บทที่ 4: ความงามที่แท้จริงและร่างกายของเรา

ฉันสงสัยว่าจะมีผู้หญิงที่ยังมีชีวิตอยู่สักคนหนึ่งไหมที่ไม่เคยอยากเปลี่ยนแปลงอะไรเกี่ยวกับรูปร่างของตัวเอง

นี่คือเรื่องจริงสำหรับฉัน ฉันมักจะบ่นเรื่องหัวเข่าที่ดูปูด ๆ โปน ๆ และผมที่แสนบางของตัวเอง ฉันยังไม่ชอบมือของตัวเองอีกด้วย ฉันมีนิ้วที่ยาวมากและเส้นเลือดก็ปูดโปนออกมาอย่างเห็นได้ชัดไม่ว่าฉันจะทำอะไรอยู่ก็ตาม

ฉันยังจำวันหนึ่งตอนที่ฉันยังเรียนอยู่ชั้นมัธยมได้ ฉันตกใจมากเมื่อเด็กผู้หญิงที่นั่งข้างฉันในชั้นเรียนออร์เคสตราเริ่มจ้องมองมือของฉัน เธอยกมือเล็ก ๆ ของเธอขึ้นมาข้างมือของฉันและพูดว่า “นิ้วของพี่ยาวมาก” และราวกับว่านั่นยังไม่พอ (เธอยังคงเอามือของเธอมาทาบกับมือของฉัน) จากนั้นเธอก็วาดรูปให้นักเรียนทั้งชั้นดู “ทุกคน ดูสิ! ดูสิว่านิ้วของพี่แคโรลีนยาวกว่านิ้วของฉันแค่ไหน” หลังจากประสบการณ์นี้ในวันนั้น ฉันยิ่งรู้สึกรังเกียจมือของฉันมากขึ้นไปอีก 1

คุณไม่ชอบอะไรในร่างกายของตัวเองบ้าง ถ้าคุณเป็นเหมือนฉัน ฉันเชื่อว่าคุณจะสามารถพูดถึงข้อบกพร่องอย่างน้อยครึ่งโหลได้โดยไม่ต้องหยุดพักหายใจ บางทีคุณอาจจะเคยเจอใครสักคนที่บอกคุณว่ารูปร่างตรงไหนของคุณที่ไม่สวย บางทีก็บอกต่อหน้าคนอื่นด้วยซ้ำ แต่เราไม่ต้องการความช่วยเหลือจากพวกเขาใช่ไหม เรารู้อย่างชัดเจนว่าเราจะเปลี่ยนแปลงอะไร เพราะเราเห็นและพร่ำบ่นถึงสิ่งเหล่านั้นเสมอ เราสังเกตและหมกมุ่นอยู่กับทุกจุดบกพร่องบนร่างกายของเราไม่ว่าจะเป็นริ้วรอย ไขมันสะสม และความไม่สมส่วนต่าง ๆ

สำหรับผู้หญิงหลาย ๆ คน รูปร่างเป็นปัญหาที่ครอบงำชีวิต เป็นที่มาของความทุกข์และความเกลียดชังตัวเอง พวกเธอคิดไม่ออกเลยว่าจะพอใจกับรูปร่างหรือรูปกายภายนอกของตัวเองได้อย่างไร เจอร์รีย์ บริดเจส เขียนไว้ว่า “หลายคนพยายามเป็นอย่างยิ่งที่จะยอมรับตัวเองอย่างที่เป็น แต่สำหรับพวกเขา ชีวิตเป็นเพียงแค่ความทุกข์ยากที่ไม่มีวันจบสิ้นเท่านั้น มันไม่ใช่จากสถานการณ์ภายนอก แต่มาจากตัวตนของพวกเขาเอง” 2

แต่เราไม่จำเป็นต้องมีปัญหาไปตลอดทั้งชีวิตของเราเพื่อพยายามยอมรับรูปร่างของเรา พระคัมภีร์กล่าวถึงปัญหาทั้งเล็กและใหญ่ และปัญหาเกี่ยวกับร่างกายของเราด้วยความจริงที่จะทำให้เราเป็นอิสระ

ถูกสร้างขึ้นด้วยรายละเอียดที่แม่นยำ

ที่ปลายเตียงของฉันมีผ้าห่มสีขาวและสีครีมที่สวยงาม ผ้าห่มผืนนี้ไม่ใช่ผ้าห่มธรรมดา มันเป็นผ้าห่มเพียงผืนเดียวในบ้านที่ฉันไม่อนุญาตให้หลาน ๆ กระโดดหรือคลานเล่นบนผ้าห่มผืนนี้ และทุกคนในครอบครัวของฉันรู้ดีว่า ถ้าหากเกิดไฟไหม้และจะมีโอกาสคว้าอะไรออกมาได้สักอย่าง ให้หยิบผ้าห่มผืนนี้ออกมาเป็นสิ่งแรก

แม่ของฉันเป็นคนที่ทำผ้าห่มผืนนี้ให้ฉัน เป็นผ้าห่มที่เย็บด้วยมือทั้งผืน แม่ใช้ผ้าที่ฉันเป็นคนเลือกเอง แม่เย็บผ้าผืนเล็ก ๆ ทุกผืนเข้าด้วยกัน มือที่เต็มไปด้วยริ้วรอยบรรจงวางผ้าผืนเล็ก ๆ ให้เป็นลวดลายต่าง ๆ จากนั้นแม่ก็เย็บแต่ละผืนเข้าด้วยกันจนกลายเป็นผ้าห่มผืนใหญ่ที่มีลวดลายสวยงาม เนื่องจากแม่ของฉันได้ไปอยู่กับพระเจ้ามานานหลายปีแล้ว ผ้าห่มทำมือผืนนี้จึงเป็นเครื่องเตือนใจที่ล้ำค่าและจับต้องได้มากที่สุดถึงการดูแลเอาใจใส่ตลอดชีวิตของแม่ที่มีให้กับฉัน

องค์พระผู้สร้างของเราทรงสร้างคุณและฉันด้วยความใส่ใจ พระองค์ทรงสร้างเราแต่ละคนขึ้นมาเป็นรายบุคคล พระองค์ทรงปั้นแต่งเราด้วยพระหัตถ์ของพระองค์เอง “พระหัตถ์ของพระองค์ได้สร้างและสถาปนาข้าพระองค์” ดังที่ผู้เขียนพระธรรมสดุดีเขียนไว้ในสดุดี 119:73 โยบก็เช่นเดียวกันได้กล่าวไว้ว่า “พระหัตถ์ของพระองค์ปั้นและสร้างข้าพระองค์” (10:8) ช่างเป็นความคิดที่น่าอัศจรรย์จริง ๆ! เราแต่ละคนเป็นฝีพระหัตถ์ของพระเจ้าแห่งจักรวาลผู้ทรงฤทธิ์ ผู้ทรงปรีชาญาณ และทรงสร้างสรรค์อย่างไม่มีที่สิ้นสุด

พระเจ้าไม่เพียงแต่ทรงปั้นเราแต่ละคนด้วยพระหัตถ์ของพระองค์เท่านั้น พระองค์ยังทรงใส่ใจในรายละเอียดอย่างพิถีพิถันอีกด้วย

พระองค์ทรงห่มข้าพระองค์ด้วยหนังและเนื้อ

ทรงสานข้าพระองค์ด้วยกระดูกและเส้นเอ็น

(โยบ 10:11)

เพราะพระองค์ทรงสร้างชิ้นส่วนภายในข้าพระองค์

พระองค์ทรงถักทอข้าพระองค์เข้าด้วยกันในครรภ์มารดา

(สดด. 139:13)

ทุกส่วนของร่างกายเราถูกถักทอด้วยพระหัตถ์ของพระเจ้า กระดูกของเราถูกห่อหุ้มอย่างวิจิตรบรรจงด้วยกล้ามเนื้อและเนื้อเยื่อ พระองค์ทรงวางหลอดเลือดแต่ละเส้นอย่างบรรจงในร่างกายของเรา และทรงให้ผิวหนังของเรามีหลายชั้น ความแน่นของลอนผมและขากรรไกรของเราถูกวางไว้อย่างพิถีพิถัน อีกทั้งดวงตา เส้นผม และผิวหนังของเราก็ถูกวาดและรังสรรค์ให้มีสีสันที่สมบูรณ์แบบ พระองค์ทรงปั้นหูและจมูกของเราให้เหมาะสมกับเราอย่างแม่นยำ พระองค์ทรงกำหนดเอาไว้แล้วว่าเราจะสูงเท่าไร แขนขาของเราจะยาวเท่าใด พระองค์ทรงวัดความยาวของนิ้วเท้าและนิ้วมือของเราเอาไว้แล้วทุกนิ้ว

