บทที่ 2: การมองเห็น
Pure in Heart (Thai edition) · J. Garrett Kell
“เราเห็นความสว่างโดยความสว่างของพระองค์” สดุดี 36:9
ผมเติบโตขึ้นมาในเวสต์เวอร์จิเนีย ในวัยเด็ก ผมใช้เวลาช่วงปิดเทอมไปกับการสำรวจภูเขา ดังนั้นก้อนหิน แม่น้ำ และทางเดินต่าง ๆ คือสนามเด็กเล่นของเรา บ่ายวันหนึ่งผมและเพื่อนคนหนึ่งค้นพบสิ่งที่เราหวังว่าจะเป็นถ้ำที่อยู่ตามแนวเขา
เราคลานเข้าไปในอุโมงค์หนาวเย็นนั้นพร้อมกับไฟฉายกระบอกหนึ่ง ความตื่นเต้นของเราเพิ่มมากขึ้นเมื่ออุโมงค์ขยายกว้างจนกลายเป็นสิ่งที่คล้ายกับมหาวิหารใต้ดิน เพดานถ้ำสูงตระหง่านเหนือเรา ขณะที่เรามองเห็นทางเข้าอุโมงค์อื่น ๆ ได้แต่ไกล มันเป็นโลกแห่งความฝันสำหรับเด็กผู้ชายอย่างพวกเรา
เมื่อไฟฉายใกล้จะดับ ความฝันของเราก็กลายเป็นฝันร้าย ห้องนี้เริ่มมืดลง ขณะที่เราทุลักทุเลในการตามรอยเท้าของเรา เงาหนาทึบขึ้นและก่อนที่เราจะรู้ตัว เราก็ถูกล้อมด้วยความมืดมิดซึ่งไม่อาจบรรยายเป็นคำพูดได้ ความหวาดกลัวทำให้อากาศดูอึดอัด การหายใจของเราเริ่มลำบาก จนเรามั่นใจว่าถ้ำแห่งนี้จะกลายเป็นสุสานของเรา
ตอนนั้น ในสิ่งที่ผมรู้ว่าเป็นพระเมตตาของพระเจ้าคือมีลำแสงริบหรี่หนึ่งทะลุผ่านความมืดซึ่งนานพอให้เราค้นหาและสะดุดเข้าไปในอุโมงค์เล็ก ๆ ที่นำเราไปสู่ที่ปลอดภัย เมื่อเป็นอิสระแล้ว เราก็ยืนอยู่ท่ามกลางแสงตะวัน สูดอากาศบริสุทธิ์ และร้องไห้ด้วยความดีใจ
เห็นแสงสว่าง
การถูกบาปครอบงำอาจรู้สึกเหมือนติดอยู่ในถ้ำ มันครอบงำเราในลักษณะที่เหมือนทับถมและไม่สามารถหนีออกมาได้ มันขัดขวางการมองเห็นฝ่ายจิตวิญญาณของเรา การบำรุงบำเรอด้วยบาปเชื้อเชิญความมืดฝ่ายจิตวิญญาณชนิดหนึ่งซึ่งหรี่ลงและบางครั้งก็ดับความหวัง สันติสุข และความสุขจากพระเจ้า
การหนีจากความมืดนี้สามารถทำได้ก็ต่อเมื่อมีอำนาจที่ยิ่งใหญ่กว่าเข้ามาแทรกแซงเท่านั้น เราต้องการแสงสว่างเหนือธรรมชาติเพื่อส่องเข้าสู่ความมืดมิดของเรา และนำเราไปสู่เสรีภาพ พระเยซูทรงเป็นแสงสว่างนั้น “พระองค์ทรงเป็นแหล่งชีวิต และชีวิตนั้นเป็นความสว่างของมนุษย์ ความสว่างส่องเข้ามาในความมืด และความมืดไม่อาจเอาชนะความสว่างได้” (ยอห์น 1:4-5)
การได้เห็นพระเจ้าเป็นพระสัญญาหนึ่งสำหรับผู้ที่มีใจบริสุทธิ์ แต่การได้เห็นพระเจ้ายังเป็นหนทางที่ทำให้ใจของเราบริสุทธิ์ด้วย วิธีที่จะหนีจากความมืดของบาปคือการได้เห็นแสงสว่างแห่งพระสิริของพระเยซู โดยการได้เห็นความงดงาม ฤทธานุภาพ ความโอ่อ่าตระการ ความบริสุทธิ์ และพระสิริของพระองค์ เราจึงได้รับการเปลี่ยนแปลง ขอให้พิจารณา 2 โครินธ์ 3:18 ที่ว่า “เราทุกคนไม่มีผ้าคลุมหน้าแล้ว และมองดูพระรัศมีขององค์พระผู้เป็นเจ้า แล้วเราก็ได้รับการเปลี่ยนแปลงให้เป็นเหมือนพระฉายาของพระองค์ โดยมีศักดิ์ศรีเป็นลำดับขึ้นไป” พระเจ้าทรงปลดผ้าคลุมแห่งความไม่เชื่อออกไป เพื่อพระสิริของพระองค์จะส่องเข้ามาในใจของเรา ดังที่ 2 โครินธ์ 4:6 อธิบายว่า “พระเจ้าผู้ตรัสว่า “ให้ความสว่างส่องออกมาจากความมืด” ทรงส่องสว่างเข้ามาในใจของเรา เพื่อให้เรามีความสว่างแห่งความรู้ถึงพระสิริของพระเจ้า ที่ปรากฏบนพระพักตร์ของพระคริสต์”
ด้วยการสำแดงพระสิริของพระองค์บนพระพักตร์พระเยซูแก่เรา พระเจ้าทรงเปลี่ยนแปลงเราให้เป็นผู้ที่รักความสว่างมากกว่าความมืด พระสิริของพระเยซูทำให้ใจของเราเกิดความรักหลงใหล อันเป็นการทำลายการลิ้มรสความสุขยั่วยวนในบาปของเรา และทำให้เราปรารถนาพระองค์มากกว่าความบาป
