บทที่ 10: อย่าทำบาปอีก

ไมค์ทำลายความเงียบขณะที่เขาเอนตัวมาที่โต๊ะพูดว่า “ถ้าผมเป็นคริสเตียน ทำไมผมถึงยังทำแบบนี้อยู่? เราต่างก็รู้ดีว่า เราจะได้กลับมาที่นี่ในอีกสองหรือสามสัปดาห์เพื่อพูดคุยเรื่องเดียวกันนี้ ผมไม่แน่ใจว่ามีเหตุผลอะไรที่จะต้องพยายามต่อไปอีก”

ถ้าคุณเป็นคนที่นั่งฝั่งตรงข้ามโต๊ะตัวนั้น คุณจะพูดกับไมค์อย่างไร? ในช่วงเวลาดังกล่าว เมื่อผมเป็นคนที่นั่งตรงข้ามโต๊ะตัวนั้น ผมรู้สึกหมดหนทาง ผมอยากจะทิ้งระเบิดข่าวประเสริฐวิเศษที่พัดผมของเขาไปด้านหลัง จนทำให้เขาร้องตะโกนว่า “นั่นคือคำตอบ! ทุกอย่างสิ้นสุดลงแล้ว ในที่สุดผมก็เป็นอิสระ!”

อย่างไรก็ตาม ตลอดหลายปีที่ผ่านมาของพันธกิจการอภิบาล สิ่งนั้นไม่เคยเกิดขึ้นเลย ไม่แม้แต่จะใกล้เคียง และจะไม่เกิดกับคุณด้วย เพราะว่าไม่มีวิธีแก้ไขเร่งด่วนในการทำสงครามกับบาป อย่างไรก็ตาม ความจริงที่ไมค์และคริสเตียนคนอื่นๆ ทุกคนต้องเชื่อก็คือ คุณไม่จำเป็นต้องเชื่อฟังบาปอีกต่อไป ข้อความนี้ไม่ได้รู้สึกว่าเป็นจริงเสมอไป แต่มันเป็นความจริงเพราะพระเจ้าตรัสเช่นนั้นในพระวจนะของพระองค์

ถ้าคุณอยู่ในพระคริสต์ คุณก็ไม่ใช่คนที่คุณเคยเป็นอีกแล้ว ดังนั้นคุณก็ไม่จำเป็นต้องทำสิ่งที่คุณเคยทำอีก

ขอให้พิจารณาสิ่งที่อัครทูตเปาโลกล่าว:

เราที่ตายต่อบาปแล้วจะมีชีวิตในบาปต่อไปได้อย่างไร?… พระบิดาทรงให้พระคริสต์เป็นขึ้นมาจากตายโดยพระสิริของพระองค์ แล้ว [อย่างไร] เราก็จะได้ดำเนินตามชีวิตใหม่ด้วยเหมือนกัน คนเก่าของเรานั้นถูกตรึงไว้กับพระองค์แล้ว.. เพื่อที่เราจะไม่เป็นทาสของบาปอีกต่อไป… ในทำนองเดียวกัน พวกท่านจงถือว่าท่านได้ตายต่อบาป และมีชีวิตสนิทกับพระเจ้าโดยพระเยซูคริสต์ เพราะฉะนั้นอย่าให้บาปครอบงำกายที่ต้องตายของท่าน ซึ่งทำให้ต้องเชื่อฟังตัณหาของกายนั้น อย่ายกอวัยวะของท่านให้แก่บาปให้เป็นเครื่องใช้ในการอธรรม แต่จงถวายตัวของท่านแด่พระเจ้าเหมือนคนที่เป็นขึ้นมาจากตายแล้ว และจงให้อวัยวะเป็นเครื่องใช้ในการชอบธรรมถวายแด่พระเจ้า บาปจะไม่ครอบงำพวกท่าน[อีก]ต่อไป (โรม 6:2-14)

ตายต่อบาป

คุณไม่ใช่คนที่คุณเคยเป็น ไมค์ต่อสู้ดิ้นรนเพื่อเข้าใจความจริงนี้ บางทีเขาอาจจะรู้เรื่องนี้ด้วยสติปัญญา แต่ไม่ใช่จากประสบการณ์ ไม่ใช่ในลักษณะที่ดูเหมือนจะช่วยเขาได้จริงๆ ความอยากที่จะเลื่อนดูภาพอันเย้ายวนอาจดูเหมือนทนไม่ไหว การกระตุ้นให้ช่วยตัวเองดูสมเหตุสมผลหากแค่ดูภาพยังไม่พอใจ ความตื่นเต้นของการมีเพศสัมพันธ์หรือการพบกันที่ผิดประเวณีนั้นทรงพลังยิ่ง

