บทที่ 12: โอบกอดพระบัลลังก์

พระที่นั่งทองคำของกษัตริย์สยามอยู่เหนือระดับสายตาสุดปลายห้องโถง หน้าต่างสูงตระหง่านเปิดรับแสงแดดซึ่งสาดส่องลงมายังเหล่าทหารรักษา พระองค์ที่ยืนให้การอารักขา หน้าพระที่นั่งมีเหล่าผู้สูงศักดิ์ที่มาเข้าเฝ้า ต่างคุกเข่าถวายบังคม เหล่าข้ารับใช้หมอบกราบทั่วห้องโถงใหญ่ ข้อศอก ของพวกเขาปิดหน้าเพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขาจะไม่มองดูกษัตริย์โดยไม่ได้รับ อนุญาต

ความเงียบถูกขัดจังหวะ เมื่อประตูเปิดออกพอให้เด็กหญิงอายุเพิ่งจะ เจ็ดขวบเดินผ่านไปได้ ใบหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใสของเธอมองไปทางพระที่นั่ง ขณะที่เท้าเล็กๆ ของเธอเดินกระตุ๊กกระดึกผ่านห้องโถง เธอเดินไปมาระหว่าง บรรดาข้ารับใช้ที่ก้มกราบอยู่ บางครั้งก็ลูบศีรษะพวกเขาอย่างเริงร่า และ ดันตัวเองเดินผ่านผู้มาเยือน

สีหน้าของกษัตริย์เปลี่ยนจากเคร่งขรึมและสง่างามเป็นอบอุ่นและ ดูเป็นมิตร เท้าเปล่าของเธอกระโจนขึ้นบันไดกำมะหยี่จนกระทั่งเธอกระโจน ตัวเองเข้าไปในอ้อมแขนของพระบิดาที่รอคอยอยู่ ขณะที่เธอกระซิบ พระองค์ ก็พยักหน้ารับทุกคำพูด จากนั้นก็ทรงลุกขึ้นยืนและอุ้มเธอออกไปเพื่อดูแลเธอ

ฉากนี้มาจากภาพยนต์เรื่อง แอนนาแอนด์เดอะคิง (Anna and the King: 1999) เป็นภาพสะท้อนลางๆ ของสิทธิพิเศษที่เรามี in พระคริสต์ กษัตริย์ผู้ทรงเกียรติทรงจัดเตรียมหนทางให้เราเรียกพระเจ้าพระบิดาว่าพระบิดา ของเรา เราได้รับเชิญให้เข้ามาใกล้โดยทางพระบุตรด้วยความมั่นใจ พระบิดา ของเราได้ยินว่า “ขอให้เราเข้ามาถึงพระที่นั่งแห่งพระคุณด้วยความกล้า เพื่อเรา จะได้รับพระเมตตา และจะพบพระคุณที่ช่วยเรา in ยามต้องการ” (ฮีบรู 4:16)

เราได้รับเชิญในพระคริสต์ให้ผูกพันด้วยความเคารพในห้องพระบัลลังก์ ของพระเจ้า โดยเดินผ่านเครูบที่คลุมหน้าทั้งกลางวันและกลางคืนอย่าง กล้าหาญที่ร้องว่า “บริสุทธิ์ บริสุทธิ์ บริสุทธิ์” (อิสยาห์ 6:3; วิวรณ์ 4:8) เราได้รับเชิญให้ขึ้นไปยังบันไดของผู้ซึ่งเจริญด้วยวัยวุฒิด้วยพระหัตถ์ที่ เหยียดออกต้อนรับเราโดยไม่ต้องกราบทูลล่วงหน้า

ความกล้าหาญของเราหาใช่การไร้มารยาท แต่เป็นการแสดงความ ยำเกรงด้วยความมั่นใจ เพราะเราเข้าใกล้พระบัลลังก์ของพระบิดาโดยสวม ความชอบธรรมของพระเยซู การเข้าถึงพระบัลลังก์อย่างไม่มีข้อจำกัดถือ เป็นสิทธิพิเศษของบรรดาลูกๆ ที่ถูกซื้อด้วยพระโลหิต

