Edwards: A New Biography ของเอียน เมอร์เรย์ (Iain Murray) ได้ยืนยันในสิ่งเดียวกัน คือ “ความเชื่อมั่นในหลักคำสอนของคาลวินลดถอยลงในอเมริกาเหนือ ซึ่งในระหว่างการลดถอยลงนี้เอ็ดเวิร์ดส์ได้คาดการณ์ได้อย่างถูกต้องว่า กลุ่มคริสตจักรคองเกรเกชันเนลต่าง ๆ ในนิวอิงแลนด์ที่รับเอาแนวคำสอนของอาร์มีเนียนหลังจากการตื่นตัวครั้งใหญ่จะค่อย ๆ เคลื่อนไปสู่แนวคิดยูนิทาเรียนและแนวคิดสากลนิยมต่อไป นำโดยชาร์ลส์ ชอนซี่ (Charles Chauncy)” 4

นอกจากนี้คุณยังสามารถอ่านเพิ่มเติมได้ในหนังสือ Quest for Godliness ของ เจ. ไอ. แพคเกอร์ ว่าริชาร์ด แบกซ์เตอร์ (Richard Baxter) ได้ละทิ้งคำสอนเหล่านี้อย่างไร และคนรุ่นต่อๆ ไปในคริสตจักรแบกซ์เตอร์ (Baxter church) ในเมืองคิดเดอมินสเตอร์ (Kidderminster) ได้เก็บเกี่ยวผลอันเลวร้ายนี้อย่างไร 5

หลักคำสอนเหล่านี้เป็นเกราะป้องกันคำสอนที่มีมนุษย์เป็นศูนย์กลางในหลายๆ รูปแบบที่ดูเหมือนว่ามั่นคงและเป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลาย แต่ในความเป็นจริงแล้ว คำสอนที่มีมนุษย์เป็นศูนย์กลางนี้กลับค่อยๆ ทำลายคริสตจักรและทำให้คริสตจักรอ่อนแอจากภายใน คริสตจักรของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ที่ถูกต้องนั้น จะต้องเป็นคริสตจักรที่ “เป็นหลักและเป็นรากฐานแห่งความจริง” (1 ทิโมธี 3:15) นี่คือสิ่งที่ความจริงเหล่านี้ได้พิสูจน์ให้กับผม

5. ความจริงเหล่านี้ทำให้ผมคร่ำครวญถึงโรคร้ายที่วินิจฉัยไม่ได้แห่งวัฒนธรรมทางโลกของเราที่ดูหมิ่นพระเจ้า

ผมแทบจะไม่สามารถอ่านหนังสือพิมพ์หรือบทความข่าวในกูเกิล หรือดูโฆษณาทางโทรทัศน์ หรือป้ายโฆษณาได้โดยไม่รู้สึกถึงความหนักอึ้งของการที่ไม่ได้กล่าวถึงพระเจ้าเลย เมื่อพระเจ้าผู้ทรงเป็นความจริงหลักแห่งจักรวาลได้รับการปฏิบัติราวกับว่าพระองค์เป็นผู้ที่ไม่ได้มีตัวตนอยู่จริง ผมรู้สึกกลัวจนตัวสั่นถึงพระพิโรธของพระเจ้าที่กำลังสะสมไว้อยู่ ผมยังช็อกอยู่ แล้วคุณล่ะรู้สึกเหมือนกันไหม คริสเตียนจำนวนมากถูกทำให้สงบด้วยยาพิษแห่งการเพิกเฉยต่อพระเจ้าเช่นเดียวกับชาวโลก บางคนคิดว่ามันเป็นสิ่งที่ดีที่พระเจ้าถูกละเลย และตั้งชื่อเหยียดหยามล้อเลียนคนที่พูดถึงพระเจ้าในทุกสิ่ง คำสอนห้าประเด็นนี้คือยาถอนพิษแห่งการเพิกเฉยและการดูถูกถากถางนั้น

คริสเตียนดำรงอยู่เพื่อยืนยันความเป็นจริงของพระเจ้าและอำนาจสูงสุดของพระองค์ในชีวิตของทุก ๆ คน เพราะฉะนั้น เราจึงต้องการการตื่นตัวครั้งใหญ่ และห้าประเด็นนี้แหละ ที่ทำให้ผมตระหนักถึงเรื่องนี้และกระตุ้นให้ผมอธิษฐานเผื่อสิ่งเหล่านี้ เพราะมีแต่เพียงการงานแห่งอำนาจอธิปไตยสูงสุดของพระเจ้าเท่านั้นที่จะทำให้เกิดขึ้นจริงได้