พระเจ้าไม่ได้เผลอทำเราลื่นหลุดจากพระหัตถ์ของพระองค์ พระองค์ไม่ได้ทรงทำผิดพลาดเลยแม้แต่น้อย แม้กระทั่งผมที่บางและหัวเข่าที่เป็นปุ่ม ๆ ของเรา พระองค์ก็ทรงสร้างขึ้นมาด้วยพระหัตถ์ของพระองค์เองเพื่อให้เราเป็นอย่างที่พระองค์ต้องการให้เราเป็น

ทุกส่วนของร่างกายของเรา นับตั้งแต่ส่วนที่โดดเด่นที่สุดไปจนถึงส่วนที่มองไม่เห็น จากส่วนที่เราชอบมากที่สุดไปจนถึงส่วนที่เราชอบน้อยที่สุด ล้วนถูกสร้างขึ้นด้วยพระหัตถ์ของพระเจ้าเอง

ชื่นชมยินดีในการออกแบบอันไร้ที่ติของพระองค์

แม้ว่าเราอาจจะรู้สึกชื่นชมยินดีในความจริงที่ว่าพระเจ้าทรงสร้างเราขึ้นมาด้วยพระหัตถ์ของพระองค์เอง แต่ความจริงข้อนี้ก็มีความหมายที่แฝงอยู่ด้วยเช่นกัน ซึ่งหมายความว่าเมื่อเราวิตกกังวลเกี่ยวกับข้อบกพร่องหรือบ่นเกี่ยวกับรูปร่างของตัวเอง เราไม่ได้กำลังเถียงกับกระจกหรือกับตัวเอง แต่เรากำลังเถียงพระเจ้าอยู่ เจอร์รี บริดเจสได้เน้นย้ำประเด็นนี้ไว้ว่า

หากผมมีปัญหาในการยอมรับตัวเองในแบบที่พระเจ้าทรงสร้างเราขึ้นมา แสดงว่าผมมีเรื่องขัดแย้งกับพระเจ้า ตราบใดก็ตามที่ธรรมชาติบาปของเราบิดเบือนสิ่งที่พระเจ้าทรงสร้าง จะเห็นได้ชัดว่าทั้งคุณและผมต้องการจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง ดังนั้น ผมไม่ได้บอกว่าเราต้องยอมรับตัวเองในแบบที่เราเป็น แต่เราต้องยอมรับในแบบที่พระเจ้าทรงสร้างเราขึ้นมาไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหน้าตา จิตใจ และอารมณ์ 3

ดังนั้น เมื่อฉันบ่นเกี่ยวกับมือของฉันหรือถอนหายใจด้วยความอเนจอนาจใจทุกเช้าในขณะที่ฉันเป่าผมบาง ๆ ของฉัน ฉันกำลังโต้เถียงกับพระเจ้า ฉันกำลังบอกช่างฝีมือผู้ชำนาญว่าพระองค์ได้ทรงทำผิดพลาดไปนิดนึง เพราะฉันน่าจะถูกสร้างขึ้นให้ดูดีกว่านี้ได้

เราต้องคิดอย่างจริงจังเรื่องที่เรามักจะบ่นเกี่ยวกับรูปกายภายนอกของเราอยู่เสมอ ความรู้สึกไม่พอใจในรูปร่างของเรานั้นอันตราย และไม่ใช่สิ่งที่คุณสมเหตุสมผลเลยที่เราจะรู้สึกสงสารตัวเอง

หากพระเจ้าทรงสร้างเราด้วยความใส่ใจอย่างเต็มเปี่ยมด้วยพระหัตถ์ของพระองค์เอง เราก็สามารถไว้วางใจในพระปัญญาและความดีงามของพระองค์ได้ เราสามารถชื่นชมยินดีการออกแบบที่ไร้ที่ติของพระเจ้าได้ ไม่ว่าเราจะเห็นด้วยหรือไม่ก็ตาม จอร์จ แมคโดนัลด์ ได้อธิบายความจริงนี้ไว้ว่า

ข้าพเจ้าขอเลือกที่จะเป็นสิ่งที่พระเจ้าทรงเลือกให้ข้าพเจ้าเป็น มากกว่าจะเป็นสิ่งที่สวยมากที่สุดเท่าที่ข้าพเจ้าจะจินตนาการได้ เพราะการที่ได้เป็นสิ่งที่พระเจ้าทรงนึกถึง ได้เกิดมาในความคิดของพระเจ้า และได้ถูกสร้างขึ้นโดยพระเจ้า เป็นสิ่งที่น่ารัก ยิ่งใหญ่ที่สุด และเป็นสิ่งที่ล้ำค่าที่สุดเกินกว่าที่จะคิดออกได้ 4

เราเกิดมาจากความคิดของพระเจ้า และถูกสร้างขึ้นโดยพระหัตถ์ของพระองค์ ดังนั้น ขอให้เราตัดสินใจที่จะยอมรับร่างกายของเราด้วยความขอบคุณต่อพระผู้สร้างของเรา

แต่จากที่เราได้เรียนรู้ไปแล้ว ความจริงเกี่ยวกับการที่เราถูกสร้างขึ้นมานั้นไม่ได้มีจุดมุ่งหมายเพื่อทำให้เราเป็นคนสำคัญ แต่จุดเน้นที่สำคัญนั้นอยู่ที่พระเจ้า ไม่ใช่เพื่อยกย่องสรรเสริญความงามของเราเองหรือทำให้ความนับถือตนเองที่ลดน้อยลงกลับคืนมาอีกครั้ง แต่ทั้งหมดเพื่อถวายพระสิริแด่พระผู้สร้างของเรา “มาเถิด ให้เรานมัสการและกราบลง ให้เราคุกเข่าลงเฉพาะพระพักตร์ของพระยาห์เวห์ผู้ทรงสร้างเรา!” (สดด. 95:6)

เมื่อเราหันเหความสนใจของความจริงนี้มาที่ตัวเราเองและละเลยพระเจ้า เราอาจจะอ้างข้อพระคัมภีร์เช่นสดุดี 139:14 ที่ว่า “เพราะพระองค์ทรงสร้างข้าพระองค์อย่างอัศจรรย์น่าครั่นคร้าม” และใช้ข้อพระคัมภีร์นี้เพื่อให้เรารู้สึกดีขึ้นเกี่ยวกับรูปกายภายนอกหรือไม่ก็เพื่อทำให้เพื่อนของเรารู้สึกดีกับตัวเองมากขึ้น

แต่เมื่อเราทำเช่นนั้น เราก็ลืมครึ่งแรกของข้อพระคัมภีร์นี้ และนั่นคือประเด็นทั้งหมด “ข้าพระองค์ขอบพระคุณพระองค์ เพราะพระองค์ทรงสร้างข้าพระองค์อย่างอัศจรรย์น่าครั่นคร้าม” ผู้เขียนพระธรรมสดุดีกล่าวยกย่องสรรเสริญพระเจ้า แทนที่จะมุ่งความสนใจที่ตัวเราเอง เราควรเปล่งเสียงของเราสรรเสริญพระเจ้าด้วยความรู้สึกขอบพระคุณพระองค์

มอบหัวใจของคุณ…และร่างกายของคุณแด่พระเจ้า

เราไม่เพียงแต่ต้องรู้สึกขอบคุณร่างกายของเราเท่านั้น แต่เรายังต้องรับผิดชอบต่อพระเจ้าสำหรับการตัดสินใจทุกอย่างด้วยไม่ว่าจะเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่เพื่อทำให้ร่างกายของเราดูสวยงาม ดังที่เอลิซาเบธ เอลเลียต ได้เคยกล่าวไว้ว่า “เราไม่สามารถมอบเพียงแค่หัวใจของเราให้พระเจ้าแต่หวงร่างกายของเราไว้กับตัวเราเองได้ 5

