บทที่ 9: หยุดสร้างภาพ

“ผมกลัวเหลือเกิน” 

ร่างกายที่ตามปกติดูน่าเกรงขามของไบรอันกำลังอ่อนระทวย นายทหารคนนี้ที่อยู่ในห้องทำงานของผม เพิ่งสารภาพว่าเขมีชู้หลายครั้ง และกำลังคิดว่าจะบอกภรรยาของตนเองอย่างไร

เขาเอนหลังด้วยสายตาที่จมดิ่งและกล่าวว่า “ผมได้บินมากกว่าหกสิบภารกิจในดินแดนของศัตรู ผมเคยผจญเพลิงและมีมิสไซล์ยิงใส่ผม แต่ทั้งหมดนี้ดูง่ายกว่าการบอกเธอถึงสิ่งที่ผมได้ทำลงไป”

ความกลัวของการสารภาพบาปอาจทำให้รู้สึกเป็นอัมพาตและบางครั้งอาจดูเลวร้ายยิ่งกว่าความตาย 

ผมยังจำได้ถึงความต้องการที่จะเป็นอิสระ ด้วยวิธีใดก็ตามนอกเหนือจากความจริงใจอย่างแท้จริง ผมต่อสู้กับมันด้วยทุกข้อแก้ตัวเท่าที่จะจินตนาการได้ ผมคิดว่า พระเจ้า ข้าพระองค์สารภาพทุกอย่างกับพระองค์แล้ว พระองค์รู้ว่าข้าพระองค์รักพระองค์ ข้าพระองค์จะไม่ทำเช่นนี้อีก แต่ถ้าข้าพระองค์ทำ ข้าพระองค์ก็จะสารภาพกับคนอื่น

บาปยืนยันแก่เราว่าเราจะปลอดภัยภายใต้หน้ากากแห่งการโกหก แต่เราไม่ได้เป็นเช่นนั้น เราพยายามตัดขาดความจริงใจกับพระเจ้าเกี่ยวกับบาปของเรา จากความจำเป็นที่ต้องจริงใจกับผู้อื่นเช่นเดียวกัน และในความว่างเปล่าอันมืดมิดนั้น เราเริ่มเปลี่ยนไป เราเริ่มโกหกและในที่สุดก็เชื่อคำโกหกเหล่านั้น เราต่อต้านการกระตุ้นเตือนของพระวิญญาณและดับเสียงที่ทำให้สำนึกผิดของพระองค์ ดำเนินชีวิตด้วยคำโกหกที่ปิดซ่อนอยู่จนกลายเป็นเรื่องปกติอย่างช้าๆ

การสารภาพบาปกับผู้เชื่อคนอื่นเป็นการฉีกหน้ากากแห่งความหน้าซื่อใจคด เพื่อเราจะได้สูดอากาศแห่งความจริงใจ การสารภาพบาปทำให้ใจของเรามีชีวิตชีวาพร้อมจะรู้สึกอีกครั้ง และเปิดม่านที่ปิดกั้นออกเพื่อเราจะได้เห็นพระคริสต์อย่างชัดเจน การสารภาพบาปทำให้เราถ่อมใจ ซึ่งโดยธรรมชาติแล้วเป็นการถอนรากถอนโคนความหยิ่งผยองที่เก็บรักษาการผิดศีลธรรมและดึงดูดจิตวิญญาณของเราเอาไว้ 

ความหวังในการเปลี่ยนแปลงของเราอยู่ที่การได้เห็นพระคริสต์ แต่เราจะไม่มีวันเห็นพระองค์จนกว่าเราจะก้าวเข้าสู่ความสว่างและสารภาพบาปของเราต่อผู้อื่น