นาร์ซิสซัส (Narcissus) เป็นบุคคลในเทพนิยายเรื่องหนึ่ง เขาโด่งดังจากรูปลักษณ์อันหล่อเหลาของตน ผู้คนต่างชื่นชมเขา ยกย่องความงามของเขา และปรารถนาที่จะได้รับความรักจากเขา แต่เขากลับปฏิเสธคนเหล่านั้นทั้งหมด วันหนึ่ง นาร์ซิสซัสมาที่ลำธารเพื่อดื่มน้ำ และขณะคุกเข่าลง เขาเห็นภาพสะท้อนของตนเองเป็นครั้งแรก ความหลงใหลในความงามของตัวเองนั้นเป็นอันตรายถึงชีวิต เพราะเขาไม่สามารถถอยออกจากริมฝั่งแม่น้ำที่สะท้อนได้ เราทุกคนเป็นเหมือนนาร์ซิสซัสกับบาปของเรา เราถูกยั่วยวนและหลงใหลอยู่ในความปรารถนาบาป แน่นอนว่าสิ่งเหล่านั้นดูน่าพึงพอใจแม้จะเป็นภาพลวงตาก็ตาม ด้วยเหตุนี้ การลิ้มรสสื่อลามกครั้งเดียวจึงไม่เคยพอ บาปมอบแหล่งน้ำแห่งความสุข แต่กลับกลายเป็นภาพลวงตาแห่งความโศกเศร้า แต่พระเจ้าทรงเรียกเราให้ละสายตาจากการทำบาปตามใจตนเอง ในทางกลับกัน เราต้องเงยหน้าขึ้นมองดูพระสิริที่ประทานชีวิตของพระเยซูและรับการเปลี่ยนแปลง 2 โครินธ์ 3:18 สอนหลายบทเรียนสำคัญให้แก่เรา
เรากลายเป็นสิ่งที่เราเฝ้าดู
ผู้เขียนสดุดีเตือนว่าเมื่อเรามองดูรูปเคารพ เราก็เป็นเหมือนรูปเคารพนั้น (สดุดี 115:4, 8) การครุ่นคิดถึงสื่อลามกหรือจินตนาการอันเป็นบาปหล่อหลอมเรา การดูสื่อลามกคือการเป็นสาวกของซาตาน มันฝึกให้เราเห็นผู้คนและสถานการณ์ในทางอันบิดเบี้ยว จนกลายเป็นคนใจแข็งกระด้างทำให้พระเจ้าเสียพระทัย แต่เมื่อเรามองดูพระเยซูอย่างต่อเนื่อง พระเจ้าทรงเปลี่ยนแปลงเราให้คิดและรักเหมือนพระเยซูโดยรับใช้ผู้คน แทนที่จะใช้พวกเขาเพื่อความพึงพอใจอันเป็นบาป
พระเจ้าทรงเปลี่ยนแปลงเรา
เราได้รับการบอกกล่าวว่า โดยการจับจ้องไปที่พระสิริของพระเยซู เรา “กำลังถูกเปลี่ยนแปลง” การเปลี่ยนแปลงสภาพอันน่าอัศจรรย์นี้ไม่ใช่สิ่งที่เราสามารถทำได้เพื่อตัวเราเอง มันเกิดขึ้นได้โดยกิจของพระเจ้าเท่านั้น เช่นเดียวกับช่างปั้นหม้อผู้ชำนาญ พระบิดาทรงสร้างเราให้เป็นไปตามพระฉายของพระบุตรโดยช่วยเราให้สามารถจับจ้องไปที่พระสิริของพระองค์ (อิสยาห์ 64:8)
การเปลี่ยนแปลงค่อย ๆ เกิดขึ้น
การ “จ้องมอง” ของเราและ “การกำลังได้รับการเปลี่ยนแปลง” ของเรานั้นเป็นความจริงที่ต่อเนื่องและเกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา 1 พระเจ้าไม่ได้เปลี่ยนแปลงเราทุกคนในคราวเดียว เราจ้องมองอย่างต่อเนื่อง และพระเจ้าทรงเปลี่ยนแปลงเราอย่างต่อเนื่อง โดยการจับตามองไปที่พระเยซู เมื่อเวลาผ่านไปความเชื่อของเราก็เข้มแข็งขึ้น การต่อสู้ของเราได้รับพลังอำนาจมากขึ้น การทดลองใจกลายเป็นสิ่งที่พึงปรารถนาน้อยลง และการสู้ทนของเราได้รับการเติมเชื้อเพลิง อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนแปลงจากศักดิ์ศรีระดับหนึ่งไปสู่อีกระดับมักจะเกิดขึ้นอย่างช้า ๆ และเจ็บปวด บ่อยครั้งเป็นการต่อสู้ดิ้นรนครั้งแล้วครั้งเล่า วันแล้ววันเล่า สัปดาห์แล้วสัปดาห์เล่า แต่พระเจ้าได้ทรงสัญญาว่าจะทำกิจนี้ให้สำเร็จและทำให้เราเป็นเหมือนพระเยซู (ฟีลิปปี 1:6)
การมองเห็นนำไปสู่การเติบโต