แต่ในพระคริสต์ เรามีเสรีภาพที่จะวิ่งหนี พระเจ้าได้ “ทรงช่วยเราให้พ้นจากอำนาจของความมืด และทรงย้ายเราเข้ามาไว้ในอาณาจักรของพระบุตรที่รักของพระองค์” (โคโลสี 1:13) และการเดินในเสรีภาพนั้นต้องอาศัยความเข้าใจและปฏิบัติตามสิ่งที่พระเจ้าได้ทรงกระทำสำเร็จแล้วเพื่อเราในพระคริสต์

คนที่คุณเคยเป็น

ครั้งหนึ่งเราเคยมีชีวิตต่อบาปและตายต่อพระเจ้า (เอเฟซัส 2:1-3) เราอยากทำบาปเพราะเรารักบาป เราระงับความจริงเกี่ยวกับพระเจ้าและแลกพระองค์กับรูปเคารพที่สนองตัณหาของเรา (โรม 1:18, 23) เราวางแผนถึงวิธีที่จะทำบาปและสนับสนุนให้ผู้อื่นเข้าร่วม (สดุดี 36:4; โรม 1:32) เราแยกตัวเองออกจากคนที่บอกความจริงกับเรา เราไม่ได้เกรงกลัวพระเจ้า และเราประมาทต่อความอดทนของพระองค์ในการได้รับความกรุณา (สดุดี 36:1; โรม 2:1-4) แม้แต่ตอนที่เราหลีกเลี่ยงความชั่วร้าย แรงจูงใจของเราก็มีรากฐานมาจากการทำตามใจตนเองมากกว่าการทำให้พระเจ้าพอพระทัย บาปได้ครอบครองแม้กระทั่งวันดีที่สุดของเรา

เราต้องทำบาป เนื่องจากบาปเป็นนายของเรา 1 และเช่นเดียวกับนายทาส บาปบังคับให้เรายอมรับอัตลักษณ์ในฐานะทาส คุณเป็นคนติดสื่อลามก คุณเป็นเกย์ คุณเป็นคนล้มเหลว คุณไม่เป็นที่ต้องการ คุณเป็นคนขี้โกง คุณจะไม่มีวันมีเสรีภาพ บาปทำให้เราเสียกำลังใจและขโมยความหวังใดๆ ที่จะหลีกหนีได้ บางทีมันอาจจะบอกเราด้วยซ้ำว่าการเป็นทาสของเราคือเสรีภาพ คุณมีสิทธิ์ทำอะไรก็ได้ที่คุณต้องการด้วยร่างกายของคุณ ใครก็ตามที่ไม่ยอมรับการตัดสินใจของคุณก็คือศัตรูของคุณ

คุณเคยได้ยินคำโกหกเหล่านี้ไหม? คุณเชื่อคำพูดเหล่านี้หรือไม่? การเป็นทาสบาปไม่ได้เป็นเพียงทฤษฎีเกี่ยวกับปัญหาของมนุษย์เท่านั้น มันเป็นความจริงในสภาพของเราที่แยกจากพระคริสต์ บาปไม่เพียงควบคุมสิ่งที่เราทำ แต่ยังควบคุมวิธีที่เรามองเห็นพระเจ้า ตัวเราเอง และผู้อื่นด้วย มันหล่อหลอมมุมมองของเราเกี่ยวกับร่างกายและเรื่องเพศ บาปทำให้เราคิดว่าเรามีเสรีภาพ ทั้งที่จริงๆ แล้วเราไม่มีเสรีภาพ บาปทำให้เราคิดว่าเรากำลังอยู่บนถนนสู่ความสุข ทั้งที่จริงๆ แล้วเรากำลังมุ่งหน้าไปสู่หายนะ

คนที่คุณเป็นอยู่

ท่านทั้งหลายตาย ใน]การละเมิดและการบาปของท่าน เมื่อก่อนพวกท่านเคยดำเนินชีวิตในการบาปนั้น โดยวิสัยแล้วเราจึงเป็นคนที่สมควรได้รับการลงโทษ.. แต่พระเจ้าทรงเปี่ยมด้วยพระเมตตา พระองค์ทรงรักเราโดยความรักอันใหญ่หลวงของพระองค์ ถึงแม้ว่าเราเป็นคนตายเนื่องจากการละเมิด พระองค์ยังทรงทำให้มีชีวิตอยู่ร่วมกับพระคริสต์ (เอเฟซัส 2:1-5)