สารภาพบาปของคุณต่อผู้อื่น

ยากอบ 5:16 กล่าวอย่างชัดเจนว่า “จงสารภาพบาปต่อกันและกัน และจงอธิษฐานเผื่อกันและกัน เพื่อท่านทั้งหลายจะได้รับการรักษา” พระเจ้าทรงยืนยันแก่เราว่า ถึงแม้ความสัมพันธ์ของเรากับพระองค์จะเป็นเรื่องส่วนตัว แต่มันก็ไม่ใช่ความลับ เพราะว่าเราเป็นกายเดียวกัน สิ่งที่เราทำในชีวิตส่วนตัวจึงส่งผลกระทบต่อพี่น้องในพระคริสต์ และเพราะว่าเราถูกถักทอเข้าด้วยกันโดยพระวิญญาณบริสุทธิ์ การดำเนินชีวิตของเราจึงส่งผลกระทบต่ออวัยวะส่วนอื่นๆ ของพระกาย แล้วเราจะพูดความจริงต่อกัน “ด้วยความรัก” และ “อย่าพูดโกหกต่อกัน” ได้อย่างไร หากเราไม่พูดความจริงเกี่ยวกับบาปของเราอย่างจริงใจ (เอเฟซัส 4:25; โคโลสี 3:9)?

บางคนแนะนำว่าถ้าเราสารภาพบาปต่อพระเจ้า เราก็ไม่จำเป็นต้องสารภาพต่อผู้อื่น ในขณะที่เรื่องนี้อาจเป็นจริงในบางครั้ง แต่คำพยานมากมายในพระคัมภีร์นั้นชัดเจน:

ถ้าเรากล่าวว่า เรามีสามัคคีธรรมกับพระองค์ขณะที่ยังเดินอยู่ในความมืด เราก็โกหก และไม่ได้ดำเนินชีวิตตามความจริง แต่ถ้าเราเดินอยู่ในความสว่าง เหมือนอย่างที่พระองค์สถิตในความสว่าง เราก็มีสามัคคีธรรมซึ่งกันและกัน และพระโลหิตของพระเยซูคริสต์พระบุตรของพระองค์ ก็ชำระเราให้ปราศจากบาปทั้งสิ้น (1 ยอห์น 1:6-7)

การสามัคคีธรรมกับพระเจ้าและผู้อื่นอยู่บนรากฐานของการเดินในความสว่างกับพระเจ้าและผู้อื่นอยู่

คุณกำลังเดินอยู่ในความสว่างหรือไม่? ใครบ้างที่รู้ถึงการถูกทดลองใจและบาปส่วนตัวของคุณ?

หากไม่มีใครในชีวิตของคุณรู้จุดอ่อน การถูกทดลองใจ และรูปแบบบาปของคุณ คุณก็ตกอยู่ในอันตราย หากไม่มีผู้เชื่อคนใดได้ยินคำสารภาพของคุณ คุณก็จะอยู่คนเดียวในบาปของคุณ ห่างไกลจากพระเจ้า ซึ่งเป็นสถานที่ที่น่าสะพรึงกลัว พี่น้องผู้เชื่อคือของประทานจากพระเจ้าเพื่อช่วยคุณต่อสู้กับบาปและอดทนด้วยความเชื่อ ขณะที่คุณแสวงหาความสัมพันธ์ที่ร่วมรับผิดชอบต่อกันอย่างชาญฉลาด จงคำนึงถึงหลักการต่อไปนี้

สารภาพต่อเพื่อนกลุ่มเล็กๆ

มันทั้งไม่ฉลาดและไม่จำเป็นเลยที่จะต้องโปร่งใสต่อทุกคนอย่างเต็มที่และเท่าเทียมกัน แต่เราควรจริงใจอย่างไร้ข้อกังขาต่อเพื่อนๆ ที่ไว้ใจได้ (สุภาษิต 18:24) โดยการเปิดเผยกับเพื่อนสนิทสองสามคนอย่างสม่ำเสมอนั้นคุณได้ให้ภาพของการแสวงหาความบริสุทธิ์ของคุณตามความเป็นจริง คำอธิษฐานของพวกเขาจะมีข้อมูลมากขึ้น และคำปรึกษาของพวกเขาจะเจาะจงมากขึ้น 

มันเป็นเรื่องง่ายและอันตรายที่จะซ่อนบาปของคุณไว้กับฝูงชน แต่กลุ่มเพื่อนสนิทที่ไว้ใจได้จะมอบความปลอดภัยให้กับจิตวิญญาณของคุณ