พระเจ้าได้ทรงเติมเต็มโลกด้วยภาพประกอบที่มีชีวิตสำหรับการสอนของเรา ตัวอย่างเช่นวิธีการเจริญเติบโตอย่างเต็มที่ของดอกทานตะวัน ยามรุ่งเช้า ดอกทานตะวันจะหันหน้าไปทางทิศตะวันออกเพื่อรอดวงอาทิตย์ ตลอดทั้งวันช่อดอกนั้นจะหันตามดวงอาทิตย์ที่ลอยข้ามท้องฟ้าจนกระทั่งตกไปทางทิศตะวันตก ในเวลากลางคืน ดอกไม้จะหันหน้าไปทางทิศตะวันออกโดยสัญชาตญาณ เพื่อรอดวงอาทิตย์ขึ้นในตอนเช้า โดยการจ้องมองไปที่ดวงอาทิตย์อย่างต่อเนื่อง ดอกไม้ก็จะเจริญเติบโตอย่างเต็มที่
เห็นได้ชัดว่าผู้เชื่อจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ในลักษณะเดียวกัน แม้ว่าเราไม่สามารถมองเห็นพระบุตรของพระเจ้าทางกายภาพได้ แต่เราหันดวงตาของหัวใจของเราไปหาพระองค์ด้วยความเชื่อ และจ้องมองพระองค์ในพระคัมภีร์โดยฤทธิ์อำนาจของพระวิญญาณบริสุทธิ์ 2 โดยการอ่านและใคร่ครวญพระวจนะของพระเจ้าผ่านทางความเชื่อ เราก็เบิกดวงตาของหัวใจของเราเพื่อจะเห็นความงดงามของพระเยซู พระวจนะทำหน้าที่เป็นหน้าต่างที่เปิดให้เรามองเห็นพระสิริของพระเยซู และรับการเปลี่ยนแปลงไปตามพระฉายของพระองค์ หรือดังที่ศิษยาภิบาลคนหนึ่งอธิบายว่า “พระคัมภีร์เป็นพิมพ์เขียวฉบับเดียวของเราเกี่ยวกับพระสิริของพระคริสต์ ในพระคัมภีร์เท่านั้นและโดยความเชื่อเท่านั้น ที่เราจะได้เห็นพระสิริของพระคริสต์” 3
การปลูกฝังจิตใจให้ยินดีในพระสิริของพระเยซูมากกว่าการทำบาปนั้นเป็นสิ่งที่ต้องทำตลอดชีวิต แต่ก่อนที่เราจะมองเห็นพระเยซูได้อย่างถูกต้อง เราจะต้องรู้ว่าอะไรขัดขวางไม่ให้เราจ้องมองที่พระองค์อย่างแท้จริงเสียก่อน
ความบาปขัดขวางการมองเห็น
หาก “คนที่มีใจบริสุทธิ์ก็เป็นสุข เพราะว่าเขาทั้งหลายจะได้เห็นพระเจ้า” เป็นความจริง ฉะนั้นสิ่งที่ตรงกันข้ามก็เป็นจริงเช่นกัน คนที่มีใจไม่บริสุทธิ์ก็ถูกสาปแช่ง เพราะว่าเขาทั้งหลายจะไม่ได้เห็นพระเจ้า หากปราศจากพระคุณที่ช่วยให้รอดของพระองค์แล้ว เราก็ตายฝ่ายจิตวิญญาณ และเดินตาบอดในทางที่ทำให้พระเจ้าเสื่อมเสียและทำลายเราในที่สุด (เอเฟซัส 2:1-5) ซาตานทำให้ผู้ไม่เชื่อตาบอดจากการมองเห็นพระสิริของพระคริสต์ และหลังจากการกลับใจเชื่อ มันพยายามที่จะทำให้ผู้เชื่อใจแข็งกระด้างด้วยการอะลุ้มอล่วยกับความบาป มันตั้งเป้าที่จะล่อลวงเราด้วยความสุขจอมปลอมที่ทำให้ใจของเราตาย และทำให้เราไม่สนใจในพระสิริ (2 โครินธ์ 4:4; 11:3)
พวกเราส่วนใหญ่คิดเกี่ยวกับบาปของเราเบาเกินไป เราแทบไม่ได้คำนึงถึงพระนามของพระเจ้าที่ถูกดูหมิ่นประมาทเพราะพวกเรา เราไม่รู้สึกสะเทือนใจเมื่อพระองค์ตรัสว่า “เจ้าได้ให้เราแบกภาระเรื่องบาปของเจ้า / เจ้าให้เราเหน็ดเหนื่อยด้วยเรื่องความผิดของเจ้า” (อิสยาห์ 43:24) ถ้าเรายอมรับอย่างซื่อตรง เรามักจะกังวลเกี่ยวกับความรู้สึกผิดต่อบาปของเรามากกว่ากังวลที่จะทำให้พระเจ้าทรงเสียพระทัยจากบาปของเรา ความคิดของเราเกี่ยวกับความบาปมักเป็นแนวราบ (สิ่งที่ส่งผลต่อฉันหรือคนอื่น ๆ) และไม่ค่อยคิดในแนวดิ่งเลย (สิ่งที่พระเจ้าคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้) พระคัมภีร์เตือนเราว่า ความโศกเศร้าทางโลกเช่นนี้นำไปสู่ความตายเท่านั้น เพราะมันขัดขวางเราไม่ให้สำนึกผิดต่อความโศกเศร้าแท้จริงที่ทำให้มีชีวิต (2 โครินธ์ 7:10)
สิ่งนี้เปิดเผยอะไรเกี่ยวกับคุณ เมื่อคุณทำสิ่งต่าง ๆ ต่อพระเจ้าผู้มองเห็นทุกสิ่ง ซึ่งคุณจะไม่มีวันทำต่อหน้าบุคคลอื่น?