แต่พระวจนะของพระเจ้าพูดเกี่ยวกับความงามและร่างกายของเราไว้อย่างไร พระวจนะนั้นบอกหรือไม่ว่าต้องควบคุมน้ำหนักอย่างไร หรือฉันควรหนักเท่าไร การเปลี่ยนสีผมเป็นเรื่องผิดหรือไม่ รวมไปถึงการใส่ตุ้มจมูกและการเสริมหน้าอกนั้นผิดหรือเปล่า

เกี่ยวกับการเสริมความงาม พระเจ้าไม่ได้ระบุว่าสิ่งใดทำได้หรือสิ่งใดทำไม่ได้ ไม่มีข้อใดในพระคัมภีร์ที่พระเจ้าบอกว่าต้องออกกำลังกายวันละกี่นาทีหรือกำหนดไว้ว่าช่วงค่าดัชนีมวลกายที่เหมาะสมคือเท่าไร เมื่อพูดถึงความงามและร่างกายของเรา พระเจ้าไม่ได้มีตัวเลขหรือภาพที่เจาะจง และด้วยเหตุผลเดียวกันนี้ ฉันจะไม่ทำเช่นกัน

ฉันไม่ใช่คนที่เหมาะสมที่จะพูดถึงประเด็นทางการแพทย์และทางจริยธรรมต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับความงามและรูปร่าง และถึงแม้ว่าฉันจะเป็นคนที่เหมาะสม ฉันก็ไม่มีทางที่จะครอบคลุมประเด็นทั้งหมดหรือตามตัวเลือกใหม่ล่าสุดได้ทัน และฉันจะไม่ผูกมัดจิตสำนึกของใคร ๆ ไว้กับความคิดเห็นของฉัน จุดมุ่งหมายของฉันคือการเตือนใจเราทุกคนว่าจิตสำนึกของเรานั้นต้องรับผิดชอบต่อพระคำของพระเจ้า

และพระคำของพระเจ้าก็ครบถ้วนและไม่ได้ขาดตกบกพร่องสิ่งใดเลยในประเด็นนี้ พระคำของพระเจ้าให้สติปัญญาทั้งหมดที่เราจำเป็นต้องมีเพื่อที่เราจะสามารถทำความเข้าใจว่าจะสะท้อนความงดงามที่แท้จริงของพระเจ้าด้วยร่างกายของเราได้อย่างไร แม้ว่าประเด็นเกี่ยวกับร่างกายมักจะลึกซึ้งและละเอียดอ่อน และบางครั้งก็ทำให้สับสนได้ แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตามพระคัมภีร์ยังเป็นแนวทางที่ชัดเจนสำหรับเราเสมอ

โค้กไดเอทและแครอทไม่ได้ทำให้คุณไปถึงไหนหรอก

“ขอให้พูดเรื่องน้ำหนักด้วยนะได้โปรด” เซดี้ขอร้อง “ในแวดวงคริสเตียนผู้หญิงก็ยังคงพยายามลดน้ำหนักเหมือนคนทั่วไป และเป็นเรื่องยากมากสำหรับผู้หญิงวัยรุ่นที่จะรู้ว่าอะไรถูกต้อง คนมักจะพูดว่า “ไม่เห็นเป็นอะไรเลยถ้าเราจะอ้วนกว่านักแสดงที่เราเห็นในภาพยนตร์หรือในจอโทรทัศน์มันเป็นเรื่องปกติจะตายไป” แต่ทำไมดูเหมือนว่ากลับไม่มีใครเชื่อเรื่องนี้เลย

พระวจนะของพระเจ้าตรัสกับเซดี้ว่าอย่างไร เราควรคิดอย่างไรเกี่ยวกับน้ำหนักของเรา เป้าหมายของเราคือการมีรูปร่างผอมเพรียวใช่ไหมถึงแม้ว่าจะไม่ผอมบางเหมือนในแบบที่วัฒนธรรมของเราให้ความสำคัญอยู่ก็ตาม เซดี้ไม่แน่ใจว่านี่คือพระประสงค์ของพระเจ้าหรือไม่ แต่เธอยอมรับว่าเราซึ่งเป็นคริสเตียนมักจะถือสองมาตรฐาน แม้ว่าเราจะไม่เคยบอกใครว่าพวกเขาควรผอมเพื่อที่จะดูสวยงาม แต่เราก็ยังเชื่อว่าเราควรผอม และพยายามทำอย่างนั้นต่อไป

คำตอบง่าย ๆ สำหรับคำถามของเซดี้ก็คือ พระเจ้าไม่ได้ตั้งเป้าหมายเกี่ยวกับความผอมเพรียวตามอุดมคติของโลกไว้ในพระคัมภีร์ เพื่อน ๆ ถึงแม้ว่าเราจะเกลียดที่เรากำลังต้องเผชิญหน้า แต่ความจริงก็คือ การเลือกรับประทานอาหารและการออกกำลังกายเพื่อให้มีรูปร่างสวยงามตามแบบที่โลกนี้คิดว่าสวยนั้นไม่ใช่สิ่งที่พระเจ้าประสงค์ แม้เราจะพยายามค้นหาความจริงนี้มากเพียงใดในพระคัมภีร์ เราก็จะไม่พบข้อใดที่สนับสนุนสิ่งนี้เลย

เป้าหมายในพระคัมภีร์เกี่ยวกับการเลือกรับประทานอาหารและการออกกำลังกายของเรานั้นชัดเจน นั่นคือ เพื่อถวายพระเกียรติแด่พระเจ้า “เพราะฉะนั้นเมื่อพวกท่านจะรับประทาน จะดื่ม หรือจะทำอะไรก็ตาม จงทำเพื่อถวายพระเกียรติแด่พระเจ้า” 1 โครินธ์ 10:31 กล่าวไว้

การเลือกรับประทานอาหารและการออกกำลังกายเพื่อถวายเกียรติแด่พระเจ้าต้องอาศัยนิสัยการควบคุมตนเองและวินัยที่ส่งผลดีต่อสุขภาพร่างกายโดยรวมของเรา “เพราะถ้าการฝึกทางกายมีประโยชน์อยู่บ้าง” เปาโลเขียนถึงทิโมธี (1 ทธ. 4:8) ดังนั้น เราก็ไม่ควรทำร้ายร่างกายหรือละเลยร่างกาย หรือตามใจปากของเรามากเกินไป

คำแนะนำและแนวทางทางการแพทย์เป็นของขวัญที่พระเจ้าทรงประทานให้กับเราโดยพระคุณของพระองค์ สิ่งเหล่านั้นสามารถช่วยให้เรามีน้ำหนักอยู่ในเกณฑ์ปกติได้ อีกทั้งยังมีแหล่งข้อมูลมากมายที่ช่วยให้เราเลือกแผนการรับประทานอาหารและเลือกการออกกำลังกายที่มีประโยชน์ได้ แต่อย่างไรก็ตาม ในบทนี้ เราต้องการเน้นที่แรงจูงใจในการรับประทานอาหารและออกกำลังกายของเรา น่าเสียดายที่นิสัยการรับประทานอาหารและออกกำลังกายของเรามักจะเผยให้เห็นถึงความกังวลกับตัวเองมากกว่าสนใจในพระสิริของพระเจ้า

ลองมาดูตัวอย่างของแคทเธอรีนกัน เธอบอกว่าเธอเป็น “นักกีฬาระดับมหาวิทยาลัยที่รายล้อมไปด้วยผู้คนที่หมกมุ่นอยู่กับรูปร่างและผลงานของตัวเอง” เธอรู้สึกสงสัยและอยากรู้ว่า การออกกำลังกายมีบทบาทอย่างไรในชีวิตของคริสเตียน เธอยอมรับว่า “สำหรับฉัน ยิ่งฉันออกกำลังกายมากเท่าไร ฉันก็ยิ่งหมกมุ่นอยู่กับร่างกายของตัวเองมากขึ้นเท่านั้น”

ในทำนองเดียวกัน นักเขียนรายหนึ่งได้บันทึกไว้เช่นเดียวกันว่า ความคิดเกี่ยวกับการรับประทานอาหารของเธอวนเวียนอยู่ในตัวเธอเองอย่างไร