การใช้วิจารณญาณเพื่อตอบว่าใครควรรู้ความลับสุดยอดในชีวิตของคุณนั้นเป็นเรื่องสำคัญ จงพัฒนาความสัมพันธ์กับผู้คนที่คุณสามารถพบหน้าเจอกันได้ เพื่อนเก่าที่อยู่คนละเมืองได้คุยออนไลน์กันเดือนละครั้งนั้นไม่ใช่คำตอบ การสารภาพต่อหน้าทำให้ความบาปกลายเป็นรูปร่าง และทำให้เราตกใจกับความเป็นจริงที่ว่า บาปของเราไม่ได้เป็นนามธรรมตามธรรมชาติ แต่เป็นเรื่องเฉพาะปัจเจกบุคคล ขอให้เลือกใครสักคนที่เป็นผู้ใหญ่ในพระคริสต์ ผู้ที่สามารถไว้วางใจในรายละเอียดของชีวิตได้ ผู้ที่จะต่อสู้เพื่อคุณในการอธิษฐาน และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง เป็นคนที่อยู่ในคริสตจักรของคุณ 1

เล่าเรื่องการถูกทดลองใจของคุณ

การทดลองใจนั้นไม่ใช่บาป แต่มันเป็นสิ่งที่อันตราย การเรียนรู้ที่จะเข้าหาเพื่อนสนิทเมื่อคุณถูกทดลองใจนั้นเป็นส่วนสำคัญยิ่งของการต่อต้าน ความลับทำให้ความบาปแข็งแกร่งยิ่งขึ้น แต่แสงสว่างทำให้มันอ่อนแอ การเก็บงำการต่อสู้ดิ้นรนไว้อย่างเงียบๆ อาจดูน่าสนใจ เพราะมันช่วยให้คุณอ้อยอิ่งได้อีกหน่อยก่อนจะหนีไป แต่บาปไม่เคยทำให้พอใจเลย หากคุณให้เลี้ยงบาปไว้ มันมีแต่จะยิ่งเข้มแข็งขึ้น หากคุณไม่อยากตกหน้าผาของบาป ก็จงอย่าเดินไปตามริมขอบแห่งการทดลองใจ

สารภาพบาปอย่างรวดเร็ว

ยิ่งคุณรอที่จะสารภาพนานเท่าไหร่ ก็ยิ่งมีแนวโน้มที่คุณจะไม่มีวันสารภาพมากขึ้นเท่านั้น ในความสัมพันธ์ที่ร่วมรับผิดชอบต่อกันของผม ผมสัญญาว่าจะสารภาพถึงความอะลุ้มอล่วยใดๆ ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง แม้ว่าผมจะพยายามทำภายในไม่กี่นาทีก็ตาม บาปคือมะเร็งชนิดหนึ่ง ต้องกำจัดมันออกไปโดยเร็วที่สุดก่อนที่มันจะลุกลาม

สารภาพบาปอย่างจริงใจ

ถ้าคุณทำบาป คุณจะถูกล่อลวงให้โกหกเกี่ยวกับบาปนั้น คำสั่งให้พูดความจริงต่อกันเรียกร้องให้เราสารภาพอย่างจริงใจ (เอเฟซัส 4:15) เราต้องเรียนรู้ที่จะสารภาพบาปอย่างเจาะจง อย่าพูดคลุมเครือ “ฉันกำลังต่อสู้ดิ้นรนอยู่” หรือ “ช่วงนี้ ฉันเจอแต่เรื่องแย่ๆ” หรือ “ฉันเพิ่งถูกทดลองใจเมื่อไม่นานมานี้” คำเหล่านี้เป็นการเกริ่นนำบทสนทนาที่ดี แต่ไม่ใช่สาระสำคัญ คำสารภาพอันจริงใจนั้นเป็นการพูดอย่างตรงไปตรงมา:

“เมื่อคืนนี้ ฉันรู้สึกถูกทดลองใจให้ดูรูปที่กระตุ้นอารมณ์ทางเพศในโทรศัพท์ และฉันก็ไม่ต่อต้านมัน ฉันดูสื่อลามกที่เนื้อหาทั้งไม่รุนแรงและรุนแรงเป็นเวลาประมาณ 45 นาที ฉันหยุดดูหลายครั้งแต่ก็ยังกลับมาดูเรื่อยๆ ฉันลงเอยด้วยการช่วยตัวเอง ฉันคิดจะขอความช่วยเหลือ แต่ฉันกลัวและอยากทำบาป”