คุณเคยคิดบ้างหรือไม่ว่าพระเจ้าทรงทอดพระเนตรสิ่งที่คุณทำในความมืดและเสียพระทัยเพราะสิ่งนั้น? พระเจ้าไม่เพียงเสียใจกับความบาปของเราเท่านั้น แต่พระองค์ยังถูกลากเข้าไปในบาปนั้นด้วย เปาโลเขียนคริสตจักรแห่งหนึ่งที่ใจแข็งกระด้างเรื่องบาปทางเพศด้วยถ้อยคำที่น่าตกใจนี้ว่า “พวกท่านรู้แล้วไม่ใช่หรือว่าร่างกายของท่านเป็นอวัยวะของพระคริสต์? เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าจะเอาอวัยวะของพระคริสต์ มาทำเป็นอวัยวะของหญิงโสเภณีได้หรือ” (1 โครินธ์ 6:15) เมื่อเราเข้าไปทำบาป เราไม่ได้เข้าไปเพียงลำพัง
ในบางแง่มุม เมื่อคุณดูสื่อลามกหรือรวมร่างกายของคุณกับชู้รักต้องห้าม คุณก็รวมพระเยซูเข้ากับความบาปของคุณ ช่างเป็นความคิดที่น่ากลัวจริง ๆ พระเยซูทรงหลั่งพระโลหิตเพื่อทำให้เราเป็นของพระองค์ แต่แล้วเราก็ใช้ร่างกายของเราดื่มด่ำกับบาปที่พระองค์ทรงทนทุกข์ทรมานเพื่อช่วยเรา ด้วยการหมกมุ่นอยู่กับความสนุกสนานที่ผิดศีลธรรม เราจึงเปลี่ยนวิหารของพระวิญญาณบริสุทธิ์ให้กลายเป็นวังแห่งความวิปริต 4
พวกเราหลายคนถูกหลอกให้เพิกเฉยต่อความรุนแรงของบาป ขอให้ฟังคำพูดที่เตือนสติเหล่านี้กับบรรดาผู้เชื่อ
การล่วงประเวณี การโสโครกทุกอย่างและการละโมบนั้น แม้แต่จะเอ่ยถึงในท่ามกลางพวกท่านก็อย่าเลย…. ขอจงรู้ชัดถึงเรื่องนี้ว่า ทุกคนที่ล่วงประเวณีหรือที่ทำการโสโครกหรือที่ละโมบ (ซึ่งก็คือคนนับถือรูปเคารพ) จะไม่มีมรดกในแผ่นดินของพระคริสต์และพระเจ้า อย่าให้ใครล่อลวงท่านทั้งหลายด้วยคำพูดที่เหลวไหล เพราะสิ่งที่กล่าวมาทั้งหมดนี้พระพิโรธของพระเจ้าจึงมาถึงพวกที่ไม่เชื่อฟัง (เอเฟซัส 5:3-6)
บาปจะทำให้เรามั่นใจว่า เราไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงจากคำเตือนอันรุนแรงของพระเจ้า มันจะแนะนำว่าคำเตือนเหล่านี้มีไว้ใช้กับคนอื่น แต่เราได้รับการยกเว้น เพื่อนเอ๋ย โปรดฟังสิ่งนี้ให้ดี ถ้าศาสนศาสตร์ของคุณทำให้คุณสบายใจในบาปที่ทำให้พระเจ้าเสียพระทัย คุณมีศาสนศาสตร์เทียมเท็จเสียแล้ว บาปของเราทำให้พระเจ้าเสียพระทัย และบาปก็ควรจะทำให้เราเสียใจเช่นกัน ประชากรของพระเจ้าจะต้องไม่เฉยเมยต่อบาปของตน เปโตรร้องไห้อย่างขมขื่นหลังจากที่เขาปฏิเสธพระเจ้า (ลูกา 22:62) เอสราคร่ำครวญเรื่องการผิดศีลธรรม (เอสรา 9:3-5) หญิงบาปล้างเท้าพระเยซูด้วยน้ำตา (ลูกา 7:36-50) และจะมีตัวอย่างอะไรที่ดีไปกว่าดาวิดที่อธิษฐานหลังจากการล่วงประเวณีและการฆาตกรรมของเขาว่า “ข้าพระองค์ได้ทำบาปต่อพระองค์ ต่อพระองค์เท่านั้น และได้ทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรพระองค์” (สดุดี 51:4)? ดาวิดทำบาปอย่างรุนแรงต่อผู้อื่น แต่เขารู้ว่าเขาได้ทำบาปต่อพระเจ้าเป็นสำคัญ
คุณโศกเศร้าที่ทำบาปต่อพระเจ้าหรือไม่? บาปทำให้คุณสะเทือนใจหรือไม่?
เมื่อเราคิดถึงพระเจ้าน้อยที่สุด เราก็จะเสี่ยงต่อการถูกทดลองใจมากที่สุด เมื่อใจของเราเย็นชา เราก็ถือว่า “บาปเล็ก ๆ น้อย ๆ” เป็นเรื่องไม่สำคัญ แต่หลังจากทุกการกดคลิกในทางที่ผิด ทุกการจูบที่ผิดประเวณี และทุกการประนีประนอม คุณไม่รู้สึกเสียใจเลยหรือ? เมื่อคุณยอมจำนนต่อบาปที่คุณควรหลีกหนี คุณรู้สึกละอายใจเหมือนว่า “บาปของ [คุณ]ก็กันความดีไว้เสียจาก [คุณ]” (เยเรมีย์ 5:25) ไหม?