วลีที่ว่า “แต่พระเจ้า” เป็นหนึ่งในวลีที่ไพเราะที่สุดเท่าที่เคยกล่าวกันมา วลีนี้เปลี่ยนความสนใจจากการเป็นทาสที่สิ้นหวังของเราไปสู่พระผู้ช่วยให้รอดที่ทรงรักษาให้หาย เราตายแล้ว แต่พระเจ้าทรงช่วยกู้เราไว้ 2 เราตกเป็นทาส แต่พระเจ้าทรงพันธนาการผู้กดขี่เรา เราอยู่ไกล แต่พระเจ้าทรงนำเราเข้ามาใกล้ พระเยซูถูกฝังไว้ แต่พระเจ้าทรงให้พระองค์เป็นขึ้นจากตายอีกครั้ง 3

สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้เป็นข่าวดีก็คือ พระเยซูได้ทำทั้งหมดนี้เพื่อเรา ผ่านความเชื่อเราได้เป็นหนึ่งเดียวกับพระเยซูและได้รับชีวิตใหม่และอัตลักษณ์ใหม่ ในแง่ของฐานะเรายืนอยู่เป็นที่ยอมรับโดยพระ grace ของพระเจ้า ในทางปฏิบัติเราก้าวต่อไปในฐานะลูกที่ได้รับการปลดปล่อยและได้รับความรักจากพระเจ้า ถ้าเราอยู่ในพระคริสต์ เราก็เป็นคนที่ถูกสร้างใหม่เอี่ยม (2 โครินธ์ 5:17) 4

แน่นอนว่าการที่เราเป็นหนึ่งเดียวกันกับพระเยซูไม่ได้ดับความปรารถนาอันเป็นบาปทั้งหมดในทันที ไม่เป็นเช่นนั้นเสียทีเดียว บาปล่อลวงเราให้คิดเหมือนว่าเรายังคงเป็นทาสอยู่ แต่ในพระคริสต์นั้นเราได้รับพระพรจากสวรรค์อันนับไม่ถ้วนในการต่อต้านกับบาป เราถูกสวมด้วยความชอบธรรมของพระองค์ ได้รับการประทับตราโดยพระวิญญาณของพระองค์ ได้รับการอภัยบาปทุกประการ ปลอดภัยอยู่ในความรักของพระองค์ 5

เราได้รับการช่วยให้พ้นจากโทษของบาปในพระคริสต์ เราจะไม่เผชิญกับพระพิโรธของพระเจ้า เพราะพระเยซูทรงรับไว้เพื่อเรา (1 เธสะโลนิกา 1:10; 5:9) เรายังได้รับการปลดปล่อยจากอำนาจของความบาปด้วย เราไม่จำเป็นต้องยอมจำนนต่อบาปอีกต่อไป เนื่องจากพระเยซูทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา (โรม 6:15-23; 1 โครินธ์ 6:19-20) และวันหนึ่งเราจะได้รับการช่วยให้รอดจากการมีอยู่ของบาป เมื่อพระเยซูเสด็จกลับมา พระองค์จะทรงให้ร่างกายของเราได้รับพระสิริและปลดปล่อยเราให้มีเสรีภาพเพื่อเราจะได้ไม่ทำบาปอีก

เราเป็นไทจากบาปเพราะเราเป็นหนึ่งเดียวกับพระเยซู สิ่งที่เป็นจริงของพระเยซูก็เป็นจริงกับเรา 6 พระองค์สิ้นพระชนม์เพื่อบาป; เราจึงได้ตายต่อบาป พระองค์ถูกทำให้เป็นขึ้นจากตาย; เราจึงได้รับการเลี้ยงดูฝ่ายจิตวิญญาณขณะที่เรารอคอยการเป็นขึ้นจากตายครั้งสุดท้าย พระองค์เสด็จขึ้นไปประทับข้างพระบิดา; เราจึงได้นั่งอยู่กับพระองค์ด้วย พระองค์ถูกทำให้เป็นขึ้นมาเพื่อมีชีวิตอยู่ตลอดไป; เราจึงมีชีวิตอยู่เพื่อดำเนินชีวิตใหม่ 7

ข่าวประเสริฐของพระเยซูไม่เพียงแต่ปลดปล่อยเราจากนรกสักวันหนึ่งเท่านั้น แต่ข่าวประเสริฐสามารถช่วยเราให้พ้นจากบาปในวันนี้ด้วย 

เป็นความจริงที่ว่า หากความหวังของเราในพระคริสต์ส่งผลต่อชีวิตนี้เท่านั้น เราก็เป็นพวกน่าเวทนา (1 โครินธ์ 15:19) และเราก็จะเป็นพวกน่าเวทนาเช่นกัน หากข่าวประเสริฐส่งผลกระทบเฉพาะชีวิตที่จะมาถึงเท่านั้น หากไม่มีข่าวดีสำหรับไมค์ หรือคุณ หรือผมในขณะที่เราต่อสู้กับบาปในวันนี้ เราก็อาจจะล้มเลิกเช่นกัน แต่มีข่าวดี และการเป็นหนึ่งเดียวกับพระเยซูส่งผลอันน่าอัศจรรย์ยิ่งในวันนี้เช่นเดียวกับในายท้ายที่สุดนั้น เมื่อพระองค์ดึงร่างของเราออกจากหลุมฝังศพนั้น