ฉันรู้สึกอ้วนและไม่สามารถละสายตาจากน้ำหนักของตัวเองได้เลย ฉันจะคิดถึงแต่เรื่องอาหารทั้งวันว่าจะกินหรือไม่กินอะไรดี อะไรควรกิน อะไรไม่ควรกิน จะทำอาหารเย็นอะไรดีที่กินแล้วจะไม่อ้วน แถมฉันยังรู้สึกผิดมากด้วยหากฉันเผลอกินอาหารมากเกินไป แต่หากมื้อไหนที่ฉันควบคุมความอยากของตัวเองได้ ฉันจะรู้สึกดีมาก อาหารกลายมาเป็นสิ่งที่ฉันให้ความสำคัญมากที่สุดในแต่ละวันถึงแม้ว่าฉันพยายามลดน้ำหนักด้วยการขอความช่วยเหลือจากพระเจ้าและเพื่อพระสิริของพระองค์ก็ตาม ฉันออกกำลังกาย พยายามซื้อแต่สิ่งที่จะไม่ทำให้อ้วนขึ้น และกินแครอทแทนขนมหวาน ทุกครั้งที่เราไปกินข้าวข้างนอก ฉันจะถามพนักงานเสิร์ฟเป็นประจำว่าอาหารแต่ละจานมีกี่แคลอรี่และมีไขมันเท่าไร ฉันมักจะบ่นว่าไดเอทโค้กมีรสชาติเหมือนสารเคมี เวลาที่สามีอยู่ด้วยเวลาฉันแต่งตัว ฉันมักจะชี้ไปที่รอบเอวของฉันที่มีแต่จะขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ … แล้วก็ถามสามีว่าเขาคิดหรือรู้สึกอย่างไร ฉันพูดถึงเรื่องนี้ตลอดเวลา … 6

ผู้หญิงสองคนนี้บรรยายถึงรูปแบบที่ผู้หญิงอย่างเราคุ้นเคยกันดี นั่นคือ การหมกมุ่นอยู่กับการออกกำลังกายและการรับประทานอาหาร เราต่างรู้ดีว่าสองสิ่งนี้นั้นครอบงำความคิดของเราได้รวดเร็วเพียงใด ทำให้เราหมกมุ่นอยู่กับรูปร่างหน้าตาของตัวเอง เราพยายามมีสุขภาพดีโดยการออกกำลังกายและกินผักผลไม้แคลอรี่ต่ำ แต่เราก็ยังไม่สามารถละสายตาจากน้ำหนักของตัวเองได้

เมื่ออารมณ์และความรู้สึกของเราถูกผูกติดอยู่กับการออกกำลังกายหรือการควบคุมอาหาร เราก็ต้องคิดใคร่ครวญดูให้ดีว่าอะไรเป็นแรงผลักดันให้เราทำเช่นนั้น ความคิดของเรามุ่งตรงไปแต่ตรงที่ว่าการรับประทานอาหารและการออกกำลังกาย (รวมไปถึงการไม่รับประทานบางสิ่งหรือการไม่ออกกำลังกายด้วย) จะส่งผลต่อรูปร่างหน้าตาของเราอย่างไรเท่านั้นหรือไม่

หากการรับประทานอาหารและการออกกำลังกายของเรามุ่งเน้นไปที่รูปกายภายนอกและวิธีที่คนอื่นมองเรา เราก็กำลังแสวงหาการให้ตนเองเป็นที่ยกย่องสรรเสริญของคนอื่นเท่านั้น และไม่ได้ถวายพระเกียรติแด่พระเจ้า

จะไม่รับประทานอาหารในรูปแบบเดิมอีกต่อไป

แล้วเราจะหยุดออกกำลังกายและรับประทานอาหารเพื่อตนเองเป็นที่ยกย่องสรรเสริญของคนอื่นได้อย่างไร และหันมาทำเพื่อถวายเกียรติแด่พระเจ้าแทน เราจะดูแลร่างกายของเราอย่างเหมาะสมโดยไม่หมกมุ่นอยู่กับรูปลักษณ์ภายนอกของเราได้อย่างไร

เราสามารถทำได้โดยทำเพื่อเป้าหมายที่ต่างออกไป คือ เราต้องดูแลร่างกายของเราเพื่อการรับใช้พระคริสต์

ตามที่พระคัมภีร์สั่งสอนเราในโรม 12:1 “ดังนั้น พี่น้องทั้งหลาย โดยเห็นแก่ความเมตตากรุณาของพระเจ้า ข้าพเจ้าจึงวิงวอนท่านทั้งหลายให้ถวายตัวของท่านแด่พระองค์ เพื่อเป็นเครื่องบูชาอันบริสุทธิ์ที่มีชีวิต และเป็นที่พอพระทัยพระเจ้า ซึ่งเป็นการนมัสการโดยวิญญาณจิตของท่าน”

เพื่อเป็นการตอบสนองต่อพระเมตตาของพระเจ้า ซึ่งหากท่านจะจำได้ เปาโลได้อธิบายไว้ใน 11 บทแรกของพระธรรมโรม เราต้องถวายร่างกายของเราให้เป็นเครื่องบูชาที่มีชีวิต ซึ่งหมายความว่าสำหรับคริสเตียน ชีวิตทั้งหมดอุทิศให้กับการรับใช้พระเจ้า เริ่มจากการยินดีเชื่อฟังพระบัญญัติของพระเจ้าด้วยความเต็มใจ รวมทั้งการดูแลร่างกายของเราด้วย เราต้องเลือกรับประทานอาหารและออกกำลังกายเพื่อให้ร่างกายของเรามีประสิทธิภาพพร้อมในการรับใช้พระเจ้า

หากเราเข้าใจสิ่งนี้ เราก็ไม่มีวันออกกำลังกายหรือควบคุมอาหารในแบบเดิมที่เราเคยทำอีกเลย ในฐานะผู้หญิงที่เชื่อในพระเจ้า เราไม่ได้รับมอบหมายมาเพื่อที่จะมีรูปร่างผอมเพรียวไม่มีที่ติเพื่อให้คนอื่นยอมรับ แต่เราได้รับมอบหมายให้รับใช้พระคริสต์ ร่างกายของเราควรเป็นเครื่องบูชาที่มีชีวิตที่พระเจ้าทรงยอมรับ (ไม่ใช่ที่ถูกยอมรับโดยมนุษย์) เพราะร่างกายของเรามีไว้เพื่ออุทิศในการรับใช้พระเจ้า

แทนที่จะวิ่งบนลู่วิ่งหรือว่ายน้ำเพื่อสร้างความประทับใจให้คนอื่น เพื่อดึงดูดความสนใจ หรือเพื่อให้ตนเองรู้สึกมั่นใจ เราออกกำลังกายเพื่อเสริมสร้างร่างกายให้แข็งแรงเพื่อจะสามารถหน้าที่ที่พระเจ้าทรงเรียกให้เราทำได้ เราไม่ได้ลดแป้งหรือทานผลไม้และผักมากขึ้นเพราะเราเป็นห่วงว่ารูปร่างหน้าตาของเราจะเป็นอย่างไร แต่เราพยายามรับประทานอาหารที่ดีต่อสุขภาพเพื่อให้ร่างกายของเราสามารถรับใช้พระเจ้าได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ

แล้วเราจะรู้ได้อย่างไรว่าน้ำหนักตัวที่ “เหมาะสม” สำหรับเราคือเท่าไร พระคัมภีร์ได้สอนให้เราลองถามในรูปแบบใหม่ และในขณะเดียวกันก็เปลี่ยนจุดมุ่งหมายในการรับประทานอาหารและการออกกำลังกายของเราได้ คำถามที่เราควรจะถามตัวเอง คือ ฉันจะดูแลร่างกายของฉันเพื่อรับใช้พระคริสต์ได้อย่างไร และฉันไม่ได้ดูแลร่างกายของฉันเพื่อให้ได้รับคำยกย่องสรรเสริญจากคนอื่นอีกต่อไปได้อย่างไร

การดูแลร่างกายของเราเพื่อการรับใช้ไม่ใช่เป็นการเพิ่มภาระเพิ่มหรือเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่จะรู้สึกผิดเกี่ยวกับนิสัยการรับประทานอาหารและการออกกำลังกายของเรา แต่กลับเป็นการปลดปล่อยเราให้เป็นอิสระจากการพยายามมีรูปร่างให้เหมือนกับที่โลกนี้บอกว่างดงาม เพื่อให้ตนเองได้รับการยกย่องสรรเสริญจากคนอื่น เมื่อเราใช้ชีวิตเพื่อพระสิริของพระเจ้าอันเนื่องจากความเมตตาของพระองค์ เราจะไม่ตกเป็นทาสของการจดจ่อที่ตัวเองและความปรารถนาที่เป็นบาพเพื่อให้คนอื่นยอมรับและหันมาสนใจตัวเรา เรามีอิสระที่จะจดจ่ออยู่ที่การถวายพระสิริแด่พระเจ้าและรับใช้ผู้อื่น และ “ลืมตัวตนของเราที่เราหวงแหน” นี่คืออิสรภาพอย่างแท้จริง