จงจริงใจพอที่จะเปิดเผยบาปที่อยู่ในใจ แต่กว้างมากพอที่จะไม่ล่อลวงจินตนาการของเพื่อนด้วยการบรรยายถึงพริกถึงขิงโดยไม่จำเป็น

วิธีที่พระเจ้าทรงใช้การสารภาพต่อผู้อื่น

เมื่อไบรอันสารภาพการล่วงประเวณีต่อผม บาปก็ได้สูญเสียอำนาจเหนือเขาไปเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะคำสารภาพมีพลัง แต่เป็นเพราะพระเจ้าทรงใช้การสารภาพเพื่อนำไบรอันให้วางใจในพระเยซูอย่างกล้าหาญ พระเจ้าทรงยกย่องความเชื่อของเขา และประทานอิสรภาพจากความละอายและตัณหาที่ครอบงำเขา พระเจ้าทรงใช้การสารภาพที่ถ่อมใจ จริงใจ และเจ็บปวดเพื่อช่วยให้เรามองเห็นพระองค์ได้ชัดเจนยิ่งขึ้น

พระเจ้าทรงใช้คำสารภาพอย่างจริงใจเพื่อทำให้เราถ่อมใจ

พระเจ้าทรงต่อต้านคนที่หยิ่งจองหอง (ยากอบ 4:6; 1 เปโตร 5:5) บาปทั้งหมดมีรากมาจากความหยิ่งจองหองนี้ เช่นเดียวกับความต้องการของเราที่จะปกปิดมันไว้ แต่เมื่อเรานั่งลงกับผู้เชื่อคนอื่นและยอมรับบาปของเรา พระเจ้าจะทรงส่องสว่างแก่ความเลวร้ายนั้นด้วยความรัก การสารภาพเปิดเผยให้เห็นว่าจริงๆ แล้วเราเป็นใคร ไม่ใช่คนที่เราแสร้งแกล้งเป็น

ความปรารถนาของคุณที่จะสร้างความประทับใจให้ผู้อื่น ขขัดขวางการสารภาพที่จริงใจอย่างไร? บ่อยครั้งเราต้องการให้คนอื่นมองเราในแง่ดี แม้ว่านั่นจะหมายถึงการทำให้พระเจ้าเสียเกียรติก็ตาม นี่คือเหตุผลที่เราปกปิดความบาปของเราและละทิ้งรายละเอียดที่ถูกกล่าวโทษ การปกปิดทำให้เกิดความหยิ่งผยอง แต่คำสารภาพประหารบาปนั้น 

ดีทริช บอนโฮฟเฟอร์ (Dietrich Bonhoeffer) อธิบายเรื่องนี้ได้ดีว่า:

การสารภาพต่อหน้าพี่น้อง ถือเป็นความละอายอย่างถึงที่สุด มันเจ็บปวด มันประหารคนคนหนึ่ง มันคือความเสียหายอันน่าสยดสยองต่อความหยิ่งผยอง ตัวเก่าจบชีวิตลงอย่างเจ็บปวดและน่าอับอายต่อหน้าต่อตาพี่น้องในการสารภาพบาปที่เป็นรูปธรรม ก็เพราะว่าความอับอายนี้เป็นเรื่องที่ยากยิ่ง เราจึงวางแผนหลีกเลี่ยงมันอย่างต่อเนื่อง แต่ในความเจ็บปวดทางจิตใจและร่างกายอันร้าวลึกแห่งความละอายต่อหน้าพี่น้อง เราจะประสบกับการช่วยกู้และความรอด 2

เมื่อเรากลัวคนมากกว่าพระเจ้า เราก็ตกอยู่ในกับดักมรณะ แต่มีบางสิ่งที่ฆ่าความขี้ขลาดและความหยิ่งหยองได้ คือการนั่งคุยกับผู้เชื่อที่ไว้วางใจได้แล้วพูดว่า “นี่คือสิ่งที่ฉันได้ทำลงไป โปรดอธิษฐานเพื่อฉันและเตือนฉันถึงพระสัญญาของพระเจ้า”