พละกำลังจากพระคุณ

เราต้องการกำลังเพื่อต่อสู้กับบาป แค่ไม่ใช่รูปแบบที่เราแสวงหาตามปกติ หลังจากมาเป็นคริสเตียนได้ไม่นาน ผมได้เป็นส่วนหนึ่งของ “ชมรมความ บริสุทธิ์” แต่ละสัปดาห์เราจะสับเปลี่ยนที่นั่งรอบไหใส่ธนบัตร เราคุยกันว่า สัปดาห์ของเราผ่านไปอย่างไร ไม่ว่าจะเป็นการอวดอ้างความสำเร็จหรือ สารภาพการประนีประนอม หากเราประนีประนอม เราก็เดินอย่างอับอาย เพื่อวางเงินค่าสำนึกบาปใน “หม้อแห่งการออกนอกลู่นอกทาง” เราลองใช้ ทุกกลยุทธ์เท่าที่จะจินตนาการได้เพื่อต่อสู้กับบาป พลังใจ เสียเงินค่าปรับ การออกกำลังกายเกินเหตุ อาบน้ำเย็น เพิ่มไฟเบอร์ และการทุบเตือนกัน และกันหลังจากล้มเหลว แต่ทั้งหมดนี้ก็ไม่เกิดประโยชน์

ความบริสุทธิ์ซึ่งพระเยซูทรงเรียกเราให้มีไม่สามารถถูกสร้างประดิษฐ์ เองได้ ความละอาย การลงโทษตัวเอง และความหยิ่งผยองนั้นไร้อำนาจที่จะ เปลี่ยนแปลงเราให้ดีได้อย่างแท้จริง ข่าวประเสริฐเท่านั้นที่มีฤทธิ์อำนาจใน การเปลี่ยนแปลงจิตใจมนุษย์ (โรม 1:16-17) แม้ว่าเราอาจยืนยันความจริงนี้

ในทางทฤษฎี แต่เรากลับกัดเซาะข่าวประเสริฐที่เราประกาศเมื่อเราส่งเสริม วัฒนธรรมที่ยึดตามการกระทำภายนอกเป็นหลัก ตัวคัดกรองทางอินเทอร์เน็ต กลุ่มที่รับผิดชอบร่วมกัน และขอบเขตที่กำหนดด้วยตนเองนั้นไม่สอดคล้อง กับฤทธิ์อำนาจของข่าวประเสริฐ อันที่จริง กฎเกณฑ์ที่ปราศจากพระคุณ ทำให้เกิดความหยิ่งผยองในการพึ่งพาตนเองซึ่งทำให้ใจแข็งกระด้าง ดังนั้น จึง “เป็นการดีที่จะให้ใจเข้มแข็งโดยพระคุณ” (ฮีบรู 13:9)

เราต้องการพระคุณอย่างต่อเนื่อง และพระเยซูทรงพร้อมเสมอที่จะ จัดเตรียมพระคุณนั้น แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างเราลืมว่า พละกำลังนั้นมาจาก ไหน สมาชิกคริสตจักรคนหนึ่งเคยถามศิษยาภิบาลของตนว่า “ทำไมคุณ ถึงเทศนาข่าวประเสริฐแก่เราสัปดาห์แล้วสัปดาห์เล่า?” ศิษยาภิบาลคนนี้ จึงตอบว่า “ก็เพราะว่าคุณลืมข่าวประเสริฐสัปดาห์แล้วสัปดาห์เล่ายังไงล่ะ” 1

การตระหนักถึงความอ่อนแอนั้นเป็นของประทานแห่งพระเมตตา เพราะมันล็อกสายตาของเราไปที่พระเจ้าเพื่อขอความช่วยเหลือ คุณเคย สงสัยบ้างไหมว่า ทำไมพระองค์ถึงยอมให้คุณยังคงต่อสู้กับบาปอยู่? ก็เพราะ มีเพียงคนที่รู้ว่าตัวเองป่วยเท่านั้นจึงจะรู้ว่าตนเองต้องการหมอ มีเพียงคนที่ ตระหนักถึงความยากจนเท่านั้นจึงจะรู้สึกว่าตนต้องการผู้อุปถัมภ์ใจกว้างขวาง หากพระเจ้าทรงขจัดการต่อสู้กับตัณหา ความโกรธ หรือความวิตกกังวล ของคุณออกไปแล้ว พระองค์จะทรงได้ยินคำอธิษฐานจากคุณอีกหรือไม่? 2 การต่อสู้กับบาปของคุณควรปลูกฝังการพึ่งพาพระเจ้าอย่างใกล้ชิดมากขึ้น