6. ความจริงเหล่านี้ทำให้ผมเกิดความมั่นใจว่าการงานที่พระเจ้าได้ทรงวางแผนไว้แล้วและได้ทรงเริ่มแล้ว พระองค์จะทรงกระทำให้สำเร็จ ทั้งในโลกนี้และในชีวิตส่วนตัว

ความจริงที่ว่าพระเจ้าจะใช้อำนาจอธิปไตยสูงสุดของพระองค์ทั้งสิ้นเพื่อพิทักษ์รักษาผมไว้สำหรับพระองค์เองนั้นล้ำค่าอย่างที่สุด ผมรู้จักหัวใจของผมดี การได้รู้เช่นนี้ทำให้หัวใจของผมเต็มไปด้วยความหยิ่งผยอง เอาตัวเองเป็นศูนย์กลาง และกลายเป็นเหมือนโรงงานผลิตรูปเคารพให้กับตัวเอง คำอธิษฐานไม่กี่คำจำเป็นสำหรับผมมากกว่านั้น:

โอ ต่อพระคุณของพระเจ้า ข้าเป็นหนี้อย่างมหาศาล

ทุกวันควบคุมข้า!

ขอให้ความดีงามของพระองค์เหมือนโซ่ตรวน

ล่ามใจที่มักหลงระเริงไปของข้าไว้กับพระองค์

ใจของข้ามักหลงเจิ่นไป พระเจ้าของข้า ข้ารู้สึกได้

ใจของข้ามักออกห่างจากพระเจ้าที่ข้ารัก

นี่คือหัวใจของข้า ขอทรงรับไปและผนึกตราไว้

ขอทรงผนึกตราไว้เพื่อพระบัลลังก์เบื้องบน

แน่นอน ผมต้องการ—และผมอยากให้เป็นเช่นนั้น—ผมอยากให้พระองค์ทรงล่ามผมไว้กับพระองค์ทุก ๆ วัน ให้พระองค์ผนึกประทับตราผมไว้ จับผมไว้ เก็บรักษาผมไว้ และรั้งผมไว้ หลักคำสอนแห่งพระคุณเป็นความพึงพอใจอย่างครบสมบูรณ์ในความปรารถนาเหล่านี้ และนี่คือสิ่งที่พระเจ้าได้สัญญาไว้ว่าจะทรงทำกับผม “เราจะบรรจุความยำเกรงเราไว้ในใจของพวกเขา เพื่อเขาจะไม่หันไปจากเรา” (เยเรมีย์ 32:40) “เราจะช่วยเจ้า เราจะชูเจ้าด้วยมือขวาอันชอบธรรมของเรา” (อสย. 41:10) ผมจึงเข้านอนอย่างเงียบๆ ด้วยความมั่นใจว่าเมื่อผมตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ ผมจะยังคงเป็นผู้เชื่อที่ปลอดภัยในพระเจ้า ไม่ใช่เพราะเจตจำนงเสรีของผมเอง แต่เพราะพระคุณของพระเจ้าที่ทรงประทานให้ผมแบบเปล่า ๆ และพระคุณนี้มีมูลค่ามากกว่าทรัพย์สินมหาศาลหลายหมื่นแสนล้านบาท

7. ความจริงเหล่านี้ทำให้ผมเห็นทุกสิ่งในความสว่างแห่งพระประสงค์อธิปไตยของพระเจ้า —ที่ว่าสิ่งสารพัดมาจากพระองค์ โดยพระองค์ และเพื่อพระองค์ ขอพระเกียรติจงมีแด่พระองค์ตลอดไปเป็นนิตย์

ผ่านทางเลนส์ขยายของหลักคำสอนเหล่านี้ ผมได้เห็นว่าทุกชีวิตนั้นเกี่ยวข้องกับพระเจ้า พระองค์ทรงเป็นจุดเริ่มต้น ตรงกลาง และจุดสิ้นสุดของทุกสรรพสิ่ง ไม่มีตอนไหนเลยที่พระองค์ไม่สำคัญ พระองค์คือผู้ให้ความหมายแก่ทุกสิ่ง (1 โครินธ์ 10:31)