การเป็นหนึ่งเดียวกับพระผู้ช่วยให้รอดปลดปล่อยเราจากการเป็นทาสของบาป ขอย้ำอีกครั้งว่า เราไม่ใช่คนที่เราเคยเป็น ดังนั้นเราจึงไม่ต้องทำสิ่งที่เราเคยทำ 

เช่นเดียวกับการเป็นหนึ่งเดียวกับบาปที่ระบุตัวตนของการเป็นทาส การเป็นหนึ่งเดียวกับพระคริสต์ก็ก่อให้เกิดอัตลักษณ์ใหม่เช่นกัน ตัวเก่าของคุณได้ตายไปแล้ว คุณมีชีวิตใหม่ในพระเจ้า คุณได้รับความรักนิรันดร์ คุณเป็นของพระเจ้า คุณได้รับการอภัยแล้ว คุณได้รับการอวยพร คุณมีความปิติยินดี ชีวิตของคุณเป็นหนึ่งเดียวกับพระคริสต์ถึงขนาดที่พระองค์จะไม่ปรากฏพระองค์ในพระสิริ หากปราศจากคุณ (โคโลสี 3:4) 8

คุณอยู่ในพระคริสต์และพระองค์ทรงอยู่ในคุณ คุณสามารถเป็นเหมือนพระองค์ได้ คุณจะเป็นเหมือนพระองค์ ไม่ว่าความงดงามของพระองค์ในร่างกายอันเสื่อมทรามของคุณจะเลือนรางเพียงใดในตอนนี้ จงวิงวอนขอพระเจ้าและคนอื่นให้ช่วยคุณเห็นสิ่งนั้น และเมื่อคุณสัมผัสเศษเสี้ยวพระคุณของพระเจ้าในชีวิตของคุณ จงรู้ไว้ว่าสิ่งเหล่านี้เป็นผลแรกของพระประสงค์นิรันดร์ของพระเจ้าที่จะทำให้คุณเป็นเหมือนพระบุตรของพระองค์ 9

มีอิสระที่จะเชื่อฟัง

เพราะว่าพระเจ้าทรงรักและยอมรับคุณ คุณจึงมีอิสระที่จะเชื่อฟังพระองค์ มีอิสระที่จะหยุดยอมจำนนต่อบาป มีอิสระที่จะสารภาพถึงความล้มเหลวของคุณและให้ผู้อื่นเห็นข้อบกพร่องของคุณ เพราะพระเจ้าได้จ่ายหนี้ของคุณครบถ้วนแล้ว

นี่หมายความอย่างไร? สำหรับผู้เริ่มต้น คุณไม่ต้องสวมหมายเลขประจำตัวในค่ายกักกันแห่งความตายของบาปอีกต่อไป คุณได้รับการปลดปล่อยแล้ว คุณได้เป็นพลเมืองในอาณาจักรของพระเจ้าแล้ว คุณถูกรับเป็นลูกของพระเจ้า คุณถูกสวมด้วยความชอบธรรมของพระคริสต์ คุณเป็นคนที่พระเจ้าทรงรัก ถูกประทับตราโดยพระวิญญาณของพระองค์ ถูกชำระด้วยพระโลหิตของพระคริสต์แล้ว

คริสเตียนในพระคัมภีร์ไม่เคยถูกจำกัดความโดยความบาปของพวกเขา พวกเขามีธรรมชาติใหม่และอัตลักษณ์ใหม่ นี่คือเหตุผลว่าทำไม “คริสเตียนที่เป็นเกย์” หรือ “คริสเตียนที่ล่วงประเวณี” จึงเป็นเครื่องหมายระบุอัตลักษณ์อันไร้ประโยชน์ พระเจ้าไม่เคยกล่าวถึงผู้เชื่อโดยความบาปหรือการถูกทดลองใจของพวกเขา พระองค์กล่าวถึงพวกเขาตามการเป็นหนึ่งเดียวกับพระเยซู เราเป็น ธรรมมิกชน ซึ่งถูกแยกออกจากอำนาจครอบครองของบาป 10