พระเจ้าทรงใช้คำสารภาพอย่างจริงใจเพื่อทำให้เรามีสติ

ความเมาทำให้ร่างกายสับสนอย่างใด ความบาปก็ทำให้จิตวิญญาณสับสนอย่างนั้น เมื่อผู้คนเมา พวกเขาจะทำตัวประหลาด เพราะการรับรู้ต่อความเป็นจริงนั้นแปรวน ทำนองเดียวกัน การทำบาปจะบิดเบือนความเป็นจริง เราทำบาปส่วนตัวในแบบที่เราไม่มีทางทำ หากพ่อแม่ คู่สมรส หรือเพื่อนในคริสตจักรกำลังเฝ้าดูอยู่ ขณะเดียวกัน ทุกการกระทำอยู่ในสายพระเนตรพระเจ้าผู้ทรงเห็นทุกสิ่งและรู้ทุกอย่าง

การมีสติอันบริสุทธิ์จะเพิ่มมากขึ้นเมื่อเราสารภาพกับคนที่เราได้ทำบาปต่อเขา คุณเคยเห็นภรรยาบอกสามีว่าเธอนอกใจไหม? สามีสารภาพกับภรรยาว่าเขาดูสื่อลามก? ความเจ็บปวดและความโศกเศร้านั้นเกินคำบรรยาย 

การเผชิญหน้ากับผลที่ตามมาจากบาปของเราถือเป็นอุปสรรคสำคัญที่สุดประการหนึ่งในการสารภาพบาป แต่จงฟังความจริงสองข้อนี้ ประการแรก: คุณสามารถวางใจพระเจ้าพร้อมกับผลที่ตามมาจากการสารภาพของคุณ หากพระองค์สามารถใช้ความชั่วร้ายยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์การตรึงพระบุตรของพระองค์บนไม้กางเขน ให้เป็นคุณประโยชน์ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ พระองค์ก็สามารถจัดการกับผลที่ตามมาจากบาปของคุณได้ ประการที่สอง: การถูกชำระให้สะอาดต่อหน้าพระพักตร์พระเจ้าในสภาพย่ำแย่ ยังดีกว่าถูกตัดขาดจากพระองค์ด้วยภาพลวงตาแห่งความหลอกลวง การซ่อนบาปทำให้เกิดความวิตกกังวลอย่างยิ่งยวดซึ่งหวาดกลัวเสมอว่าจะถูกเปิดเผย 3 การก้าวเข้าไปสู่ความสว่างจะเป็นเรื่องยาก แต่ผลที่พระเจ้าจะทรงผลิต จะคุ้มค่าชั่วนิรันดร์

พระเจ้าทรงใช้คำสารภาพอย่างจริงใจเพื่อรักษาเรา

เราไม่อาจทำบาปโดยไร้ผลที่ตามมา บางครั้งบาปของเรานำมาซึ่งหายนะทางความสัมพันธ์ ความเจ็บป่วยทางกาย หรือแม้แต่ความตาย 4 ถึงกระนั้น สิ่งที่เกิดขึ้นมากที่สุดคือผลฝ่ายจิตวิญญาณที่ตามมา เมื่อเรายอมจำนนต่อบาป เนื้อหนังของเราจะทุกข์ร้อน สันติสุขของเราจะดับลง ความปรารถนาในทางพระเจ้าของเราจะโรยแรง ความยินดีของเราถูกปกคลุม คำอธิษฐานของเราก็ว่างเปล่า ความแน่วแน่ของเราอ่อนแอลง และความสัมพันธ์สนิทกับพระเจ้าและคนอื่นๆ ถูกขวางกั้น

คำสั่งของพระเจ้าสำหรับความทุกข์ยากเหล่านี้คือการสารภาพอย่างจริงใจและการอธิษฐานด้วยความหวัง ยากอบแนะนำให้เรา “จงสารภาพบาปต่อกันและกัน และจงอธิษฐานเผื่อกันและกัน เพื่อท่านทั้งหลายจะได้รับการรักษาโรค” (ยากอบ 5:16) พระเจ้าใช้การสารภาพเหมือนการผ่าตัดเพื่อนำมะเร็งบาปออกไป ไม่ว่ามะเร็งจะแพร่กระจายไปลึกแค่ไหนก็ตาม การนำออกไปนั้นเจ็บปวดแต่ก็ไม่เจ็บปวดเท่ากับการปล่อยให้บาปอยู่ต่อไป