การได้เห็นพระประสงค์อธิปไตยสูงสุดของพระเจ้าบรรลุผลสำเร็จในพระคัมภีร์ และการได้ยินเปาโลกล่าวว่า “[พระเจ้า] ทรงทำกิจทุกอย่างตามพระดำริแห่งพระทัยของพระองค์” (อฟ. 1:11) ทำให้ผมมองโลกแบบนั้น ความเป็นจริงในชีวิตเต็มไปด้วยพระเจ้า พระองค์ทรงเป็นพระสง่าราศีที่แผ่ซ่านออกไปในทุกสิ่งที่เป็นอยู่ทุกสรรพสิ่งมาจากพระองค์และเพื่อพระองค์ คำพูดของโจนาธาน เอ็ดเวิร์ดส์ ทำให้ผมตื่นเต้นมากเพราะถ้อยคำเหล่านั้นอธิบายความนัยของหลักคำสอนแห่งพระคุณได้อย่างงดงามมากๆ

ในการที่สิ่งมีชีวิตได้รู้จักพระเจ้า ยกย่องพระเจ้า รักพระเจ้า ชื่นชมยินดีในพระเจ้า และสรรเสริญพระเจ้านั้น พระสิริของพระเจ้าก็ทั้งถูกสำแดงออกมาและเป็นที่ยอมรับ; ความบริบูรณ์ของพระเจ้าเราได้รับไว้และสะท้อนกลับคืนไปยังพระองค์ นี่เป็นทั้งสิ่งที่หลั่งไหลออกมาจากตัวเราและสะท้อนย้อนกลับไปยังพระองค์ แสงสว่างส่องลงมาเหนือและเข้าไปในสิ่งมีชีวิตและสะท้อนย้อนกลับไปยังผู้ซึ่งเป็นความสว่างนั้น ลำแสงแห่งพระสิริมาจากพระเจ้า เป็นพระสิริของพระเจ้า และสะท้อนย้อนกลับไปยังผู้ซึ่งเป็นแหล่งกำเนิด เพื่อให้ทั้งหมดเป็นของพระเจ้า ในพระเจ้า และเพื่อพระเจ้า และพระองค์ทรงเป็นปฐม กลาง และอวสาน 6

8. ความจริงเหล่านี้ทำให้ผมมีความหวังว่าพระเจ้าจะมีพระประสงค์ สิทธิ์ และฤทธิ์อำนาจที่จะตอบคำอธิษฐานของการเปลี่ยนแปลงผู้คน

สิ่งที่รับประกันคำอธิษฐานก็คือ การที่พระเจ้าจะเข้ามาแทรกแซงและเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ—รวมทั้งหัวใจของมนุษย์ด้วย พระองค์สามารถเปลี่ยนเจตจำนงได้ “ขอให้พระนามของพระองค์เป็นที่เคารพสักการะ” (มัทธิว 6:9) หมายถึง การทำให้คนที่ไม่เคารพสักการะพระนามของพระเจ้ามาเคารพสักการะพระนามของพระองค์ “เพื่อคำสอนเรื่องขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะได้แผ่ไปอย่างรวดเร็วและรับเกียรติ” (2 ธส. 3:1) หมายถึง การทำให้หัวใจเปิดรับข่าวประเสริฐ นี่คือสิ่งที่พระเจ้าทรงทำกับผมในการตอบคำอธิษฐานของพ่อแม่ของผม และเป็นสิ่งที่ผมยินดีจะทำเพื่อผู้อื่นเช่นกัน

ผมใช้พระสัญญาในพันธสัญญาใหม่เพื่อการวิงวอนต่อพระเจ้าเพื่อให้พระสัญญาเหล่านั้นเกิดขึ้นในชีวิตของผู้คนและท่ามกลางพันธกิจโลก เหตุผลที่ผมอธิษฐานแบบนี้ก็เพราะว่าพระเจ้ามีสิทธิ์และมีอำนาจที่จะทำสิ่งเหล่านี้ ไม่มีมนุษย์คนไหนจะมาขวางทางพระองค์ได้

“ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงนำใจหินออกไปจากเนื้อของพวกเขา และให้ใจเนื้อแก่เขาทั้งหลาย” (เอเสเคียล 11:19)

“ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงสุหนัตใจของพวกเขา เพื่อพวกเขาจะรักพระองค์” (เฉลยธรรมบัญญัติ 30:6)

“ข้าแต่พระบิดา ขอทรงใส่วิญญาณของพระองค์ไว้ภายในพวกเขาทั้งหลาย แล้วทำให้พวกเขาดำเนินตามกฎเกณฑ์ของพระองค์” (เอเสเคียล 36:27)

“ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอโปรดให้พวกเขากลับใจและมาถึงความรู้ในความจริง เพื่อพวกเขาจะหลุดพ้นจากบ่วงของมาร” (2 ทิโมธี 2:25-26)

“ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงเปิดใจของพวกเขาเพื่อให้พวกเขาเชื่อในข่าวประเสริฐ” (กิจการ 16:14)