ต่อสู้มุ่งหน้าสู่พระเยซู

การเป็นอิสระจากบาปเป็นความทะเยอทะยานในทางของพระเจ้า การเติบโต ในความบริสุทธิ์เป็นไปได้จริง แต่เราต้องอดทน การชำระให้บริสุทธิ์ต้อง อาศัยเวลา ไม่มีการเป็นผู้ใหญ่ในชีวิตคริสเตียนแบบเร่งรัด นี่เป็นกระบวน การที่ใช้เวลา ไม่มีสวิตช์ปิดการเย้ายวนของบาป แต่มันจะตายลงอย่างช้าๆ

พระเจ้าไม่ได้ประทานทางลัดให้อิสราเอลไปยังดินแดนแห่งพระสัญญา พระองค์ทรงนำพวกเขาไปยังเส้นทางที่ช้า เป็นเส้นทางที่เปิดเผย แก้ไข และ หล่อหลอมพวกเขา พระองค์ทรงทำกิจในลักษณะเดียวกันกับเราในปัจจุบัน

ด้วยเหตุนี้เอง เมื่อเราสะดุด เราจะต้องรู้ว่าต้องทำอย่างไร อัครทูตยอห์น ช่วยให้เราเข้าใจเรื่องนี้ได้ดี “ลูกของข้าพเจ้าเอ๋ย ข้าพเจ้าเขียนข้อความเหล่า นี้ ถึงท่านทั้งหลายเพื่อท่านจะได้ไม่ทำบาป และถ้าใครทำบาป เราก็มีผู้ช่วย ทูลขอพระบิดาเพื่อเรา คือพระเยซูคริสต์ผู้ทรงเที่ยงธรรมนั้น” (1 ยอห์น 2:1)

ยอห์นมีความปรารถนาเช่นเดียวกับเราที่จะเห็นความชั่วร้ายถูกกำจัด ให้สิ้นซาก แต่เขาก็เป็นผู้ยอมรับความจริงเช่นกัน เมื่อเราทำบาป เราจะต้อง ไม่ตกลงไปในหลุมแห่งความสิ้นหวังหรือหลบอยู่ในเงาแห่งความขลาดกลัว แต่เราต้องมองไปที่พระเยซู

คำว่า ผู้ช่วยทูลขอ หมายถึง “ผู้ช่วย” หรือ “ผู้ทูลขอวิงวอน” คำนี้เป็น คำ เดียวกับที่พระเยซูทรงใช้เพื่ออธิบายพันธกิจของพระวิญญาณบริสุทธิ์ คำนี้สื่อถึงผู้ที่อยู่เคียงข้างคนอ่อนแอกว่า เพื่อให้ความช่วยเหลือในยามจำเป็น กับผู้นั้น 3 ในฐานะพระผู้ช่วยที่เป็นขึ้นจากตายของเรา พระเยซูทรงยืนช่วย เราเมื่อเราล้มลง พระองค์คือผู้ชอบธรรมที่ทรงรักและพันแผลที่เกิดขึ้น ระหว่างการพเนจรอันไม่ชอบธรรม (สดุดี 147:3)

ใช่แล้ว เราควรจะเห็นและเป็นทุกข์เพราะบาป ใช่แล้ว เราควรคร่ำครวญ ถึงวิธีที่เราแลกความพึงพอใจที่ทะยานขึ้นสูงกับตัณหาอันเห็นแก่ตัว แต่ความ โศกเศร้าฝ่ายจิตวิญญาณของเราไม่ควรฉุดเราให้จมอยู่ในความอับอาย- มันควรทำให้เราเงยหน้าขึ้นมา