แม้ว่าผู้เชื่อจะไม่ตกเป็นทาสของบาปอีกต่อไป แต่เราต้องระมัดระวังไม่เช่นนั้นเราจะติดกับดักของบาป เรื่องราวของโลทเป็นตัวอย่างหนึ่งที่ใช้เตือนสติเรา โลทคือหลานชายของอับรามซึ่งร่วมเดินทางกับอับรามขณะที่เขาติดตามพระเจ้า แต่โลทกลับเลือกที่จะสร้างบ้านของเขาในเมืองชั่วร้าย น่าเศร้าที่เมืองโสโดมได้สร้างบ้านในตัวของโลทเช่นกัน โลทถูกดึงดูดด้วยความงามของเมือง และโลทยังคงอยู่ในเมืองนั้น แม้มันจะส่งผลกระทบต่อตัวเขาก็ตาม (ปฐมกาล 13:10; 19:1-38) แม้ว่าเขาจะ “ชอบธรรม” แต่ “จิตใจชอบธรรมของเขาระทมทุกข์” (1 โครินธ์ 10:13; 2 เปโตร 2:7-10) โลทเลือกที่จะย้ายไปที่นั่น อยู่ที่นั่น และยังคงอยู่ต่อไปแม้ว่าทูตสวรรค์จะเตือนแล้วก็ตาม โลทได้รับการช่วยกู้ให้รอดพ้นก็จริง แต่ก็แลกด้วยความสูญเสียมากมาย 11

แม้ว่าผู้เชื่อจะมีเสรีจากบาป แต่เราก็ยังสามารถติดกับดักหรือเข้าไปพัวพันกับบาปได้ แต่การติดกับดักที่ว่านี้เป็น ทางเลือก บาปไม่มีอำนาจที่จะทำให้ผู้เชื่อทำอะไรก็ได้ อย่างไรก็ตาม หากผู้เชื่อยอมแพ้ต่อการถูกทดลองใจอย่างต่อเนื่องและทำให้พระวิญญาณบริสุทธิ์เสียพระทัย เนื้อหนังของพวกเขาจะเข้มแข็งขึ้นและจิตใจของพวกเขาจะแข็งกระด้างลง

นี่คือสิ่งที่ไมค์กำลังเผชิญอยู่ เขาอะลุ้มอล่วยกับบาปอย่างตั้งใจ เจตนา และซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาดับพระวิญญาณและทำให้พระองค์เสียพระทัย เขาใส่เชื้อเพลิงและหล่อเลี้ยงเนื้อหนังของตน ในขณะที่ความรักต่อบาปของเขาอบอุ่นขึ้น ความรักที่เขามีต่อพระเยซูก็เยือกเย็นลง เมื่อพลังแห่งการเป็นขึ้นจากตายของพระวิญญาณเงียบลง ตัวตนที่ได้รับการปลดปล่อยของเขาก็ถูกละเลย และเนื้อหนังบาปของเขาก็ร้อนรุ่ม ไมค์รู้สึกตกเป็นทาส แม้ว่าเขาจะมีเสรีภาพแล้วก็ตาม ประตูคุกถูกเปิดทิ้งไว้ แต่เขาเลือกที่จะอยู่ในห้องขัง

ฮีบรู 12:1 เตือนผู้เชื่อให้ละทิ้ง “บาปที่เกาะแน่น” คำว่า เกาะแน่น (entangle) ถูกใช้กับนักมวยปล้ำในโคลีเซียมที่พันขาของคู่ต่อสู้เพื่อโค่นล้ม นอกจากนี้ยังสามารถแปลได้ว่า “รุมเร้า” “บาปที่รุมเร้า” คือจุดอ่อนเฉพาะตนซึ่งเรารู้สึกอ่อนไหวเป็นพิเศษจนยอมจำนนเมื่อถูกทดลองใจ แต่เมื่อเราเลือกที่จะยอมแพ้ เราก็ปล่อยให้มันเข้ามาเกาะแน่นในเรา

ฉะนั้น อย่าสบายใจกับบาปใดๆ เลย บาปเล็กๆ น้อยๆ เป็นเพียงบาปใหญ่ๆ ที่แฝงตัวเข้ามาเท่านั้น บาปใดๆ ที่ยังคงหลงเหลืออยู่จะพิสูจน์ได้ว่าเป็นมะเร็งที่แพร่กระจายไปยังจิตวิญญาณของคุณ บาปคือลัทธิล่าอาณานิคม มันอาจจะดูเชื่องช้าในตอนแรก แต่นี่เป็นส่วนหนึ่งของแผนการหลอกลวงของมัน