เพื่อนผู้เชื่อทำหน้าที่ดั่งปุโรหิตที่ชี้ให้เราไปหาพระเยซู ผู้เดียวที่สามารถให้อภัยและรักษาบาดแผลจากบาปของเราได้ 5 พวกเขาไม่มีพลังอำนาจหรือสิทธิอำนาจที่จะให้อภัยเรา แต่พวกเขาชี้ให้เราไปที่พระเยซูผู้ทรงฤทธิ์อำนาจและสิทธิอำนาจในการให้อภัย เหนือสิ่งอื่นใดพระเจ้าทรงใช้การสารภาพเพื่อทำให้ดวงตาแห่งจิตวิญญาณของเราสว่างใส เพื่อมองเห็นพระคริสต์ได้ชัดเจนยิ่งขึ้น

เมื่อบางคนสารภาพต่อคุณ

สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากการสารภาพนั้นมีความสำคัญพอๆ กับการสารภาพเอง ต่อไปนี้เป็นวิธีพื้นฐานในการตอบสนอง

ปกป้องหัวใจของคุณเอง

เปาโลเตือนว่า “หากใครถูกจับได้ว่าทำบาป ท่านที่อยู่ฝ่ายจิตวิญญาณควรช่วยเขาอย่างสุภาพอ่อนโยนให้เขากลับตั้งตัวใหม่ แต่จงระวังตัวท่านเอง มิฉะนั้นท่านเองจะถูกล่อลวงให้ทำบาปไปด้วย” (กาลาเทีย 6:1 ฉบับอมตธรรมฯ) 

คุณอาจถูกทดลองใจให้อยากรู้จนสอบสวนบาปซึ่งคุณไม่คุ้นเคย ซึ่งอาจนำคุณไปติดกับดักของคุณเองได้ หรือคุณอาจถูกทดลองใจให้ติดตามรายละเอียดเพื่อสนองเนื้อหนังของคุณ ไม่ว่าคุณจะเป็นผู้ใหญ่ฝ่ายจิตวิญญาณแค่ไหน คุณก็จะไม่มีวันพ้นจากลูกศรเพลิงของซาตาน 

คำเตือนอันเจาะจงในกาลาเทีย 6 เกี่ยวข้องกับความหยิ่งผยอง เมื่อมีคนเล่าถึงบาป เราอาจถูกล่อลวงให้ตอบสนองอย่างรุนแรงและตัดสินลงโทษ (กาลาเทีย 5:15, 26) จงปกป้องตัวเองโดยนึกถึงบาปของตน แม้ว่าบาปอาจจะต่างกันไป แต่บาปทุกประเภทก็ทำให้พระเจ้าเสียพระทัยไม่ใช่หรือ? พระเยซูถูกตรึงกางเขนก็เพราะบาปเหล่านั้นไม่ใช่หรือ? กระนั้นพระองค์ก็ทรงอดทน อ่อนโยน และเมตตาต่อคุณมิใช่หรือ? บางครั้ง เราอาจต้องเข้มงวดและตักเตือนเพื่อนถึงอันตรายของบาป แต่เราจำต้องอ่อนโยนและเตือนพวกเขาให้นึกถึงพระผู้ช่วยให้รอดเสมอ 

หากคุณเป็นคนที่ถูกกระทำบาป คุณอาจรู้สึกถึงความเจ็บปวดจากการทำบาปนั้น ซึ่งเป็นความรู้สึกที่ถูกต้อง ความโศกเศร้าของคุณไม่ใช่บาป แต่คุณต้องระวังที่จะไม่ตอบสนองด้วยความโกรธหรือการแก้แค้น (โรม 12:19-21; เอเฟซัส 4:26-27) จงใช้เวลาในการใคร่ครวญถึงเรื่องที่ถูกแบ่งปันกับคุณ และติดต่อกับศิษยาภิบาลหรือผู้ให้คำปรึกษาที่มีประสบการณ์ซึ่งสามารถนำข่าวประเสริฐมาใช้กับสถานการณ์ของคุณได้