เมื่อบาปจู่โจม จงจับตามองไปที่พระคริสต์ มหาปุโรหิตผู้เปี่ยมด้วย พระเมตตาของคุณ 4

เพราะฉะนั้น เมื่อเรามีมหาปุโรหิตยิ่งใหญ่ผู้เสด็จผ่านฟ้าสวรรค์แล้ว คือพระเยซูพระบุตรของพระเจ้า ขอให้เรายึดมั่นในหลักความเชื่อ ที่ประกาศรับไว้ เพราะว่าเราไม่ได้มีมหาปุโรหิตที่ไม่สามารถจะเห็นใจ ในความอ่อนแอของเรา แต่ทรงเคยถูกทดลองใจเหมือนเราทุกอย่าง ถึงกระนั้นพระองค์ก็ยังปราศจากบาป ฉะนั้นขอให้เราเข้ามาถึง พระที่นั่งแห่งพระคุณด้วยความกล้า เพื่อเราจะได้รับพระเมตตา และจะพบพระคุณที่ช่วยเราในยามต้องการ (ฮีบรู 4:14-16)

จงไปหาพระองค์อย่างรวดเร็ว อย่างต่อเนื่อง และอย่างกล้าหาญ และ อย่าทำเพียงลำพัง

จงรีบไปหาพระเยซู อย่าปล่อยให้บาปมีช่วงเวลาแห่งความรุ่งโรจน์อีก โยนบาปทิ้งไปและหนีไปหาองค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งความรัก

จงไปหาพระเยซูอย่างต่อเนื่อง คำว่า “จงเข้ามาใกล้” เป็นการเชื้อเชิญที่ เปิดรับอยู่ 5 การต้อนรับคุณจะไม่มีวันหมดอายุ คุณไม่อาจทำให้ความอดทน ของพระองค์หมดลง จงเข้ามาเถิด พระบัลลังก์ของพระองค์เปิดกว้างให้คุณแล้ว

จงไปหาพระเยซูอย่างกล้าหาญ นี่ไม่ใช่การเข้ามาหาองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ อย่างกล้าหาญเมื่อถูกเรียกตัว เราจะไม่มีสิทธิ์เลย หากเราไม่มีพระคริสต์ แต่ ในพระองค์นั้นเรามีเสรีภาพดั่งลูกที่จะเข้าหาอ้อมแขนของพ่อ จงอย่าลังเล เพราะรู้สึกว่าคุณไม่คู่ควร พระเยซูไม่ได้มาเพื่อเรียกคนชอบธรรม แต่มาเพื่อ เรียกคนบาป

จงไปหาพระเยซูด้วยกัน ผู้เขียนพระธรรมฮีบรูกล่าวว่า “ขอให้เรา” เข้ามาใกล้ เราไม่ได้ถูกเชิญเพียงลำพัง แน่นอนว่าเราอาจมาหาพระเยซู ด้วยตัวเราเอง แต่พระเจ้าทรงประสงค์ให้เรามาพร้อมกับคนอื่นด้วย อย่า ปล่อยให้ความอับอายมาขัดขวางพระพรที่ผู้อื่นจะได้รับจากการช่วยให้คุณ เห็นพระคริสต์ พวกเขาจะได้เห็นพระพักตร์ของพระองค์และจะได้รับความ เมตตาด้วยเช่นกัน

บ่อยครั้ง เราถูกล่อลวงให้จ้องมองไปที่บาปและการถูกทดลองใจของเรา แต่ถ้าคุณยิ่งคิดถึงตัวเองและบาปของตน รวมถึงหนทางที่จะหลีกเลี่ยงบาป อยู่เสมอ คุณก็จะยิ่งมีแนวโน้มที่จะถอยกลับไป ทำไมน่ะหรือ? ก็เพราะใจ ของคุณมุ่งไปที่บาปของคุณ