เพื่อนเอ๋ย อย่าสบายใจว่าคุณอาจเป็นคนบาปที่เลวร้ายกว่านี้ได้มากขนาดไหน ไม่มีบาปใดที่ปลอดภัย ไม่ว่าคุณจะมองเห็นว่าเป็นบาปเล็กน้อยเพียงใดก็ตาม นี่คือเหตุผลว่าทำไมคำเตือนของพระคัมภีร์ถึงผู้เชื่อจึงรุนแรงมาก ขอให้พิจารณาตัวอย่างเช่นเอเฟซัส 5:5-6 ที่ว่า: “ขอจงรู้ชัดถึงเรื่องนี้ว่า ทุกคนที่ล่วงประเวณีหรือที่ทำการโสโครกหรือที่ละโมบ (ซึ่งก็คือคนนับถือรูปเคารพ) จะไม่มีมรดกในแผ่นดินของพระคริสต์และพระเจ้า อย่าให้ใครล่อลวงท่านทั้งหลายด้วยคำพูดที่เหลวไหล เพราะสิ่งที่กล่าวมาทั้งหมดนี้ พระพิโรธของพระเจ้าจึงมาถึงพวกที่ไม่เชื่อฟัง”

คำเตือนดังกล่าวไม่ใช่กลยุทธ์ที่สร้างความกลัวอันไร้เหตุผล พระเจ้าให้คำเตือนที่แท้จริงเพื่อทำให้เราถ่อมใจ มีสติ กระตุ้นให้กลับใจ และทำให้เราติดสนิทกับพระเยซู จงใช้เวลาอ่านคำเตือนในพระคัมภีร์และขอพระเจ้าประทานการมีสติแก่คุณ 12

คุณไม่จำเป็นต้องทำบาปอีกต่อไป

หลายปีก่อนในฟลอริดา หญิงสูงอายุคนหนึ่งถูกรับตัวจากห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งและถูกนำไปไว้ในสถาบันจิตเวชในท้องถิ่น เธอเป็นที่รู้จักจากการคุ้ยขยะและกักตุนสิ่งที่พบเอาไว้ในรถและอพาร์ตเมนต์สองห้องนอนของเธอ นักสืบได้ค้นข้าวของของเธอเพื่อพยายามที่จะระบุตัวตนของเธอ สิ่งที่พวกเขาพบเห็นนั้นน่าตกใจ 

ตามที่สมุดธนาคาร หุ้นหลักทรัพย์ สิทธิในการขุดเจาะน้ำมันและการถือครองที่ดินที่กระจัดกระจายไปทั่วห้องของเธอ พวกเขาค้นพบว่าเธอเป็นทายาทของมรดกมูลค่าหลายล้านดอลลาร์ น่าเศร้าที่เธอมีชีวิตอยู่อย่างยากจนมานานหลายปี แม้ว่าจะมีเงินมากเกินกว่าที่เธอต้องการก็ตาม 13

ผู้เชื่อหลายคนดำเนินชีวิตเหมือนผู้หญิงคนนี้ เรามีพระ grace อันมั่งคั่งจากพระเจ้า แต่เรากลับไม่เคยอ้างสิทธิ์ในสิ่งนี้เลย มันยังไม่สายเกินไปที่จะเปลี่ยนแปลง

ในทำนองเดียวกัน พวกท่านจงถือว่าท่านได้ตายต่อบาป และมีชีวิตสนิทกับพระเจ้าโดยพระเยซูคริสต์ เพราะฉะนั้นอย่าให้บาปครอบงำกายที่ต้องตายของท่าน ซึ่งทำให้ต้องเชื่อฟังตัณหาของกายนั้น อย่ายกอวัยวะของท่านให้แก่บาป ให้เป็นเครื่องใช้ในการอธรรม แต่จงถวายตัวของท่านแด่พระเจ้า เหมือนคนที่เป็นขึ้นมาจากตายแล้ว และจงให้อวัยวะเป็นเครื่องใช้ในการชอบธรรมถวายแด่พระเจ้า (โรม 6:11-13)

เราจะสรุปบทนี้โดยการร่างสามบทเรียนจากพระคัมภีร์ตอนนี้:

1. ใคร่ครวญความจริง

การ “ถือว่า” หรือ “คำนึง” ว่าเราตายต่อบาปแล้วและมีชีวิตอยู่เพื่อพระเจ้า เป็นคำสั่งแรกที่เราพบในพระธรรมโรม (โรม 6:11) การ “ถือว่า หรือ คำนึง” หมายถึงการเก็บบันทึกบางสิ่งไว้เพื่อจุดประสงค์ในการกระทำในภายหลัง 14 ในพระธรรมโรม 6:1-10 พระเจ้าทรงบอกเราสี่ครั้งให้รู้และเชื่อความจริงบางอย่าง ตรงนี้เองที่เราได้รับคำสั่งให้เชื่อความจริงเหล่านั้นอย่างต่อเนื่อง ดังหญิงที่แต่งงานแล้วสามารถมองดูแหวนของเธอและถือว่าตัวเองไม่อาจไปออกเดทกับใครอื่นได้อีก เราจึงมองไปที่พระคริสต์และถือว่าตัวเราไม่ใช่ของบาปอีกต่อไป 