นำผู้สารภาพมาหาพระเยซู

เมื่อเพื่อนๆ เปิดใจเกี่ยวกับบาปของพวกเขา จงชี้ไปที่กลโกธาที่ซึ่งพระคริสต์ถูกประหารแทนพวกเขา 6 จงนำพวกเขาเข้าไปสู่บัลลังก์แห่งพระคุณผ่านการอธิษฐาน อธิษฐานออกเสียงพระสัญญาต่างๆ ของพระเจ้าแห่งพระเมตตา และทูลวิงวอนขอพระเจ้าทรงรักษาคำสัญญาเหล่านั้น 7 ขอร้องพระองค์ให้รักษาร่างกายและชำระจิตใจของพวกเขาให้สะอาด ช่วยพวกเขาแบกภาระของตนและมอบไว้แด่พระเจ้าโดยรู้ว่าพระองค์ทรงห่วงใยพวกเขา (1 เปโตร 5:7)

วางแผนการกลับใจของผู้สารภาพ

เมื่อฝุ่นหายตลบแล้ว จงช่วยเขาวางแผนอย่างเป็นรูปธรรมที่จะไม่ทำบาปซ้ำอีก พระสัญญาแห่งความเมตตามีไว้แก่ผู้ที่สารภาพและละทิ้งบาปของตน (สุภาษิต 28:13; มัทธิว 3:8) โปรดจำไว้ว่า การสารภาพโดยไม่กลับใจถือเป็นความหน้าซื่อใจคด ดังนั้น เราจึงช่วยเพื่อนของเราพิจารณาว่า เหตุใดพวกเขาจึงทำบาปอย่างที่พวกเขาทำลงไป พวกเขาไปถึงจุดนั้นได้อย่างไร และต้องมีการเปลี่ยนแปลงอะไรบ้างเพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขาจะไม่กลับไปทำอีก ซึ่งมักต้องใช้เวลา ความอดทน และความช่วยเหลือจากศิษยาภิบาล

เมื่อไบรอันสารภาพถึงการล่วงประเวณีแก่ภรรยาของเขา มันทำให้หัวใจของเธอแตกสลาย แต่พระเจ้าทรงช่วยเหลือพวกเขา รักษาพวกเขาอย่างต่อเนื่อง และตอนนี้ทรงใช้พวกเขาเพื่อช่วยเหลือผู้อื่น การสารภาพบาปไม่ใช่จุดจบในตัวมันเอง แต่เป็นหนทางไปสู่ปลายทาง—การได้เห็นความงดงามของพระเยซูและการช่วยเหลือผู้อื่นให้ทำสิ่งเดียวกัน

คำถามเพื่อการเรียนรู้

1. การทดลองใจใดที่ยับยั้งคุณไม่ให้สารภาพอย่างจริงใจถึงบาปของคุณต่อผู้อื่น? อะไรคือสิ่งเลวร้ายที่สุดซึ่งอาจเกิดขึ้นหากคุณออกมาจากที่ซ่อน? อะไรที่อาจเป็นเรื่องแย่เกี่ยวกับสิ่งนั้น? ในทางกลับกัน อะไรจะเป็นเรื่องดีหากคุณถ้าทำสิ่งนั้น?
2. พระวิญญาณบริสุทธิ์ทำให้คุณรู้สึกผิดเกี่ยวกับบาปที่ยังไม่สารภาพในขณะที่อ่านหนังสือเล่มนี้หรือไม่? บาปเหล่านั้นคืออะไร? คุณจะวางใจพระเจ้าด้วยการสารภาพบาปเหล่านั้นหรือคุณจะเลือกที่จะอยู่ในความมืด?
3. คุณคุยกับใครบ้างเกี่ยวกับความบาปของคุณ? คุณสามารถยกตัวอย่างที่คุณเห็นพระเจ้าใช้คำสารภาพอย่างจริงใจเพื่อช่วยให้คุณก้าวหน้าในการเป็นผู้ใหญ่ฝ่ายจิตวิญญาณได้หรือไม่?
4. หากคุณไม่มีใครที่จะสารภาพบาปด้วย คุณสามารถทำอะไรได้บ้างเพื่อเพาะบ่มความสัมพันธ์เหล่านี้?
5. เราจะเป็นคนแบบที่ผู้อื่นรู้สึกยินดีจะสารภาพด้วยได้อย่างไร?