ช่างน่ากลัวแค่ไหนที่เราไม่ตระหนักถึงอันตรายของเรา แม้ว่าบาปของเราแยกเราจากพระเจ้า แต่เราก็ยังคิดว่าเราสามารถเข้าใกล้พระองค์ได้อย่างรวดเร็ว ราวกับว่าเราเป็นผู้ควบคุมมันเอง แต่บาปของเราทำให้พระคัมภีร์ดูเหมือนไม่เพียงพอและไม่มีความเกี่ยวข้อง เราไม่สามารถดึงตัวเองกลับมาเองได้ การอธิษฐานรู้สึกไร้พลัง เราไม่สามารถปลุกตัวเองให้ตื่นขึ้นได้ คริสตจักรรู้สึกไร้จุดหมาย ผู้เชื่อคนอื่นทำให้เรารำคาญ และการสนทนาเกี่ยวกับพระเจ้าทำให้รู้สึกเหมือนโดนพิพากษา เราไม่ได้รู้สึกถึงอันตรายของการล่วงละเมิด ซึ่งบีบรัดเหมือนงูรอบคอของเรา เพราะใจของเราแข็งกระด้างต่อพระสุรเสียงของพระเจ้า บางทีเราอาจใกล้นรกมากกว่าสวรรค์ 5
เราต้องการพระเจ้าให้เข้ามาแทรกแซงเพื่อทำให้เราเห็นถึงความบริสุทธิ์ของพระองค์ เพื่อเราจะสามารถร้องร่วมกับอิสยาห์ว่า “วิบัติแก่ข้าพเจ้า เพราะว่าข้าพเจ้าพินาศแล้ว เพราะข้าพเจ้าเป็นคนริมฝีปากไม่สะอาดและข้าพเจ้าอยู่ท่ามกลางชนชาติที่ริมฝีปากไม่สะอาด แต่ดวงตาของข้าพเจ้าได้เห็นกษัตริย์ คือพระยาห์เวห์จอมทัพ” (อิสยาห์ 6:5) เมื่อเราเห็นความบริสุทธิ์ของพระเจ้า สิ่งนี้จะเปิดโปงความบาปของเรา และผลักดันเราให้มาหาพระเยซู และนี่คือกุญแจสำคัญ เนื่องจากการได้เห็นพระเจ้าเป็นคำสัญญาสำหรับผู้มีใจบริสุทธิ์และ เป็นหนทางที่ชำระใจของเราให้บริสุทธิ์
การได้เห็นความบริสุทธิ์ของพระเจ้าและความบาปของเราจะปลุกเร้าเราให้รู้สึกต้องการพระคุณของพระองค์ และจะขับเคลื่อนเราให้มาหาพระเยซูเพื่อรับพระคุณนั้น เมื่อเวลาผ่านไป พระคุณของพระเจ้าก็จะล้ำค่ามากยิ่งขึ้น และบาปก็จะน่ารังเกียจมากยิ่งขึ้น นี่เป็นกิจอันอัศจรรย์ที่มีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่ทำได้ สรรเสริญพระเจ้าที่พระองค์ทรงยินดีที่จะกระทำสิ่งนี้
การมองเห็นผ่านการสูญเสีย
ก่อนที่โลกของโยบจะกลายเป็นฝันร้าย เขาเป็นคนที่น่าอิจฉามาก เขาร่ำรวย มีชื่อเสียง มีอำนาจ แต่ยังคงสัตย์ซื่อต่อพระเจ้า แต่จู่ ๆ ทุกอย่างก็กลับตาลปัตร ด้วยการโจมตีของซาตานถึงสองรอบ สัตว์เลี้ยงของเขาถูกปล้น คนรับใช้ของเขาถูกสังหาร ลูก ๆ ของเขาถูกบดขยี้จนตาย และร่างกายของเขาเหลือเพียงก้อนเนื้อที่ติดเชื้อ โยบสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง หลายเดือนต่อมาเขาถูกล้อมรอบไปด้วย “เพื่อน ๆ” ที่ทิ่มแทงเขาด้วยคำถามเกี่ยวกับบาปของเขาอย่างไม่รู้จบ
ความเจ็บปวดกรีดร้องเสียงดัง กระนั้นพระเจ้าก็ยังทรงนิ่งเงียบ แล้ววันหนึ่งท้องฟ้าก็เต็มไปด้วยเมฆ และพระเจ้าทรงเสด็จมาใกล้และตรัสกับโยบ พระเจ้าไม่เคยให้คำอธิบายแก่โยบเลย แต่กลับเปิดเผยพระลักษณะและฤทธิ์อำนาจของพระองค์ผ่านรายการคำถามที่ดูไม่มีที่สิ้นสุด คำถามเหล่านี้เผยให้เห็นความรู้สึกของโยบต่อสิทธิที่ควรได้รับการปฏิบัติที่ดีกว่าที่เขาเป็นอยู่ในขณะนี้ เขารู้สึกว่าตนเองสมควรได้รับสิ่งที่แตกต่างออกไปจากพระเจ้า แต่โยบเรียนรู้ว่าพระเจ้าทรงอยู่เหนือเรา และวิถีทางของพระองค์สูงส่งกว่าทางของเรา
หลังจากถูกตั้งคำถามทั้งสิ้นจากพระเจ้าแล้ว โยบก็กล่าวประโยคอันลึกซึ้งว่า “ข้าพระองค์เคยได้ยินถึงพระองค์ด้วยหู / แต่บัดนี้ดวงตาข้าพระองค์เห็นพระองค์” (โยบ 42:5) โยบมองเห็นพระเจ้าผ่านการเปิดเผยทางพระวจนะของพระเจ้า โดยผ่านการทนทุกข์ของโยบนั้นพระเจ้าทรงเปิดเผยพระองค์เองแก่โยบในลักษณะที่ไม่มีทางเป็นอย่างอื่นไปได้ โยบตระหนักได้ว่าการได้เห็นพระเจ้าถือเป็นสมบัติที่ทำให้สมบัติทั้งสิ้นในโลกนี้หมองลงไปเมื่อนำมาเปรียบเทียบกัน
คุณยินดีที่จะสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อจะได้เห็นพระเจ้าชัดเจนยิ่งขึ้นหรือไม่?