คนอิสราเอลในอดีตกาลได้รับพระบัญชาให้บรรจุพระวจนะของพระเจ้าไว้ในใจและผูกพระวจนะไว้ที่มือ คาดติดไว้ระหว่างดวงตาทั้งสอง และติดไว้บนประตู เพื่อว่าทุกที่ซึ่งพวกเขาไป พวกเขาจะพิจารณาพระวจนะของพระองค์ (เฉลยธรรมบัญญัติ 15) 9-6:1 ในทำนองเดียวกัน การ “คำนึง หรือ ใคร่ครวญ” ของเราควรเป็นความคิดที่ต่อเนื่องแบบนาทีต่อนาทีในการตายต่อบาปและมีชีวิตอยู่เพื่อพระเจ้า 16 ดังนั้น จงเริ่มต้นวันเวลาของคุณโดยการใคร่ครวญถึงพระเมตตาใหม่ของพระเจ้า (เพลงคร่ำครวญ 26-3:20) เมื่อตัณหาร้องขอให้มาพบกัน ลองใคร่ครวญว่า “ข้าพเจ้าถูกตรึงไว้กับพระคริสต์แล้ว” (กาลาเทีย 2:20) เมื่อบาปทางเพศสัญญาว่าจะทำให้พึงพอใจ จงใคร่ครวญว่า “ความชอบธรรมของพระคริสต์เท่านั้นที่จะทำให้ฉันอิ่ม” (มัทธิว 5:6) เมื่อสถานการณ์แห่งการทดลองใจรออยู่ข้างหน้า จงใคร่ครวญว่า “ฉันจะไม่จัดเตรียมอะไรไว้เพื่อสนองตัณหาเนื้อหนังของตัวเอง” (โรม 13:14)

2. ห้ามมิให้บาปครอบครอง

บาปต้องการที่จะยึดอำนาจเหนือคุณกลับคืนมา แต่พระคัมภีร์นั้นชัดเจน: “เหตุฉะนั้นอย่าให้บาปครอบครองกายที่ต้องตายของท่าน ซึ่งทำให้ท่านต้องยอมทำตามความปรารถนาชั่วของกายนั้น” (โรม 6:12 ฉบับอมตธรรมฯ) บาปต้องการให้ร่างกายของคุณรับการเติมเต็มจากตัณหา ให้ดวงตาของคุณจ้องมองความวิปริต ให้มือของคุณเอื้อมไปคว้าสิ่งที่ไม่ใช่ของคุณ ให้ใจของคุณเป็นสนามเด็กเล่นสำหรับจินตนาการต้องห้ามของมัน

เมื่อบาปเรียกหา คุณจะตอบสนองอย่างไร? คุณจะต้องตอบสนองว่า “ไม่! เจ้าได้ตายไปจากเราแล้ว เราได้ตายไปจากเจ้าแล้ว เราเป็นหนึ่งเดียวกับพระคริสต์แล้ว เราไม่ใช่ทาสของเจ้าอีกต่อไป” ลองนึกภาพอดีตนายจ้างโทรหาคุณในเช้าวันเสาร์หน้าและพูดว่า “เราต้องการให้คุณเข้ามา ชงกาแฟ ถ่ายเอกสาร และส่งพัสดุสองสามชิ้น” คุณจะพูดว่า “ไม่ครับ/ค่ะ ฉันไม่ได้ทำงานให้คุณอีกแล้ว”

เมื่อบาปพูดว่า “คุณสมควรได้พัก เพลิดเพลินไปกับความตื่นเต้นของการค้นหาทางอินเทอร์เน็ต” คุณพูดว่า “ไม่! เจ้าได้ตายจากเราไปแล้ว เราเป็นหนึ่งเดียวกับพระคริสต์ผู้ทรงสัญญาว่าจะประทานความพึงพอใจ” เมื่อบาปพูดว่า “คุณช่างเป็นคนหวงตัวเหลือเกิน จนไม่ยอมยกกายให้กับแฟนหนุ่ม (หรือแฟนสาว) ของคุณ” คุณพูดว่า “ไม่! ร่างกายของฉันเป็นของพระเจ้า เป็นเครื่องบูชาที่มีชีวิต พระเยซู โปรดช่วยข้าพระองค์ด้วย!” 