เป็นอิสระจากการรับประทานอาหารที่ผิดปกติ

เมื่อพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องรูปร่างและน้ำหนัก สิ่งที่เราไม่สามารถละเลยได้เลย คือ พฤติกรรมการรับประทานอาหารที่เป็นอันตราย เช่น โรคเบื่ออาหารและโรคคลั่งผอม ดังที่ฉันได้กล่าวไว้ในบทที่ 1 ผู้หญิงอเมริกัน 65 เปอร์เซ็นต์ สารภาพว่าเคยมีปัญหาการรับประทานอาหารที่ผิดปกติไม่ในรูปแบบใดก็ในรูปแบบหนึ่ง 7 พฤติกรรมการรับประทานอาหารที่เป็นอันตรายของคอร์ทนีย์เริ่มตั้งแต่เธออายุยังน้อย

ฉันเริ่มอดอาหารตั้งแต่อายุ 12 ซึ่งภายในเวลาไม่กี่เดือนต่อมามันพัฒนากลายเป็นโรคบูลิเมีย ร่างกายของฉันเปลี่ยนไป และฉันปรารถนาที่จะดูสวย แต่ฉันมีความคิดเกี่ยวกับความงามที่บิดเบี้ยวไปมาก ในความคิดของฉัน ต้องผอมเท่านั้นถึงจะสวย หลังจากที่ฉันเริ่มอดอาหาร ความผอมก็กลายมาเป็นสิ่งที่ฉันมีชีวิตอยู่เพื่อมัน ฉันใช้เวลาหลายชั่วโมงในการดูนิตยสารแฟชั่น โดยหวังว่าฉันจะดูเหมือนพวกนางแบบเหล่านั้น ฉันไม่สนใจสุขภาพของตัวเองเลยและสนใจแต่ความงามเท่านั้น

ทุกสิ่งที่ฉันทำเกี่ยวข้องกับตารางการรับประทานอาหารและการออกกำลังกาย ฉันหลีกเลี่ยงการเข้าสังคม

และเริ่มมีเพื่อนน้อยลง ๆ เพราะฉันขี้เกียจตอบคำถามเวลามีคนถามเกี่ยวกับพฤติกรรมแปลก ๆ ของฉัน ฉันหมกมุ่นอยู่กับเรื่องนี้มาก และถึงแม้ว่าน้ำหนักของฉันจะอยู่ในเกณฑ์ปกติ แต่ฉันก็ใช้เวลาทั้งหมดไปกับการพยายามหาวิธีที่จะผอมลง ฉันชอบการควบคุม คิดว่าถ้าฉันหลอกร่างกายของฉันได้ น้ำหนักตัวของฉันก็จะลดลง ฉันเกลียดความรู้สึกอิ่ม ฉันจะรู้สึก “ดี” และรู้สึกว่าตัวเอง “มีค่า” ก็ต่อเมื่อฉันอดอาหารและปล่อยให้ตัวเองหิวเท่านั้น

เมื่อฉันอายุได้ 13 ปี ความคิดเรื่องความผิดปกติในการรับประทานอาหารก็เริ่มเข้ามาครอบงำชีวิตฉัน ฉันเกลียดการกินอาหารทุกประเภทและพยายามอย่างเต็มที่ที่จะอาเจียนทุกครั้งหลังจากกินอาหาร ฉันไปถึงจุดที่ฉันพยายามจะเลิกพฤติกรรมนี้หลายครั้ง ฉันเข้ารับการบำบัด และเพื่อน ๆ พยายามช่วยด้วย แต่ฉันก็ยังทำเหมือนเดิม

ตอนอายุ 15 ฉันต้องเข้าโรงพยาบาล เพราะมีเลือดออกในอวัยวะภายใน ฉันมีภาวะโรคหัวใจในระยะเริ่มต้นและอวัยวะภายในล้มเหลว และตามคำบอกเล่าของแพทย์ ฉันไม่มีโอกาสที่จะได้กลับไปใช้ชีวิตตามปกติได้อีกต่อไป แพทย์บอกแม่ว่าถ้าในอีก 3-2 วันข้างหน้า ฉันยังมีชีวิตอยู่ได้ ฉันจะรอดชีวิตแต่ร่างกายของฉันจะพิการไปตลอดชีวิต 

แต่พระเจ้าของฉันยิ่งใหญ่กว่ามาก ก่อนหน้าที่ฉันจะเข้าโรงพยาบาลจะมีเพื่อนที่แสนดีคนหนึ่งได้มาอธิษฐานกับฉันและเล่าข่าวประเสริฐให้ฉันฟังเป็นประจำ ฉันคิดถึงสิ่งที่เธอพูด แต่ฉันไม่เข้าใจว่าพระเจ้าจะรักฉันมากจนถึงขนาดที่จะยอมเสียสละพระบุตรของพระองค์ได้อย่างไร ในช่วงเวลาที่ฉันรู้สึกแตกสลายที่สุด ขณะอยู่บนเตียงโรงพยาบาลเพียงลำพัง พระเจ้าทรงมาพบฉัน ฉันร้องเรียกหาพระองค์และพระองค์ได้ช่วยฉันไว้ ทั้งร่างกาย จิตใจ และจิตวิญญาณ

ร่างกายของฉันได้รับการเยียวยาอย่างน่าอัศจรรย์ในช่วงไม่กี่เดือนต่อมาหลังจากที่ฉันออกจากโรงพยาบาล พระเยซูคริสต์ทรงเป็นเหตุผลเดียวที่ทำให้ร่างกายของฉันได้รับการรักษา แต่ฉันยังคงเป็นคนบาปและยังคงมีปัญหาเกี่ยวกับรูปร่างของตนเองอยู่ แต่อย่างไรก็ตาม อีก 11 ปี ต่อมา ร่างกายของฉันดูแตกต่างไปมาก ด้วยพระคุณของพระเจ้า ฉันจึงมีสุขภาพที่ดีและแข็งแรง ฉันไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อความผอมหรือความสวยงามอีกต่อไป ชีวิตของฉันเต็มไปด้วยความชื่นชมยินดีในพระเยซูคริสต์

วันนี้ฉันพยายามช่วยคนที่กำลังต่อสู้กับโรคการรับประทานอาหารผิดปกติ ช่วยให้พวกเขารู้ว่าเขากำลังเชื่อคำโกหกอะไรอยู่ ตัวอย่างเช่น คำโกหกที่ว่ามันจะทำให้คุณสวยขึ้นแต่สิ่งที่จะเกิดขึ้นจริงคือผมของคุณจะร่วง ฟันของคุณจะผุ คุณจะดูป่วย ซีดเซียว อ่อนล้า และไม่มีชีวิต ฉันเชื่ออย่างแท้จริงว่าความชื่นชมยินดีเป็นเครื่องสำอางที่ดีที่สุด และผู้ที่มีอาการผิดปกติอย่างรุนแรงในการรับประทานอาหารจะไม่มีความชื่นชมยินดีเลย นอกจากนี้ฉันยังพยายามช่วยให้พวกเขาเข้าใจว่าพระเจ้าทรงสร้างพวกเขาขึ้นมา และพวกเขาสามารถรู้สึกขอบคุณในสิ่งที่พระองค์ทรงสร้างพวกเขาให้เป็นได้ และแน่นอนว่าฉันบอกพวกเขาเกี่ยวกับผู้เดียวเท่านั้นที่สามารถช่วยพวกเขาได้จริง ๆ นั่นคือ พระเยซูคริสต์นั่นเอง

ปัจจุบัน ด้วยพระคุณของพระเจ้า คอร์ทนีย์ทำพันธกิจที่ให้ความช่วยเหลือในทางปฏิบัติและแบ่งปันข่าวประเสริฐกับผู้หญิงที่มีปัญหาในเรื่องนี้ พระเจ้าทรงรักษาเธอจากผลกระทบทางร่างกายที่รุนแรงจากโรคเบื่ออาหารและโรคคลั่งผอม และพระองค์ช่วยเธอให้พ้นจากคำโกหกและพฤติกรรมการรับประทานอาหารที่ชั่วร้าย