ไม่ต้อบรีบที่จะตอบคำถามนี้ หากคุณรีบที่จะตอบว่า “ยินดีแน่นอน!” คุณอาจไม่ได้คำนึงถึงสิ่งที่คุณต้องสูญเสีย การได้เห็นพระเจ้าจะเรียกร้องให้คุณยอมจำนนต่อบาปที่รักของคุณ ความสบายใจของคุณ ชื่อเสียงของคุณ และอื่น ๆ อีกมากมาย
แต่หากคุณลังเลที่จะพูดว่า “ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงทำทุกอย่างเพื่อทำให้ข้าพระองค์บริสุทธิ์” คุณก็จะต้องระวังด้วยเช่นกัน มีสิ่งใดที่มีค่ามากมายสำหรับคุณ ที่คุณจะไม่ยอมจำนนต่อพระเจ้าหรือไม่? มีรูปเคารพใดที่เป็นที่รักมากสำหรับคุณ? จงวิงวอนต่อพระเจ้าให้สำแดงพระสิริของพระคริสต์ที่เป็นสมบัติอันล้ำค่าแก่คุณ คุณจะไม่มีวันรู้จักความสุขและสันติสุขจนกว่าคุณจะยอมจำนน
การได้เห็นพระเจ้าคือเดิมพันในการต่อสู้เพื่อความบริสุทธิ์ ศัตรูของเราจะขอให้เราทำอะไรก็ได้นอกจากมองไปที่พระเยซู บางครั้งการทดลองใจทำให้รู้สึกหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่พระเจ้าทรงส่องแสงสว่างแห่งพระสัญญาหนึ่งเข้ามาในความมืด ทรงรับรองว่าจะมี “ทางออก เพื่อพวกท่านจะมีกำลังทนได้” (1 โครินธ์ 10:13) ทางออกนี้คืออะไร? โดยความเชื่อ เรา มองไปที่พระเยซูในพระคัมภีร์โดยฤทธิ์อำนาจของพระวิญญาณบริสุทธิ์
น้องสาวผู้เป็นที่รักในพระคริสต์คนหนึ่งชื่อโซเฟีย เธอสูญเสียหลายอย่างเพื่อจะได้เห็นพระเจ้า เธอเริ่มติดตามพระเยซูในวิทยาลัยและตอนนี้เธออายุสามสิบปลาย ๆ เธอปรารถนาอย่างยิ่งที่จะแต่งงาน แต่พระเจ้ายังไม่ได้ประทานสามีแก่เธอ เธอรู้ว่าพระเจ้าไม่ได้ทรมานเธอ แต่บางครั้งเธอก็รู้สึกเหมือนพระองค์อาจทำเช่นนั้นอยู่
การทดลองใจที่เกาะแน่นตัวเธอคือ บรรดาผู้ชายในที่ทำงานได้เข้าหาเธอตลอดเวลา พวกเขาไม่ใช่ผู้เชื่อ แต่พวกเขาทำในสิ่งที่ผู้ชายคริสเตียนไม่ได้ทำ พวกเขาไล่จีบเธอ ความขมขื่นของเธอต่อพี่น้องคริสเตียนและความคับข้องใจกับสถานการณ์ของเธอแสดงให้เห็นในการต่อสู้อันดุเดือดในตัวเธอ เธอโหยหาคู่ชีวิต และความปรารถนาของเธออาจเกินการควบคุม
คืนหนึ่งเธอได้รับข้อความจากเพื่อนร่วมงาน ขอให้เธอออกไปดื่มข้างนอก เธออยากไป แต่รู้ว่าเธออ่อนแอและไม่อาจต้านทานการเข้าหาของเขาได้ โซเฟียมองไปที่พระเยซูและพบความช่วยเหลือที่เสริมกำลังจากพระองค์อย่างไร? เธอต้องการบางสิ่งที่น่าสนใจมากกว่าความตื่นเต้นจากการโอบกอดของคู่รัก และมีพลังมากกว่าคำเชื้อเชิญอันเย้ายวนของบาป เธอต้องการบางสิ่งที่น่าดึงดูดใจ สิ่งที่เติมเต็มมากกว่า และเป็นจริงมากกว่าความรู้สึกของเธอ เธอต้องการเห็นพระเยซู เธอส่งข้อความหาเพื่อนคนหนึ่งเพื่ออธิษฐาน จากนั้นด้วยความเชื่อ เธอหยิบพระคัมภีร์ขึ้นมาและร้องออกมาว่า “พระเจ้า ขอทรงโปรดประทานดวงตาแก่ข้าพระองค์เพื่อจะได้เห็นพระเยซู!” เธอสารภาพว่าเธอรู้สึกโง่แค่ไหนที่ถือพระคัมภีร์ในเวลาเช่นนี้ แต่ก็ต่อสู้จนผ่านมันไปได้ เธอเปิดอ่านพระกิตติคุณมัทธิว 6
ที่นั่นเธอพบเปโตรและเหล่าสาวกถูกซัดกระหน่ำด้วยลมพายุ เธอรู้สึกว่าตนอยู่ในสถานการณ์เดียวกับเปโตร ขณะอ่านออกเสียงว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้าเป็นพระองค์แน่แล้ว ขอตรัสให้ข้าพระองค์เดินบนน้ำไปหาพระองค์” พระองค์ตรัสว่า “มาเถิด” เปโตรจึงลงจากเรือเดินบนน้ำไปหาพระเยซู แต่เมื่อเขาเห็นลมพัดแรงก็กลัว และเมื่อกำลังจะจมก็ร้องว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าช่วยข้าพระองค์ด้วย” พระเยซูจึงเอื้อมพระหัตถ์จับเขาไว้ทันที แล้วตรัสว่า “ช่างมีความเชื่อน้อย ท่านสงสัยทำไม?” (มัทธิว 14:28-31)