แต่หากคุณจับตามองไปที่พระเยซูอย่างต่อเนื่อง และคุณคิดถึงบาปของ คุณเป็นเพียงแค่สิ่งที่ช่วยชี้คุณไปที่พระเยซู คุณจะค่อยๆ เริ่มคิดถึงบาป ของคุณน้อยลง ทำไมน่ะหรือ? ก็เพราะใจของคุณตั้งมั่นอยู่ที่พระผู้ช่วย ให้รอดของคุณ

บาปเรียกให้คุณมองไปข้างใน แต่พระเจ้าทรงเรียกให้คุณมองขึ้นไปที่ พระคริสต์ โรเบิร์ต เมอร์เรย์ เอ็มเชนี (Robert Murray M’Cheyne) ศิษยาภิบาลชาวสก็อตแลนด์ผู้ล่วงลับไปแล้วได้ให้คำแนะนำอันล้ำค่าในจดหมายแก่ผู้เชื่อ ที่กำลังต่อสู้ดิ้นรนว่า

คุณถูกงูใหญ่กัดไปแล้ว พิษของบาปนั้นแพร่กระจายไปทั่วหัวใจ ของคุณ…สำหรับการเยียวยาก็คือ จงมองไปที่พระคริสต์ เพราะ พระบุตรผู้ทรงพระสิริของพระเจ้าทรงรักดวงวิญญาณที่หลงหาย อย่างมาก จนยอมรับสภาพกายมนุษย์และตายเพื่อเรา-ทรงแบก คำแช่งสาปของเราไว้.. จงอย่าใช้เวลามากเกินไปในการศึกษา หัวใจของตัวเองเท่ากับการศึกษาพระทัยของพระคริสต์ เมื่อมองดู ตัวคุณเองหนึ่งครั้ง จงมองดูที่พระคริสต์สิบครั้ง! 6

การมองไปที่พระคริสต์ช่วยให้คุณมองเห็น:

1. ความชอบธรรมของพระองค์ ไม่ใช่การกบฏของคุณ
2. ความสัตย์ซื่อของพระองค์ ไม่ใช่ความล้มเหลวของคุณ
3. ความงดงามของพระองค์ ไม่ใช่ภาระหนักของคุณ
4. ความรักของพระองค์ ไม่ใช่ความเชื่องซึมของคุณ
5. พระสิริของพระองค์ ไม่ใช่ความโศกเศร้าของคุณ
6. ความเมตตาของพระองค์ ไม่ใช่ความทุกข์ยากของคุณ
7. ชัยชนะของพระองค์ ไม่ใช่การกล่าวโทษของคุณ
8. การเสียสละของพระองค์ ไม่ใช่บาปของคุณ
9. การสิ้นพระชนม์ของพระองค์ ปัดป้องความพินาศของคุณ
10. การเป็นขึ้นจากตายของพระองค์ ยืนยันการเป็นขึ้นจากตายของคุณ

สมบัติของเราในปัจจุบันก็คือ เรายืนอยู่ในความชอบธรรมของพระคริสต์ ความหวังในอนาคตของเราก็คือ ในไม่ช้า เราจะถูกพาไปยังดินแดนที่ไม่มี บาปอีกต่อไป และเราจะเป็นเหมือนกับพระคริสต์

ช่วยให้รอดเพื่อจะไม่ทำบาปอีก

ในวันที่จะมาถึงนั้น เราจะถูกนำเข้าไปสู่โลกที่ดีกว่า ที่นั่นจะเป็นดินแดนใหม่ ซึ่งสวรรค์และโลกรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน” 7 ในสถานที่แห่งนี้พระประสงค์ของ พระเจ้าจะถึงจุดสูงสุด และคริสตจักรที่พระองค์ทรงไถ่ด้วยพระโลหิตของ พระองค์จะถูกช่วยให้รอดเพื่อจะไม่ทำบาปอีกต่อไป (กิจการ 20:28) 8