แม้ว่าเส้นทางสู่การหลุดพ้นจากโรคจากการกินผิดปกติของผู้หญิงแต่ละคนอาจจะแตกต่างกัน แต่พระคุณของพระเจ้าก็มีฤทธิ์เดชมากเพียงพอและพอเพียงที่จะทำให้ทุกคนสามารถต่อต้านคำโกหกทุกคำและหายจากโรคการรับประทานอาหารที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพได้

แต่หากเป็นกรณีที่รุนแรงมากมันจะอยู่เหนือขอบเขตของหนังสือเล่มนี้ ฉันขอร้องอะไรคุณสักอย่างได้ไหม 8 หากคุณมีพฤติกรรมการรับประทานอาหารที่ส่งผลเสียต่อสุขภาพ ขอให้ขอความช่วยเหลือจากแพทย์ผู้เชี่ยวชาญและผู้ให้คำปรึกษาในแนวทางที่สอดคล้องตามหลักพระคัมภีร์โดยทันที เพราะคุณเห็นแล้วจากชีวิตของคอร์ทนีย์คุณเห็นแล้วว่า พฤติกรรมเหล่านี้ส่งผลทางร่างกายอย่างร้ายแรงและอาจจะทำให้ถึงแก่ชีวิตได้ในที่สุด

แต่ไม่มีบาปหรือสถานการณ์ร้ายแรงที่อาจจะถึงขั้นเสียชีวิตใดที่พระคุณของพระเจ้าไม่สามารถเข้าถึงได้ และพระองค์ได้จัดเตรียมแพทย์ ศิษยาภิบาล และคริสเตียนที่เติบโตในพระคริสต์เพื่อคอยให้กำลังใจผู้หญิงทั้งหลายที่จะมีกำลังที่จะต่อต้านการล่อลวงได้ และเพื่อที่ผู้หญิงเหล่านั้นจะได้รับความหวัง ได้รับการอภัย ได้รับอิสรภาพ และได้รับพระคุณในการเลิกนิสัยการรับประทานอาหารที่ผิดปกติ และหากคุณถูกล่อลวงให้ลองวิธีรับประทานอาหารที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ โปรดอย่าตกเป็นเหยื่อของคำโกหกของซาตานที่บอกว่าคุณสามารถควบคุมสิ่งนี้ได้ หรือประเมินผลกระทบที่จะเกิดขึ้นต่อสุขภาพกายและสุขภาพทางจิตวิญญาณของคุณต่ำเกินไป ดังที่ คอร์ทนีย์ได้สารภาพว่า เธอก็คิดว่าเธอควบคุมได้ แต่นั่นไม่ใช่ความจริงเลย (2 ปต. 2:19)

ขอให้ใคร่ครวญว่าอะไรคือแรงจูงใจที่ทำให้คุณอยากลองวิธีการรับประทานอาหารในแบบที่เป็นอันตรายเช่นนี้ คุณกำลังพยายามควบคุมร่างกายของตนเองเช่นเดียวกับคอร์ทนีย์หรือไม่ คุณกำลังพยายามทุกวิถีทางเพื่อให้ตัวคุณเองสวยงามตามอย่างที่โลกนี้ให้คุณค่าใช่ไหม คุณปรารถนาและโหยหาการที่คนอื่นจะหันมาสนใจและยกย่องสรรเสริญในตัวคุณแทนที่จะใช้ชีวิตของคุณเพื่อถวายพระสิริแด่พระเจ้าหรือไม่

ขอให้ถ่อมใจลงและเปิดใจบอกกับเพื่อนที่คุณไว้ใจได้ว่า คุณกำลังเผชิญอะไรอยู่ รวมถึงขอให้ขอความช่วยเหลือจากศิษยาภิบาลและแพทย์ประจำตัวของคุณด้วย อย่าปล่อยให้การล่อลวงเข้ามามีบทบาทในชีวิตของคุณ (ยากอบ 1:14-15)

ขอให้ผู้หญิงทุกคนที่รู้สึกว่า ตนเองติดอยู่ในวังวนของพฤติกรรมการรับประทานอาหารที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ หรือกำลังถูกล่อลวงด้วยสิ่งนี้ จงจำไว้ว่าพระผู้ช่วยให้รอดของเราเป็นผู้ที่ “ทำลายอำนาจของความบาป” 9 “เพื่อเสรีภาพนั้นเองพระคริสต์จึงได้ทรงให้เราเป็นไท” (กาลาเทีย 5:1)

การทำให้ตนเองดูดีขึ้นด้วยความถ่อมใจไม่ใช่เรื่องที่ขัดแย้งในตัวเอง

เราได้พูดถึงการดูแลร่างกายของเราเพื่อรับใช้พระคริสต์และไม่ใช่เพื่อให้ได้รับการยกย่องสรรเสริญจากคนอื่นกันไปแล้ว ตอนนี้เราจะมาดูกันว่าเราจะทำให้เราดูดีขึ้นในลักษณะที่สะท้อนถึงความงามของพระเจ้าได้อย่างไร

ดังที่ฉันได้กล่าวไปแล้วในตอนต้นของบทนี้ว่า คงจะไม่มีผู้หญิงสักคนหนึ่งที่ยังมีชีวิตอยู่ที่ไม่เคยอยากเปลี่ยนแปลงอะไรเกี่ยวกับรูปร่างของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นการเจาะร่างกายเพื่อใส่เครื่องประดับ การทำให้ผิวขาวขึ้นหรือทำให้ผิวเป็นสีแทน การสัก การแว็กซ์ขน การทำเลเซอร์ การย้อมสีผม การเสริมความงามด้วยวิธีต่าง ๆ รวมถึงการทำศัลยกรรม เป็นต้น สิ่งที่ผู้หญิงสามารถทำกับร่างกายของตัวเองได้และดูเหมือนว่าจะไม่มีที่สิ้นสุด

เราทุกคนล้วนต่างสงสัยว่า เส้นแบ่งระหว่างสิ่งที่ยอมรับได้และสิ่งที่ล้ำเส้นไปแล้วคือตรงไหน แต่สิ่งหนึ่งที่แม่ทุกคนและลูกสาวที่กำลังอยู่ในช่วงวัยรุ่นรู้อย่างแน่ชัด คือ หากมีเส้นแบ่งที่ว่าแบบนั้นจริง ๆ เส้นแบ่งนั้นก็จะเปลี่ยนไปในแต่ละยุค

แล้วผู้หญิงที่เชื่อในพระเจ้าควรจะคิดประเด็นเหล่านี้อย่างไร เราจะสะท้อนความงดงามที่แท้จริงของพระเจ้าได้อย่างไร การทำให้รูปร่างของเราดูดีขึ้นต้องยึดตามความจริงที่เราได้ดูกันไปแล้วในบทนี้ เราถูกสร้างขึ้นโดยพระหัตถ์ของพระเจ้าและเพื่อพระสิริของพระองค์ ดังนั้น เราจึงต้องรับผิดชอบต่อพระเจ้าในสิ่งที่เราทำกับร่างกายของเรา ข่าวประเสริฐควรอยู่ในทุกสิ่งที่เราเลือกเพื่อให้ตัวเราดูดีขึ้น ไม่ว่าสิ่งที่เราเลือกทำนั้นจะจางหายไปในหกสัปดาห์หรืออาจจะเปลี่ยนแปลงรูปร่างของเราไปตลอดชีวิตก็ตาม

นอกจากนี้ข่าวประเสริฐจะยังช่วยให้ถ่อมใจลง ข่าวประเสริฐจะช่วยเราให้ไม่วิพากษ์วิจารณ์วิธีการเลือกเสริมความงามของผู้หญิงคนอื่น โดยเตือนให้เราตระหนักเสมอว่า เราทุกคนล้วนได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมของเราที่เต็มไปด้วยบาป เราทุกคนล้วนถูกล่อลวงให้อยากดูดีเพื่อให้คนอื่นยกย่องสรรเสริญตัวเรา และเราล้วนไม่ต่างกันคือต่างก็ต้องการพระผู้ช่วยให้รอด