โซเฟียร้องออกมาในคำอธิษฐานอย่างจริงใจว่า “พระองค์เจ้าข้า โปรดช่วยข้าพระองค์ให้มองเห็นด้วย! ข้าพระองค์ถูกรายล้อมไปด้วยพายุแห่งการทดลองใจ ข้าพระองค์รู้ว่าการได้อยู่ใกล้พระเยซูนั้นดีกว่า แต่ข้าพระองค์อ่อนแอเหลือเกิน ข้าพระองค์กำลังพยายามเดินด้วยความเชื่อ แต่ข้าพระองค์กำลังจมอยู่กับความสงสัย ข้าพระองค์อยากไปกับเพื่อนร่วมงาน ข้าพระองค์อ่อนแอในเวลานี้ พระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงยื่นพระหัตถ์ของพระองค์มาช่วยข้าพระองค์ด้วยเถิด”
โดยการมอง พูด และฟังพระเยซู อำนาจของบาปค่อย ๆ ลดลง และโซเฟียก็มองเห็นการทดลองใจตามสิ่งที่มันเป็นนั่นคือเป็นหนทางไปสู่ความโศกเศร้า เธอรู้ดีว่าพระเจ้าจะเสียใจ หากเธอทำบาปกับเพื่อนร่วมงานของเธอ และเธอจะขัดขวางการเป็นพยานเพื่อพระคริสต์ การที่พระเยซูทรงเป็นพระผู้ช่วยให้รอดเพื่อคนบาปที่กำลังจมดิ่งลงนั้น ทำให้โซเฟียมีพลังในการนมัสการพระเจ้าโดยการต่อต้านความบาป
พระสิริบนขอบฟ้า
ผมอยู่ในการต่อสู้ที่ดุเดือดหลายครั้ง และผมก็รู้เช่นเดียวกับคุณว่า การอ่านข้อพระคัมภีร์สองสามข้อไม่ได้ฆ่าการทดลองใจได้อย่างน่าอัศจรรย์ นั่นเป็นเรื่องไร้สาระ การอ่านพระคัมภีร์ไม่เหมือนกับการกินยาหรือการกระดกกาแฟเอสเพรสโซฝ่ายจิตวิญญาณ เรากำลังอยู่ท่ามกลางการต่อสู้ทางจิตวิญญาณ ซาตานยั่วยวนเนื้อหนังของโซเฟียด้วยคำสัญญาของตัณหาต่าง ๆ แต่เธอต่อสู้กลับ โดยยื่นมือออกไปคว้าพระคริสต์ด้วยความเชื่อโดยพระวิญญาณผ่านทางพระวจนะ การเรียนรู้ที่จะประหารเนื้อหนังบาปของเราด้วยดาบแห่งพระคัมภีร์เป็นสิ่งจำเป็นในชีวิตคริสเตียน (โรม 8:13)
ส่วนหลังของหนังสือเล่มนี้จะมุ่งพัฒนาไปที่วิธีการที่เราจะเติบโตในการจับจ้องมองดูพระคริสต์ แต่ผมจะขอสรุปส่วนนี้ด้วยคำเตือนสติสองประการ
- การเห็นพระเจ้าเกิดขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป
การต่อสู้ที่เปี่ยมด้วยความเชื่อแบบที่โซเฟียแสดงให้เห็นนั้น เป็นผลจากการเรียนรู้ตลอดหลายปีที่จะเห็นพระเจ้า เธอไม่ได้เชื่อฟังพระเจ้าเสมอไป แต่เธอไม่ใช่คนเดียวกับเมื่อสามปีที่แล้ว เธอเติบโตขึ้นในความเข้มแข็งฝ่ายจิตวิญญาณโดยการแสวงหาพระเจ้าทุกวันผ่านพระวจนะของพระองค์ เธอเติบโตขึ้นในการสารภาพและกลับใจเมื่อเธออะลุ้มอล่วย และดำเนินชีวิตในข่าวประเสริฐที่ว่าพระเจ้ายังคงรักเธอ
นี่คือเหตุผลที่ผู้เชื่ออ่านพระคัมภีร์เป็นประจำ พระเยซูยืนยันว่า เราต้องการพระวจนะมากกว่าที่เราต้องการอาหาร (มัทธิว 4:4) เมื่อเราเข้าหาพระวจนะด้วยความเชื่อ เราจะเห็นพระสิริของพระเจ้า ราคะตัณหาจะน่ารักน้อยลง ความเพิกเฉยเปลี่ยนไปสู่ความรักอันบริสุทธิ์ ความอยากกระหายถูกยึดครองด้วยความพึงพอใจ การเปลี่ยนแปลงจากศักดิ์ศรีระดับหนึ่งไปสู่อีกระดับหนึ่งนั้นช้าแต่แน่นอน 7
การเฝ้าดูนั้นเสริมสร้างความเชื่อของเราซึ่งเป็นเชื้อเพลิงในการเชื่อฟังของเรา เมื่อเราต่อสู้ด้วยความเชื่อโดยอำนาจของพระวิญญาณ พระวจนะของพระเจ้าจะขจัดมะเร็งแห่งบาปที่เกาะแน่นให้ออกไป และทำให้เราเป็นเหมือนพระองค์มากขึ้น (ฮีบรู 4:12) ฉะนั้น จงมองและจงเฝ้ามองที่พระเยซูเสมอ