อัครทูตยอห์นอธิบายว่า “ท่านที่รักทั้งหลาย เดี๋ยวนี้เราเป็นลูกของพระเจ้า และเราจะเป็นอย่างไรต่อไปข้างหน้านั้นเรายังไม่รู้ แต่เรารู้ว่าในเวลาที่ พระองค์จะเสด็จมาปรากฏนั้น เราจะเป็นเหมือนอย่างพระองค์ เพราะว่าเรา จะเห็นพระองค์อย่างที่พระองค์ทรงเป็นอยู่นั้น และทุกคนที่มีความหวัง อย่างนี้ในพระองค์ ก็ชำระตนให้บริสุทธิ์เหมือนที่พระองค์ทรงบริสุทธิ์” (1 ยอห์น 3:2-3)

คำจารึกที่อยู่ในปฏิทินขององค์ผู้ทรงฤทธานุภาพคือวันยิ่งใหญ่ที่พระองค์ จะส่งพระบุตรเพื่อมารับเจ้าสาวของพระองค์ (มาระโก 13:32; วิวรณ์ 21:2) การที่พระองค์ทรงรอคอยเราและเรารอคอยพระองค์นั้นจะทำให้มีการ รวมตัวกันอย่างรุ่งโรจน์ ซึ่งจะทำให้เหล่าทูตสวรรค์ประหลาดใจและสิ่งมี ชีวิตทุกชนิดร้องว่า “พระเมษโปดกทรงคู่ควร!”

ผู้เผยพระวจนะอิสยาห์เล่าเสี้ยววินาทีของเหตุการณ์นี้ให้เราฟังว่า

บนภูเขานี้ พระยาห์เวห์จอมทัพจะทรงจัดเลี้ยงชนทุกชาติ 

คืองานเลี้ยงด้วยของอ้วนพี และด้วยเหล้าองุ่นที่ตกตะกอนแล้ว 

ด้วยของอ้วนพีมีไขกระดูก และด้วยเหล้าองุ่นตกตะกอนที่กรองแล้ว… 

พระองค์จะทรงกลืนความตายเสียเป็นนิตย์ 

แล้วพระยาห์เวห์ องค์เจ้านายจะทรงเช็ดน้ำตาจากทุกใบหน้า 

และจะทรงเอาการลบหลู่แห่งชนชาติของพระองค์ไปจากทั้งแผ่นดินโลก 

เพราะพระยาห์เวห์ได้ตรัสแล้ว 

และในวันนั้น เขาจะกล่าวกันว่า

“ดูสิ นี่คือพระเจ้าของเรา เรารอคอยพระองค์ เพื่อพระองค์จะ ทรงช่วยเราให้รอด 

นี่คือพระยาห์เวห์ เรารอคอยพระองค์ 

ให้เรายินดีและเปรมปรีดิ์ในความรอดจากพระองค์” (อิสยาห์ 25:6-9)

ภาษาของมนุษย์ไม่อาจบรรยายโลกที่เต็มไปด้วยพระสิรินี้ได้ การรอคอย จะถูกความอัศจรรย์ใจไล่ตามทัน ความเชื่อจะยอมจำนนต่อการมองเห็น ความไร้ผลจะถูกบดบังด้วยความงดงาม ความโศกเศร้าจะถูกกลืนหายไป ด้วยการเฉลิมฉลอง ความอับอายจะถูกประหาร ความเสียใจจะถูกนำออกไป ความสงสัยจะมลายสิ้น ความกลัวจะถูกลืม

เราจะเพลิดเพลินกับโลกใหม่นี้ด้วยร่างกายที่แปรเปลี่ยนเป็นกายอันทรง สง่าราศี (1 โครินธ์ 15:35-58) การทดลองใจที่เคยกระซิบข้างหูคุณจะ เงียบลง ความปรารถนาจะไม่สูญสิ้นไป แต่มันจะพบกับความชื่นชมยินดี ของพระเจ้าอย่างลึกซึ้งตลอดไปเท่านั้น

พี่น้องทั้งหลาย นี่คือเหตุผลที่เราร้องเพลงว่า

ในวันนั้นเมื่อบาปมลายไป ข้าจะเห็นหน้าพระผู้ไถ่; 