การอธิษฐานเป็นสิ่งที่คริสเตียนส่วนใหญ่ฟังดูเหมือนเป็นผู้ยึดถือหลักคำสอนของคาลวิน คริสเตียนที่มีความจริงใจส่วนใหญ่อธิษฐานโดยมีข้อสันนิษฐานว่าพระเจ้าทรงมีสิทธิและฤทธิ์อำนาจไม่เพียงแต่จะรักษาร่างกายของมนุษย์และเปลี่ยนแปลงสภาวการณ์ทางธรรมชาติได้เท่านั้น แต่ยังทรงสามารถเปลี่ยนหัวใจของมนุษย์โดยอำนาจอธิปไตยสูงสุดของพระองค์ได้อีกด้วย กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ การอธิษฐานนั้นขึ้นอยู่กับพระปรีชาสามารถของพระเจ้าในการเอาชนะการต่อต้านของมนุษย์ นั่นคือสิ่งที่เราขอให้พระองค์ทรงกระทำ ซึ่งหมายความว่าหลักคำสอนแห่งพระคุณที่ไม่อาจต้านทานได้ คือ ความหวังอันยิ่งใหญ่ของคำตอบในชีวิตของผู้คนที่ผมอธิษฐานวิงวอนร้องขอความรอดให้กับพวกเขา

9. ความจริงเหล่านี้ย้ำเตือนผมว่าการประกาศข่าวประเสริฐเป็นสิ่งสำคัญจำเป็นอย่างยิ่งเพื่อคนจะมาถึงพระคริสต์และได้รับความรอด และเป็นความหวังอันยิ่งใหญ่ที่จะนำผู้คนมาสู่ความเชื่อได้ เพราะในท้ายที่สุดแล้ว การกลับใจเชื่อไม่ได้ขึ้นอยู่กับผมหรือใจที่แข็งกระด้างของผู้ที่ไม่เชื่อ

หลักคำสอนแห่งพระคุณทำให้การประกาศข่าวประเสริฐท่ามกลางคนบาปที่ตายแล้วฝ่ายวิญญาณนั้นมีความเป็นไปได้ หากปราศจากพระคุณอันอำนาจอธิปไตยสูงสุดของพระเจ้า การประกาศข่าวประเสริฐของเราก็ไร้ประโยชน์เหมือนกับการประกาศในสุสาน เพราะเรากำลังประกาศข่าวประเสริฐในสุสานอยู่จริงๆ นั่นคือข้อเท็จจริงของโลกนี้ ความจริงของความเสื่อมทรามอย่างสิ้นเชิง หมายความว่า การประกาศเรื่องพระคริสต์ถูกตรึงที่กางเขนนั้นเป็นเรื่องโง่สำหรับมนุษย์ตามธรรมชาติและ “เขาไม่สามารถเข้าใจ เพราะจะเข้าใจสิ่งเหล่านี้ได้ก็ต้องวินิจฉัยโดยพึ่งพระวิญญาณ” (1 คร. 2:14) ด้วยเหตุนี้ การประกาศข่าวประเสริฐจะเกิดความเข้าใจได้ก็โดยแสงสว่างของหลักคำสอนแห่งพระคุณเท่านั้น และเราเชื่อจริงๆ ว่าพระเจ้าทรงทำให้คนตายเป็นขึ้นมาได้

และเรารู้ว่า พระเจ้าทรงใช้วิธีการของมนุษย์เพื่อกระทำสิ่งนี้ “ท่านทั้งหลายได้บังเกิดใหม่แล้ว ไม่ใช่จากเมล็ดพันธุ์ที่เสื่อมสลายได้ แต่จากเมล็ดพันธุ์ที่ไม่เสื่อมสลาย คือจากพระวจนะของพระเจ้าที่มีชีวิตและดำรงอยู่” (1 เปโตร 1:23) การงานแห่งอำนาจอธิปไตยสูงสุดของพระเจ้าในการทรงประทานชีวิตใหม่แก่หัวใจของมนุษย์ที่ตายแล้ว คือ “โดยทางพระวจนะของพระเจ้า” และเปาโลกล่าวเสริมว่า “พระวจนะนี้คือข่าวประเสริฐที่ได้ประกาศให้พวกท่านทราบแล้ว” (1 เปโตร 1:25) เพราะข่าวประเสริฐนั้นเป็นฤทธานุภาพของพระเจ้าถึงความรอด (โรม 1:16)