- มุ่งหวังที่จะได้เห็นพระคริสต์
ในวันหนึ่งที่ใกล้จะถึงนี้ พระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงลุกขึ้นจากด้านขวาพระหัตถ์ของพระบิดา และเสด็จลงมาด้วยพระสิริพร้อมกับเหล่าทูตสวรรค์เหลือคณนานับพร้อมกับบรรดาผู้ที่ได้รับการไถ่อีกนับไม่ถ้วน พระองค์จะทรงเปลี่ยนแปลงกายของเราให้มีส่วนในพระสิริของพระองค์ และเราจะถูกพาไปยังสถานที่ซึ่งพระองค์ได้ทรงเตรียมไว้สำหรับเรา เราจะไม่รู้จักการทดลองใจหรือความบาปอีกต่อไป เพราะสิ่งที่ไม่บริสุทธิ์นั้นไม่อาจเข้าไปในดินแดนนั้นได้ แต่เราจะได้เห็นพระพักตร์ของพระบิดาผู้เป็นบ่อเกิดของความรักและความชื่นชมยินดีอันสุดจะพรรณนาได้ตลอดไป (วิวรณ์ 22:4)
การตั้งความหวังไว้ที่พระสิริของการเสด็จกลับมาตามพระสัญญาของพระเยซูทำให้เราบริสุทธิ์ในขณะที่เรารอคอย: “ท่านที่รักทั้งหลาย เดี๋ยวนี้เราเป็นลูกของพระเจ้า และเราจะเป็นอย่างไรต่อไปข้างหน้านั้นเรายังไม่รู้ แต่เรารู้ว่าในเวลาที่พระองค์จะเสด็จมาปรากฏนั้น เราจะเป็นเหมือนอย่างพระองค์ เพราะว่าเราจะเห็นพระองค์อย่างที่พระองค์ทรงเป็นอยู่นั้น และทุกคนที่มีความหวังอย่างนี้ในพระองค์ ก็ชำระตนให้บริสุทธิ์เหมือนที่พระองค์ทรงบริสุทธิ์” (1 ยอห์น 3:2-3)
การเสด็จกลับมาอย่างรวดเร็วของพระเยซูเป็นสาระสำคัญของการหนุนใจ และช่วยปกป้องเราจากการหลอกลวงของบาป (ฮีบรู 3:13) การกลับมาของพระองค์ทำให้เรากล้าที่จะแสวงหาความสัมพันธ์ที่เราสารภาพบาปอย่างรวดเร็ว ตรงไปตรงมา และสม่ำเสมอ เมื่อเวลาผ่านไป การกลับมาของพระเยซูจะกลายเป็นความปิติยินดีในใจของเราในแบบที่เราเห็นคุณค่าของพระเยซูเหนือความน่าหลงใหลของบาปที่ผ่านไป
คุณมุ่งหวังการเสด็จกลับมาของพระเยซูเป็นประจำหรือไม่? ถ้าไม่ อาจเป็นเพราะว่าคุณรักชีวิตปัจจุบันนี้มากเกินไปหรือเปล่า?
คำอธิษฐานสุดท้ายของพระเยซูก่อนที่พระองค์จะถูกทรยศและถูกตรึงบนไม้กางเขนคือ ขอให้เราได้เห็นพระสิริของพระองค์: “ข้าแต่พระบิดา ข้าพระองค์ปรารถนาให้คนเหล่านั้นที่พระองค์ประทานแก่ข้าพระองค์ อยู่กับข้าพระองค์ในที่ที่ข้าพระองค์อยู่นั้น เพื่อพวกเขาจะได้เห็นศักดิ์ศรีของข้าพระองค์ซึ่งพระองค์ประทานแก่ข้าพระองค์ เพราะพระองค์ทรงรักข้าพระองค์ก่อนที่จะทรงสร้างโลก” (ยอห์น 17:24)
ขอพระเจ้าทำให้ความปรารถนาของพระองค์ เป็นความปรารถนาของเราเช่นกัน
คำถามเพื่อการเรียนรู้
- บาปขัดขวางความสามารถในการมองเห็นพระเยซูอย่างไร?
- คุณจัดเวลา พลังงาน และตารางชีวิตของคุณเพื่อการเฝ้าดูพระเยซูอย่างตั้งใจอย่างไร?
- คุณคร่ำครวญถึงบาปของคุณต่อพระเจ้าหรือไม่? บาปของคุณทำให้คุณตกใจหรือคุณได้เติบโตกลายเป็นคนใจแข็งกระด้างกับความรุนแรงของบาปหรือไม่?
- มีบาปใดที่คุณทำในขณะที่พระเจ้ากำลังเฝ้าดูอยู่ แต่คุณจะไม่มีวันทำต่อหน้าคนอื่นหรือไม่? คุณเคยสารภาพบาปเหล่านี้กับผู้เชื่อคนอื่นหรือไม่?
- การเติบโตในการได้เห็นพระเยซูเป็นอย่างไร? ช่วงเวลาไหนที่คุณ “เห็น” พระองค์ชัดเจนที่สุด?
- คุณเต็มใจที่จะสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อจะได้เห็นพระเจ้าชัดเจนขึ้นหรือไม่?