เพราะฉะนั้น เราจึงไม่ควรค้านหัวชนฝาว่า ความคิดเห็นที่เรามีต่อความงามในเรื่องใดเรื่องหนึ่งนั้นเป็นสิ่งที่ถูกต้อง และยืนกรานว่าความคิดของคนอื่นผิด เราไม่ควรคิดไปเองว่าเรารู้เหตุผลว่าทำไมผู้หญิงคนนั้นถึงเลือกทำศัลยกรรม หรือทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงไม่ทำสีผม ข่าวประเสริฐช่วยลดความคิดเห็นและการตัดสินที่เย่อหยิ่งของเราให้น้อยลง และยังช่วยเติมเต็มหัวใจของเราให้มีความถ่อมใจต่อผู้อื่นมากยิ่งขึ้นด้วย

แล้วเราจะช่วยให้ความเชื่อที่สอดคล้องกับพระคัมภีร์ด้วยความถ่อมใจได้อย่างไร เพื่อช่วยให้เราสามารถเลือกทำในสิ่งที่เหมาะสมได้มากยิ่งขึ้น ต่อไปนี้คือข้อควรพิจารณาบางประการ ได้แก่

3 สิ่งที่ควรพิจารณา

ใคร่ครวญใจของเรา เรารู้ว่าเราต้องถวายเกียรติแด่พระเจ้าด้วยร่างกายของเรา ไม่ใช่ใช้ร่างกายเป็นเครื่องมือเพื่อให้ตนเองได้รับการยกย่องสรรเสริญจากคนอื่น (1 โครินธ์ 10:31) ดังนั้น นี่จึงหมายความว่าความพยายามใด ๆ ที่จะทำให้ตัวเองสวยงาม นอกเหนือไปจากการดูแลขั้นพื้นฐาน เป็นการทำเพื่อให้ตนเองได้รับการยกย่องสรรเสริญจากคนอื่นใช่หรือไม่ แน่นอนว่าคำตอบคือไม่ใช่ 

เราจำได้จากบทที่ 2 ว่าพระเจ้าทรงประทานรสนิยมและความปรารถนาในความงาม รวมถึงทรงประทานแนวโน้มที่จะทำให้ตัวเราและโลกที่อยู่รอบตัวเราสวยงามอีกด้วย พระคัมภีร์ไม่ได้ห้ามไม่ให้ผู้หญิงทำให้ตัวเองดูสวยงาม ในความเป็นจริง พระคัมภีร์กล่าวว่าผู้หญิงควรประดับประดาตัวเอง และบอกพวกเธอว่าจะสามารถทำอย่างไรในลักษณะที่ถวายเกียรติแด่พระเจ้า (1 ทธ. 2:9–10; 1 ปต. 3:3–4) 

แต่เราต้องอธิษฐานขอการทรงนำจากพระเจ้าที่จะช่วยให้เรามีสติปัญญาที่จะพิจารณาแรงจูงใจของเราอย่างมีสติในการเปลี่ยนแปลงรูปร่างหน้าตาของเรา ไม่ว่าจะเพียงเล็กน้อยหรือมากก็ตาม เราต้องถามตัวเองว่า เหตุผลที่ฉันตัดสินใจทำ__________________ คือ การถวายเกียรติแด่พระเจ้าหรือเพื่อสร้างความประทับใจให้ผู้อื่น หรือพูดอีกอย่างหนึ่งคือ ฉันจะพอใจและมีความสุขหรือไม่ แม้ว่าจะได้รับคำชมหรือความสนใจจากผู้อื่นเลยที่ฉันทำ__________________ 

หากมาตรวัดความสำเร็จของสิ่งที่เราเลือกทำเพื่อให้ตัวเองดูดีขึ้น คือ การได้รับการยอมรับหรือความสนใจจากผู้อื่น นี่คือสัญญาณเตือนว่าเรากำลังแสวงหาการยกย่องสรรเสริญจากคนอื่น ไม่ใช่ทำเพื่อพระสิริของพระเจ้า

คำนึงถึงความปลอดภัย: ฉันเพิ่งอ่านข่าวเรื่อง “ขนตาปลอมเพชฌฆาต” กระแสความงามใหม่ล่าสุดที่เชื่อมโยงกับอาการแพ้และการติดเชื้ออย่างรุนแรง” มีผู้หญิงหลายคน รวมทั้งดาราชื่อดังต้องพบกับผลข้างเคียงอย่างรุนแรงจากการต่อขนตาและการปลูกขนตา ปัญหาที่เกิดขึ้นนั้นมีตั้งแต่เยื่อบุตาอักเสบไปจนถึงอาการแพ้ซึ่งทำให้เกิดอาการบวมอย่างรุนแรง มีของเหลวไหลออกมา และก่อให้เกิดการระคายเคือง 10 

ข่าวในลักษณะนี้ได้ถูกเผยแพร่ออกมาเกือบทุกสัปดาห์ และถึงแม้ว่าการต่อขนตาอาจจะเป็นสิ่งฟังดูแล้วไม่ค่อยน่ากลัวเท่าไร แต่ข่าวดังกล่าวแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าผู้หญิงเต็มใจที่จะทำอะไรก็ได้เพื่อให้ได้ใบหน้าและรูปร่างที่ตนคิดว่าสวยสมบูรณ์แบบ 

นอกจากนี้เรื่องที่เล่ามานี้ยังเน้นสิ่งที่สำคัญที่ผู้หญิงที่เชื่อในพระเจ้าต้องคำนึงถึงด้วยในขณะที่กำลังทำให้ตนเองดูสวยขึ้น ไม่เพียงแต่แรงจูงใจเท่านั้นที่เป็นสิ่งสำคัญสูงสุด แต่ความปลอดภัยก็เป็นสิ่งที่สำคัญด้วยเช่นกัน ความพยายามใด ๆ ก็ตามที่จะทำให้ร่างกายของเราสวยงาม ซึ่งไม่จำเป็นต้องผิดเสมอไป แต่จำเป็นต้องคำนึงถึงความรับผิดชอบของเราที่จะต้องรักษาร่างกายของเราให้ปลอดภัยด้วย (สดด. 139:14) ในฐานะผู้หญิงที่เชื่อในพระเจ้า เราต้องประเมินความเสี่ยงของขั้นตอนเสริมความงามต่าง ๆ อย่างรอบคอบโดยคำนึงถึงอันตรายที่อาจจะเกิดขึ้นได้กับร่างกายของเรา

ในปัจจุบัน สำหรับผู้หญิงที่ต้องพิการเพราะอุบัติเหตุหรือความเจ็บป่วย หรือเกิดมาพร้อมกับข้อบกพร่องทางร่างกายหรือความพิการ การศัลยกรรมเพื่อความงามถือเป็นของขวัญอันน่าทึ่งจากพระคุณของพระเจ้าที่ทรงประทานให้แก่ผู้หญิง โดยช่วยรักษาและฟื้นฟูรูปลักษณ์และศักดิ์ศรีของตน อย่างไรก็ตาม พวกเราส่วนใหญ่ต้องต่อสู้กับความนิยมที่เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลในการทำศัลยกรรมเพื่อความงาม โดยมีจุดประสงค์เพื่อเปลี่ยนรูปลักษณ์ตามธรรมชาติของผู้หญิงที่พระเจ้าประทานให้ 

สำหรับคนที่เคยทำศัลยกรรมมาก่อน การที่คุณตัดสินใจเลือกศัลยกรรมในตอนนั้น คุณคงจะพิจารณาอย่างรอบคอบที่สุดแล้วจากข้อมูลที่คุณมีอยู่ในตอนนี้ ทั้งจากข้อมูลทางการแพทย์และจากพระคัมภีร์ แต่ผู้หญิงทุกคนควรพิจารณาอย่างรอบคอบถึงอันตรายที่เกิดจากการทำศัลยกรรมด้วย และเรายังจำเป็นต้องย้อนกลับมานึกถึงแรงจูงใจของเราเสมอด้วยว่า ทำไมฉันถึงอยากจะทำศัลยกรรมหรือเลือกดูแลตัวเองด้วยวิธีนี้มากจนถึงขนาดที่ยอมเสี่ยงต่อสุขภาพและความปลอดภัยของตัวเอง คำตอบที่คุณจะได้จะเปิดเผยให้เห็นสิ่งที่คุณเชื่อเกี่ยวกับความงาม