เพราะฉะนั้น หลักคำสอนแห่งพระคุณจึงเป็นความหวังสำหรับการประกาศข่าวประเสริฐในที่ที่ยากที่สุด คนตายยังไงก็คือคนตาย ไม่ใช่ว่าชาวมุสลิมหรือฮินดู หรือชาวยุโรปทั่วไปมีใจแข็งกระด้างปฏิเสธพระคริสต์และมุมมองของคริสเตียน ตายมากกว่า “มนุษย์ธรรมดา” คนอื่นๆ และพระเจ้าทรงทำสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ให้เป็นไปได้ พระองค์ทรงทำให้คนตายเป็นขึ้นมา (อฟ. 2:1-6) เมื่อเผชิญกับใจที่แข็งกระด้างของเศรษฐีหนุ่ม พระเยซูตรัสว่า “สิ่งนี้เป็นไปไม่ได้สำหรับมนุษย์ แต่ทุกสิ่งเป็นไปได้สำหรับพระเจ้า” (มธ. 19:26)

ขณะที่ผมมองไปที่ภารกิจที่ยังไม่สำเร็จเสร็จสิ้นในงานพันธกิจโลก ผมไม่ได้รู้สึกสิ้นหวังเลย อย่างไรก็ตาม ผมกลับได้ยินพระเยซูตรัสว่า “แกะอื่นที่ไม่ได้เป็นของคอกนี้เราก็มีอยู่ แกะพวกนั้นเราก็ต้องพามาด้วย และแกะพวกนั้นจะฟังเสียงของเรา” (ยอห์น 10:16) ไม่ใช่บอกว่าพวกเขาอาจฟัง แต่บอกว่าพวกเขาจะฟังเสียงของเรา ดังนั้นผมจึงกล่าวได้ว่าการนี้จะไม่มีวันล้มเหลว หลักคำสอนแห่งพระคุณทำให้ไฟแห่งพันธกิจโลกลุกโชติช่วงในชีวิตของวิลเลียม แคีย์ (William Carey) เดวิด ลิฟวิงสตัน (David Livingston) อโดนิรัม จัดสัน (Adoniram Judson) เฮนรี มาร์ทิน (Henry Martyn) จอห์น พาตัน (John Paton) และอีกหลายพันคน นั่นคือผลกระทบที่เกิดขึ้นกับตัวผม ดังที่ผมได้พยายามทำในส่วนของผมเพื่อส่งเสริมงานที่ยอดเยี่ยมแห่งงานพันธกิจตามประเทศต่าง ๆ

10. ความจริงเหล่านี้ทำให้ผมแน่ใจได้ว่าพระเจ้าจะทรงมีชัยชนะในที่สุด

“เราเป็นพระเจ้า และไม่มีผู้อื่นอีก เราเป็นพระเจ้า และไม่มีใครเป็นเหมือนเรา ผู้แจ้งตอนจบให้ทราบตั้งแต่เริ่มต้น และแจ้งสิ่งที่ยังไม่ได้ทำนั้นให้ทราบตั้งแต่อดีตกาล ทั้งกล่าวว่า ‘แผนงานของเราจะยั่งยืน และเราจะทำทุกสิ่งตามความประสงค์ของเรา’” (อสย. 46:9-10)

ข้อสรุปของความสำคัญเหล่านี้ก็คือ พระเจ้าเป็นพระเจ้า พระองค์ทรงอำนาจอธิปไตยสูงสุดทั้งสิ้น และพระองค์ทรงพระเมตตากรุณาเกินกว่าที่มนุษย์จะเปรียบได้ พระองค์ไม่ได้ละทิ้งโลกให้พินาศในบาปของโลกเอง พระองค์ทรงวางแผนไว้แล้ว และพระองค์กำลังดำเนินการอยู่ และพระองค์จะกระทำให้ความรอดที่ประเสริฐยิ่งใหญ่นี้สำเร็จเสร็จสิ้นสำหรับประชากรของพระองค์และสิ่งทรงสร้างของพระองค์ พระองค์ทรงทำการนี้ด้วยพระปัญญาและความรักอันหาที่สุดมิได้ ซึ่งหมายความว่าพระองค์ทรงกระทำสำเร็จแล้วเพื่อพระองค์จะได้รับพระเกียรติสิริในเรา และเพื่อเราจะได้มีความชื่นชมยินดีในพระองค์ และแน่นอนว่าการนี้จะไม่มีวันล้มเหลวลง “แผนการของพระยาห์เวห์ตั้งมั่นคงเป็นนิตย์ แผนงานในพระทัยของพระองค์ดำรงอยู่ทุกชั่วชาติพันธุ์” (สดุดี 33:11)