พันอยู่ในผ้าลินินโลหิต ข้าจะร้องพระคุณยิ่งใหญ่ 

พระเจ้าข้ามาเถิดอย่างช้าไป มารับข้าไปยังสวรรค์ 

ที่นั่นข้ามีชีวิตนิรันดร์ สรรเสริญพระเจ้ายิ่งใหญ่ 9

การดำเนินชีวิตอันบริสุทธิ์ในปัจจุบันนั้นได้รับกำลังจากความหวังอันบริสุทธิ์ ในอนาคตของเรา ในระหว่างนี้ ขอให้เรามามุ่งมั่นกับสองสิ่งนี้ด้วยกัน

1. ปลูกฝังความปรารถนาสวรรค์

พระเยซูตรัสว่า “ทรัพย์สมบัติของท่านอยู่ที่ไหน ใจของท่านก็อยู่ที่นั่นด้วย” (มัทธิว 6:21) ความสนใจของคุณจะเป็นตัวกำหนดความรักของคุณ ดังนั้น จงระวังที่จะไม่ “รักโลกหรือสิ่งของในโลก” เพราะมันกำลังจะ “ผ่านพ้นไป” (1 ยอห์น 2:15-17) แต่จงใคร่ครวญถึงพระเยซูผู้ทรงรอคอยคุณอยู่ในสวรรค์ และวิงวอนต่อพระเจ้าให้ช่วยคุณเห็นคุณค่าของพระองค์เหนือสิ่งอื่นใด

พระธรรมวิวรณ์สัญญาว่าจะอวยพรแก่ผู้ที่อ่านและดำเนินตามถ้อยคำ ในนั้น พระพรนี้มีสองเท่า นั่นคือเราเห็นพระสิริของพระคริสต์ซึ่งทำให้ใจ ของเราอบอุ่น และเราเห็นความโง่เขลาของบาปซึ่ง เตือนใจ เรา

จงเติมเต็มความคิดของคุณด้วยความมั่นใจว่าเราจะเป็นเหมือนพระเยซู ตลอดไป จงปล่อยให้จินตนาการของคุณเดินทางไปถึงวันนั้น จงดมกลิ่น ผลไม้แห่งชีวิต ลิ้มรสงานเลี้ยงที่เหล้าองุ่นนำมาซึ่งความชื่นชมยินดีอัน ไม่รู้จบสิ้น จงให้บทเพลงของเหล่าทูตสวรรค์และผู้ที่ได้รับการไถ่กลบเสียง เพลงแห่งบาป 10

ขอให้พิจารณาบ้านของหญิงล่วงประเวณีที่ไม่อาจเติมเต็มคุณได้เมื่อ เปรียบเทียบกับสถานที่ซึ่งพระเยซูทรงเตรียมไว้สำหรับเรา จงหลีกหนีจาก ความสุขจอมปลอมที่ส่งผลให้คนจำนวนมากตกอยู่ในความพินาศชั่วนิรันดร์ และจงเพลิดเพลินไปกับความสุขปีติยินดีที่ทรงสัญญาไว้ในเมืองบรม สุขเกษมของพระเจ้า จงดูชื่อของคุณที่ถูกเขียนไว้ in หนังสือแห่งชีวิตด้วย นิ้ว แห่งพระเมตตา ลองนึกภาพการสวมมงกุฎบนศีรษะของคุณโดยผู้ที่สวม มงกุฎหนามบนตัวพระองค์ ลองจินตนาการถึงช่วงเวลานั้นเมื่อคุณได้ยิน กษัตริย์ของคุณตรัสว่า “ดีมาก เจ้าเป็นบ่าวที่ดีและสัตย์ซื่อ!” (มัทธิว 25:21)

การมองเช่นนั้นจะทำให้คุณปรารถนาที่จะเห็นพระองค์มากขึ้น และ หมกมุ่นกับบาปน้อยลง

2. ช่วยผู้อื่นไปสู่สวรรค์

ใจที่บริสุทธิ์ประทานพระพรของการได้เห็นพระเจ้าแก่เรา ซึ่งผลักดันเราให้ ช่วยผู้อื่นมองเห็นพระองค์เช่นกัน ตัณหาหันความสนใจของเราเข้าไปภายใน ไปสู่รูปเคารพที่ทำให้จิตวิญญาณห่อเหี่ยวซึ่งปฏิเสธพระเจ้าและใช้ผู้อื่น อย่างไรก็ตาม ความบริสุทธิ์ของใจผลักดันเราให้สนใจคนภายนอกโดยรักษา ความยิ่งใหญ่ของพระคริสต์ไว้ต่อหน้าต่อตาเรา เมื่อเรารักพระองค์มากขึ้น การอุทิศตนของเราที่จะสร้างสาวกจากทุกชาติก็เพิ่มมากขึ้นเช่นกัน 11