ปรึกษากับผู้อื่น ถึงแม้ว่าการตัดสินใจทำบางสิ่งบางอย่างเกี่ยวกับร่างกายของเราเองนั้นเป็นเรื่องส่วนตัวเป็นอย่างยิ่ง แต่เราก็ไม่ควรตัดสินใจเองโดยลำพัง 

ขอบคุณพระเจ้าที่ประทานคริสตจักรให้แก่เรา ซึ่งเป็นชุมชนของผู้เชื่อที่เราใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันทุกวัน พระองค์ประทานพรให้เราได้มีผู้หญิงที่โตมากกว่ามาเดินเคียงข้างเรา ช่วยให้เรามองเห็นแรงจูงใจของเรา และคอยสอนเรา และบ่อยครั้งพวกเธอเหล่านั้นสอนเราจากบทเรียนชีวิตเกี่ยวกับคำโกหกและความว่างเปล่าของความงามทางกาย เป็นบทเรียนที่พวกเธอเรียนรู้มาด้วยความยากแสนสาหัส สามีที่เป็นผู้เชื่อในพระเจ้าจะนำทางภรรยา ให้เธอให้ความสำคัญกับความงามที่แท้จริงตามที่อธิบายไว้ในพระคัมภีร์ และพระเจ้าได้ทรงจัดเตรียมศิษยาภิบาลเพื่อเลี้ยงดูเราและสอนเราให้ตอบสนองต่อความงามที่ไม่เป็นที่พอพระทัยของพระเจ้าด้วยการแยกแยะให้สอดคล้องกับสิ่งที่พระคัมภีร์ได้บอกไว้ 

หากเรากำลังคิดอย่างจริงจังที่จะเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ภายนอกของเรา เราควรแสวงหาคำแนะนำที่สอดคล้องกับพระประสงค์ของพระเจ้าไม่มีหนังสือหรือบทความใด ๆ ที่จะสามารถกล่าวถึงสถานการณ์เฉพาะตัวของผู้หญิงแต่ละคนกำลังเผชิญอยู่ได้ แต่เพื่อนที่เป็นผู้ใหญ่ในพระคริสต์จะสามารถช่วยให้เราใช้ความจริงของพระเจ้าในการตัดสินใจเรื่องความงามของเราได้ 

สาววัยรุ่นทั้งหลาย ฉันขอให้กำลังใจว่า ด้วยพระปัญญาและพระกรุณาอันไม่มีที่สิ้นสุดของพระเจ้า พระองค์ได้มอบทางเลือกเรื่องความสวยงามของคุณไว้ในมือของพ่อแม่ของคุณ คุณอาจจะไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่พ่อแม่ของคุณแนะนำ แต่พระเจ้าทรงเรียกให้คุณเชื่อฟังพวกเขา และการเชื่อฟังนั้นเป็นสิ่งที่สวยงามอย่างแท้จริงในสายพระเนตรของพระเจ้า 

และคุณแม่ทั้งหลาย เราต้องรับผิดชอบในการช่วยให้ลูกสาวเข้าใจการตัดสินใจของเราจากมุมมองของพระคัมภีร์ เราต้องใช้เวลาให้มากเท่าที่จำเป็นในการอธิบายเหตุผลของเรา เพื่อให้พวกเขาทำตามได้ง่ายขึ้นถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่เห็นด้วยทั้งหมดก็ตาม

คำถามง่าย ๆ เพียงข้อเดียว

ในไม่กี่หน้าที่ไม่ยาวเท่าไร เราได้กล่าวถึงหลายสิ่งหลายอย่าง และเราสามารถสรุปเนื้อหาทั้งหมดได้ด้วยคำถามง่าย ๆ เพียงข้อเดียว เป็นคำถามที่เราสามารถถามได้ก่อนที่เราจะออกกำลังกายหรือเข้าร้านเสริมสวย คำถามนั้นได้แก่ สิ่งนี้จะทำให้ฉันดูสวยและเป็นประโยชน์เพื่อพระสิริของพระเจ้าหรือไม่

คำถามนี้ไม่ใช่ยาวิเศษที่จะช่วยขจัดปัญหาเรื่องการรับประทานอาหารและความปรารถนาที่สวยขึ้นให้หายไปในพริบตา แต่เป็นเครื่องมือง่าย ๆ ที่ช่วยให้เราได้ใคร่ครวญอย่างจริงๆ เกี่ยวกับการตัดสินใจทำบางสิ่งบางอย่างเกี่ยวกับร่างกายของเรา ช่วยให้เราจดจ่ออยู่ที่ตัวเองน้อยลงและก้าวเดินอย่างตั้งใจเพื่อถวายพระสิริแด่พระเจ้ามากกว่าที่จะทำสิ่งนั้นเพื่อให้คนรอบข้างยกย่องสรรเสริญตัวเราเอง

บางขั้นตอนอาจยากกว่าขั้นตอนอื่น ๆ และเป็นไปได้ที่เราอาจจะล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ผู้หญิงที่ยึดถือให้ข่าวประเสริฐเป็นศูนย์กลางจะจำได้เสมอว่า พระเจ้าผู้สร้างร่างกายของเธอได้ส่งพระบุตรของพระองค์มาเกิดเป็นมนุษย์เพื่อช่วยเธอจากบาปของเธอ (ยอห์น 1:14) เพราะการอภัยบาปของพระองค์และด้วยฤทธิ์เดชของพระวิญญาณบริสุทธิ์ เราจึงสามารถเปลี่ยนแปลงได้ ชีวิตไม่จำเป็นต้องเป็นความทุกข์ยากอย่างไม่สิ้นสุดเพราะเราเกิดมาเป็นอย่างที่เราเป็นในทุกวันนี้ แต่ชีวิตของเราควรเป็นชีวิตที่นมัสการด้วยความขอบคุณต่อพระผู้สร้างของเรา

เพราะฉะนั้นเมื่อพวกท่านจะรับประทาน จะดื่ม หรือจะทำอะไรก็ตาม จงทำเพื่อถวายพระเกียรติแด่พระเจ้า (1 คร. 10:31)

คำถามที่ช่วยในการศึกษา 

(บทที่ 4: ความงามที่แท้จริงและร่างกายของเรา)

1. อะไรคือสิ่งของทำด้วยมือที่คุณชอบมากที่สุด ขอให้อธิบายว่าทำไมสิ่งของทำมือชิ้นนั้นถึงพิเศษสำหรับคุณ สิ่งของทำด้วยมือชิ้นนี้ช่วยให้คุณชื่นชมและขอบคุณพระเจ้าในการที่พระองค์ทรงสร้างร่างกายของคุณได้อย่างไร
2. มีอะไรบ้างที่อาจจะทดลองให้คุณอยากบ่นเกี่ยวกับสิ่งที่คุณไม่ชอบในร่างกายของคุณ ความจริงที่ว่าพระเจ้าทรงสร้างคุณขึ้นอย่าง “น่าเกรงขามและน่าพิศวง” ทำให้การบ่นถึงสิ่งที่คุณไม่พอใจเกี่ยวกับร่างกายของคุณต่างไปจากเดิมอย่างไร
3. เราจะยอมรับร่างกายของเราด้วยใจขอบพระคุณต่อพระผู้สร้างได้อย่างไรโดยปราศจากการจดจ่ออยู่ที่ตนเอง
4. มีสิ่งใดบ้างที่จะทำให้การรับประทานอาหารและการออกกำลังกายของเรากลายเป็นสิ่งที่เราทำเพื่อให้ตนเองได้รับการยกย่องสรรเสริญจากคนอื่น คุณเคยมีประสบการณ์เช่นนี้อย่างไร ขอให้อธิบาย
5. การดูแลร่างกายของเราเพื่อรับใช้พระคริสต์เปลี่ยนมุมมองของเราเกี่ยวกับเรื่องน้ำหนักตัวและการตัดสินใจของเราว่าจะลดน้ำหนักอย่างไร คุณสามารถนำความจริงข้อนี้ไปประยุกต์ใช้ในชีวิตได้อย่างไร 
6. จากทั้ง 3 สิ่งนี้ได้แก่ สิ่งที่หัวใจของคุณปรารถนา หรือความปลอดภัย หรือคนอื่น สิ่งใดคือสิ่งที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกทำสิ่งที่ให้ตัวคุณเองดูสวยขึ้น คุณทำอะไร