คุณไม่จำเป็นต้องทำสิ่งที่คุณเคยทำ เพราะคุณไม่ใช่คนที่คุณเคยเป็น

3. ถวายร่างกายของคุณแด่พระเจ้า

แม้ว่าร่างกายของคุณจะได้รับผลกระทบจากการล้มลงในบาป แต่ร่างกายนั้นก็ไม่ได้เป็นสิ่งชั่วร้าย กายเป็น “เครื่องมือ” ที่เป็นกลางซึ่งคุณเลือกจะ “ยก” ให้แก่บาปเพื่อทำตามจุดประสงค์ของมัน หรือให้แด่พระเจ้าเพื่อให้พระองค์พอพระทัย (โรม 6:13) คำว่า ยก หมายถึง “นำถวาย อุทิศ และจัดเตรียม” ซึ่งเป็นคำเดียวกันที่ใช้ในโรม 12:1 ที่ว่า “[จง]ถวาย [ร่างกาย] ของท่าน.. เพื่อเป็นเครื่องบูชาอันบริสุทธิ์ที่มีชีวิต.. [แด่พระเจ้า ซึ่งเป็นการนมัสการโดยวิญญาณจิตของท่าน”

การถวายร่างกายของคุณแด่พระเจ้าไม่เพียงแต่เป็นการนมัสการเท่านั้น แต่ยังเป็นหน้าที่ที่ทำให้เกิดความชื่นชมยินดีอีกด้วย เปาโลอธิบายว่า “ท่านรู้แล้วไม่ใช่หรือว่า ร่างกายของพวกท่านเป็นวิหารของพระวิญญาณบริสุทธิ์ผู้สถิตในท่าน ผู้ซึ่งพวกท่านได้รับจากพระเจ้า?… ท่านทั้งหลายไม่ใช่เจ้าของตัวท่านเอง เพราะว่าพระเจ้าทรงซื้อท่านไว้แล้วด้วยราคาสูง ฉะนั้น จงถวายพระเกียรติแด่พระเจ้าด้วยร่างกายของพวกท่านเถิด” (1 โครินธ์ 6:19-20)

พระเยซูทรงหลั่งพระโลหิตเพื่อซื้อร่างกายของคุณให้เป็นวิหารหลังหนึ่ง และพระวิญญาณของพระองค์ให้อำนาจแก่คุณในการยกร่างกายของคุณแด่พระเจ้า คุณไม่จำเป็นต้องละสายตาจากการแสดงที่ชั่วร้ายนั้น คุณไม่จำเป็นต้องใช้นิ้วของคุณเพื่อคลิกลิงก์นั้น คุณไม่จำเป็นต้องรวมร่างกายของคุณเข้าด้วยกันในความสัมพันธ์ที่เป็นบาปนั้น แม้บาปจะพูดว่า “เจ้าควรทำ เจ้าต้องทำ เจ้าจะทำ” แต่พระเยซูทรงยืนยันว่าตัวเก่าของคุณถูกตรึงไว้กับพระองค์และนอนตายอยู่ในหลุมศพ บาปจะพูดว่า “เราจะให้ความสุขแก่เจ้ามากมาย” แต่พระเยซูทรงประกาศว่าความชื่นชมยินดีและความสุขพอใจที่แท้จริงเกิดจากการเชื่อฟังพระองค์ (ยอห์น 15:1-11)

จงมองไปที่พระเยซู จงใคร่ครวญว่าพระเจ้าทรงสร้างคุณให้เป็นเช่นไร จงอย่าให้บาปครอบงำคุณ และยกตัวคุณให้เป็นเครื่องบูชาแห่งการนมัสการ คุณมีเสรีภาพที่จะทำเช่นนี้ได้ จำไว้ว่า คุณไม่จำเป็นต้องทำสิ่งที่คุณเคยทำ เพราะคุณไม่ใช่คนที่คุณเคยเป็น

คำถามเพื่อการเรียนรู้

1. พระคัมภีร์ช่วยให้คุณรู้และพิจารณาตัวตนของคุณในพระคริสต์ได้อย่างไร?
2. คุณเชื่อว่าพระเจ้าสามารถช่วยให้คุณดำเนินชีวิตในความบริสุทธิ์ได้หรือไม่? อะไรล่อลวงให้คุณเกิดความสงสัย?
3. คุณเข้าใจความแตกต่างระหว่างการเป็นคนดีพร้อม (ซึ่งเราทำไม่ได้) กับการเดินในการเชื่อฟังโดยพระวิญญาณอย่างไร? เหตุใดการทำความเข้าใจความแตกต่างนี้จึงมีความจำเป็น?
4. คุณเห็นความก้าวหน้าใดบ้างในการแสวงหาความบริสุทธิ์ทางเพศ? คุณเติบโตอย่างไร? คุณเห็นหลักฐานอะไรถึงพระคุณของพระเจ้าในชีวิตของคุณ?