เมื่อเราติดสนิทอยู่ในพระองค์ ความยินดีของเราก็เต็มเปี่ยม ซึ่งผลักดัน เราให้ช่วยผู้อื่นรู้จักความชื่นชมยินดีของพระองค์ด้วย (ยอห์น 15:1-11) มุมมองนิรันดร์จะกระตุ้นทำให้เกิดความเร่งด่วนในการเรียกผู้ไม่เชื่อให้ กลับใจ และเติมเชื้อไฟแห่งความร้อนรนเพื่อช่วยให้เพื่อนผู้เชื่อคนอื่นๆ มี ความอดทนบากบั่น

ในขณะที่เราเดินทางไปสู่งดินแดนแห่งพระสัญญา เผชิญกับการทดลอง ใจและความยากลำบากต่างๆ ขอให้เราเตือนกันและกันว่า “ความทุกข์ลำบาก แห่งสมัยปัจจุบัน ไม่ควรจะเอาไปเปรียบกับศักดิ์ศรีซึ่งจะเผยให้แก่เราใน อนาคต” (โรม 8:18) เราโอบรับคำมั่นนี้ที่ว่า “because ความยากลำบากชั่วคราว และเล็กน้อยของเรา จะทำให้เรามีศักดิ์ศรีนิรันดร์มากมายอย่างไม่มี ที่เปรียบ” (2 โครินธ์ 4:17)

ขณะที่เดินกลับบ้าน หัวใจของเราร้องเพลงแห่งสวรรค์ว่า

โอ้ ท่านไม่อยากไป ร่วมงานเลี้ยงข่าวประเสริฐ ไปยังดินแดนแห่งพระสัญญา ที่ซึ่งทุกที่มีแต่ความสงบสุขหรือ? โอ้ แม่น้ำที่ซึ่งลึก ข้าแต่พระเจ้า ข้าพระองค์อยากจะข้ามไป 12

และอีกไม่นานเราจะได้ไปที่นั่น แม่น้ำอันยิ่งใหญ่นั้นจะหยุดลง และเรา จะก้าวเข้าสู่ดินแดนแห่งพระสัญญาด้วยกัน (โยชูวา 3:1-17) 13 ที่นั่นเราจะ รวมตัวกับผู้ที่ได้รับการไถ่ที่ไปก่อนเรา เราจะร่วมร้องเพลงเฉลิมฉลองกับ พวกเขา-ตลอดไป

ธรรมิกชนที่รัก ผู้ที่กำลังต่อสู้ดิ้นรน วันนั้นอาจจะดูห่างไกล แต่ตอนนี้ เราอยู่ใกล้กว่าครั้งเมื่อเราเริ่มเชื่อมากนัก ใกล้กว่าครั้งที่คุณเริ่มหนังสือ เล่มนี้ ฉะนั้น อย่าท้อใจไปเลย เราเกือบจะถึงบ้านแล้ว

เชิญเสด็จมาเถิด พระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้า เชิญเสด็จมาเถิด!

คำถามเพื่อการเรียนรู้

1. คุณสามารถพูดคุยกับใครได้บ้างเกี่ยวกับสิ่งที่คุณได้เรียนรู้ จากหนังสือเล่มนี้?
2. ระบุชื่อคริสเตียนอายุน้อยกว่าที่คุณจะไปอ่านหนังสือเล่มนี้ด้วย ได้ คุณจะช่วยให้เขาหรือเธอเติบโตในการแสวงหาพระเยซู ได้อย่างไร?
3. อะไรคือสิ่งสำคัญที่คุณคิดว่าขาดหายไปจากหนังสือเล่มนี้?